عمارت باغ نشاط : اين عمارت در ضلع شمالي پل عباسي لار و در ميان فضايي سبز قرار گرفته و مقر حكومتي لار پس از صفويه بود . ارتفاع طبقه بالاي عمارت هفت متر و ايوان ها 5/12 متر است. طبقه زيرين چهار اتاق دارد كه اتاق مركزي درست زير سالن ايوان قرار گرفته و از بالا به كمك يك روزنه هشت گوش نور دريافت مي كند. در وسط اتاق حوضچه اي از مرمر هشت گوش قرار دارد. در ضلع شمالي باغ، بناي حمام قصر كه احتمالاً همزمان با آن بنا شده، قرار دارد.
بناي اصلي دروازه قرآن بناي سنگي منسوب به " عضدالدوله ديلمي" بود و دو نسخه قرآن به خط ثلث عالي منسوب به " ابراهيم سلطان" فرزند شاهرخ تيموري در اتاق بالاي آن قرار داشت . مردم شيراز رسم داشتند كه روز اول هر ماه قمري ، از زير قرآن هاي اين دروازه عبور كنند و خود را تا آخر ماه در پناه آن قرار دهند . در سال 1316 شمسي براي تعريض خيابان، اين بناي تاريخي منهدم شد. چند سال بعد" حسين ايگار" بناي كنوني را كمي پايين تر از محل دروازه قرآن قديم بنا كرد و با اين اقدام، سنت شهر شيراز را احيا نمود.
فارس در كتيبه هاي هخامنشي به صورت پارسه و در نوشته هاي يوناني به شكل پرسيس آمده و معرب آن فارس است . يونانيان نام ايالت پرسيس را به اشتباه بر تمام ايران اطلاق مي كردند . در جنوب ايران تا كرانه هاي خليج فارس، سرزميني گسترده است كه از روزگاران باستان، پارس (فارس) نام داشته و از آغاز دوره اسلامي مركز آن شيراز بوده است . اين سرزمين، از چند هزار سال پيش زيستگاه پر رونق اقوام بومي ايران، و به ويژه، عيلاميان بوده و از اين قوم، آثار بسياري در گوشه و كنار فارس، هم چون كورنگون ممسني، نقش رستم، تخت جمشيد ( مرودشت) به جاي مانده است . سه هزار سال پيش از اين، قومي كه خود را آريايي مي خواندند، از جنوب روسيه امروزي به فلات ايران سرازير شدند و پس از زد و خوردهاي فراوان با بوميان آن سامان، به پيروزي رسيدند و براي خود سكونتگاه هايي بر پا داشتند . بيشتر اين آرياييان، چوپان و گله دار و كوچ نشين بوده زندگي قبيله اي داشتند . دين آنان، گونه اي بينش توحيدي بود . آنان به خداي يگانه و بزرگي به نام اهورامزدا ايمان داشتند و نيروهاي طبيعي، مانند : آب، آتش، باد، خاك و خورشيد را داراي فره ايزدي پنداشته سرچشمه بدي ها و تاريكي ها را در وجود اهريمن مي جستند . اين آرياييان، قبيله هاي بزرگي داشتند كه معروف تر از همه پارسيان، مادها، سكاها، بلخيان، سغديان، خوارزميان، هراتيان و پارتيان بودند . همه اين قبيله ها به يك زبان بزرگ اما با لهجه هاي متفاوت سخن مي گفتند و سرزمين خود را به نام " آريا وئيج" (ايران ويج) مي خواندند . پارسيان، يكي از اقوام ايراني بودند كه در سه هزار سال پيش به فارس آمدند و در چند مكان، از جمله در انشان (ماليان در 46 كيلومتري شمال شيراز) و پاسارگاد ساكن شدند . پايتخت آنان، نخست پاسارگاد بود كه بعدها، به همدان انتقال يافت
درياچه ها
در استان فارس درياچه هاي متعددي وجود دارد . بيشترين تعداد درياچه هاي دائمي كشور در استان فارس وجـود دارد . اين درياچه ها نقشي مهم در چرخه زيست محيطي و طريقه زندگي دارد . درياچه هاي استان فارس را مي توان به درياچه هاي آب شور و درياچه هاي آب شيرين تقسيم بندي نمود. درياچه هاي آب شور استان عبارت است از : درياچه مهارلو، بختگان، طشك و هيرم. درياچه هاي آب شيرين استان عبارت است از : درياچه پريشان، تالاب ارژن، برم شور، درياچه كافتر، هفت برم، درياچه سد درودزن. وسعت درياچه هاي شور استان تقريبأ 145000 هكتار و وسعت درياچه هاي آب شيرين تقريبأ 30000 هكتار مي باشد.
درياچه برم شور : درياچه برم شور در 25 كيلومتري منطقه بابامنير قرار دارد و حداكثر طول آن پنج كيلومتر است .
درياچه پريشان (فامور) : اين درياچه در سه كيلومتري روستاي ايازآباد كه در 12 كيلومتري كازرون قرار دارد، به وجود آمده است. آب درياچه پريشان شيرين است ولي براي آشاميدن چندان مناسب نيست .
درياچه مهارلو : اين درياچه در 27 كيلومتري جنوب شرقي شيراز واقع شده است . اين درياچه از نظر كيفي شور و غيرقابل استفاده است . از آب اين درياچه، براي تهيه استخراج نمك طعام استفاده ميشود و مكاني مناسب براي زيست پرندگان و حيوانات وحشي محسوب ميشود . وسعت درياچه 600 كيلومتر مربع است .
درياچه و تالاب ارژن : وسعت تقريبي اين درياچه در حدود 2000 هكتار و از جمله درياچههاي آب شيرين كشور است . اين درياچه بخشي از منطقه حفاظت شده ارژن و پريشان است كه در فاصله 60 كيلومتري شيراز و در مجاورت جاده اصلي شيراز- بوشهر قرار دارد.
درياچه برم فيروز سپيدان : درياچه زيباي برم فيروز سپيدان در ارتفاعات حاشيه شمالي شهراردكان در كنار جاده اردكان - مارگون - كمهر واقع شده است . آب اين درياچه از برف هاي ارتفاعات تأمين مي شود.
كوه ها
كوه سفيد : اين كوه مطابق با جهت عمومي زاگرس از شمال غربي به جنوب شرقي كشيده شده و با 3943 متر ارتفاع ، بلندترين نقطۀ شهرستان اقليد است كه در شمال شرقي استان قرار دارد .
كوه گر : اين كوه در شمال شهرستان مرودشت قرار گرفته و 3109 متر ارتفاع دارد . جهت عمومي كوه هاي اين شهرستان نيز مطابق با جهت عمومي زاگرس (شمال غربي- جنوب شرقي) مي باشد.
خرمن كوه : اين كوه در شمال شهر فسا قرار دارد و مرتفع ترين نقطه اين شهرستان محسوب مي شود . ارتفاع قله آن در حدود 3183 متر از سطح دريا است.
كوه تودج : اين كوه از تنگ كرم آغاز مي شود و در جهت شمال غربي و جنوب شرقي امتداد مي يابد . بلندترين قله آن با 3150 متر ارتفاع در شمال شرقي داراب واقع شده است . كوه خرمن كوه و تودج در تمام زمسان و گاه با اوايل تابستان پوشيده از برف است.
كوه ختابان بوانات : اين كوه در شش كيلومتري جنوب و جنوب باختري بوانات قرار گرفته و 3362 متر ارتفاع دارد . اين كوه در دو قسمت ختابان خاوري و ختابان باختري قرار دارد و رودخانه هاي سرميدان و بوانات از اين كوه سرچشمه مي گيرند.
كوه قلات بوانات : اين كوه در در 15 كيلومتري شمال باختري سوريان قرار دارد و ارتفاع آن 2550 متر مي باشد . اين كوه به صورت رشته باريك و طويلي از شمال باختري به جنوب خاوري كشيده شده و دره بوانات را از حوضه آبريز كوير ابركوه جدا مي سازد.
كوه قند يله : اين كوه در دو كيلومتري خاور سوريان قرار گرفته و دره ها و گردنه هاي معروفي در اين كوه وجود دارد . كوه قنديله 2350 متر ارتفاع دارد و از طرف باختر به رشته كوه قلات متصل است.
رودخانه ها
رودخانه شادكام : اين رودخانه كه در گذشته به نام رودخانه سارياتن مشهور بود، از چشمه اي به همين نام در ارتفاعات كوه آلماليجه سرچشمه مي گيرد و پس از آبياري دشت نمدان، به درياچه كافتر مي ريزد.
رودخانه فهليان : اين رودخانه كه مهم ترين رودخانه شهرستان ممسني است ، از به هم پيوستن رودخانه شش پير و رودشير به وجود آمده است كه پس از عبور از كنار كوه قلعه سفيد، وارد منطقه فهليان مي شود .
رودخانه تنگ شيو : اين رودخانه از كوه هاي كهگيلويه و بويراحمد سرچشمه مي گيرد و پس از طي مسافتي ، در خاك كهگيلويه وارد منطقه ممسني مي شود و در دهستان رستم به رودخانه فهليان مي پيوندد.
رودخانه آغاج : اين رودخانه از دامنه كوه تابسك در دهستان دشمن زياري سرچشمه مي گيرد و پس از عبور از ميان دره اي در ناحيۀ شمال غربي شيراز ، در حوالي چهل چشمه از منطقه ممسني خارج مي شود.
رودخانه رودشير : اين رودخانه كوچك از كوه هاي منطقه جاويد سرچشمه مي گيرد و در دهستان جاويد جريان مي يابد و پس از طي مسافتي به رودخانه شش پير در شهرستان ممسني مي ريزد.
از ديگر رودخانه هاي اين استان رودخانه شش پير، رودخانه پيرآب، رودخانه كر، رودخانه سيوند، رودخانه قره آغاج، رودخانه بشار، ودخانه مارگان، رودخانه چوبخله، رودخانه شور جهرم، رودخانه شور لار، رودخانه مهران شور، رودخانه فيروز آباد، رود پلوار، رودخانه پل فسا، رودخانه خشك، رودخانه دالكي، موند (مند)، رودخانه گله دار ، رودخانه شادكام اقليد، رودخانه اوجان اقليد.
مساحت استان فارس:122608 كيلومتر مربع جمعيت: 4336878 نفر (طبق سرشماري سال 1385) مركز استان : شهر شيراز( جمعيت 1227331 نفر)استان فارس در ناحيه جنوبي ايران ،بين مدارهاي 27 و31 درجه عرض شمالي و نصف النهار هاي50و55 درجه طول شرقي قرار گرفته است اين استان از شمال با استان اصفهان ،از شمال شرقي با استان يزد از شرق با استان كرمان از شمال غربي با استان كهگيلويه وبويراحمد ،از غرب با استان بوشهر واز جنوب با استان هرمزگان همسايه است اين استان داراي 26 شهرستان ،76 بخش، 197 دهستان و78 شهر مي باشد.