دسته
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 243436
تعداد نوشته ها : 1042
تعداد نظرات : 5
Rss
طراح قالب
شعرطنز
درد دل پسر مجرد
باز آمد هفته ی خاص فشار ازدواج
یاد من آورد سنگینی بار ازدواج
من عزب باشم ولی جرات ندارم تا کنم
فکر آن با اینکه هستم بیقرار ازدواج
رستم دستان اگر بودی زمان حال ما
او سپر انداختی در کارزار ازدواج
فارغ التحصیل بیکارم قضاوت با شما
می شود آیا که باشم فکر کار ازدواج
مسکنی ازخود ندارم رهن ها بالا بود
گشته بی ماوا خزانی نوبهار ازدواج
وای از مهریه هایی که بسی داماد را
کرده مظلومانه محبوس وشکار ازدواج
بوق وکرنا رفته وام ازدواج بانکها
وای..از این وعده ی بی اعتبار ازدواج
این همه مشکل شده باعث که بنده سالها
بی کله ماند سرم باشم خمار ازدواج
شاعر:اسماعیل تقوایی
درد دل پسر مجرد
باز آمد هفته ی خاص فشار ازدواج
یاد من آورد سنگینی بار ازدواج
من عزب باشم ولی جرات ندارم تا کنم
فکر آن با اینکه هستم بیقرار ازدواج
رستم دستان اگر بودی زمان حال ما
او سپر انداختی در کارزار ازدواج
فارغ التحصیل بیکارم قضاوت با شما
می شود آیا که باشم فکر کار ازدواج
مسکنی ازخود ندارم رهن ها بالا بود
گشته بی ماوا خزانی نوبهار ازدواج
وای از مهریه هایی که بسی داماد را
کرده مظلومانه محبوس وشکار ازدواج
بوق وکرنا رفته وام ازدواج بانکها
وای..از این وعده ی بی اعتبار ازدواج
این همه مشکل شده باعث که بنده سالها
بی کله ماند سرم باشم خمار ازدواج
شاعر:اسماعیل تقوایی
پیوند آسمانی
اهل مدینه غرق شادی، چون شادمان باشد پیمبر
گویند تبریک فراوان، پیوسته بربابای کوثر
گردیده برپا جشن شادی، درصحنه عرش الهی
ازبهر پیوندی خدایی. مابین دو مهر منور
داماد این پیوند باشد، شیرخدای جنگ خندق
نامش علی،خیبر گشا وآرامش جان پیمبر
باشد عروسش دخت طاها،انسیه الحورای عالم
ام ابیهای رسول و هم فاطمه، زهرا و کوثر
ازآسمان باران گل را، ریزند اهل عرش بالا
از نور تاجی می گذارند، روی سر زهرا وحیدر
گلهای گلزاران شکوفا، ازشوق این پیوند زیبا
گردیده عالم از شمیم، گلهای خندانش معطر
زن بهترین زنهای عالم،مردش بود انسان کامل
پیوند این والاترینها مرضی ذات حی داور
به به چه جشن باشکوهی، گردیده بر پادر مدینه
مولا رسول ا..پذیرا،شد میهمانان را مکرر
پایان مهمانی رسید وزهرا سوار مرکبی شد
افسار مرکب دست سلمان، رفتند سوی بیت حیدر
بگذاشت طاها دست زهرا، در دست داماد عزیزش
کردش دعاتا بهترینها براین دو گل گردد مقدر
بفروخته مولا زره تا،گیرد جهیزی مختصر را
آغاز شد این زندگانی،با سادگی بی زیب وزیور
ای شیعه در این روز زیبا،شادی کن وشکر خدا کن
این وصل نیکو می نماید،نخل امامت را تناور
شعر:اسماعیل تقوایی
اهل مدینه غرق شادی، چون شادمان باشد پیمبر
گویند تبریک فراوان، پیوسته بربابای کوثر
گردیده برپا جشن شادی، درصحنه عرش الهی
ازبهر پیوندی خدایی. مابین دو مهر منور
داماد این پیوند باشد، شیرخدای جنگ خندق
نامش علی،خیبر گشا وآرامش جان پیمبر
باشد عروسش دخت طاها،انسیه الحورای عالم
ام ابیهای رسول و هم فاطمه، زهرا و کوثر
ازآسمان باران گل را، ریزند اهل عرش بالا
از نور تاجی می گذارند، روی سر زهرا وحیدر
گلهای گلزاران شکوفا، ازشوق این پیوند زیبا
گردیده عالم از شمیم، گلهای خندانش معطر
زن بهترین زنهای عالم،مردش بود انسان کامل
پیوند این والاترینها مرضی ذات حی داور
به به چه جشن باشکوهی، گردیده بر پادر مدینه
مولا رسول ا..پذیرا،شد میهمانان را مکرر
پایان مهمانی رسید وزهرا سوار مرکبی شد
افسار مرکب دست سلمان، رفتند سوی بیت حیدر
بگذاشت طاها دست زهرا، در دست داماد عزیزش
کردش دعاتا بهترینها براین دو گل گردد مقدر
بفروخته مولا زره تا،گیرد جهیزی مختصر را
آغاز شد این زندگانی،با سادگی بی زیب وزیور
ای شیعه در این روز زیبا،شادی کن وشکر خدا کن
این وصل نیکو می نماید،نخل امامت را تناور
شعر:اسماعیل تقوایی
به نام پیوند دهنده قلبها...
وباتبریک سالروز پیوندی آسمانی
فرشتگان خدایی به عرش رحمانی
همه به حال شعف در پی چراغانی
به کف زنی شده مشغول بهر پیوندی
و می کنند به سوی زمین گل افشانی
در آسمان مدینه زنند بال و پری
به دور خانه طاها (ص) حبیب ربانی
به روز اول ماهی که هست ذی الحجه
مدینه گشت مهیا برای مهمانی
مدینه غرق سرور است بهر پیوندی
میان دو گل خلقت کمال انسانی
یکی بود گل دردانه رسول خدا (ص)
یکی بود علی (ع) آن شهریار ایمانی
بخواند خطبه پیمبر برای این پیوند
و دست بدست بداده دو یار جانانی
نهال پاک امامت برفت در دل حاک
که رفته رفته دهد میوه های روحانی
بسی رضایت پروردگار حاصل شد
ز ازدواج پر از سادگی و آسانی
ز وصلتی که شود در تمامی اعصار
نمونه ای ز بهین شیوه مسلمانی
الا تو حضرت صاحب (عج) عطا نما صله ای
به شاعری که کند اینچنین ثنا خوانی
شاعر : اسماعیل تقوایی
وباتبریک سالروز پیوندی آسمانی
فرشتگان خدایی به عرش رحمانی
همه به حال شعف در پی چراغانی
به کف زنی شده مشغول بهر پیوندی
و می کنند به سوی زمین گل افشانی
در آسمان مدینه زنند بال و پری
به دور خانه طاها (ص) حبیب ربانی
به روز اول ماهی که هست ذی الحجه
مدینه گشت مهیا برای مهمانی
مدینه غرق سرور است بهر پیوندی
میان دو گل خلقت کمال انسانی
یکی بود گل دردانه رسول خدا (ص)
یکی بود علی (ع) آن شهریار ایمانی
بخواند خطبه پیمبر برای این پیوند
و دست بدست بداده دو یار جانانی
نهال پاک امامت برفت در دل حاک
که رفته رفته دهد میوه های روحانی
بسی رضایت پروردگار حاصل شد
ز ازدواج پر از سادگی و آسانی
ز وصلتی که شود در تمامی اعصار
نمونه ای ز بهین شیوه مسلمانی
الا تو حضرت صاحب (عج) عطا نما صله ای
به شاعری که کند اینچنین ثنا خوانی
شاعر : اسماعیل تقوایی
یا علی(ع)
در هرزمان سنگ علی(ع) بر سینه وسر می زنم
در ساحل عشق علی(ع) همواره لنگر می زنم
حق تار وپود پیکرم با مهر مولا بافته
ازخم عشق مرتضی پیوسته ساغر می زنم
ترسی ندارم چون بود مولای من شیر خدا
حتی میان خصم او فریاد حیدر می زنم
بعد از پیمبر(ص) شد ولی،گر خصم اودارد سخن
ذکر غدیرش می کنم بر جانش آذر می زنم
تنها علی(ع) باشد که در کعبه به دنیا آمده
این افتخار شیعه را بر سر چو افسر می زنم
با بردن نام علی(ع) غرق عبادت می شوم
این حرف زیبا را من از قول پیمبر می زنم
همسر برای فاطمه(س) غیر علی(ع) معنا نداشت
با یاد این وصل نکو قند مکرر می زنم
مشکل گشای خندق وخیبر علی مرتضاست
گرمشکلی دارم صدا،مولای قنبر می زنم
هرخانه با نام علی(ع) شد محفل انسی بپا
همچون گدایان می روم آن خانه را در می زنم
یارب نصیبم کن روم ایوان زرین نجف
من در هوای دیدنش هر روز وشب پر می زنم
شعر:اسماعیل تقوایی
95/6/9
در هرزمان سنگ علی(ع) بر سینه وسر می زنم
در ساحل عشق علی(ع) همواره لنگر می زنم
حق تار وپود پیکرم با مهر مولا بافته
ازخم عشق مرتضی پیوسته ساغر می زنم
ترسی ندارم چون بود مولای من شیر خدا
حتی میان خصم او فریاد حیدر می زنم
بعد از پیمبر(ص) شد ولی،گر خصم اودارد سخن
ذکر غدیرش می کنم بر جانش آذر می زنم
تنها علی(ع) باشد که در کعبه به دنیا آمده
این افتخار شیعه را بر سر چو افسر می زنم
با بردن نام علی(ع) غرق عبادت می شوم
این حرف زیبا را من از قول پیمبر می زنم
همسر برای فاطمه(س) غیر علی(ع) معنا نداشت
با یاد این وصل نکو قند مکرر می زنم
مشکل گشای خندق وخیبر علی مرتضاست
گرمشکلی دارم صدا،مولای قنبر می زنم
هرخانه با نام علی(ع) شد محفل انسی بپا
همچون گدایان می روم آن خانه را در می زنم
یارب نصیبم کن روم ایوان زرین نجف
من در هوای دیدنش هر روز وشب پر می زنم
شعر:اسماعیل تقوایی
95/6/9
سالهایی ست که بر درد فراغیم دچار
چاره ی درد فراق است نظر بر رخ یار
یارما غایب از انظار پس پرده بود
ای خوشا آمدن پرده نشین در اظهار
همه عالم شده مشتاق که او باز آید
آید وفصل خزان همه گردد چو بهار
همه گویند که او جمعه میاید جمعه
جمعه ها دوخته چشمان همه بر ره یار
سالیانی است که تکرار شده جمعه ولی
مانده برقلب همه حسرت دیدار نگار
آن نگاری که بود حجت حق روزی زمین
آخرین حلقه ز زنجیر امامان کبار
یوسف فاطمه(س) ومنتقم خون حسین(ع)
مصلح عالم واز هرچه ستمگر بیزار
گستراند به جهان عدل خدا رابه یقین
لشگر جمله ضعیفان جهان را سردار
مهدی بن الحسن وعشق هم منتظران
با ظهورش بشود صحنه ی دنیا گلزار
ای خدا قسمت ما کن که به هنگام ظهور
در رهش تحفه ی جان را بنماییم نثار
شعر:اسماعیل تقوایی