زبان : مردم اين استان به زبان فارسي وبا گويش محلي تكلم مي كنند. لحجه ها در روستا ها بيشتر از شهرها تنوع دارد . برخي از اهالي « جزيره شيف» وبنادر كنگان ، علويه نيز به زبان عربي صحبت مي كنند. لحجه هاي فارسي به گويش بردستاني، دشتي، تنگستاني وكازروني دراستان بوشهر رواج دارد اين لحجه ها كاملا با لحجه هاي شمال سرزمين فارس مانند لحجه هاي لري ، فارسي وسيوندي ارتباط دارد . زبان هاي مردم سواحل خليج فارس وجزاير آن بازمانده هاي گويش شبانكاره اي، بلوچي، كردي، تركمني، وبرخي از واژ ه هاي انگليسي، هلندي، پرتقالي، هندي، عربي، وتركمني است ولي استخوان بندي و ريشه آن فارسي است .

غذاها : به سبب ساحلي بودن استان بوشهر و محدود بودن كشاورزي و دامداري ، ماهي و ميگو سهم عمده اي در خوراك مردم استان بوشهر دارند . غذاهاي محلي و سنتي از مهم ترين جاذبه هاي اجتماعي به شمار مي روند . تقريباً همه خوراك هايي كه در اين استان تهيه و طبخ مي شوند ريشه در طبع محلي مردمان بوشهري دارد . انواع قليه رايج ترين غذاي محلي استان بوشهر به شمار مي آيند . قليه يك واژه عربي است و مفهوم عام آن نوعي خوراك است كه از گوشت درست مي كنند . در نواحي ساحلي منظور از قليه؛ خورش ماهي و ميگو است . قليه انواع مختلفي دارد كه قليه اسفناج، بادنجان، كدو ترش، برنج، به، هويج، پيتي، سغدي، قليه ماهي، قليه ميگو، كباب ميگو، آبگوشت ماهي، شينسيل ميگو، دم پخت ماهي، ماهي شكم گرفته، كباب ماهي، ماهي شور پلو، عرق گير ماهي، پلو ماهي، حواري ماهي، ماهي تنوري، ماموسه و پاكوره از جمله برخي از آن ها هستند . برخي ديگر از انواع غذاها چون دلمه برنج، دلمه برگ مو، خوراك چغندر، خوراك سيب زميني، خوراك فاسوليا، گنمه، دم پخت ماش، خورشت جگر، خورشت گل كلم، خورش كلم پيچ، خورش لوبيا سبز، خورش بادمجان، دال عدس، حلواي عسلي و ... از ديگر غذاهاي محلي اين استان جنوبي به شمار مي روند .

لباس ها : به علت موقعيت بندري و ساحلي و شرجي بودن هوا در استان بوشهر بيشتر مردم از لباس هاي معمولي نخي استفاده مي كنند . لباس هاي محلي اهالي استان بوشهر يكي از مهم ترين جاذبه هاي فرهنگي اين منطقه به شمار مي رود . بانوان در استان بوشهر، پيراهن بلند دور چين به همراه عباي سياه، مقنعه نازك و سياه رنگ، روبنده نازك، شلوار چيت و نوعي كفش صندل معروف به كوش مي پوشند .