آن‏گاهفرمودند: ... مراد از گرسنگى، گرانى قیمت‏ هاست و منظور از کمى دارایى‏ ها، کسادی تجارت و کمبود درآمد است و مقصود از نقصان جان‏ها، مرگ‏هاى فراوان و سریع و پى در پى است و مراد از کمبود میوه ‏ها، کمبود عایدات و محصولات کشاورزى است. پس صابران را بشارت باد به تعجیل ظهور قائم(عج) در آنهنگام.(1)

و ... و میبینی بیشتر در آمد یک فرد برای مخارج زندگی از کاستی در وزن وکم کردن کیفیت مقدار اجناسی که به مردم می دهد تامین می شود . و آنکه حق یتیمان را می خورد حق صلاحیت این کار را به خود می دهد و دیگران نیز به او حق می دهند . و می بینی که مردم به یکدیگر نگاه می کنند... حاکمان مردم ، قوت و جیره مردم را به دست می گیرند و بنا بر سیاستی که دارند آنرا احتکار می کنند...(2)

اگر یک روز بر مردی بگذرد و در آن روز گناه بزرگی مانند زنا و کم فروشی وغلّ و غش در معامله یا شرابخواری نکرده باشد اندوهگین و محزون است که آن روز را مفت از دست داده و عمرش ضایع شد.(3)

امام صادق(ع) فرمودند: ربا را به صورت بیع و رشوه را به اسم هدیه حلال شمرند. زکات را از مستحقین قطع کنند. فقر بسیار شود. مردم اموال خود را در راه غیر خدا بذل می کنند و کسی را از این کار بر حذر نمی دارند و جلوی آنهارا نمی گیرند. کسی که طلب حلال می کند در نظر مردم سرزنش می شود و طالب حرام را مدح و احترام می کنند. مرد مال بسیاری دارد ولی وجوهات شرعی آن را نمی دهد. (مناسبات ظالمانه اقتصادی) رشوه را به اسم هدیه حلال شمارند، به اسم امانت خیانت نمایند.

در آخر الزمان مردم را میبینی، زندگی مردم از کم فروشی و تقلب تامین می شود.(4)

پی نوشت:
1. کمال الدین، ج‏2، ص‏650؛ نعمانى، غیبة، ص‏250؛ مفید، ارشاد، ص‏361؛ اعلام الورى‏، ص‏456؛ عیاشى، تفسیر، ج‏1، ص‏68.

2. اصول کافی، ج8، ص40
3. منتخب الاثر، ص431؛ روزگار رهایی،ص745
4. الزام الناصب، ص183؛ به نقل از روزگار رهایی745

منابع:
1. ماهنامه موعود شماره 122
2. روزگار رهایی،کامل سلیمان
3. چشم اندازی به حکومت حضرت مهدی(ع)، نجم الدین طبسى
4. عصر زندگی، محمد حکیمی