به مناسبت روز بزرگداشت شهدا(22اسفند)

شهیدان در حریم کبریایی
نظر کردند بر وجه خدایی
شهیدان درقبال جان گزیدند
رضای حق به جای هر رضایی
به صحرای فنا رفتند لیکن
بنوشیدند از آب بقایی
شهیدان زنده جاوید باشند
خورند از نعمت پاک خدایی
به مرغ جان پر پرواز دادند
که یابد از حصار تن رهایی
همه باشیم مدیون شهیدان
نباشد در خور ایشان ثنایی
اگر هستیم، چون کردند آنان
برای حفظ میهن جان فدایی
همیشه یادشان در یادهامان
بود همچون چراغ رهنمایی

شعر: اسماعیل تقوایی

سالروز وفات حضرت ام البنین(روز تکریم مادران وهمسران شهدا)

ای فاطمه ی ثانی در بیت علی حیدر
دریای ادب بودی ای بر پسران مادر

بر چار گل زهرا مخدومه زجان بودی
اولاد پیمبر را خواندی به خودت سرور

بر جمله بنین دادی تعلیم وفاداری
شد کرببلای خون مصداق براین باور

جانهای پسرهایت شد بر طبق اخلاص
درراه حسینی که بودی به زمان رهبر

تو مادر عباسی آن ماه بنی هاشم
شیری که پسر بودیه بر شیر خدا حیدر

او درس وفاداری بر مردم عالم داد
دستان علم گیرش افتاده شد از پیکر

مرثیه که می خواندی در سوگ پسرهایت
دل ها همه خون می شد از سوز تو ای مادر

برجمله بنی الزهرا چون مادرشان هستی
از خانه ی مولا تا برپا شدن محشر

مدفون بقیعی تو بانو چه غریبانه
برقلب محبانت این غربت تو آذر

شاعر:اسماعیل تقوایی خلاصه

جمعه روز قلبهای بیقرار
بیقرار دیدن مهروی یار
جمعه روز قلبهای منتظر
روز پایانی فصل انتظار
جمعه روز ذکرها ی العجل
خواهش از درگاه پاک کردگار
خواهش تعجیل در امر ظهور
ختم ایام خزان انتظار
کاش باشد جمعه آخر که هست
چشم ما محروم از دیدار یار

اسماعیل تقوایی





ای خانه تکانی

در آخر هر سال نصیب همگانی، ای خانه تکانی
 آسیب تن و لطمه جانانه به جانی، ای خانه تکانی

هر چند نویدی به بهاران پر از گل
 بر جمله مردان تومثالی ز خزانی، ای خانه تکانی

آیی و بشویم ز خانه در و دیوار
 کف ساب زمینم نهانی و عیانی، ای خانه تکانی

پارو بکشم فرش کف آلوده ی خود را
 طوری که نماند به تنم تاب و توانی، ای خانه تکانی

بر کول بگیرم همه فرشی که بشستم
 بر بام برم با روش بار کشانی، ای خانه تکانی

بانوی عزیزم بدهد اُرد فراوان
 فرتوت ز دستش بشوم عین جوانی، ای خانه تکانی

با زحمت خود باز کنم پرده ز دیوار
 هنگام فرودم نبود خط امانی، ای خانه تکانی

بانو بکند جمع لوازم که فروشم
 باید که کنم جایگزینش به گرانی، ای خانه تکانی

نقاشی هر خانه لزومی ز وجودت
 زین کار تو جانم به لبانم برسانی، ای خانه تکانی

گر آخر اسفند نماند اثر از من
 وُراث بدانند که تو عامل آنی، ای خانه تکانی

شاعر : اسماعیل تقوایی

خلاصه

یا فاطمه الزهرا(س)

برفت از یاد نامردم سفارشهای پیغمبر
ستمها بعد او کردند بر زهرا(س)وبرحیدر(ع)
سقیفه دور هم گرد آمده حق علی(ع) خوردند
معین شد خلاف گفته طاها کسی دیگر
در بیت علی آتش زدند وبا لگد بر در
بشد زخمی زضربت پهلوی محبوبه داور
میان آن در ودیوار چنان بر فاطمه بگذشت
فدا شد محسنش از ضربه های قنفذ کافر
علی را دست بستند و بسوی مسجدش بردند
همان دستان که روزی کند در از قلعه خیبر
میان کوچه زهرایش زضرب سیلی افتاده
نظر با چشم گریان می کند بر حالت همسر
گذشت این روزها ووعده طاها محقق شد
بیامد زندگی دخترش را لحظه آخر
سفارشهای خود را برعلی بنموده وجان داد
شرر بر قلب فرزندان او زد هجرت مادر
علی غسل وکفن کرده درون قبر بنهادش
دو دستان رسول آمد گرفتی پیکر دختر

زینب(س) وغم مادر

این ناگهانی مرگ تو باور ندارم
باور ندارم سایه ات بر سر ندارم

تو رفتی وگشته دعایت استجابت
من ماندم واین غم،دگر مادر ندارم

زاندم که دیدم آن هجوم جانیان را
جزاشک چشم ولرزه ی پیکر ندارم

من زینبم دخت یتیم پنج ساله
کاری بجز دلداری حیدر ندارم

در روز آخر شانه بر مویم کشیدی
دیگر توان شانه ای بر سر ندارم

فریاد مادر مادرم بر عرش رفته
جز چادر خاکی تو در بر ندارم

سر می نهم بربسترت با آه وناله
مادر دعاکن سر زبستر برندارم

شعر:اسماعیل تقوایی



یادمدینه

دلم به یاد مدینه بهانه می گیرد
به گوشه ای زبقیع آشیانه می گیرد

کبوتر دل من پرزنان بروی بقیع
سراغ قبر کسی مخفیانه می گیرد

سراغ قبر کسی کو عزیز طاها بود
کسی که دفن شده او شبانه می گیرد

عزای فاطمه گشته کمان سوگ وعزا
به تبر غصه دلم را نشانه می گیرد

دلم زکودکیم داغدار زهرا(س) شد
به یاد ضرب در وتازیانه می گیرد

برای همرهی مرتضی ،زورق دل
به ساحل غم مولا کرانه می گیرد

به سوگواری مهدی(عج) به ماتم مادر
لهیب غم زدل من زبانه می گیرد

شاعر : اسماعیل تقوایی