شد نیمه ی شعبان همه جا غرق سرور است
هرجا که روی پر زچراغانی و نور است
گلخنده به لبهای همه منتظران است
آخرگل گلزار ولایت به ظهور است
ازدامن نرگس شده پیدا پسری که
بهر پدرش عسکری اسباب غرور است
قنداقه ی او رفت به درگاه الهی
آمال ملایک طلب اذن حضور است
از دیدن رویش همه ی انس وملایک
انگشت تحیر به دهان برده فکور است
دلشاد بود شیعه که آخر ولی آمد
وز طلعت او چشم عدو بسته وکور است
حجت به خدا آمده بر روی زمینش
دیریست که از صحنه ی انظار بدور است
با اذن خدا غایب وبا اذن الهی
در وقت خودش یوسف زهرا به ظهور است
ابن الحسن ومهدی موعود ولایت
اوروح عدالت گرو کوبنده ی زور است
گیرد به کف اش تیغ علی مصحف قرآن
با یاد خدا عامل اصلاح امور است
عید است خدایا بده عیدی همگان را
سیر رخ او عیدی این خلق صبور است
اسماعیل تقوایی
نیمه شعبان شد ودلدار بیامد
بهر ضعیفان جهان یار بیامد
سامره از شوق کند فخر به جنت
چونکه به دنیا در او نگار بیامد
شاد امام حسن (ع)وحضرت نرجس
چون شجر وصلشان به بار بیامد
کرده عطا حق به هر دو مه پسری را
غرق شعف سید ابرار بیامد
یوسف مصری بنگرگشته فراموش
یوسف زهرا (س)چو به بازار بیامد
جن وملائک همگی غرق سرورند
مهدی ما حجت دادار بیامد
آمد وآخر ولی دین خدا شد
جلوه در او حیدر کرار بیامد
روز تولد به سخن آمد وگویی
روح خدا باز به گفتار بیامد
حضرت طاها بداده مژده ی او را
اشبه مردم به او به دار بیامد
غیب شد از دیده هر غیر محارم
دشمن نادان پی انکار بیامد
عدل شود مستقر از کوشش مولا
عدل خدا نیک به بازار بیامد
شیعه بود شاد زمیلاد امامش
گشته خزان آخر وبهار بیامد
شیعه کشدآه غم ز غیبت مولا
غم زده هجران زده بیمار بیامد
منتظرانش همگی چشم براهند
تا که ببینند به اظهار بیامد
اسماعیل تقوایی
درشروع دهه ی دوم ماه شعبان
شد به پا جشن ولادت زسوی هاشمیان
جشن میلاد گلی، اکبر اولاد حسین
پسری ماه جبین نور دل فاطمیان
پدرش نام پدر بر پسر خویش نهاد
نام او گشت علی ،نام خوش هر دوران
مادرش بوسه برخسار پسر زد وانگه
داد دست پدرش بهر اقامه واذان
بسکه زیباست همه یثربیان صف بسته
از برای نظری بر رخ آن جان جهان
رشد می کرد وبرای همه ثابت می شد
رخ پیغمبر ما در رخ او هست عیان
بر پیمبر چو دل هاشمیان می شد تنگ
می نمودند نگه بر رخ آن ماه نشان
خلق نیکوش شبیه رخ پیغمبر بود
بهر یادآوری خلق پیمبر میزان
مشق جنگاوریش شیوه ی عباسی شد
آفرین ها بگرفتی زعمویش آسان
صوت زیبای اذانش دل هرکس می برد
وای از آن دم که بخواندی به قرائت قرآن
اسوه ای بهر جوانان همه دورانهاست
زادروزش شده بر حیدریون روز جوان
اولین کس زبنی هاشمیان بود که رفت
بهر جان دادن در کرببلا در میدان
دفن شد پیکر او در جلوی پای پدر
تیر بران خدا را بشدی او پیکان
کی شود کرببلا زائر مولا گردم
بشوم بر سر خوان کرم او مهمان
شاعر : اسماعیل تقوایی
در بیت حسین بن علی جشن وسرور است
میلاد عزیزی زسراپرده ی نور است
لیلا به شعف دست پدر داد پسر را
از چهره ی مولا غم واندوه بدور است
او اکبر اولاد علی نام حسین (ع)است
برخلقت او خالق دادار فخور است
با دیدن رویش همه در حال تحیر
در چشم همه روی پیمبر به ظهور است
آتیه نشان داد که آقا علی اکبر
از حیث عمل در ره جدش به عبور است
از قول معاویه شده ثبت به تاریخ
لایق به خلافت علی آن ماه فکور است
تمرین اذان می کند از کودکی خویش
در کرببلا صوت اذانش به وفور است
روزی که به دنیا زده پا روز جوان است
تبریک همه در طبق شادی وشور است
تبریک بگو شیعه تو بر حضرت صاحب
عیدی زسوی سرور ما اذن حضور است
شعر : اسماعیل تقوایی
این تیم شیرانه تیم پرسپولیس
تیم دلیرانه تیم پرسپولیس
برا ما هستش اون تیم قهرمان
مظهر ایمانه تیم پرسپولیس
قرمزی رنگش رنگ خون ماست
با اصل وبنیانه تیم پرسپولیس
پیمان با هادی بست جامو ببره
بر سر پیمانه تیم پرسپولیس
لیگآ سیا جامش مال قرمزاست
به فکر جبرانه تیم پرسپولیس
به تیم ما روشن چشم آسیاست
خورشید تابانه تیم پرسپولیس
بی تیم ما قرمز معنا نداره
قرمز دورانه تیم پرسپولیس
سال دیگه تو ایران ،توی آسیا
مثال طوفانه تیم پرسپولیس
محبوب ایران وکل عالمه
پروینش سلطانه تیم پرسپولیس
سه تا داره مرد سال آسیا
سلسله جنبانه تیم پرسپولیس
بازیکناش سطح تیم ملی اند
ملی ایرانه تیم پرسپولیس
مربی خوبش محبوب همه
با اون گلستانه تیم پرسپولیس
اول وآخر اون فرقی نداره
در راه یزدانه تیم پرسپولیس
اسماعیل تقوایی
پروانه صفت بال وپرم سوخته شد
در پای توافتادم وصدناله زدم
با عشق تو دیدگان به هم دوخته شد
اسماعیل تقوایی
قلب خود را پیش تو انداختم
خلق می گفتند یارت بی وفاست
حرفشان را پشت گوش انداختم
گر کسی بدگویی ات می کرد، سخت
می برآشفته به او می تاختم
مردم از من دورو منهم اینچنین
با خیال تو به خود پرداختم
حال می بینم خطا کردم خطا
معترف باشم تورا نشناختم
رانده از مردم زیارم مانده ام
توجفا کردی ومن بگداختم
بادلی خون طبل بی مهری تو
ازبرای دیگران بنواختم
اسماعیل تقوایی
به پنجم روز شعبان در مدینه آمده دنیا
علی بن الحسین بن علی آن گوهر والا
گرفته شهربانو در بغل قنداقه او را
کند شکر خدا جدش علی عالی اعلا
پدر باشد حسین وشاد ازمیلاد فرزندش
مبارکباد می گوید براوجبریل از بالا
علی اوسط است وبر علی اکبر برادر او
رخش را بوسه باران کرد اکبر زاده لیلا
ولیعهد حسین است وولایت را مه چارم
میان عابدان کل عالم شاخص ویکتا
شرافت دار می گردد سجده با وجود او
برای عابدین زینت برای ساجدین آقا
خدا خواهد که او بیمار درکرببلا گردد
بماند زنده وباشد به جمله شیعیان مولا
بود گریان همیشه بر مصیبتهای بابایش
مکمل می شود این کار بهر نهضت بابا
شود جشنی بپا با یاد میلادش در جنت
به مهمانداری مولا حسین وحیدر وزهرا
بسی شادی نما ای شیعه در هنگام میلادش
که تا بابای او گیرد دستت در صف عقبی
خداوندا نصیب من نما در روز میلادش
کنم طوف مزار اودر شهر رسول الله
شاعر : اسماعیل تقوایی
مه شعبان شده ماهی به زمین آمده است
روز چارم پسر ام بنین آمده است
پدرش حیدر کرار زمیلادش شاد
بر بنی هاشمیان ماه ترین آمده است
نامش عباس شد ومعنی آن شیر دژم
بین شیران عرب شیرترین آمده است
جمله ذریه ی زهرا به رخش بوسه زنند
یک برادربه همه یارومعین آمده است
مادرش گفت برای همه اولاد بتول
پسرم بهر غلامی به یقین آمده است
مرتضی بوسه به دستش زد وگفتا بینم
دست او کرببلا تقش زمین آمده است
آمده تا که سپهدار حسینی بشود
آن علمدار یل لشگر دین آمده است
مادرش ام بنین درس وفایش داده
اسوه براهل وفایان زمین آمده است
آمده ساقی اطفال حسینش گردد
آب در حسرت او چله نشین آمده است
روز میلاد ابوالفضل به بین الحرمین
بهر دیدار عمو پرده نشین آمده است
کف بزن خوب طلب کن سفر کرببلا
باب حاجات همه در ثمین آمده است
شعر : اسماعیل تقوایی
کبوتر دلم میخواد پر بزنه کرببلا
بشینه روی گنبد قشنگ آقامون حسین(ع)
کف بزنه شادی کنه همش بگه حسین حسین
دوست داره که سه روز باشه میون بین الحرمین
جشن بگیره تولد سجاد وعباس وحسین
آی شیعه ها شادی کنید میلاد ارباب اومده
برا خزانه ی خدا یه گوهر ناب اومده
بیاین پر گهوارشو به سر وصورت بکشیم
بگیم آقا شفا میخوایم ما نوکرای ناخوشیم
چشم دلو وا کنیم وبریم به خونه ی علی
تبریک بگیم به فاطمه(ع)هم به نبی(ص) هم به علی(ع)
بیاین به کوری عدو یه جشن خوب بپا کنیم
با یا حسین ویا علی دردامونو دورکنیم
یه جوری یا حسین بگیم کر بشه گوش دشمناش
اگه لازم باشه بدیم جونمونو همه براش
دست مارو بگیر اقابیایم تو بین الحرمین
شادی کنیم با اشک شوق بگیم حسین حسین حسین
اسماعیل تقوایی