آينه مثال

بستن سنگ‏ها، باز کردن سگ‏ها
غرب رویکرد دیگری را در پیش گرفت و آن مسلح کردن ارتش عراق و تقویت ماشین جنگی این کشور بود که با توجّه به برتری ایران در صحنه نبرد، موازنه تسلیحات استراتژیک به سوی عراق سرازیر شد. انواع جنگنده‏های آخرین سیستم، موشک‏های دوربرد و میان‏برد، انبوه تانک هند نفربر، قبضه‏های توپ، هلی‏کوپتر و... از سوی آمریکا، شوروی، انگلیس، فرانسه، آلمان و... با قیمت‏های مناسب و حتّی بدون پرداخت پول، پس از هفت سال جنگ، عراق را به مراتب از شروع جنگ توانمندتر ساخت. اخبار غیرآشکار نیز حاکی از آن بود که عراق در آستانه دستیابی به بمب اتمی است. همچنین در زمینه تهیه سلاح شیمیایی، حمایت بی‏دریغ کشورهای اروپایی از عراق، موجب شد که بغداد مهلک‏ترین مواد شیمیایی را در زرّادخانه‏های خود انبار کرده و از آنها در میدان نبرد استفاده نماید. این در حالی بود که ایران برای خرید ابتدایی‏ترین مایحتاج تسلیحاتی هم دچار مشکل بود

=========================

مثال ها یی از حاج آقا قرائتی

از سی دی "تبلیغ" (یاد داشت های 40 ساله ایشان )

(0) نظر

دسته ها : مثال جوشان !

1388/8/20

جهاد،

.=========================================جهاد، صفحه 11. جهاد1. جهاد درقرآنـوَ قاتِلُوا فی سَبیلِ اللّهِ الَّذینَ یُقاتِلُونَکُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللّهَ لا یُحِبُّ الْمُعْتَدینَ[بقره/190].ـفَإِنْ قاتَلُوکُمْ فَاقْتُلُوهُم[بقره/191].ـفَمَنِ اعْتَدی عَلَیْکُمْ فَاعْتَدُوا عَلَیْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدی عَلَیْکُمْ[بقره/194].ـکُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِتالُ وَ هُوَ کُرْهٌ لَکُمْ وَ عَسی أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئاً وَ هُوَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ عَسی أَنْ تُحِبُّوا شَیْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُم[بقره/216].ـإِنْ یَمْسَسْکُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ[آل عمران/140].ـوَ کَأَیِّنْ مِنْ نَبِیٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّیُّونَ کَثیرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فی سَبیلِ اللّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَکانُوا وَ اللّهُ یُحِبُّ الصّابِرین[آل عمران/146].ـوَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی سَبیلِ اللّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُون[آل عمران/169].ـفَضَّلَ اللّهُ الْمُجاهِدینَ عَلَی الْقاعِدینَ أَجْراً عَظیماً[نساء/95].ـالَّذینَ اسْتَجابُوا لِلّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذینَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَ اتَّقَوْا أَجْرٌ عَظیم[آل عمران/172].ـالَّذینَ قالَ لَهُمُ النّاسُ إِنَّ النّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَکُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إیماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللّهُ وَ نِعْمَ الْوَکیل[آل عمران/173].ـفَلْیُقاتِلْ فی سَبیلِ اللّهِ الَّذینَ یَشْرُونَ الْحَیاةَ الدُّنْیا بِالاخِرَةِ وَ مَنْ یُقاتِلْ فی سَبیلِ اللّهِ فَیُقْتَلْ أَوْ یَغْلِبْ فَسَوْفَ نُوتیهِ أَجْراً عَظیماً[نساء/74].ـالَّذینَ آمَنُوا یُقاتِلُونَ فی سَبیلِ اللّهِ وَ الَّذینَ کَفَرُوا یُقاتِلُونَ فی سَبیلِ الطّاغُوتِ فَقاتِلُوا أَوْلِیاءَ الشَّیْطانِ إِنَّ کَیْدَ الشَّیْطانِ کانَ ضَعیفاً[نساء/76].ـیا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا ما لَکُمْ إِذا قیلَ لَکُمُ انْفِرُوا فی سَبیلِ اللّهِ اثّاقَلْتُمْ إِلَی الارْضِ أَ رَضیتُمْ بِالْحَیاةِ الدُّنْیا مِنَ الاخِرَة[توبه/38].ـإِنَّ اللّهَ اشْتَری مِنَ الْمُومِنینَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ[توبه/111].ـیا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا قاتِلُوا الَّذینَ یَلُونَکُمْ مِنَ الْکُفّارِ وَ لْیَجِدُوا فیکُمْ غِلْظَةً[توبه/123].ـإِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الَّذینَ یُقاتِلُونَ فی سَبیلِهِ صَفًّا کَأَنَّهُمْ بُنْیانٌ مَرْصُوصٌ[صف/4].فَضَّلَ اللّهُ الْمُجاهِدینَ عَلَی الْقاعِدینَ أَجْراً عَظیماً[نساء/95].یا أَیُّهَا النَّبِیُّ جاهِدِ الْکُفّارَ وَ الْمُنافِقینَ وَ اغْلُظْ عَلَیْهِمْ[تحریم/9].فَلا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَی السَّلْمِ وَ أَنْتُمُ الاعْلَوْنَ وَ اللّهُ مَعَکُمْ وَ لَنْ یَتِرَکُمْ أَعْمالَکُمْ[محمد/35].2. جهاد، عامل حرکتالفاظی که در فرهنگ دینی است مانند واژه‏های مذهب، هجرت، مسلک، شریعت، سبیل الله، صراط، امّت، در همه یک نوع حرکت و جنبش توأم با توجه و آگاهی موجود است.اسلام طرفدار:ترقّی است (گرچه با زحمت) نه رفاه و راحتی.خوبی است (گرچه با زحمت)، نه خوشی.رفتن است (گرچه با زحمت)، نه ماندن.مردم‏سازی است (گرچه با زحمت)، نه مردم‏داری.بنابراین جهاد زیربنای هر گونه ترقّی و حرکت و... است.3. هدف وآثار جهادالف) ترساندن دشمنان خداوند و دشمنان مسلمان‏ها:وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللّهِ وَ عَدُوَّکُم[انفال/60].ب) حفظ مراکز عبادی و مساجد الهی:وَ لَوْ لا دَفْعُ اللّهِ النّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِیَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ یُذْکَرُ فیهَا اسْمُ اللّه[حج/40].ج) از بین رفتن فساد در زمین:وَ لَوْ لا دَفْعُ اللّهِ النّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الارْضُ وَ لکِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَی الْعالَمین[بقره/251].د) خواری و رسوایی دشمنان:قاتِلُوهُمْ یُعَذِّبْهُمُ اللّهُ بِأَیْدیکُمْ وَ یُخْزِهِمْ وَ یَنْصُرْکُمْ عَلَیْهِمْ وَ یَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُومِنین[توبه/114].ه) از بین بردن شرک و بت‏پرستی و حاکمیت دین الهی:وَ قاتِلُوهُمْ حَتّی لا تَکُونَ فِتْنَةٌ وَ یَکُونَ الدِّینُ کُلُّهُ لِلّه[انفال/39].جهاد، صفحه 24. ویژگی مجاهدالتّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السّائِحُونَ الرّاکِعُونَ السّاجِدُونَ الامِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النّاهُونَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللّهِ وَ بَشِّرِ الْمُومِنینَ[توبه/112].آثار جهادهنگام جهادآداب جهادآموزش جهادغنائماُسراءاراضیصلح و متارکهامان و ذمّهجزیهمعاهدةمرابطهسفارتإِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الَّذینَ یُقاتِلُونَ فی سَبیلِهِ صَفًّا کَأَنَّهُمْ بُنْیانٌ مَرْصُوص[صف/4].الف) صبر و استقامتب) به یاد خداوند بودنیا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا إِذا لَقیتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَ اذْکُرُوا اللّهَ کَثیراً لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُون[انفال/45].ج) عدم تعدّی و تجاوز از حدّ لازم:وَ قاتِلُوا فی سَبیلِ اللّهِ الَّذینَ یُقاتِلُونَکُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللّهَ لا یُحِبُّ الْمُعْتَدین[بقره/190].د) مبارزه با پیشوایان کفر:فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْکُفْرِ إِنَّهُمْ لا أَیْمانَ لَهُم[توبه/12].5. جایگاه غنیمت در جهادـوَ قاتِلُوا فی سَبیلِ اللّهِ الَّذینَ یُقاتِلُونَکُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللّهَ لا یُحِبُّ الْمُعْتَدینَ[بقره/190].ـفَإِنْ قاتَلُوکُمْ فَاقْتُلُوهُم[بقره/191].ـفَمَنِ اعْتَدی عَلَیْکُمْ فَاعْتَدُوا عَلَیْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدی عَلَیْکُمْ[بقره/194].ـکُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِتالُ وَ هُوَ کُرْهٌ لَکُمْ وَ عَسی أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئاً وَ هُوَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ عَسی أَنْ تُحِبُّوا شَیْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُم[بقره/216].ـإِنْ یَمْسَسْکُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ[آل عمران/140].ـوَ کَأَیِّنْ مِنْ نَبِیٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّیُّونَ کَثیرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فی سَبیلِ اللّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَکانُوا وَ اللّهُ یُحِبُّ الصّابِرین[آل عمران/146].ـوَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی سَبیلِ اللّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُون[آل عمران/169].ـفَضَّلَ اللّهُ الْمُجاهِدینَ عَلَی الْقاعِدینَ أَجْراً عَظیماً[نساء/95].ـالَّذینَ اسْتَجابُوا لِلّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذینَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَ اتَّقَوْا أَجْرٌ عَظیم[آل عمران/172].ـالَّذینَ قالَ لَهُمُ النّاسُ إِنَّ النّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَکُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إیماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللّهُ وَ نِعْمَ الْوَکیل[آل عمران/173].ـفَلْیُقاتِلْ فی سَبیلِ اللّهِ الَّذینَ یَشْرُونَ الْحَیاةَ الدُّنْیا بِالاخِرَةِ وَ مَنْ یُقاتِلْ فی سَبیلِ اللّهِ فَیُقْتَلْ أَوْ یَغْلِبْ فَسَوْفَ نُوتیهِ أَجْراً عَظیماً[نساء/74].ـالَّذینَ آمَنُوا یُقاتِلُونَ فی سَبیلِ اللّهِ وَ الَّذینَ کَفَرُوا یُقاتِلُونَ فی سَبیلِ الطّاغُوتِ فَقاتِلُوا أَوْلِیاءَ الشَّیْطانِ إِنَّ کَیْدَ الشَّیْطانِ کانَ ضَعیفاً[نساء/76].ـیا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا ما لَکُمْ إِذا قیلَ لَکُمُ انْفِرُوا فی سَبیلِ اللّهِ اثّاقَلْتُمْ إِلَی الارْضِ أَ رَضیتُمْ بِالْحَیاةِ الدُّنْیا مِنَ الاخِرَة[توبه/38].ـإِنَّ اللّهَ اشْتَری مِنَ الْمُومِنینَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ[توبه/111].ـیا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا قاتِلُوا الَّذینَ یَلُونَکُمْ مِنَ الْکُفّارِ وَ لْیَجِدُوا فیکُمْ غِلْظَةً[توبه/123].ـإِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الَّذینَ یُقاتِلُونَ فی سَبیلِهِ صَفًّا کَأَنَّهُمْ بُنْیانٌ مَرْصُوصٌ[صف/4].جهاد، صفحه 3فَضَّلَ اللّهُ الْمُجاهِدینَ عَلَی الْقاعِدینَ أَجْراً عَظیماً[نساء/95].یا أَیُّهَا النَّبِیُّ جاهِدِ الْکُفّارَ وَ الْمُنافِقینَ وَ اغْلُظْ عَلَیْهِمْ[تحریم/9].فَلا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَی السَّلْمِ وَ أَنْتُمُ الاعْلَوْنَ وَ اللّهُ مَعَکُمْ وَ لَنْ یَتِرَکُمْ أَعْمالَکُمْ[محمد/35].6. جنگ تحمیلی ایران نمودار یک جهاد اسلامیامروز پس از گذشت سیزده سال از پایان جنگ تحمیلی باید نگاه تازه به سر برهه مهم از این نبرد طولانی قرن بیستم انداخت. "آغاز جنگ"، "تداوم جنگ پس از فتح خرّمشهر" و "پایان جنگ".به دلیل قرار داشتن در سالگرد قبول آتش‏بس از سوی جمهوری اسلامی ایران نگاهی اجمالی خواهیم داشت به مقطع پایانی این رویداد تاریخی. همه این مکتوب را تقدیم می‏کنم به شهدای "عملیات الغدیر"، آنان که یک بار دیگر پس از روزهای آغازین انقلاب اسلامی و جنگ، ثابت کردند، "خون بر شمشیر پیروز است" تنها یک شعار نیست.اوّلین مداخله جدّی قدرت‏های جهانیشورای امنیت سازمان ملل متّحد، در طول جنگ هشت ساله ایران و عراق، صرف‏نظر از قطعنامه 598، شش بار اقدام به تصویب قطعنامه در رابطه با این بحران مهم خاورمیانه نمود که عناوین این مصوبه‏ها عبارتند از: 479، 514، 522، 540، 582 و 588. هیچ‏کدام از این قطعنامه‏ها به دلیل جانبدارانه و ناعادلانه بودن آشکار آنها به تأیید جمهوری اسلامی ایران نرسید. رد قطعنامه‏های شورای امنیت توسط جمهوری اسلامی ایران به دلیل یک طرف بودن اکثر مفاد آنها، ناتوانی شورای امنیت سازمان ملل را درحل مشکل این منازعه بیش از پیش به نمایش گذاشت. این مسأله موجب شد تا شورای امنیت در مواجهه با آخرین موضع ایران مبنی بر رد قاطع قطعنامه 588 به این نتیجه برسد که تا زمان ملحوظ نمودن برخی نظرات ایران، از صدور هر گونه قطعنامه دیگری خودداری ورزد. این نتیجه در کنار دو مسأله اساسی دیگر باعث شد تا شورای امنیت اقدام به تصویب قطعنامه‏ای نماید که در آن تا حدودی نظرات ایران، به ویژه در زمینه تعیین متجاوز، منعکس شده باشد. این دو مسأله به ترتیب عبارت بودند از:1) پیروزی‏های بزرگ و استراتژیک ایران درجبهه‏های جنگ به ویژه در دو عملیات والفجر 8 و کربلای 5.2) به توافق رسیدن آمریکا و شوروی در مورد حل چند منازعه منطقه‏ای از جمله جنگ ایران و عراق.عملیات والفجر 8 که فتح بندر استراتژیک "فاو" را به دنبال داشت به حامیان غربی و منطقه‏ای عراق فهماند، ارتش عراق حتی به صورت بازدارنده هم قابل اعتماد نیست. علی الخصوص که این عملیات برخلاف غالب موارد قبلی، هم برای عراق و هم برای غرب غیرقابل پیش‏بینی و غافلگیرکننده بود. نطفه تصمیم نهایی قدرت‏های جهانی برای پایان دادن به این جنگ و جلوگیری از پیروزی نهایی ایران، همزمان با عملیات والفجر 8 بسته شد. و در نهایت (عملیات کربلای 5) هشداری جدی بود، که توانایی ایران برای پیروزی نظامی توسط جمهوری اسلامی عواقب بسیار وخیمی را برای منافع غرب، علی الخصوص آمریکا در منطقه خاورمیانه داشت.با به قدرت رسیدن میخائیل گروباچف در شوروی که شخصی روشنفکر مآب و دارای تمایلات آشکار به غرب بود، آمریکا موقعیت را برای توافق با این رقیب سرسخت در مورد پایان جنگ به ضرر ایران یا حداقل بدون پیروزی برای طرفین آن مناسب دید و به این ترتیب از اسفندماه سال 1365 همزمان با موفقیت‏های ایران در عملیات کربلای 5 گروه کاری ویژه‏ای مرکب از اعضای دائم شورای امنیت (آمریکا، شوروی، چین، فرانسه و انگلیس) به منظور بحث و تبادل نظر پیرامون بررسی راه‏های پایان جنگ ایران و عراق تشکیل شد. نتیجه کار این گروه که جلسات کار خود را به صورت محرمانه برگزار می‏کردند تحت عنوان قطعنامه 598 منتشر شد و در تاریخ 29/4/1366 (20 ژوئیه 1987) به اتفاق آرا به تصویب شورای امنیت رسید. این قطعنامه عملا اولین مداخله جدی و قابل تأمل شورای امنیت در باب جنگ ایران و عراق بود.ایران رو در روی آمریکاقطعنامه 598 تنها یک روز پیش از اولین اقدام آمریکا در حفاظت از نفت‏کش‏های کویتی در 30 تیر 1366 تصویب شد. این عمل آمریکا که به "اسکورت نفت‏کش‏ها" معروف شد هیچ معنایی جز افزایش فشار به ایران به منظور پذیرفتن قطعنامه 598 نداشت. آمریکا به بهانه حفاظت از نفت‏کش‏های کویتی، مجهّزترین ناوگان نظامی خود را عازم خلیج فارس کرد تا هم نمایش قدرتی مؤثر درمنطقه را داشته و هم برای اقدامات احتمالی به نفع عراق در منطقه گوش به زنگ باشد. اولین عملیات اسکورت برای نفت‏کش‏های کویتی "گس پرنس" و "بریجتون" انجام شد. اما برخورد نفت‏کش غول‏پیکر "بریجتون" با مین که خسارات سنگینی را به بار آورد حیثیت آمریکا را به شدت لکه‏دار کرد. ایران بدون پذیرش مسئولیت این واقعه از آن ابراز خرسندی کرد و آمریکا را به خاطر توخالی بودن وعده‏هایش به سخره گرفت. حدود یک هفته بعد، در تاریخ 9 مرداد 1366، زائران ایرانی خانه خدا که در حال برگزاری تظاهرات سالانه برائت از مشرکین بودند در شهر مکه توسط عوامل امنیتی رژیم سعودی مورد حمله قرار گرفتند که طی آن چهارصد حاجی به شهادت رسیدند. این اتفاق که با حمایت آشکار و صریح اکثر کشورهای منطقه (به جز لیبی و سوریه) مواجه شد و سکوت کامل مجامع بین‏المللی و حتی پشتیبانی رسمی آمریکا را در پی داشت اولا باب منازعه مستقیم و بی‏باکانه کشورهای حاشیه خلیج فارس را با ایران باز کرد و ثانیا نشان داد که آمریکا در مواجهه با تهدید منافع خود در منطقه خلیج فارس، بدون ملاحظه پایگاهای عقیدتی انقلاب اسلامی را در هر کجای جهان هدف خواهد گرفت. ضمن این که غوغای خبری ناشی از این فاجعه بی‏سابقه، اخبار مربوط به شکست طرح اسکورت نفت‏کش‏ها را تحت تأثیر قرار داد و این بیش از سایر مسایل به نفع آمریکا تمام شد. پس از وقوع فاجعه خونبار مکّه، منطقه خلیج فارس شاهد یک دور حملات نظامی علیه منافع ایران بود. این حملات که در مراحل مختلفی شکل گرفت، در مقاطع حسّاسی به وقوع پیوست. در ابتدا، عراق حملات هوایی خود علیه ایران را با حمله به تأسیسات نفتی و کشتی‏های تجاری و نفت‏کش‏ها آغاز کرد. همچنین نیروی هوایی عراق شش شهر ایران را مورد حمله سنگین قرار داد، ایران با توجه به موقعیت جدید و احتمال افزایش فشارهای عراق با حمایت آمریکا و کشورهای منطقه، پیش از این اعلام کرده بود که بمباران‏های عراق را از طریق حمله علیه حامیان این کشور تلافی خواهد کرد. به این دلیل، متعاقب از سرگیری تهاجمات هوایی عراق، مقابله به مثل ایران محتمل به نظر می‏رسید. در چنین وضعیتی، برای اولین بار یک کشتی آمریکایی با پرچم پاناما در آب‏های دریای عمان با مین برخورد کرد.خبرگزاری‏ها به هنگام مخابره خبر به این مسأله اشاره کردند که برخورد این نفت‏کش با مین به فاصله سه روز پیش از مانور دریایی ایران (موسوم به مانور شهادت در خلیج فارس) در آب‏های منقطه و تمرین عملیات مین‏گذاری توسط قایق‏های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی صورت گرفته است. در همین چارچوب، پس از اصابت کشتی پانامایی با مین و کشف مین‏های جدید در دریای عمان، سخنگوی پنتاگون برای نخستین بار علنا و رسما ایران را مقصّر قلمداد کرد. واکنش رسمی آمریکایی‏ها نشان‏دهنده تلاش جدید آنها برای گسترش حضورش در منطقه، با وارد ساختن فشار بر کشورهای اروپایی جهت ارسال ناوهای مین‏روب به خلیج فارس و همچنین فراهم‏سازی مقدّمات اقدام نظامی علیه ایران بود.با این حال آمریکایی‏ها برای رها شدن از اتّهام مداخله در جنگ به سود عراق و با نگرانی نسبت به ازسرگیری حملات هوایی عراق علیه تأسیسات اقتصادی و نفتی ایران و مقابله به مثل این کشور، از طریق کویت و عربستان از عراق درخواست کردند تا زمان صدور قطعنامه‏ای از طرف شورای امنیت در مورد مجازات ایران، حملات خود را متوقف کند. عراق علی‏رغم بی‏میلی نسبت به این امر تحت فشارهای پیگیر آمریکا و کشورهای منطقه چند هفته‏ای از تهاجمات هوایی خود دست کشید. در آن مقطع زمانی معادله حاکم بر جنگ بدین شکل بود که عراق لازمه پایان دادن به آن را گسترش حملات به منابع نفتی و نفت‏کش‏ها و کشتی‏های تجاری ایران می‏دانست و چنین ارزیابی می‏کرد که طی این حملات، علاوه بر تخریب مؤثر اقتصاد ایران و در نتیجه تضعیف پشتوانه مالی جبهه‏ای این کشور، بر اثر اقدامات تلافی‏جویانه ایران، آمریکا هم به حمایت ازکشورهای منطقه با ایران درگیر می‏شود و این امر نهایتا به سود عراق خواهد بود. بر همین اساس، توقف حملات هوایی عراق، 45 روز بیشتر طول نکشید و زمانی که عراق باعملیات‏های پارتیزانی موفق ایران و بی‏نتیجه بودن تلاش‏های آمریکا مواجه شد حملات خود را با بمباران نفت‏کش الوند که مشغول بارگیری نفت خام در جزیره سیری بود، از سرگرفت. آمریکایی‏ها که از متقاعد ساختن ایران ناامید شده بودند و توانایی جلوگیری از تجاوز هوایی عراق را هم نداشتند، به ناچار بخشی از فشار خود علیه ایران را با نشان دادن چراغ سبز به عراق اعمال کردند و امیدوار بودند ایران با رها ساختن خواسته‏های خود، طرح و ابتکار عمل سازمان ملل برای پایان بخشیدن به جنگ را بپذیرد. در همین موقعیت بود که عراق حملات خود را از سرگرفت. 48 ساعت پس از شروع دور جدید تهاجم عراق، یک کشتی باربری با پرچم کویت توسط یک قایق تندرو مورد حمله قرار گرفت. متقابلا عراق درادامه حملات خود دو نفت‏کش و یک یدک‏کش متعلق به ایران را مورد حمله قرار داد. سرانجام در تاریخ 13/6/1366 اصابت یک فروند موشک به جنوب کویت منجر به استمداد کویت از سازمان ملل شد. حمله موشکی به ساحل کویت در پاسخ به تهاجمات هوایی عراق، بحران منطقه خلیج فارس را وارد مرحله جدیدی کرد. این حادثه نشان داد که حضور نظامی آمریکا نه تنها کمکی به حل بحران نکرده، بلکه منجر به گسترش آن نیز شده است. ضمن این که صحّت تحلیل‏های موجود، یعنی تأثیر بازدارندگی حضور نیروهای آمریکا درمنطقه را در برابر ایران مخدوش کرد.آمریکا در این وضعیت جدید به دنبال کسب ابتکار عمل در جنگ بود و چاره‏ای جز زدن ضربه مستقیم به ایران برای بازیابی آبروی ازدست‏رفته‏اش نمی‏دید. در تاریخ 30 شهریور 1366 دو فروند هلی‏کوپتر آمریکایی، کشتی "ایران‏اجر" متعلّق به نیروی دریایی ارتش را به اتّهام مین‏گذاری، بدون هیچ‏گونه هشدار قبلی مورد حمله قرار دادند که در این حادثه چهار ملوان این کشتی شهید، چهار تن مجروح و همچنین ده ملوان به اسارت آمریکایی‏ها درآمدند. آمریکا با افتخار و سر و صدای فراوان اخبار این عملیات را به سراسر جهان مخابره کرد.جهاد، صفحه 4عملیات آمریکا علیه کشتی ایران یک شب قبل ازسخنرانی رییس جمهور وقت ایران در مجمع عمومی سازمان ملل انجام گرفت و این خود دلیلی منطقی است مبنی بر این که چنین عملیاتی با طراحی قبلی انجام گرفته است و خود آمریکایی‏ها نیز بعدها به این امر اعتراف کردند. "واینبرگر" وزیر دفاع آمریکا، با حضور در خلیج فارس در هنگام غرق کشتی ایران اجر با صراحت ابراز داشت: "وقتش رسیده، ریشه ملت ایران باید خشکیده شود."در پاسخ به این اتّهام آمریکا، بسیجیان نیروی دریایی سپاه در 13 مهر 1366، درصدد انجام عملیات "خفجی" روی چاه‏های نفتی عربستان در خلیج فارس برآمدند که بنا بر دلایلی میسر نشد. روز بعد یک تانکر عربستان سعودی به نام "رد الکبری" که حامل مواد شیمیایی بود در نزدیکی سواحل امارات متحده عربی مورد حمله قرار گرفت و خسارات عمده‏ای دید. پس از آن در 17 مهرماه، هلی‏کوپترهای آمریکایی به قایق‏های تندرو ایرانی که در آب‏های کشور مشغول گشت‏زنی بودند حمله کردند که بر اثر این حمله، دو قایق ایران غرق شد و سه نفر از پاسداران انقلاب به شهادت رسیدند. همچنین بر اثر عملیات تدافعی قایق‏های ایرانی، یک هلی‏کوپتر توپدار آمریکایی منهدم شد. یک هفته بعد نفت‏کش آمریکایی "سانگاری" که در سواحل کویت لنگر انداخته بود مورد اصابت یک فروند موشک قرار گرفت و 18 نفر از خدمه آن زخمی شدند. فردای آن روز هم نفت‏کش کویتی "سی‏ایل‏سیتی" که تحت اسکورت ناوهای آمریکایی بود و پرچم آمریکا را حمل می‏کرد هدف موشک قرار گرفت و در نتیجه سه خدمه آن زخمی و نفت‏کش آسیب جدی دید. کاخ سفید در پی حمله موشکی ایران به این دو کشتی، در 24 مهرماه اعلام کرد که راه‏های پاسخ‏گویی به ایران را بررسی می‏کند. در روز 27/7/1366 چهار ناوشکن آمریکایی به سکوهای نفتی ایران به نامهای "رشادت" و "رسالت" حمله کردند و این دو سکو را با شلیک هزار گلوله توپ منهدم نمودند. در پاسخ به این اقدام آمریکا، سه روز بعد اسکله بندر الاحمدی کویت مورد اصابت یک فروند موشک قرار گرفت. این حملات نظامی در خلیج فارس که شاهرگ حیاتی نفت جهان به شمار می‏رفت تأثیر بسیار بدی در بازار بورس سهام به وجود آورد و چنان رکودی را در این بازار ایجاد کرد که آمریکایی‏ها به آن "بحران دوشنبه سیاه" لقب دادند. وحشت ایالات متحده از ادامه این بحران اقتصادی که حیات آمریکا را به طور جدی مورد تهدید قرار داده بود باعث شدآمریکا سیاست جدیدی را مبنی بر عدم اقدام نظامی برای حمایت از کویت اعلام نماید. تنها ماندن کویت در بحران اخیر و همچنین ارسال پیام ایران مبنی برخودداری از تداوم حملات در صورت حفظ بی‏طرفی کویت و همچنین اعلام تلویحی کویت مبنی بر عدم تمایل برای مواجهه با ایران باعث شد درگیری میان ایران و آمریکا به طور موقت پایان یابد.بستن سنگ‏ها، باز کردن سگ‏هادر این مرحله آمریکایی‏ها علی‏رغم اقدام نظامی علیه ایران، نه تنها نتوانستند ایران را از اقدام تلافی‏جویانه بازدارند، بلکه به هیچ‏گونه موفقیتی نیز برای پایان بخشیدن به جنگ دست نیافتند. ضمن این که برخلاف خواسته آمریکا، این ایران بود که آخرین اقدام را انجام داد. در مرحله بعد آمریکا تلاش‏های گسترده‏ای را برای تصویب قطعنامه‏ای در جهت تحریم تجاری ایران به انجام رساند که به دلیل مخالفت شوروی به نتیجه‏ای نرسید و فعالیت‏های دیگر این کشور برای تحریم اقتصادی همه‏جانبه ایران از جانب اروپا نیز بی‏نتیجه ماند و تنها تحریم تسلیحاتی ایران بر اثر فشارهای مستمرآمریکا تشدید شد. با توقف نبرد خلیج فارس، توجه سپاه یک بار دیگر به جبهه‏های زمینی معطوف شد و با انجام عملیات نصر 8 در شمال سلیمانیه عراق، جنگ در زمین مجددا رونق گرفت. در برابر این عملکرد ایران، غرب رویکرد دیگری را در پیش گرفت و آن مسلح کردن ارتش عراق و تقویت ماشین جنگی این کشور بود که با توجّه به برتری ایران در صحنه نبرد، موازنه تسلیحات استراتژیک به سوی عراق سرازیر شد. انواع جنگنده‏های آخرین سیستم، موشک‏های دوربرد و میان‏برد، انبوه تانک هند نفربر، قبضه‏های توپ، هلی‏کوپتر و... از سوی آمریکا، شوروی، انگلیس، فرانسه، آلمان و... با قیمت‏های مناسب و حتّی بدون پرداخت پول، پس از هفت سال جنگ، عراق را به مراتب از شروع جنگ توانمندتر ساخت. اخبار غیرآشکار نیز حاکی از آن بود که عراق در آستانه دستیابی به بمب اتمی است. همچنین در زمینه تهیه سلاح شیمیایی، حمایت بی‏دریغ کشورهای اروپایی از عراق، موجب شد که بغداد مهلک‏ترین مواد شیمیایی را در زرّادخانه‏های خود انبار کرده و از آنها در میدان نبرد استفاده نماید. این در حالی بود که ایران برای خرید ابتدایی‏ترین مایحتاج تسلیحاتی هم دچار مشکل بود و قیمت‏هایی سرسام‏آور برای خریدهای نظامی خود می‏پرداخت و این مسأله در کنار سقوط وحشتناک قیمت نفت و مشکلات جدی ایران برای صادرات نفت، به شدت پشتیبانی مالی و تسلیحاتی سپاه و ارتش را تحلیل می‏برد و این تغییر توازن به نفع عراق و به زیان کشورمان هر روز بیشتر می شد. ضمن این که فشارهای بین‏المللی حتّی از جانب متّحدان قابل اعتماد ایران مانند سوریه و بروز چنین شرایطی حاکی از آن بود که فرصت جنگ عراق و ایران پایان یافته است و این نزاع پس از حدود هشت سال در آستانه تعیین سرنوشت قرار دارد.دفاع ادامه می‏یابدبا این وجود، ایران برای حفظ برتری قوا، از طریق جبهه‏های زمینی خود، جنگ را ادامه داد و پس از چند عملیات موفق درغرب کشور، در حالی که عراق با موشک‏های دریافتی از شوروی، شهرهای بزرگ کشور از جمله تهران را پی در پی مورد حمله قرار می‏داد سپاه پاسداران طی یک عملیات بزرگ در اسفند سال 1366 شهر کردنشین و استراتژیک حلبچه را به تصرف درآورد و یک بار دیگر قدرت نظامی خود را به نمایش گذاشت، اما دیگر رویه سابق جنگ با عراق کارگر نبود. تصمیم جهانی برای جلوگیری از پیروزی ایران اتخاذ شده و عملا پس از عملیات آزادسازی حلبچه آغاز گردید. چند روز بعد از انجام عملیات والفجر 10 و ورود پاسداران انقلاب اسلامی به شهر حلبچه، صدام حکم اعدام تمامی مردم این شهر را به دلیل استقبال از نیروهای ایرانی صادرکرد و این حکم را با بمباران بی‏سابقه شیمیایی در این شهر به اجرا درآورد. در پی این بمباران، پنج‏هزار عراقی غیرنظامی کشته شدند و حلبچه تا ده سال غیرقابل سکونت اعلام شد. جنایت کشتار مردم حلبچه بسیار سهمگین بود و تا یک ماه کم و بیش در رسانه‏های خارجی بازتاب داشت اما در برابر چشمان حیرت‏زده جهانیان، هیچ اقدامی، حتی به صورت ظاهری و نمایشی از سوی مراجع و مجامع بین‏المللی برای محکومیت صدام انجام نگرفت و تدریجا اخبار آن به بایگانی‏ها سپرده شد. این واقعه و بازتاب آن یک پیام برای ایران داشت؛ از این پس دست عراق برای هر کاری باز است. جمهوری اسلامی در موقعیت دشواری قرار داشت، از یک طرف به دلیل برخورداری از برتری نظامی و دیدگاه‏های اعتقادی خود مایل به عقب‏نشینی از مواضع اصولی و برحق خود نبود و از سوی دیگر برای پیگیری خواسته‏هایش در شرایط دشوار جهانی احتیاج به یک عملیات بزرگ و پیروز دیگر داشت که به دلیل مشکلات نظامی فوق‏العاده‏ای که به آنها اشاره شد به زودی توانایی چنین کاری را نداشت. موقعیت جدید ایران به دلیل عملکرد برخی عناصر ستون پنجم در کشور و مواضع سازش‏طلبانه بعضی محافل منزوی سیاسی داخلی برای آمریکا و متّحدانش آشکار شد. بدین ترتیب همه چیز برای زدن ضربه نهایی آماده بود.عملیات نهایی شیطاندر روز 25 فروردین سال 1367، برخورد رزم‏ناو "ساموئل رابرتز" با مین، بهانه آغاز دورجدید اقدامات نظامی آمریکا علیه ایران شد. در تاریخ 29/1/1367 ناوهای آمریکایی سکوهای نفتی رشادت و سلمان و مبارک را مورد حمله قرار دادند و ناوهای ایرانی سهند و جوشن را که برای عقب راندن ناوهای آمریکایی اعزام شده بودند منهدم نمودند و رزم‏ناو سبلان را هم بمباران کردند. همزمان با حمله نظامی آمریکا در خلیج فارس، ارتش عراق در منطقه "فاو" که چسبیده به خلیج فارس است با حمایت مستقیم هلی‏کوپترهای توپدار آمریکایی و اجرای بمباران وسیع شیمیایی به مواضع رزمندگان اسلام حمله کرد.این حمله در شرایطی انجام شد که بیشترنیروهای ایرانی در جبهه‏های شمال غرب مستقر بوده و درحال تثبیت و تحکیم مواضع خود در حلبچه بودند. بدین ترتیب فاو در کمتر از 36 ساعت سقوط کرد و اینگونه، ورق به نفع عراق برگشت. ارتش عراق که با تصرف فاو روحیه مضاعفی گرفته بود نام این عملیات خود را "رمضان المبارک" نهاد و 38 روزبعد در حالی که هنوز شوک بازپس‏گیری فاو توسط عراق در میان قوای ایران حاکم بود، طی عملیاتی که آن راتوکّلنا علی اللّهنام نهاده بود به شملچه حمله برد. شملچه هم در کمتر از 72 ساعت سقوط کرد.در 29 خردادماه نیز لشکرهای عراق با کمک نیروهای منافقین شهر مهران را به تصرّف درآوردند. در روز 4 تیرماه عراق شروع عملیاتتوکّلنا علی اللّه 2را اعلام کرد و طی دو ـ سه روز جزایر مجنون را از تصرف ایران خارج نمود. توان بالای نظامی عراق، استفاده هولانگیز این کشور از گازهای شیمیایی بدون این که کوچکترین برخورد بین‏المللی را در پی داشته باشد و غافلگیری جبهه خودی باعث شد که ایران نتایج درخشان ترین فتوحات خود را به عراق واگذار کند. این در حالی بود که ایران همزمان مشغول مقابله با تحرکات نظامی آمریکا در خلیج فارس نیز بود. مهمترین عامل تضعیف جبهه‏های خودی کمبود نیروی انسانی محسوب می‏شد. تبلیغات ضعیف و ناشیانه ستاد تبلیغات جنگ و سیاست بی‏تدبیرانه برخی مسئوولین مبنی بر دور نگه داشتن جوّ داخلی کشور از وضعیت جنگی باعث شده بود که افکار عمومی تصور صحیحی از جنگ نداشته باشند و ذهنیت "ایران همیشه پیروز" به گونه‏ای بر اذهان عمومی حاکم شده بود که بحران حاکم بر جبهه‏ها و جنگ به سختی موردقبول عموم قرار می‏گرفت. این مسأله موجب شده بود که نیاز شدید جبهه‏ها به نیروی انسانی مورد درک جدی آحاد مردم قرار نگیرد و این مشکل زمانی مرتفع گردید که کار از کار گذشته بود.جهاد، صفحه 5با این حال عزم و اراده ملی هنوز بر تداوم دفاع و ضربه زدن به متجاوزین بعثی قرار داشت و با از میان رفتن سیاست غلط تبلیغاتی، امید آن می‏رفت که روند جنگ غلی‏رغم دشواری‏های پیش آمده ادامه یابد. این تصوّر در روز 12/4/1367 از میان رفت. ناو فوق مدرن آمریکایی موسوم به "وینسنس" در یک اقدام کاملا غیرمنتظره، یک فروند هواپیمای مسافربری ایران را که عازم دبی بود با دو فروند موشک مورد اصابت قرار داد و آن را سرنگون ساخت. از میان 290 مسافر مقتول این پرواز که همگی غیرنظامی بودند تنها 190 جنازه سالم مانده از آب گرفته شد.آخرین اخطارآمریکا ابتدا ادّعا کرد که یک هواپیمای جنگی را سرنگون کرده است ولی بعد مدعی شد که ناو "وینسنس" دچار اشتباه شده است اما به جای عذرخواهی تقصیر این جریان را متوجه ایران دانست که تن به توقف جنگ نمی‏دهد. مدتی بعد هم فرمانده ناو "وینسنس" از دست رییس جمهور وقت آمریکا مدال افتخار دریافت کرد. اصرار ایران به سازمان ملل متحد، سرانجام منجر به تصویب یک قطعنامه از طرف شورای امنیت شد که البته در آن هیچ‏کس مقصر این فاجعه معرفی نشد و تنها به ابراز تأسف از اصل عمل و تأکید بر توقف بحران خاورمیانه بسنده گردید. این فاجعه در حقیقت اخطاری بود به ایران مبنی بر این که آمریکا از این پس خود را در هر کاری برای توقف جنگ و تنبیه ایران به خاطر بازی با حیثیت این کشور در خلیج فارس آزاد می‏داند. این مسأله به صورت تلویحی از جانب مقامات ارشد کاخ سفید نیز ابراز شد. انتظار هرگونه عکس العمل جهانی در برابر اقدامات آتی آمریکا بیهوده بود. امپراطوری‏های رسانه‏ای دنیا که همگی تحت سیطره آمریکا و متحدانش قرار داشتند، علاوه بر سانسور خبری جنایات آمریکا، فضای منفی بی‏سابقه‏ای راعلیه ایران تدارک دیده بودند. زمینه برای زدن یک ضربه نهایی به پردرد سرترین انقلاب جهان و خلاصی از شر آن کاملا مهیّا بود. آمریکا نیازی به دخالت مستقیم خود نمی‏دید و این وظیفه را مجدّدا بر عهده عراق گذاشت. عراقی که قدرتی معادل 10 برابر نسبت به سال 1359 پیدا کرده بود و مجهّزترین ارتش خاورمیانه پس از اسرائیل را در اختیار داشت.در 15 تیرماه سال 67 عراق عملیاتی را به نامتوکّلنا علی اللّه 3در منطقه حاج عمران، قلعه‏دیزه، پنجوین و ماووت شروع کرد و طی پنج روز کلیه مناطق شمال کشور را که در سال 66 و اردیبهشت سال 67 با عملیات‏های کربلای 10، نصر4، نصر8 و بیت المقدس6 آزاد شده بود بازپس‏گرفت. اساسی‏ترین نیاز ایران در این برهه از جنگ، زمان بود تا به بازسازی نیروهایش بپردازد، اما عراق با قدرت تمام که قسمت اعظم آن را مدیون حملات کابوس‏وار شیمیایی خود بود این مهم را از ایران دریغ می‏کرد. در برخی محورها، رزمندگان اسلام قبل از این که فرصت آرایش نظامی پیدا کنند در سنگرهای خود با گاز شیمیایی به شهادت می‏رسیدند.کمبود وسایل ضدشیمیایی به دلیل تحریم تسلیحاتی نیز ایران را در برابر این حملات فلج می‏کرد. صدای اعتراض‏های نمایندگان سیاسی ایران هم نسبت به این شیوه ناعادلانه و غیراصولی به جایی نمی‏رسید.در 21/4/1367 دشمن طی یک حرکت گسترده و با نیرویی معادل 11 لشکر، منطقه وسیعی در غرب عین‏خوش، موسیان و جنوب دهلران را اشغال کرد و در ا دامه‏عملیاتتوکّلنا علی اللّه 3و در کمتر از پنج ساعت، شهر دهلران را برای بار دوم پس از سال 59 به تصرف درآورد و طی این حمله هزاران تن از نیروهای ارتشی مستقر درمنطقه را به اسارت درآورد. وقوع این حادثه بیشتر به یک فاجعه شبیه بود تا یک رخداد نظامی، زیرا علاوه برسرعت پیش‏روی دشمن و ازهم‏گسیختگی نیروهای خودی، شهر دهلران که مقر فرماندهی ارتش در جنوب کشور بود به تصرف دشمن درآمد. سقوط ناگهانی این مناطق و پراکندگی تأثرانگیز هزاران سرباز سرگردان درمنطقه، روحیه مردم را تضعیف نمود. در روز 22 تیرماه نیروهای ایرانی به جهت مقابله با حملات عراق و تمرکز قوا درجبهه‏های جنوب از حلبچه عقب‏نشینی کردند. پس از عقب‏نشینی ایران از آخرین مناطق عراق در 22 تیرماه، سلسله جلساتی در داخل کشور با هدف اتّخاذ تصمیم نهایی درباره جنگ تشکیل شد.امام راحل در روزهای 23 و 24 تیرماه مشورت‏هایی را به صورت جداگانه انجام دادند. ولی نشست اصلی بر اساس دستور امام و با حضور چهل تن از شخصیت‏های مهم کشور در روز 25/4/67 تشکیل شد. امام در پیامی به این جلسه ضمن بیان نظرات خود، تصمیم‏گیری در مورد آینده جنگ را به جلسه واگذار کردند. با گزارش نتایج این جلسه به امام، آن حضرت طی نامه تکان‏دهنده در همان روز خطاب به مسئولین کشور و نمایندگان مردم پذیرش قطعنامه 598 را اعلام کردند که این نامه روز بعد در صحن عمومی مجلس توسط حاج سیّد احمد خمینی قرائت شد و خبر رسمی پذیرش قطعنامه بدون هیچ مقدّمه‏ای در اخبار ساعت 14 روز 27/4/1367 از صدای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید. مردم، به ویژه رزمندگان و افراد حزب اللهی و متدیّن و تمامی کسانی که در داخل و خارج کشور نسبت به نظام و انقلاب اسلامی تعلّق خاطر داشتند و تازه شروع به مقابله با وضعیّت جدید نموده بودند، با انتشار این خبر شگفت‏زده و کاملا غافلگیر شدند و موجی از نگرانی در میان مردم پدید آمد. در نخستین ساعات حتی برای بسیاری از مردم این اقدام قابل قبول نبود و قطرات اشک و چهره‏های برافروخته، حکایت از همین مسأله داشت. موج شایعات مبنی بر دروغ بودن خبر رادیو و یا حتی احتمال فوت حضرت امام در میان مردم رواج پیدا کرد. سرانجام پیام امام به مناسبت سالگرد کشتار حجاج ایرانی در مکه معظّمه که به "پیام استقامت" معروف شد مردم را به آرامش رساند تأثیر این پیام در آن مقطع بسیار عمیق بود. امام پذیرش قطعنامه را به "نوشیدن جام زهر" تشبیه کردند و از خداوند طلب لقای او را نمودند و مردم را به استقامت و پایداری در برابر همه قدرت‏ها دعوت نموده و اعلام کردند که با پذیرش قطعنامه، مسأله جنگ پایان نگرفته است. موج تحیّر، سرگردانی و ابهام ایجاد شده در میان مردم به یک باره تبدیل به شور مذهبی و احساس تکلیف و درعین حال تقصیر شد و... اما عراق طبق پیش‏بینی حضرت امام از پذیرش قطعنامه 598 توسّط ایران استقبال نکرد. حتی صدام در جلسه‏ای اظهار داشت که: "ما فکر می‏کردیم خمینی تنها مرد خدا و عبادت است، ما نمی‏دانستیم او یک سیاستمدار خبره است، پذیرش قطعنامه پشت ما را می‏شکند." صدام حاضر نبود برتری فعلی خود را که او را در آستانه رسیدن به آرزوهایش، در سال 59 قرار داده بود با هیچ چیز معاوضه کند. در سحرگاه 31/4/1367 و تنها سه روز پس از پاسخ رسمی ایران به سازمان ملل مبنی بر پذیرش قطعنامه 598 و در شرایطی که وزیر خارجه وقت ایران در حال مذاکره با دبیر کل سازمان ملل بود، نیروهای عراقی از دو محور کوشک و شلمچه به داخل خاک ایران پیشروی کردند و در مدت کمی توانستند تقریبا خرمشهر را به محاصره درآورند و حتی خود را به چند کیلومتری قرارگاه کربلا برسانند.انتشار خبر پیشروی دشمن به سمت جاده اهواز ـ خرمشهر و تهدید دوباره خرمشهر یادآور رخدادهای آغاز جنگ بود و بازتاب گسترده‏ای در میان مردم به ویژه اهالی استان خوزستان داشت. در پی این حادثه، مردم که کاملا حالت جنگی پیدا کرده بودند بار دیگر بسیج شدند. نیروهایی که هشت سال در جبهه‏ها حضور داشته و بسیاری از آنها بارها زخمی شده بودند، دوباره به جبهه‏ها آمدند. با این دگرگونی در روحیه و نگرش حاکم بر جامعه درباره تجاوز نیروهای ارتش عراق، سپاه نیز خطوط دفاعی را برای مقابله با عراق تشکیل داد. مجموعه این رخدادها که برای عراق غیرقابل پیش‏بینی بود اوضاع را به سود ایران تغییر داد.کربلا در الغدیردر چنین شرایط دشواری که خرمشهر و اهواز در معرض اشغال قرار داشتند، حاج سید احمد خمینی پیام امام را تلفنی برای فرمانده وقت سپاه این‏چنین قرائت کرد: "این نقطه حیاتی کفر و اسلام است، یعنی نقطه شکست یا پیروزی اسلام و کفر است. و باید متر به متر جنگید و هیچ عذری از هیچ کس پذیرفته نیست و این جا نقطه‏ای است که یا موجب می‏شود سپاه، حیات پیدا کند دوباره در کشور، و یا برای همیشه یک سپاه ذلیل و مرده‏ای بشود." پیام امام بلافاصه در میان فرماندهان سپاه، قرارگاه‏ها و بسیجیان و سپاهیان منتشر شد و خروش عجیبی را ایجاد کرد. بوی نشاط و جهاد در همه جبهه‏های جنوب به مشام می‏رسید. روز جمعه مقابله قوای اسلام با قوای کفر آغاز شد و طی سه روز، بسیجیان و پاسداران که عمده‏ترین مهماتشان سلاح انفرادی بود گوشت و پوست خود را در مقابل تسلیحات زرهی عراق قرار دادند و درست مانند روزهای ابتدای جنگ، نبرد تن و تانک در اطراف خرمشهر به جریان افتاد. در کمال تعجب، ارتش عراق گرفتار چنان تلاشی و اضمحلالی شد که گزارشات مربوط به آن صدام را به وحشت انداخت و متعاقبا دولت عراق پذیرش قطعنامه 598 و عقب‏نشینی از خاک ایران را اعلام کرد. این در حالی بود که بسیجیان و پاسداران، عراق را تا مرزهای بین‏المللی عقب رانده بودند و بیم آن می‏رفت که وارد خاک عراق شوندو جریانات ابتدای جنگ تکرار شود، اما فرماندهی کل قوا مانع از چنین اقدامی شد و تعهّد خود را نسبت به قبول قطعنامه 598 اعلام کرد. نام این عملیات حسینی که آخرین نبرد میان ایران و عراق بود به دلیل تقارن با عید غدیر خم، "الغدیر" گذاشته شد، همزمان با نبرد "الغدیر" در جنوب کشور، غرب ایران نیز آبستن حوادث مهمّی بود که ان شاء الله در شماره آینده و همزمان با سالگرد عملیات پیروزمندانه "مرصاد" به آن خواهیم پرداخت.[یا لثارات الحسین (ع)، محمّد یاسر رجبی، سال هشتم، شماره 136، چهارشنبه، 27 تیر 1380].جهاد، صفحه 6جنگ ظاهری:وَ لا یَزالُونَ یُقاتِلُونَکُمْ حَتّی یَرُدُّوکُمْ عَنْ دینِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا[بقره/217].وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَیْلِ[انفال/60].جنگ باطنی:وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسی إِنَّ النَّفْسَ لامّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلا ما رَحِمَ رَبِّی إِنَّ رَبِّی غَفُورٌ رَحیمٌ[یوسف/53].قَالَ أَمِیرُ الْمُومِنِینَ(ع):إِرْحَمْ مَنْ رَأسُ مَالِهِ الرَّجَاءِ و سَلاحُهُ البُکاءِ[مصباح‏المتهجد، ص360].فَاتَّقُوا اللّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ[تغابن/16].6. جنگ تحمیلی ایران نمودار یک جهاد اسلامیامروز پس از گذشت سیزده سال از پایان جنگ تحمیلی باید نگاه تازه به سر برهه مهم از این نبرد طولانی قرن بیستم انداخت. "آغاز جنگ"، "تداوم جنگ پس از فتح خرّمشهر" و "پایان جنگ".به دلیل قرار داشتن در سالگرد قبول آتش‏بس از سوی جمهوری اسلامی ایران نگاهی اجمالی خواهیم داشت به مقطع پایانی این رویداد تاریخی. همه این مکتوب را تقدیم می‏کنم به شهدای "عملیات الغدیر"، آنان که یک بار دیگر پس از روزهای آغازین انقلاب اسلامی و جنگ، ثابت کردند، "خون بر شمشیر پیروز است" تنها یک شعار نیست.اوّلین مداخله جدّی قدرت‏های جهانیشورای امنیت سازمان ملل متّحد، در طول جنگ هشت ساله ایران و عراق، صرف‏نظر از قطعنامه 598، شش بار اقدام به تصویب قطعنامه در رابطه با این بحران مهم خاورمیانه نمود که عناوین این مصوبه‏ها عبارتند از: 479، 514، 522، 540، 582 و 588. هیچ‏کدام از این قطعنامه‏ها به دلیل جانبدارانه و ناعادلانه بودن آشکار آنها به تأیید جمهوری اسلامی ایران نرسید. رد قطعنامه‏های شورای امنیت توسط جمهوری اسلامی ایران به دلیل یک طرف بودن اکثر مفاد آنها، ناتوانی شورای امنیت سازمان ملل را درحل مشکل این منازعه بیش از پیش به نمایش گذاشت. این مسأله موجب شد تا شورای امنیت در مواجهه با آخرین موضع ایران مبنی بر رد قاطع قطعنامه 588 به این نتیجه برسد که تا زمان ملحوظ نمودن برخی نظرات ایران، از صدور هر گونه قطعنامه دیگری خودداری ورزد. این نتیجه در کنار دو مسأله اساسی دیگر باعث شد تا شورای امنیت اقدام به تصویب قطعنامه‏ای نماید که در آن تا حدودی نظرات ایران، به ویژه در زمینه تعیین متجاوز، منعکس شده باشد. این دو مسأله به ترتیب عبارت بودند از:1) پیروزی‏های بزرگ و استراتژیک ایران درجبهه‏های جنگ به ویژه در دو عملیات والفجر 8 و کربلای 5.2) به توافق رسیدن آمریکا و شوروی در مورد حل چند منازعه منطقه‏ای از جمله جنگ ایران و عراق.عملیات والفجر 8 که فتح بندر استراتژیک "فاو" را به دنبال داشت به حامیان غربی و منطقه‏ای عراق فهماند، ارتش عراق حتی به صورت بازدارنده هم قابل اعتماد نیست. علی الخصوص که این عملیات برخلاف غالب موارد قبلی، هم برای عراق و هم برای غرب غیرقابل پیش‏بینی و غافلگیرکننده بود. نطفه تصمیم نهایی قدرت‏های جهانی برای پایان دادن به این جنگ و جلوگیری از پیروزی نهایی ایران، همزمان با عملیات والفجر 8 بسته شد. و در نهایت (عملیات کربلای 5) هشداری جدی بود، که توانایی ایران برای پیروزی نظامی توسط جمهوری اسلامی عواقب بسیار وخیمی را برای منافع غرب، علی الخصوص آمریکا در منطقه خاورمیانه داشت.با به قدرت رسیدن میخائیل گروباچف در شوروی که شخصی روشنفکر مآب و دارای تمایلات آشکار به غرب بود، آمریکا موقعیت را برای توافق با این رقیب سرسخت در مورد پایان جنگ به ضرر ایران یا حداقل بدون پیروزی برای طرفین آن مناسب دید و به این ترتیب از اسفندماه سال 1365 همزمان با موفقیت‏های ایران در عملیات کربلای 5 گروه کاری ویژه‏ای مرکب از اعضای دائم شورای امنیت (آمریکا، شوروی، چین، فرانسه و انگلیس) به منظور بحث و تبادل نظر پیرامون بررسی راه‏های پایان جنگ ایران و عراق تشکیل شد. نتیجه کار این گروه که جلسات کار خود را به صورت محرمانه برگزار می‏کردند تحت عنوان قطعنامه 598 منتشر شد و در تاریخ 29/4/1366 (20 ژوئیه 1987) به اتفاق آرا به تصویب شورای امنیت رسید. این قطعنامه عملا اولین مداخله جدی و قابل تأمل شورای امنیت در باب جنگ ایران و عراق بود.ایران رو در روی آمریکاقطعنامه 598 تنها یک روز پیش از اولین اقدام آمریکا در حفاظت از نفت‏کش‏های کویتی در 30 تیر 1366 تصویب شد. این عمل آمریکا که به "اسکورت نفت‏کش‏ها" معروف شد هیچ معنایی جز افزایش فشار به ایران به منظور پذیرفتن قطعنامه 598 نداشت. آمریکا به بهانه حفاظت از نفت‏کش‏های کویتی، مجهّزترین ناوگان نظامی خود را عازم خلیج فارس کرد تا هم نمایش قدرتی مؤثر درمنطقه را داشته و هم برای اقدامات احتمالی به نفع عراق در منطقه گوش به زنگ باشد. اولین عملیات اسکورت برای نفت‏کش‏های کویتی "گس پرنس" و "بریجتون" انجام شد. اما برخورد نفت‏کش غول‏پیکر "بریجتون" با مین که خسارات سنگینی را به بار آورد حیثیت آمریکا را به شدت لکه‏دار کرد. ایران بدون پذیرش مسئولیت این واقعه از آن ابراز خرسندی کرد و آمریکا را به خاطر توخالی بودن وعده‏هایش به سخره گرفت. حدود یک هفته بعد، در تاریخ 9 مرداد 1366، زائران ایرانی خانه خدا که در حال برگزاری تظاهرات سالانه برائت از مشرکین بودند در شهر مکه توسط عوامل امنیتی رژیم سعودی مورد حمله قرار گرفتند که طی آن چهارصد حاجی به شهادت رسیدند. این اتفاق که با حمایت آشکار و صریح اکثر کشورهای منطقه (به جز لیبی و سوریه) مواجه شد و سکوت کامل مجامع بین‏المللی و حتی پشتیبانی رسمی آمریکا را در پی داشت اولا باب منازعه مستقیم و بی‏باکانه کشورهای حاشیه خلیج فارس را با ایران باز کرد و ثانیا نشان داد که آمریکا در مواجهه با تهدید منافع خود در منطقه خلیج فارس، بدون ملاحظه پایگاهای عقیدتی انقلاب اسلامی را در هر کجای جهان هدف خواهد گرفت. ضمن این که غوغای خبری ناشی از این فاجعه بی‏سابقه، اخبار مربوط به شکست طرح اسکورت نفت‏کش‏ها را تحت تأثیر قرار داد و این بیش از سایر مسایل به نفع آمریکا تمام شد. پس از وقوع فاجعه خونبار مکّه، منطقه خلیج فارس شاهد یک دور حملات نظامی علیه منافع ایران بود. این حملات که در مراحل مختلفی شکل گرفت، در مقاطع حسّاسی به وقوع پیوست. در ابتدا، عراق حملات هوایی خود علیه ایران را با حمله به تأسیسات نفتی و کشتی‏های تجاری و نفت‏کش‏ها آغاز کرد. همچنین نیروی هوایی عراق شش شهر ایران را مورد حمله سنگین قرار داد، ایران با توجه به موقعیت جدید و احتمال افزایش فشارهای عراق با حمایت آمریکا و کشورهای منطقه، پیش از این اعلام کرده بود که بمباران‏های عراق را از طریق حمله علیه حامیان این کشور تلافی خواهد کرد. به این دلیل، متعاقب از سرگیری تهاجمات هوایی عراق، مقابله به مثل ایران محتمل به نظر می‏رسید. در چنین وضعیتی، برای اولین بار یک کشتی آمریکایی با پرچم پاناما در آب‏های دریای عمان با مین برخورد کرد.خبرگزاری‏ها به هنگام مخابره خبر به این مسأله اشاره کردند که برخورد این نفت‏کش با مین به فاصله سه روز پیش از مانور دریایی ایران (موسوم به مانور شهادت در خلیج فارس) در آب‏های منقطه و تمرین عملیات مین‏گذاری توسط قایق‏های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی صورت گرفته است. در همین چارچوب، پس از اصابت کشتی پانامایی با مین و کشف مین‏های جدید در دریای عمان، سخنگوی پنتاگون برای نخستین بار علنا و رسما ایران را مقصّر قلمداد کرد. واکنش رسمی آمریکایی‏ها نشان‏دهنده تلاش جدید آنها برای گسترش حضورش در منطقه، با وارد ساختن فشار بر کشورهای اروپایی جهت ارسال ناوهای مین‏روب به خلیج فارس و همچنین فراهم‏سازی مقدّمات اقدام نظامی علیه ایران بود.با این حال آمریکایی‏ها برای رها شدن از اتّهام مداخله در جنگ به سود عراق و با نگرانی نسبت به ازسرگیری حملات هوایی عراق علیه تأسیسات اقتصادی و نفتی ایران و مقابله به مثل این کشور، از طریق کویت و عربستان از عراق درخواست کردند تا زمان صدور قطعنامه‏ای از طرف شورای امنیت در مورد مجازات ایران، حملات خود را متوقف کند. عراق علی‏رغم بی‏میلی نسبت به این امر تحت فشارهای پیگیر آمریکا و کشورهای منطقه چند هفته‏ای از تهاجمات هوایی خود دست کشید. در آن مقطع زمانی معادله حاکم بر جنگ بدین شکل بود که عراق لازمه پایان دادن به آن را گسترش حملات به منابع نفتی و نفت‏کش‏ها و کشتی‏های تجاری ایران می‏دانست و چنین ارزیابی می‏کرد که طی این حملات، علاوه بر تخریب مؤثر اقتصاد ایران و در نتیجه تضعیف پشتوانه مالی جبهه‏ای این کشور، بر اثر اقدامات تلافی‏جویانه ایران، آمریکا هم به حمایت ازکشورهای منطقه با ایران درگیر می‏شود و این امر نهایتا به سود عراق خواهد بود. بر همین اساس، توقف حملات هوایی عراق، 45 روز بیشتر طول نکشید و زمانی که عراق باعملیات‏های پارتیزانی موفق ایران و بی‏نتیجه بودن تلاش‏های آمریکا مواجه شد حملات خود را با بمباران نفت‏کش الوند که مشغول بارگیری نفت خام در جزیره سیری بود، از سرگرفت. آمریکایی‏ها که از متقاعد ساختن ایران ناامید شده بودند و توانایی جلوگیری از تجاوز هوایی عراق را هم نداشتند، به ناچار بخشی از فشار خود علیه ایران را با نشان دادن چراغ سبز به عراق اعمال کردند و امیدوار بودند ایران با رها ساختن خواسته‏های خود، طرح و ابتکار عمل سازمان ملل برای پایان بخشیدن به جنگ را بپذیرد. در همین موقعیت بود که عراق حملات خود را از سرگرفت. 48 ساعت پس از شروع دور جدید تهاجم عراق، یک کشتی باربری با پرچم کویت توسط یک قایق تندرو مورد حمله قرار گرفت. متقابلا عراق درادامه حملات خود دو نفت‏کش و یک یدک‏کش متعلق به ایران را مورد حمله قرار داد. سرانجام در تاریخ 13/6/1366 اصابت یک فروند موشک به جنوب کویت منجر به استمداد کویت از سازمان ملل شد. حمله موشکی به ساحل کویت در پاسخ به تهاجمات هوایی عراق، بحران منطقه خلیج فارس را وارد مرحله جدیدی کرد. این حادثه نشان داد که حضور نظامی آمریکا نه تنها کمکی به حل بحران نکرده، بلکه منجر به گسترش آن نیز شده است. ضمن این که صحّت تحلیل‏های موجود، یعنی تأثیر بازدارندگی حضور نیروهای آمریکا درمنطقه را در برابر ایران مخدوش کرد.آمریکا در این وضعیت جدید به دنبال کسب ابتکار عمل در جنگ بود و چاره‏ای جز زدن ضربه مستقیم به ایران برای بازیابی آبروی ازدست‏رفته‏اش نمی‏دید. در تاریخ 30 شهریور 1366 دو فروند هلی‏کوپتر آمریکایی، کشتی "ایران‏اجر" متعلّق به نیروی دریایی ارتش را به اتّهام مین‏گذاری، بدون هیچ‏گونه هشدار قبلی مورد حمله قرار دادند که در این حادثه چهار ملوان این کشتی شهید، چهار تن مجروح و همچنین ده ملوان به اسارت آمریکایی‏ها درآمدند. آمریکا با افتخار و سر و صدای فراوان اخبار این عملیات را به سراسر جهان مخابره کرد.جهاد، صفحه 4عملیات آمریکا علیه کشتی ایران یک شب قبل ازسخنرانی رییس جمهور وقت ایران در مجمع عمومی سازمان ملل انجام گرفت و این خود دلیلی منطقی است مبنی بر این که چنین عملیاتی با طراحی قبلی انجام گرفته است و خود آمریکایی‏ها نیز بعدها به این امر اعتراف کردند. "واینبرگر" وزیر دفاع آمریکا، با حضور در خلیج فارس در هنگام غرق کشتی ایران اجر با صراحت ابراز داشت: "وقتش رسیده، ریشه ملت ایران باید خشکیده شود."در پاسخ به این اتّهام آمریکا، بسیجیان نیروی دریایی سپاه در 13 مهر 1366، درصدد انجام عملیات "خفجی" روی چاه‏های نفتی عربستان در خلیج فارس برآمدند که بنا بر دلایلی میسر نشد. روز بعد یک تانکر عربستان سعودی به نام "رد الکبری" که حامل مواد شیمیایی بود در نزدیکی سواحل امارات متحده عربی مورد حمله قرار گرفت و خسارات عمده‏ای دید. پس از آن در 17 مهرماه، هلی‏کوپترهای آمریکایی به قایق‏های تندرو ایرانی که در آب‏های کشور مشغول گشت‏زنی بودند حمله کردند که بر اثر این حمله، دو قایق ایران غرق شد و سه نفر از پاسداران انقلاب به شهادت رسیدند. همچنین بر اثر عملیات تدافعی قایق‏های ایرانی، یک هلی‏کوپتر توپدار آمریکایی منهدم شد. یک هفته بعد نفت‏کش آمریکایی "سانگاری" که در سواحل کویت لنگر انداخته بود مورد اصابت یک فروند موشک قرار گرفت و 18 نفر از خدمه آن زخمی شدند. فردای آن روز هم نفت‏کش کویتی "سی‏ایل‏سیتی" که تحت اسکورت ناوهای آمریکایی بود و پرچم آمریکا را حمل می‏کرد هدف موشک قرار گرفت و در نتیجه سه خدمه آن زخمی و نفت‏کش آسیب جدی دید. کاخ سفید در پی حمله موشکی ایران به این دو کشتی، در 24 مهرماه اعلام کرد که راه‏های پاسخ‏گویی به ایران را بررسی می‏کند. در روز 27/7/1366 چهار ناوشکن آمریکایی به سکوهای نفتی ایران به نامهای "رشادت" و "رسالت" حمله کردند و این دو سکو را با شلیک هزار گلوله توپ منهدم نمودند. در پاسخ به این اقدام آمریکا، سه روز بعد اسکله بندر الاحمدی کویت مورد اصابت یک فروند موشک قرار گرفت. این حملات نظامی در خلیج فارس که شاهرگ حیاتی نفت جهان به شمار می‏رفت تأثیر بسیار بدی در بازار بورس سهام به وجود آورد و چنان رکودی را در این بازار ایجاد کرد که آمریکایی‏ها به آن "بحران دوشنبه سیاه" لقب دادند. وحشت ایالات متحده از ادامه این بحران اقتصادی که حیات آمریکا را به طور جدی مورد تهدید قرار داده بود باعث شدآمریکا سیاست جدیدی را مبنی بر عدم اقدام نظامی برای حمایت از کویت اعلام نماید. تنها ماندن کویت در بحران اخیر و همچنین ارسال پیام ایران مبنی برخودداری از تداوم حملات در صورت حفظ بی‏طرفی کویت و همچنین اعلام تلویحی کویت مبنی بر عدم تمایل برای مواجهه با ایران باعث شد درگیری میان ایران و آمریکا به طور موقت پایان یابد.بستن سنگ‏ها، باز کردن سگ‏هادر این مرحله آمریکایی‏ها علی‏رغم اقدام نظامی علیه ایران، نه تنها نتوانستند ایران را از اقدام تلافی‏جویانه بازدارند، بلکه به هیچ‏گونه موفقیتی نیز برای پایان بخشیدن به جنگ دست نیافتند. ضمن این که برخلاف خواسته آمریکا، این ایران بود که آخرین اقدام را انجام داد. در مرحله بعد آمریکا تلاش‏های گسترده‏ای را برای تصویب قطعنامه‏ای در جهت تحریم تجاری ایران به انجام رساند که به دلیل مخالفت شوروی به نتیجه‏ای نرسید و فعالیت‏های دیگر این کشور برای تحریم اقتصادی همه‏جانبه ایران از جانب اروپا نیز بی‏نتیجه ماند و تنها تحریم تسلیحاتی ایران بر اثر فشارهای مستمرآمریکا تشدید شد. با توقف نبرد خلیج فارس، توجه سپاه یک بار دیگر به جبهه‏های زمینی معطوف شد و با انجام عملیات نصر 8 در شمال سلیمانیه عراق، جنگ در زمین مجددا رونق گرفت. در برابر این عملکرد ایران، غرب رویکرد دیگری را در پیش گرفت و آن مسلح کردن ارتش عراق و تقویت ماشین جنگی این کشور بود که با توجّه به برتری ایران در صحنه نبرد، موازنه تسلیحات استراتژیک به سوی عراق سرازیر شد. انواع جنگنده‏های آخرین سیستم، موشک‏های دوربرد و میان‏برد، انبوه تانک هند نفربر، قبضه‏های توپ، هلی‏کوپتر و... از سوی آمریکا، شوروی، انگلیس، فرانسه، آلمان و... با قیمت‏های مناسب و حتّی بدون پرداخت پول، پس از هفت سال جنگ، عراق را به مراتب از شروع جنگ توانمندتر ساخت. اخبار غیرآشکار نیز حاکی از آن بود که عراق در آستانه دستیابی به بمب اتمی است. همچنین در زمینه تهیه سلاح شیمیایی، حمایت بی‏دریغ کشورهای اروپایی از عراق، موجب شد که بغداد مهلک‏ترین مواد شیمیایی را در زرّادخانه‏های خود انبار کرده و از آنها در میدان نبرد استفاده نماید. این در حالی بود که ایران برای خرید ابتدایی‏ترین مایحتاج تسلیحاتی هم دچار مشکل بود و قیمت‏هایی سرسام‏آور برای خریدهای نظامی خود می‏پرداخت و این مسأله در کنار سقوط وحشتناک قیمت نفت و مشکلات جدی ایران برای صادرات نفت، به شدت پشتیبانی مالی و تسلیحاتی سپاه و ارتش را تحلیل می‏برد و این تغییر توازن به نفع عراق و به زیان کشورمان هر روز بیشتر می شد. ضمن این که فشارهای بین‏المللی حتّی از جانب متّحدان قابل اعتماد ایران مانند سوریه و بروز چنین شرایطی حاکی از آن بود که فرصت جنگ عراق و ایران پایان یافته است و این نزاع پس از حدود هشت سال در آستانه تعیین سرنوشت قرار دارد.دفاع ادامه می‏یابدبا این وجود، ایران برای حفظ برتری قوا، از طریق جبهه‏های زمینی خود، جنگ را ادامه داد و پس از چند عملیات موفق درغرب کشور، در حالی که عراق با موشک‏های دریافتی از شوروی، شهرهای بزرگ کشور از جمله تهران را پی در پی مورد حمله قرار می‏داد سپاه پاسداران طی یک عملیات بزرگ در اسفند سال 1366 شهر کردنشین و استراتژیک حلبچه را به تصرف درآورد و یک بار دیگر قدرت نظامی خود را به نمایش گذاشت، اما دیگر رویه سابق جنگ با عراق کارگر نبود. تصمیم جهانی برای جلوگیری از پیروزی ایران اتخاذ شده و عملا پس از عملیات آزادسازی حلبچه آغاز گردید. چند روز بعد از انجام عملیات والفجر 10 و ورود پاسداران انقلاب اسلامی به شهر حلبچه، صدام حکم اعدام تمامی مردم این شهر را به دلیل استقبال از نیروهای ایرانی صادرکرد و این حکم را با بمباران بی‏سابقه شیمیایی در این شهر به اجرا درآورد. در پی این بمباران، پنج‏هزار عراقی غیرنظامی کشته شدند و حلبچه تا ده سال غیرقابل سکونت اعلام شد. جنایت کشتار مردم حلبچه بسیار سهمگین بود و تا یک ماه کم و بیش در رسانه‏های خارجی بازتاب داشت اما در برابر چشمان حیرت‏زده جهانیان، هیچ اقدامی، حتی به صورت ظاهری و نمایشی از سوی مراجع و مجامع بین‏المللی برای محکومیت صدام انجام نگرفت و تدریجا اخبار آن به بایگانی‏ها سپرده شد. این واقعه و بازتاب آن یک پیام برای ایران داشت؛ از این پس دست عراق برای هر کاری باز است. جمهوری اسلامی در موقعیت دشواری قرار داشت، از یک طرف به دلیل برخورداری از برتری نظامی و دیدگاه‏های اعتقادی خود مایل به عقب‏نشینی از مواضع اصولی و برحق خود نبود و از سوی دیگر برای پیگیری خواسته‏هایش در شرایط دشوار جهانی احتیاج به یک عملیات بزرگ و پیروز دیگر داشت که به دلیل مشکلات نظامی فوق‏العاده‏ای که به آنها اشاره شد به زودی توانایی چنین کاری را نداشت. موقعیت جدید ایران به دلیل عملکرد برخی عناصر ستون پنجم در کشور و مواضع سازش‏طلبانه بعضی محافل منزوی سیاسی داخلی برای آمریکا و متّحدانش آشکار شد. بدین ترتیب همه چیز برای زدن ضربه نهایی آماده بود.عملیات نهایی شیطاندر روز 25 فروردین سال 1367، برخورد رزم‏ناو "ساموئل رابرتز" با مین، بهانه آغاز دورجدید اقدامات نظامی آمریکا علیه ایران شد. در تاریخ 29/1/1367 ناوهای آمریکایی سکوهای نفتی رشادت و سلمان و مبارک را مورد حمله قرار دادند و ناوهای ایرانی سهند و جوشن را که برای عقب راندن ناوهای آمریکایی اعزام شده بودند منهدم نمودند و رزم‏ناو سبلان را هم بمباران کردند. همزمان با حمله نظامی آمریکا در خلیج فارس، ارتش عراق در منطقه "فاو" که چسبیده به خلیج فارس است با حمایت مستقیم هلی‏کوپترهای توپدار آمریکایی و اجرای بمباران وسیع شیمیایی به مواضع رزمندگان اسلام حمله کرد.این حمله در شرایطی انجام شد که بیشترنیروهای ایرانی در جبهه‏های شمال غرب مستقر بوده و درحال تثبیت و تحکیم مواضع خود در حلبچه بودند. بدین ترتیب فاو در کمتر از 36 ساعت سقوط کرد و اینگونه، ورق به نفع عراق برگشت. ارتش عراق که با تصرف فاو روحیه مضاعفی گرفته بود نام این عملیات خود را "رمضان المبارک" نهاد و 38 روزبعد در حالی که هنوز شوک بازپس‏گیری فاو توسط عراق در میان قوای ایران حاکم بود، طی عملیاتی که آن راتوکّلنا علی اللّهنام نهاده بود به شملچه حمله برد. شملچه هم در کمتر از 72 ساعت سقوط کرد.در 29 خردادماه نیز لشکرهای عراق با کمک نیروهای منافقین شهر مهران را به تصرّف درآوردند. در روز 4 تیرماه عراق شروع عملیاتتوکّلنا علی اللّه 2را اعلام کرد و طی دو ـ سه روز جزایر مجنون را از تصرف ایران خارج نمود. توان بالای نظامی عراق، استفاده هولانگیز این کشور از گازهای شیمیایی بدون این که کوچکترین برخورد بین‏المللی را در پی داشته باشد و غافلگیری جبهه خودی باعث شد که ایران نتایج درخشان ترین فتوحات خود را به عراق واگذار کند. این در حالی بود که ایران همزمان مشغول مقابله با تحرکات نظامی آمریکا در خلیج فارس نیز بود. مهمترین عامل تضعیف جبهه‏های خودی کمبود نیروی انسانی محسوب می‏شد. تبلیغات ضعیف و ناشیانه ستاد تبلیغات جنگ و سیاست بی‏تدبیرانه برخی مسئوولین مبنی بر دور نگه داشتن جوّ داخلی کشور از وضعیت جنگی باعث شده بود که افکار عمومی تصور صحیحی از جنگ نداشته باشند و ذهنیت "ایران همیشه پیروز" به گونه‏ای بر اذهان عمومی حاکم شده بود که بحران حاکم بر جبهه‏ها و جنگ به سختی موردقبول عموم قرار می‏گرفت. این مسأله موجب شده بود که نیاز شدید جبهه‏ها به نیروی انسانی مورد درک جدی آحاد مردم قرار نگیرد و این مشکل زمانی مرتفع گردید که کار از کار گذشته بود.جهاد، صفحه 5با این حال عزم و اراده ملی هنوز بر تداوم دفاع و ضربه زدن به متجاوزین بعثی قرار داشت و با از میان رفتن سیاست غلط تبلیغاتی، امید آن می‏رفت که روند جنگ غلی‏رغم دشواری‏های پیش آمده ادامه یابد. این تصوّر در روز 12/4/1367 از میان رفت. ناو فوق مدرن آمریکایی موسوم به "وینسنس" در یک اقدام کاملا غیرمنتظره، یک فروند هواپیمای مسافربری ایران را که عازم دبی بود با دو فروند موشک مورد اصابت قرار داد و آن را سرنگون ساخت. از میان 290 مسافر مقتول این پرواز که همگی غیرنظامی بودند تنها 190 جنازه سالم مانده از آب گرفته شد.آخرین اخطارآمریکا ابتدا ادّعا کرد که یک هواپیمای جنگی را سرنگون کرده است ولی بعد مدعی شد که ناو "وینسنس" دچار اشتباه شده است اما به جای عذرخواهی تقصیر این جریان را متوجه ایران دانست که تن به توقف جنگ نمی‏دهد. مدتی بعد هم فرمانده ناو "وینسنس" از دست رییس جمهور وقت آمریکا مدال افتخار دریافت کرد. اصرار ایران به سازمان ملل متحد، سرانجام منجر به تصویب یک قطعنامه از طرف شورای امنیت شد که البته در آن هیچ‏کس مقصر این فاجعه معرفی نشد و تنها به ابراز تأسف از اصل عمل و تأکید بر توقف بحران خاورمیانه بسنده گردید. این فاجعه در حقیقت اخطاری بود به ایران مبنی بر این که آمریکا از این پس خود را در هر کاری برای توقف جنگ و تنبیه ایران به خاطر بازی با حیثیت این کشور در خلیج فارس آزاد می‏داند. این مسأله به صورت تلویحی از جانب مقامات ارشد کاخ سفید نیز ابراز شد. انتظار هرگونه عکس العمل جهانی در برابر اقدامات آتی آمریکا بیهوده بود. امپراطوری‏های رسانه‏ای دنیا که همگی تحت سیطره آمریکا و متحدانش قرار داشتند، علاوه بر سانسور خبری جنایات آمریکا، فضای منفی بی‏سابقه‏ای راعلیه ایران تدارک دیده بودند. زمینه برای زدن یک ضربه نهایی به پردرد سرترین انقلاب جهان و خلاصی از شر آن کاملا مهیّا بود. آمریکا نیازی به دخالت مستقیم خود نمی‏دید و این وظیفه را مجدّدا بر عهده عراق گذاشت. عراقی که قدرتی معادل 10 برابر نسبت به سال 1359 پیدا کرده بود و مجهّزترین ارتش خاورمیانه پس از اسرائیل را در اختیار داشت.در 15 تیرماه سال 67 عراق عملیاتی را به نامتوکّلنا علی اللّه 3در منطقه حاج عمران، قلعه‏دیزه، پنجوین و ماووت شروع کرد و طی پنج روز کلیه مناطق شمال کشور را که در سال 66 و اردیبهشت سال 67 با عملیات‏های کربلای 10، نصر4، نصر8 و بیت المقدس6 آزاد شده بود بازپس‏گرفت. اساسی‏ترین نیاز ایران در این برهه از جنگ، زمان بود تا به بازسازی نیروهایش بپردازد، اما عراق با قدرت تمام که قسمت اعظم آن را مدیون حملات کابوس‏وار شیمیایی خود بود این مهم را از ایران دریغ می‏کرد. در برخی محورها، رزمندگان اسلام قبل از این که فرصت آرایش نظامی پیدا کنند در سنگرهای خود با گاز شیمیایی به شهادت می‏رسیدند.کمبود وسایل ضدشیمیایی به دلیل تحریم تسلیحاتی نیز ایران را در برابر این حملات فلج می‏کرد. صدای اعتراض‏های نمایندگان سیاسی ایران هم نسبت به این شیوه ناعادلانه و غیراصولی به جایی نمی‏رسید.در 21/4/1367 دشمن طی یک حرکت گسترده و با نیرویی معادل 11 لشکر، منطقه وسیعی در غرب عین‏خوش، موسیان و جنوب دهلران را اشغال کرد و در ا دامه‏عملیاتتوکّلنا علی اللّه 3و در کمتر از پنج ساعت، شهر دهلران را برای بار دوم پس از سال 59 به تصرف درآورد و طی این حمله هزاران تن از نیروهای ارتشی مستقر درمنطقه را به اسارت درآورد. وقوع این حادثه بیشتر به یک فاجعه شبیه بود تا یک رخداد نظامی، زیرا علاوه برسرعت پیش‏روی دشمن و ازهم‏گسیختگی نیروهای خودی، شهر دهلران که مقر فرماندهی ارتش در جنوب کشور بود به تصرف دشمن درآمد. سقوط ناگهانی این مناطق و پراکندگی تأثرانگیز هزاران سرباز سرگردان درمنطقه، روحیه مردم را تضعیف نمود. در روز 22 تیرماه نیروهای ایرانی به جهت مقابله با حملات عراق و تمرکز قوا درجبهه‏های جنوب از حلبچه عقب‏نشینی کردند. پس از عقب‏نشینی ایران از آخرین مناطق عراق در 22 تیرماه، سلسله جلساتی در داخل کشور با هدف اتّخاذ تصمیم نهایی درباره جنگ تشکیل شد.امام راحل در روزهای 23 و 24 تیرماه مشورت‏هایی را به صورت جداگانه انجام دادند. ولی نشست اصلی بر اساس دستور امام و با حضور چهل تن از شخصیت‏های مهم کشور در روز 25/4/67 تشکیل شد. امام در پیامی به این جلسه ضمن بیان نظرات خود، تصمیم‏گیری در مورد آینده جنگ را به جلسه واگذار کردند. با گزارش نتایج این جلسه به امام، آن حضرت طی نامه تکان‏دهنده در همان روز خطاب به مسئولین کشور و نمایندگان مردم پذیرش قطعنامه 598 را اعلام کردند که این نامه روز بعد در صحن عمومی مجلس توسط حاج سیّد احمد خمینی قرائت شد و خبر رسمی پذیرش قطعنامه بدون هیچ مقدّمه‏ای در اخبار ساعت 14 روز 27/4/1367 از صدای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید. مردم، به ویژه رزمندگان و افراد حزب اللهی و متدیّن و تمامی کسانی که در داخل و خارج کشور نسبت به نظام و انقلاب اسلامی تعلّق خاطر داشتند و تازه شروع به مقابله با وضعیّت جدید نموده بودند، با انتشار این خبر شگفت‏زده و کاملا غافلگیر شدند و موجی از نگرانی در میان مردم پدید آمد. در نخستین ساعات حتی برای بسیاری از مردم این اقدام قابل قبول نبود و قطرات اشک و چهره‏های برافروخته، حکایت از همین مسأله داشت. موج شایعات مبنی بر دروغ بودن خبر رادیو و یا حتی احتمال فوت حضرت امام در میان مردم رواج پیدا کرد. سرانجام پیام امام به مناسبت سالگرد کشتار حجاج ایرانی در مکه معظّمه که به "پیام استقامت" معروف شد مردم را به آرامش رساند تأثیر این پیام در آن مقطع بسیار عمیق بود. امام پذیرش قطعنامه را به "نوشیدن جام زهر" تشبیه کردند و از خداوند طلب لقای او را نمودند و مردم را به استقامت و پایداری در برابر همه قدرت‏ها دعوت نموده و اعلام کردند که با پذیرش قطعنامه، مسأله جنگ پایان نگرفته است. موج تحیّر، سرگردانی و ابهام ایجاد شده در میان مردم به یک باره تبدیل به شور مذهبی و احساس تکلیف و درعین حال تقصیر شد و... اما عراق طبق پیش‏بینی حضرت امام از پذیرش قطعنامه 598 توسّط ایران استقبال نکرد. حتی صدام در جلسه‏ای اظهار داشت که: "ما فکر می‏کردیم خمینی تنها مرد خدا و عبادت است، ما نمی‏دانستیم او یک سیاستمدار خبره است، پذیرش قطعنامه پشت ما را می‏شکند." صدام حاضر نبود برتری فعلی خود را که او را در آستانه رسیدن به آرزوهایش، در سال 59 قرار داده بود با هیچ چیز معاوضه کند. در سحرگاه 31/4/1367 و تنها سه روز پس از پاسخ رسمی ایران به سازمان ملل مبنی بر پذیرش قطعنامه 598 و در شرایطی که وزیر خارجه وقت ایران در حال مذاکره با دبیر کل سازمان ملل بود، نیروهای عراقی از دو محور کوشک و شلمچه به داخل خاک ایران پیشروی کردند و در مدت کمی توانستند تقریبا خرمشهر را به محاصره درآورند و حتی خود را به چند کیلومتری قرارگاه کربلا برسانند.انتشار خبر پیشروی دشمن به سمت جاده اهواز ـ خرمشهر و تهدید دوباره خرمشهر یادآور رخدادهای آغاز جنگ بود و بازتاب گسترده‏ای در میان مردم به ویژه اهالی استان خوزستان داشت. در پی این حادثه، مردم که کاملا حالت جنگی پیدا کرده بودند بار دیگر بسیج شدند. نیروهایی که هشت سال در جبهه‏ها حضور داشته و بسیاری از آنها بارها زخمی شده بودند، دوباره به جبهه‏ها آمدند. با این دگرگونی در روحیه و نگرش حاکم بر جامعه درباره تجاوز نیروهای ارتش عراق، سپاه نیز خطوط دفاعی را برای مقابله با عراق تشکیل داد. مجموعه این رخدادها که برای عراق غیرقابل پیش‏بینی بود اوضاع را به سود ایران تغییر داد.کربلا در الغدیردر چنین شرایط دشواری که خرمشهر و اهواز در معرض اشغال قرار داشتند، حاج سید احمد خمینی پیام امام را تلفنی برای فرمانده وقت سپاه این‏چنین قرائت کرد: "این نقطه حیاتی کفر و اسلام است، یعنی نقطه شکست یا پیروزی اسلام و کفر است. و باید متر به متر جنگید و هیچ عذری از هیچ کس پذیرفته نیست و این جا نقطه‏ای است که یا موجب می‏شود سپاه، حیات پیدا کند دوباره در کشور، و یا برای همیشه یک سپاه ذلیل و مرده‏ای بشود." پیام امام بلافاصه در میان فرماندهان سپاه، قرارگاه‏ها و بسیجیان و سپاهیان منتشر شد و خروش عجیبی را ایجاد کرد. بوی نشاط و جهاد در همه جبهه‏های جنوب به مشام می‏رسید. روز جمعه مقابله قوای اسلام با قوای کفر آغاز شد و طی سه روز، بسیجیان و پاسداران که عمده‏ترین مهماتشان سلاح انفرادی بود گوشت و پوست خود را در مقابل تسلیحات زرهی عراق قرار دادند و درست مانند روزهای ابتدای جنگ، نبرد تن و تانک در اطراف خرمشهر به جریان افتاد. در کمال تعجب، ارتش عراق گرفتار چنان تلاشی و اضمحلالی شد که گزارشات مربوط به آن صدام را به وحشت انداخت و متعاقبا دولت عراق پذیرش قطعنامه 598 و عقب‏نشینی از خاک ایران را اعلام کرد. این در حالی بود که بسیجیان و پاسداران، عراق را تا مرزهای بین‏المللی عقب رانده بودند و بیم آن می‏رفت که وارد خاک عراق شوندو جریانات ابتدای جنگ تکرار شود، اما فرماندهی کل قوا مانع از چنین اقدامی شد و تعهّد خود را نسبت به قبول قطعنامه 598 اعلام کرد. نام این عملیات حسینی که آخرین نبرد میان ایران و عراق بود به دلیل تقارن با عید غدیر خم، "الغدیر" گذاشته شد، همزمان با نبرد "الغدیر" در جنوب کشور، غرب ایران نیز آبستن حوادث مهمّی بود که ان شاء الله در شماره آینده و همزمان با سالگرد عملیات پیروزمندانه "مرصاد" به آن خواهیم پرداخت.[یا لثارات الحسین (ع)، محمّد یاسر رجبی، سال هشتم، شماره 136، چهارشنبه، 27 تیر 1380].جهاد، صفحه 6جنگ ظاهری:وَ لا یَزالُونَ یُقاتِلُونَکُمْ حَتّی یَرُدُّوکُمْ عَنْ دینِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا[بقره/217].وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَیْلِ[انفال/60].جنگ باطنی:وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسی إِنَّ النَّفْسَ لامّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلا ما رَحِمَ رَبِّی إِنَّ رَبِّی غَفُورٌ رَحیمٌ[یوسف/53].قَالَ أَمِیرُ الْمُومِنِینَ(ع):إِرْحَمْ مَنْ رَأسُ مَالِهِ الرَّجَاءِ و سَلاحُهُ البُکاءِ[مصباح‏المتهجد، ص360].فَاتَّقُوا اللّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ[تغابن

(0) نظر

دسته ها : مثال جوشان !

1388/8/20

متنوع / مثل فرشتگان

=================================

مفضل بن عمر گوید: نزد امام صادق (علیه السلام) بودم. سخن از اعمال پیش آمد عرض کردم: چقدر عمل من ضعیف است. فرمود: استغفار کن، بعد فرمود: عمل اندک با تقوی بهتر از عمل زیاد بدون تقوی است. عرض کردم: چگونه؟ فرمود:مثل اینکه شخصی اطعام می‏کند و به همسایگانش نیکی می‏نماید لکن هر گاه به حرام می‏رسد خود را کنترل نمی‏کند و این عمل بدون تقوی است. [کافی، ج2، ص76].

==============================

منحرفی که توبه کند مثل کسی است که جاده‏ای را به اشتباه رفته و به سر جای اول بر می گردد، ولی فرد متقی که گناه نکرده است مسیرهای تکامل را طی کرده است. در توبه هم کمیت مطرح است تُوبُوا إِلَی اللّهِ جَمِیعاً[ نور/31].

==============================

گنه کاری که توبه کرده مثل طفلی است که از مادر متولد شده است کَیَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّه

==============================

عن أبی عبد الله(ع) قال: من ذکرنا أو ذکرنا عنده فخرج من عینه دمعمثل جناح بعوضة غفر الله له ذنوبه و لو کانتمثل زبد البحر [بحارالانوار، ج44، ص278].

============================

"ثواب صف اول مثل ثواب موذن است"

==========================

صف‏های مرتب و منسجم: روزی رسول خدا (ص) فرمود:مثل فرشتگان صف بندی کنند. پرسیدند: صفوف فرشتگان چگونه است؟ فرمود: تا صف جلو تکمیل نشده به سراغ صفهای بعدی نمی‏روند و در صفها به هم چسبیده می‏ایستند" [ سنن نسائی، ج2، ص92].

==========================================

مثال ها یی از حاج آقا قرائتی
از سی دی "تبلیغ" (یاد داشت های 40 ساله ایشان )

(0) نظر

دسته ها : مثال جوشان !

1388/8/20

متنوع/ مغز مثل معده

ریشه کفر خیانت است و خیانت درجات دارد. مثل سیگار، تریاک: ثُمَّ کانَ عاقِبَةَ الَّذِینَ أَساوا السُّوای أَنْ کَذَّبُوا بِآیاتِ اللّهِ وَ کانُوا بِها یَسْتَهْزِونَ[ روم/10].

===========================

ـ نزدیکی بِسْمِ اللَّه به اسم اعظم مثل نزدیکی سفیدی چشم به سیاهی [تفسیر برهان، ج1، ص41]

================================================

دواء مثل صابون است پاک می‏کند، ولی کهنه هم می‏کند.

==========================

أین مثل خدیجة صدقتنی حین کذبنی الناس و وازرتنی (حمایت کرد) علی دین الله و أعانتنی علیه بمالها [بحارالانوار، ج43، ص131].

================================

در قیامت چیزی مثل ابر مؤمن را تا بهشت راهنمایی می‏کند. می‏پرسند این علامت چیست؟ می‏گویند: "احسان به والدین" قَالَ الصَّادِقُ (علیه السلام): یَأْتِی یَوْمَ الْقِیَامَةِ شَیْءٌ مِثْلُ الْکُبَّةِ فَیَدْفَعُ فِی ظَهْرِ الْمُومِنِ فَیُدْخِلُهُ الْجَنَّةَ فَیُقَالُ هَذَا الْبِرُّ[ کافی، ج2، ص158].

==============================

پیامبر اسلام (ص) - سیماوصفات، صفحه 11. پیامبر اسلام (ص) -سیماوصفاتانّما أنا لکم مثل الوالد لولده[ محجّة البیضاء، ج1، ص119].

============================

روزی بادیه‏نشینی خدمت حضرت (صلی الله علیه و آله) رسیدند و تقاضای کمک نمودند. حضرت (صلی الله علیه و آله) به او چیزی دادند. اما مرد راضی نشد و جسارتی به حضرت (صلی الله علیه و آله) کرد. اصحاب ناراحت شده و خواستند برخوردی کنند. حضرت (صلی الله علیه و آله) او را به خانه بردند و او را راضی کردند و بعد آمدند میان اصحاب و فرمودند:" مَثَل من و این مردمثل مردی است که شترش رم کرده و می‏گریخت. مردم برای کمک به دنبال شتر کرده و فریاد می‏زدند و این باعث فرار بیشتر می‏شد. صاحب شتر گفت: بگذارید، من خود می‏دانم چگونه رفتار کنم. مقداری علف برداشت و آرام آرام نزدیک شد و او را گرفت". [ محجّة البیضاء، ج4، ص149].

==============================

خدیجة و أین مثل خدیجة صدقتنی حین کذبنی الناس و آزرتنی علی دین الله و أعانتنی علیه بمالها إن الله عز و جل أمرنی أن أبشر خدیجة ببیت فی الجنة من قصب الزمرد لا صخب فیه و لا نصب[ کشف‏الغمة، ج1، ص360].

================================

فطرت همیشه هست، اما هنگام خطر و عجز و ناتوانی مثل آتشفشان فوران می‏کند.

=============================

امام صادق (ع) فرمود به عبدالعزیز که ایمان ده درجه دارد.مثل نردبان ترقّی به مرتبه بعد از مرتبه جلویی است و نباید کسی که دو مرتبه را طی کرده به دیگری که یک مرتبه را پیموده بگوید تو چیزی نیستی و همینطور هیچ صاحب مزیّنی حق ندارد به پایین‏تر از خود تحمیل مطالبی کند، بلکه باید با رفاقت او ر مثل خود کند و اگر با خشونت تحمیل کرد و او را شکست، جبران او با اوست. [کافی، ج2، ص42].

==============================
مغز مثل معده است که باید فرصت هضم داشته و برف انبار کردن معده را خسته و جذب را کم می کند

----------------------

-----------------------

مثال ها یی از حاج آقا قرائتی
از سی دی "تبلیغ" (یاد داشت های 40 ساله ایشان )

(0) نظر

دسته ها : مثال جوشان !

1388/8/20

متنوع/غیبتش نباشد

مثال ها یی از حاج آقا قرائتیاز سی دی "تبلیغ" (یاد داشت های 40 ساله ایشان )

=================================

غیبتش نباشدمثل آن است که چاقو بزنیم، بعد بگوئیم چاقو نزدیم.

==============================

.تطمئن القلوب با وجلت القلوب

قابل جمع است مثل کودک هم به والدین تطمئن و هم وجلت.

----------------------------------------

================

ـ مثل الاخوین مثل الیدین یغسل احدهما الاخری

===================

و لذا بزرگان گفته‏اند: انسان برای رسیدن به اخلاص و نگه داشتن آن باید تا پایان راه مثل طبیب و یک پرستار مهربان از حال خود مواظبت کنند..

==============================

از حدیث استفاده می‏شود که علم خود انسان. علم مادر است که باید علوم دیگر به او پیوند شود. علم ما باید مثل معده باشد، علوم دیگران را جذب و تفاله‏ها را دفع کند. =======================

گفتیم دین بر تمام شئون فردی و اجتماعی انسان مستولی است و انکار دین مثل انکار آب است. دریا بر تمام جنبندگان آبی احاطه دارد و تمام شئونشان با آب سر و کار دارد. حالا اگر آب را انکار کردند، دریا را انکار کردند؛ بزرگترین روح حیات خود را انکار کرده‏اند. با مقدماتی که در بحثهای دین گفته شد روشن است که روح اسلام همان روحی است که در فطرت بشر و تمام موجودات است.

==========================

نسبت به اسلام: دین مثل آب و هوا است. از آن همه است. باید سالم نگه داشت تا سالم به دست دیگران برسد.

==============================

ایجاد نفرت عمومی (ایجاد انزجار عمومی) که همه مرگ بر معتادین بگویند مثل منافقان و آمریکا

=================================

آقای کوثری می‏گوید: پس از شهادت آقا مصطفی به نجف رفتم. گفتند: تاکنون امام گریه نکرده، تو کاری کن، بلکه گریه کند. می گوید: مدت زیادی با آیات و روایات و احادیث از مصیبت فرزند گفتم، ایشان مثل کوه نشسته و خم به ابرو نیاوردند. اما به محض اینکه روضه را شروع کردم به شدت شروع به گریستن کرد.

=========================

معاویه هم برای رسیدن به هدفش به همه کاری ممکن است دست بزند، لذا امام حسن علیه السلام مثل امیرالمؤمنین علیه السلام صبر کرد تا اسلام از ریشه خراب نگردد و اسلام در مقابل اجانب باقی بماند.

===========================

سؤال:چطور در بهشت چیزی کم نمی‏شود؟ جواب: مثل علم معلّم و نور چراغ.

(0) نظر

دسته ها : مثال جوشان !

1388/8/20

مثل أهل بيت

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): إنما مثل أهل بیتی فیکم مثل سفینة نوح ، من دخلها نجا، و من تخلف عنها هلک[ أمالی طوسی، ج18،ص513].

===========================================

فخر رازى به ده ساله بودن حضرت علی(ع) ایراد گرفته که ایمان او مهم نیست، ولى قرآن نوزادهایى رامثل یحیى و عیسى که ایمان و نبوتشان ارزشى دارد نقل مى‏کند. [حلیه الاولیاء، از قرن4، ج1، ص66].

=======================

علامه میر حامد حسین هندی تنها در خلاصه عبقات آن هم در جلد اول 187 حدیث از کتب معتبر اهل سنت نقل کرده که اهل بیت رسولهمدوش با قرآن هستند و از 92 نفر از جمله امام شافعی و مسند احمد و صحیح مسلم نقل کرده کهمثل اهل بیتی کمثل سفینة نوح.

===========================

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): مثل أهل بیتی کمثل سفینة نوح[ المناقب، ج1، ص214].

======================

3- قَالَ أَمِیرُ الْمُؤمِنِینَ (ع): مثل أهل بیتی مثل النجوم کلما أفل نجم طلع نجم[ المناقب، ج4، ص178].

============================

امیرالمؤمنین روزهای آخر عمرش در حال سجده گریه می‏کرد، آن هم با صدای بلند. مردم گفتند: تاکنون این طوری ندیده بودیم. فرمود:" در سجده خوابم برد، رسول خدا را دیدم که فرمود: یا أبا الحسن طالت غیبتک عنی.عرض کردم: یا رسول خدا شیعیان ما چه می‏شوند؟ فرمود: با ما هستند. جان دادن برای شیعه عاشق مثل نوشیدن آب سرد در تابستان است".

==================
تفاهم و گفتگوی علمی و بحث آزاد میان همه فرقه‏ها و مسلمانان ربطی با پیوندهای مشترک ندارد. مثل پنج انگشت که هر کدام شکلی و همه در برابر دشمن یکی هستند

------------------------------------------

-------------------------------------

مثال ها یی از حاج آقا قرائتی
از سی دی "تبلیغ" (یاد داشت های 40 ساله ایشان )

(0) نظر

دسته ها : مثال جوشان !

1388/8/20

متنوع/ مثل صافی

========================================

انسان مثل صافی است، تا در آب است آب دارد؛ همن که جدا شد خشک است.

انسان با خدا، خدائی و بی‏خدا، پوچ است.

========================

ـ عمل بی ولایت مثل معامله فضولی قابل ارزش نیست اگر اذن صاحب کالا بعد از معامله نیاید معامله باطل می شود.

===========================

کسی که بنا است با قانون جلو همه تخلفات را بگیرد، نباید خودش با تخلف به مجلس رود، مثل کسی که با ماشین دزدی به مکه رفته و با لجن به دیوارها شعار نظافت را مراعات کنید بنویسد.

=======================

پیامبر اکرم (ص) وارد خانه شد و بوی خوشی فضا را گرفته بود فرمودند:"آرایشگر آمده؟ گفتند: بله. زن آرایشگر از شوهرش نزد رسول الله (ص) شکایت کرد. حضرت فرمود: مگر خودت را برای او آرایش نمی‏کنی ؟ گفت: چرا، ولی او بی اعتنائی می‏کند. حضرت فرمود: ای کاش می‏دانست کهبه سراغ همسر رفتن پاداش رزمنده دارد و زمانی که غسل می‏کند تمام گناهانش می‏ریز مثل برگ درختان". [ فروع کافی ، ج5، ص496

-------------------------------------------------------

مثال ها یی از حاج آقا قرائتی
از سی دی "تبلیغ" (یاد داشت های 40 ساله ایشان )

(0) نظر

دسته ها : مثال جوشان !

1388/8/20

امر به معروف

گناه مثل میکروب مُسری است، اگر جلوگیری نشود همه جا را ویران می‏کند: وَ لَوْ لا دَفْعُ اللّهِ النّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الارْضُ[بقره/251].

=======================

امر به معروف: مثل چراغی که همه خیر را روشن می‏کند مثل خونی که در تمام رگ‏ها است.

========================

مثال کسی که ترک کند نهی از منکر را مثل کسی است که مجروح را در کنار جاده رهاکند.[ کنز، ج3، ص70].

===========================

اگر امر ا نهی شخص در مورد خاصی موجب وهن اسلام شود، جایز نیست؛ گرچه در جای دیگر واجب باشد[تحریر، ج1، ص448].مثالی از خودم:مثل اینکه شخص محبوب و مشهوری، روی منبر کلام نابجایی بگود، اگرشما نهی کنید او برای همیشه سقوط می‏کند.

=============================

اگر گناه مثل سنگ سختی است که اگر هر نفر پتکی بر او بکوبد خرد می‏شود، بر همه واجب است که پتک را بکوبند.

============================

اول خوبیها را بگوییم. حضرت امیر (ع) می‏فرماید:مثل مگس نباشیم. [سفینة البحار، عیب].

===========================

مراحل / موعظه مستقیم:

1ـ اول خوبیها را بگوییم. حضرت امیر(ع)می‏فرماید: مثل مگس نباشیم.[سفینة البحار، عیب].

حضرت عیسی(ع)در میان جمعی که هر کدام از بدی جیفه و مردارسگ سخنی گفتند. فرمود:مَا أَشَدَّ بَیَاضَ أَسْنَانِهِ[بحار الانوار، ج14، ص327].

مثال این افراد مثل کسی است که از دامداری گوسفندی بخواهد و او بگوید برو هر کدام می‏خواهی برای خود انتخاب کن و او به میان گله برود و از میان آن همه گوسفند گوش سگ گله را بگیرد و بیاورد.[اخلاق فلسفی، ج1، ص329 و مجموعه ورام، ج1، ص29].

1ـ وضوی امام حسین(ع)برای پیرمرد.[بحار، ج43، ص319].

2ـ قال الصادق(ع):نَزَلَ الْقُرْآنُ بِإِیَّاکِ أَعْنِی وَ اسْمَعِی یَا جَارَةُ[کافی، ج2،

=============================================

مثال ها یی از حاج آقا قرائتی
از سی دی "تبلیغ" (یاد داشت های 40 ساله ایشان )

(0) نظر

دسته ها : مثال جوشان !

1388/8/20

تشبيهات درباره دنيا

===============================

تشبیهات درباره دنیا

نکوهش دنیا

1ـدنیا امر ناپایدار:تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَیاةِ الدُّنْیا فَعِنْدَ اللّهِ مَغانِمُ کَثِیرَةٌ[نساء/94].تُرِیدُونَ عَرَضَ الدُّنْیا وَ اللّهُ یُرِیدُ الاخِرَةَ[انفال/67].

2ـدنیا مایه غرور و فریب:وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا إِلا مَتاعُ الْغُرُورِ[حدید/20].

3ـدنیا ابزار سرگرمی و بازی:وَ ما هذِهِ الْحَیاةُ الدُّنْیا إِلا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ[عنکبوت/64].قُلْ مَتاعُ الدُّنْیا قَلِیلٌ[نساء/77].

4ـخیره نشدن به بهره‏های دنیوی:وَ لا تَمُدَّنَّ عَیْنَیْکَ إِلی ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَیاةِ الدُّنْیا[طه/131].

5ـعلاقه به دنیا و رها کردن آخرت:کَلا بَلْ تُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ وَ تَذَرُونَ الاخِرَةَ[قیامت/21-20].

6ـخشنودی به دنیا و اعتماد به آن:إِنَّ الَّذِینَ لا یَرْجُونَ لِقاءَنا وَ رَضُوا بِالْحَیاةِ الدُّنْیا وَ اطْمَأَنُّوا بِها[یونس/7].

7ـتفاخر و تکاثر به دنیا:اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَیاةُ الدُّنْیا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِینَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَیْنَکُمْ وَ تَکاثُرٌ فِی الامْوالِ وَ الاوْلادِ[حدید/20].

---------------------------

مثال ها یی از حاج آقا قرائتی
از سی دی "تبلیغ" (یاد داشت های 40 ساله ایشان )

(0) نظر

دسته ها : مثال جوشان !

1388/8/20

عمل بدون بصيرت

. تشبیه کار امام به کار حضرت خضر(ع)قَالَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِیٍّ(ع):أ لا تری الخضر(ع)لما خرق السفینة و قتل الغلام[عللالشرائع، ج1، ص211].

===============================================

أَدْعُوا إِلَی اللّهِ عَلی بَصیرَةٍ[یوسف/108].

قَالَ الصَّادِقُ(ع):اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَیْکَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اجْعَلِ النُّورَ فِی بَصَرِی وَ الْبَصِیرَةَ فِی دِینِی وَ الْیَقِینَ فِی قَلْبِی وَ الاخْلاصَ فِی عَمَلِی وَ السَّلامَةَ فِی نَفْسِی وَ السَّعَةَ فِی رِزْقِی وَ الشُّکْرَ لَکَ أَبَداً مَا أَبْقَیْتَنِی[کافی، ج2، ص549].

ـ قَالَ أَمِیرُ الْمُومِنِینَ(ع):الْمُتَعَبِّدُ عَلَی غَیْرِ فِقْهٍ کَحِمَارِ الطَّاحُونَة[إختصاص مفید، ص]

2. عمل بدون بصیرت

1. تشبیه حضرت علی(ع)

حمار طاحونه:

1ـ می‏رود و به جائی نمی‏رسد چون چشم بسته است. (درجا زدن)2 ـ (بی‏هدفی)3 ـ علت رفتن و بارکشی‏اش بسته بودن چشم او است. (دیگران برایش مدار و محور تعیین می‏کنند. نظام حاکمی را پذیرفته و هیچ‏گونه تغییری نمی‏تواند بدهد.)4 ـ یکنواخت است و تکرار (ضرورت‏ها، موضع گیری‏ها و حوادث در او بی‏اثر است.)5 ـ در مدار محدود است.6 ـ حرکتش تحمیلی است (در قید است، قید سنگ آسیا، قید زمان، قید مکان، قید دهان)7 ـ تندی و کندی او یکسان است و به جائی نمی‏رسد.

2. از منظر قرآنبَلْ هُمْ أَضَلُّ[اعراف/179].

1ـ حمار طاحونه لااقل هر شب چشم خود را باز می‏کند، ولی گاهی انسان 80 سال چشمش بسته است.2ـ حمار طاحونه امکان فهم ندارد، لکن انسان می‏داند و می‏فهمد، ولی...3ـ حمار طاحونه در جا می‏زند، انسان وَ إِذا قیلَ لَهُمْ آمِنُوا بِما أَنْزَلَ اللّهُ قالُوا نُومِنُ بِما أُنْزِلَ عَلَیْنا وَ یَکْفُرُونَ بِما وَراءَهُ وَ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِما مَعَهُمْ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنْبِیاءَ اللّهِ مِنْ قَبْلُ إِنْ کُنْتُمْ مُومِنینَ وَ لَقَدْ جاءَکُمْ مُوسی بِالْبَیِّناتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَنْتُمْ ظالِمُون[بقره/92-91].4ـ قیود حمار طاحونه مادی است، قید سنگ و مدار و مکان دارد، انسان قید عادات، نیاکان، تبلیغات و علاوه بر قیدهای مادی5ـ حمار طاحونه اسارت را تحمیلی پذیرفته، انسان اسارت را گاهی انتخاب می‏کند.6ـ حمار طاحونه گندمی را آرد می کند و برای دیگران سودمند است، اگر چه دور خودش چرخیده، لکن انسان‏هائی علاوه بر دور خود گشتن، سودی برای دیگران ندارد و گاهی ضرر هم دارد.7ـ حمار طاحونه با مُرشد گم نمی‏شود، لکن انسان با داشتن مُرشد نیز گم می‏شود.

----------------------------------------------------------

مثال ها یی از حاج آقا قرائتی
از سی دی "تبلیغ" (یاد داشت های 40 ساله ایشان )

(0) نظر

دسته ها : مثال جوشان !

1388/8/20

. تشبيهاتي دربيان اهميت امربه معروف

. تشبیهاتی دربیان اهمیت امربه معروف1. دریای بزرگقَالَ أَمِیرُ الْمُؤمِنِینَ(ع):إِلا کَنَفْثَةٍ فِی بَحْرٍ لُجِّیٍّ[.نهج البلاغة، حکمت 374].2. چراغ نورانیامر به معروف: مثل چراغی که همه خیر را روشن می‏کند مثل خونی که در تمام رگ‏ها است.3. لزوم دفع بلای عمومیقَالَ عِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ(ع):بِحَقٍّ أَقُولُ لَکُمْ إِنَّ الْحَرِیقَ لَیَقَعُ فِی الْبَیْتِ الْوَاحِدِ فَلا یَزَالُ یَنْتَقِلُ مِنْ بَیْتٍ إِلَی بَیْتٍ حَتَّی تَحْتَرِقَ بُیُوتٌ کَثِیرَةٌ إِلا أَنْ یُسْتَدْرَکَ الْبَیْتُ الاوَّلُ فَیُهْدَمَ مِنْ قَوَاعِدِهِ فَلا تَجِدَ فِیهِ النَّارُ مَعْمَلا وَ کَذَلِکَ الظَّالِمُ الاوَّلُ لَوْ یُؤخَذُ عَلَی یَدَیْهِ لَمْ یُوجَدْ مِنْ بَعْدِهِ إِمَامٌ ظَالِمٌ فَیَأْتَمُّونَ بِهِ کَمَا لَوْ لَمْ تَجِدِ النَّارُ فِی الْبَیْتِ الاوَّلِ خَشَباً وَ أَلْوَاحاً لَمْ تُحْرِقْ شَیْئاً[تحف العقول، ص504].حضرت مسیح(ع): اگر آتشی که در خانه‏ات افتاده خاموش نشود همه خانه را می‏سوزاند.قَالَ عِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ(ع):بِحَقٍّ أَقُولُ لَکُمْ مَنْ نَظَرَ إِلَی الْحَیَّةِ تَؤمُّ أَخَاهُ لِتَلْدَغَهُ وَ لَمْ یُحَذِّرْهُ حَتَّی قَتَلَتْهُ فَلا یَأْمَنُ أَنْ یَکُونَ قَدْ شَرِکَ فِی دَمِهِ[تحف العقول، ص504].اگر دیدید ماری به سوی انسان می‏رود و فریاد نکشید و مار او را نش بزند و بکشد، در قتل او شریک هستید.مثل کسی که قسمت خود را در کشتی در وسط دریا سوراخ می‏کند.[کنز، ج3، ص82].مثال کسی که ترک کند نهی از منکر را مثل کسی است که مجروح را در کنار جاده رهاکند.[کنز، ج3، ص70].امر به معروف و نهی از منکر، صفحه 94. پیروزی عمومیقَالَ الصَّادِقُ(ع):لَیْسَ مِنْ بَاطِلٍ یَقُومُ بِإِزَاءِ الْحَقِّ إِلا غَلَبَ الْحَقُّ الْبَاطِلَ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ «بلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَی الْباطِلِ فَیَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ» (انبیاء-18)[کافی، ج8، ص242].10. وجود امربه معروف درغیر انسانهاامر و نهی مخصوص به انسان نیست؛هشدار در حیوانات نیز هست:قالَتْ نَمْلَةٌ یا أَیُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساکِنَکُمْ لا یَحْطِمَنَّکُمْ سُلَیْمانُ وَ جُنُودُهُ وَ هُمْ لا یَشْعُرُونَ[نمل/18].احساس انحراف و هیجان در هدهد که گفت:إِنِّی وَجَدْتُ امْرَأَةً تَمْلِکُهُمْ وَ أُوتِیَتْ مِنْ کُلِّ شَیْءٍ وَ لَها عَرْشٌ عَظِیمٌ وَجَدْتُها وَ قَوْمَها یَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُونِ اللّهِ[نمل/24-23]

(0) نظر

دسته ها : مثال جوشان !

1388/8/20

صفحه بعدی

صفحه قبلی