یا حسین بن‏علی(علیه السلام) پسر فاطمه صلی الله، سر خیل جوانان بهشت که بهشت آیتی از تازه رخ انور اوست پدر و مادر و جدم به فدای پسری که جهان چاکر جد و پدر و مادر اوست گشت در بزم ازل «فانی فی الله‏» زان رو تا ابدسرخ ز صهبای بقا ساغر اوست در ره دین ز برادر بگذشت و ز پسر شاهد واقعه عباس و علی‏اکبر اوست گفت: دین تشنه بد و خون حسین آبش داد این حدیث لب عطشان و دو چشم تر اوست هر چه در خانه زر و سیم، به سائل بخشید هم در آن حال که سائل به قضای در اوست تابع زور نشد، تن به مذلت ننهاد این چنین باید بودن، کسی ار چاکر اوست

یا امام زمان علیه السلام با بهار می‏آیی
به موعود
تو از فراز زمین از غبار می‏آیی از انتهای شب انتظار می‏آیی سوار ابر به سمت عروج می‏تازی به دست‏بیرقی از ذوالفقار می‏آیی براق شور و تغزل، سواری، ای عاشق! به میهمانی من، بی‏قرار می‏آیی تو از قبیله نوری تو از قبیله طور تو با عشیره آیینه‏دار می‏آیی تو از تبار غدیری تو از نژاد فدک چرا به ساحل دل، سوگوار می‏آیی؟
پر است‏خلوتم از عطر ناب شب‏بوها فدای آمدنت! ... با بهار می‏آیی؟
قسم به خون
برای آقا
تمام چشم مرا آفتاب پر کرده است نگاه آیینه را بوی آب پر کرده است امید می‏وزد از سمت‏سایه‏های نیاز و این قنوت سحر را شهاب پر کرده است شب است و دیده من داغدار خورشید است اگر چه جای تو را ماهتاب پر کرده است بریز باده که از انتظار لبریزم هوای شعر دلم را شراب پر کرده است قسم به خون که در این روزگار نایاب است تمام فاصله‏ها را سراب پر کرده است
شمیم شهپر مردی سواره می‏آید و انتظار مرا اضطراب پر کرده است

ای مهدی! ای عدالت موعود! ای آرمان مجسم! ای یاد سبز تو، همواره چلچراغ شبستانها روشنگر زمین و زمانها تو مرد برگزیده اعصاری و ... ارتباط روح تو با خالق بزرگ در محتوای عشق نمی‏گنجد در خشکی مقدر دریا، - موسایی! در شعله‏های سرکش نمرود،- ابراهیمی! تاریخ، در غیاب تو بی‏تاب است هر برگ سرخ این کتاب پریشان روز در خاک می‏تپد اما تو سرفراز و شکیبا بر تارک بلند جهان ایستاده‏ای و ... خلق بی‏قرار قرون، در پی تو شعر شکفتن را تکرار می‏کنند. ای خواهش مسلم انسان! حتی خیال و خواب تو، رمزی است از حضور و یادگار سبز قدمهایت در کوچه‏های سرخ تظلم، بر جای مانده است تو زحمت مداوم انسان را بر دوش می‏کشی و حجت‏خدای محمد، در راستای نام تو تفسیر می‏شود. ای عطر دیرپای جمالت در گوشه گوشه این عالم شگفت، تو مرد برگزیده اعصاری ای باور بزرگ زمان، بیکرانه‏ای عشقی، حماسه‏ای، فضیلت نوری در وادی تو، خیل خرابان روانه‏اند آخر تو، ای امید مکرر کجاست معبر پنهانت؟ ای آیت عدالت موعود ای عمق انتظار! در گیر و دار حادثه، دریاب، عاشقان حضورت را...

مفهوم بلند نام عباس:

عباس، یعنی تا شهادت یکه تازی عباس یعنی عشق، یعنی پاکبازی عباس یعنی رنگ سرخ پرچم عشق یعنی مسیر سبز پر پیچ و خم عشق جوشیدن بحر وفا، معنای عباس لب تشنه رفتن تا خدا معنای عباس صد چاک رفتن تا حریم کبریایی صد پاره گشتن در طریق آشنایی بی دست، با شاه شهیدان دست دادن بی سر به راه عشق و ایمان سر نهادن بی چشم دیدن چهره رؤیایی یار جاری شدن در دیدن دریایی یار بی‏لب نهادن لب به جام باده عشق بی‏کام، نوشیدن تمام باده عشق این است مفهوم بلند نام عباس در ساحل بی‏ساحلی آرام عباس عباس یعنی یک نیستان تکنوازی هفتاد و دو آهنگ حق را همنوازی