شهریار آمد
مژده مژده که شهریار آمد
برامام نقی نگار آمد
شد مدینه منور از نورش
ماه یازده آشکار آمد
عرشیان شادمان زاین میلاد
آنکه دلها کند شکار آمد
جشن میلاد او مدینه بپاست
غم زهر سوی در فرار آمد
نام او نام مجتبی باشد
حسنی در مه بهار امد
چون عمو، هم حسن،هم ابن علیست
وز علی یکه یادگار آمد
روز هشت از ربیع آخر شد
شیعه را لطف کردگار امد
زکی وعسکری وابن رضاست
صاحب علم روزگار آمد
سامرا مفتخر به او گردد
شهر با او به اقتدار آمد
بعد بابا امام شیعه شود
رهبری صاحب اختیار امد
نرگس روم همسرش گردد
پدر آخرین سوار آمد
گو مبارک به مهدیش امروز
شادمان، خنده در عذار آمد
صاحب عصر والزمان باز آ
وقت پایان انتظار آمد
شاعر : اسماعیل تقوایی
ربیع الثانی ودر هشتمش گویی بهار آمد
خزان غم شد وگلهای شادی بیشمار آمد
به استقبال نوگل غنچه ای از گلشن زهرا
به شادی نغمه خوان از جنت الاعلی هزار آمد
مدینه محفل شادی بپا شد بهر مولودی
که از نسل علی در بیت هادی آشکار آمد
دل هر حیدری مسلک زاین میلاد مسرورست
ملایک سوی این مولود نیکوجان نثار آمد
دهم ماه ولا شاکر به درگاه خدا باشد
که بهرش جانشینی نزدحق با اعتبار آمد
به یاد مجتبی او تازه مولودش حسن نامید
چنین دوم حسن، بین امامان با وقار آمد
بیامد آنکه بابای امام آخرین گردد
میان عالمان روزگارش شهریار آمد
بگو تبریک میلاد پدر را بر پسر امشب
به دیدار پدر در سامرا آن گلعذار آمد
زند مرغ دلم پر در هوای سامرا امشب
که شاید قسمتم دیدار روی آن نگار آمد
شعر:اسماعیل تقوایی
چارمین روز ربیع الاخر آمد
باز مولودی زنسل حیدر آمد
منتسب بر اولین فرزند زهراست(س)
ازحسن دارد نشان ودلبر آمد
شد مدینه روشن از نور وجودش
آسمان شیعیان را اختر آمد
عبد حق می باشد وعبدالعظیم است
بر کرم داران عالم سرور آمد
می کند هجرت، شود او ساکن ری
رازیان را سیدی تاج سر آمد
از امامان درک کرده چارتن را
فلک فقه جعفری را لنگر آمد
مرقدش کرببلا را شد قرینه
شافعی ازبهر روز محشر آمد
عرضه می دارد به هادی(ع) دین خود را
مجمع یاران او را گوهر آمد
درگه او مأمن اهل نیاز است
شیعه را حاجت روایی دیگر آمد
اهل ری را فخر می باشد وجودش
ملک ری را اعتبار وزیور آمد
ری چراغانی بود در زاد روزش
شادمان از اینکه پور حیدر آمد
شاعر:اسماعیل تقوایی
ای سیدکریمان گردیده ری مزارت
ما افتخار داریم هستیم همجوارت
ری با وجودت آقا رنگ خدا گرفته
با اعتبار گشته ازیمن اعتبارت
منسوب مجتبایی آن سرور کریمان
بوده کرم همیشه اوصاف آشکارت
دلتنگ کربلا را تو مامن وپناهی
زایر شدن به کویت همسنگ آن زیارت
عبد عظیم حقی باب الحوایجی تو
امیدبر تو دارند زوار بیشمارت
چار ربیع الآخر روشن شد ازوجودت
شهر مدینه شهر جد بزرگوارت
در وقت زادروزت ری پر زشور وشادی ست
جانهای دوستداران جانا بود نثارت
شاعر : اسماعیل تقوایی
با نگاهی بر من دلخسته شیدایم نما
هرچه می گردم نمی یابم نشانت مهدیا
جان زهرا لطف فرما و تو پیدایم نما
ازمحبت دست را بگذار روی شانه ام
در صف جان بر کفان لشگرت جایم نما
چشمهایم را منور کن به دیدار رخت
غنچه ای در انتظارستم شکوفایم نما
قطره ای هستم جدا افتاده از دریای تو
لطف کن بر قطره و واصل به دریایم نما
سالها باشد که هستم غرق رؤیای وصال
کن نصیبم وصل را،فارغ ز رؤیایم نما
گرکه لایق نیستم باشم مهیای ظهور
این لیاقت را تو برمن ده،مهیایم نما
شعر:اسماعیل تقوای
