آرامگاه شاه چراغ : آرامگاه شاه چراغ با شكوه ترين و مهم ترين مركز مذهبي شهرستان شيراز است كه گنبد نيلوفري آن به سبك بسيار زيبايي كاشي كاري شده و از دوردست نمايان است .
آرامگاه حافظ : براي اولين بار ، 65 سال پس از درگذشت حافظ ، در سال 856 ه. ق استاد " شمس الدين محمد يغمايي" اقدام به ساخت عمارت گنبدي بر فراز آرامگاه حافظ نمود و در برابر آن حوضي بزرگ ساخت . آب اين حوض از آب ركن آباد تامين مي شد. اين بنا در اوايل قرن 11 ه. ق در زمان سلطنت شاه عباس كبير تعمير شد . بعد از آن نيز نادر شاه دستور تعمير آرامگاه حافظ را صادر كرد . ساختمان اصلي مزار حافظ در زمان كريم خان زند در سال 1187 ه. ق شكل گرفت .
آرامگاه شيخ محمد لاهيجي : بناي آرامگاه در محله " لب آب" نزديك دروازه " شاه داعي الله" واقع است . اين بنا در اصل خانقاه مفصلي موسوم به خانقاه " نوربخشيه" بود كه در آن عارف سالك" محمدبن يحيي بن علي الجيلاني- لاهيجي" از مريدان شيخ محمد نوربخش، به عبادت مي پرداخت . اين بنا در حال حاضر تخريب شده و تنها قبر" شيخ لاهيجي" و پسرش" احمدبن محمد لاهيجي" باقي مانده است .
آرامگاه عبدالله خفيف : ابوعبدالله خفيف مشهور به شيخ كبير از پيشروان طريقت صوفيه ، متوفي به سال 372 ه. ق است .
آرامگاه عمادالدين محمود : در غرب فضاي آرامگاه خواجو و بالاتر از آن در سينه كوه ، باغچه باصفا و خوش منظري وجود دارد كه مشرقي ناميده مي شود .
قبرشاه فرج اله لامرد : قبرشاه فرج اله در روستاي كهنويه از توابع بخش علامرودشت قرار گرفته كه اين مقبره داراي شجره نامه است .
آرامگاه اردشير دوم و سوم : دو آرامگاه در ديواره كوه مشرف به صفه تخت جمشيد وجود دارد كه گفته اند به اردشير سوم و اردشير دوم تعلق داشته است .
آرامگاه كريم خان زند : در وسط باغ بزرگ و قديمي " باغ نظر" عمارت هشت ضلعي زيبايي از دوران كريم خان زند برجاي مانده كه به عمارت ، كلاه فرنگي معروف است . اين بنا بين سال 1179 تا 1193 ه.ق ساخته شده است .
آرامگاه مشرقين : نزديك آرامگاه خواجو در تنگ الله اكبر شيراز ، غاري وجود دارد كه جايگاه عبادت و رياضت عارفان بود . در برابر غار، مقبره" خواجه عمادالدين محمود" وزير معروف " شاه شيخ ابواسحاق اينجو"(743-754 ه. ق) قرار دارد .
آرامگاه آبش خاتون : " آبش خاتون" آخرين پادشاه اتابكان ، در سال 685 يا 587 ه. ق در محله "چرنداب " تبريز درگذشت . دخترش جسد او را به شيراز منتقل كرد و آرامگاهي رفيع در بيرون شهر شيراز ، در انتهاي جنوب شرقي شهر ، براي او ساخت .
آرامگاه باباكوهي : كمي دورتر از مزار خواجوي كرماني ، زيارتگاهي به نام بابا كوهي در دل كوه وجود دارد. اين آرامگاه كه مشرف به شهر شيراز است ، بنايي مشتمل بر چند اتاق و مهتابي هايي است كه توسط "مويدالدوله تهماسب ميرزا" نوه فتحعلي شاه در سال 1275 در آن مكان احداث شده است . باباكوهي از عرفا و شعراي مشهور شيراز است .
آرامگاه خواجوي كرماني : خواجوي كرماني ، يكي از مشاهير ادب پارسي و از عرفاي قرن هشتم است . آرامگاه خواجو در غرب دروازه قرآن و كمي بالاتر از آن، در دامنه كوه در محوطه باصفايي جاي گرفته است .
آرامگاه سعدي : آرامگاه سعدي در شمال شرقي شيراز ، در دامنه كوهي به نام " پهند" قرار دارد . مي گويند پس از وفات سعدي در سال 691 ه . ق، او را در خانقاه خودش كه در همين محل واقع بود، دفن كردند .
آرامگاه سيبويه : آرامگاه اوليه " سيبويه" دانشمند و نخستين تنظيم كننده علم نحو عربي، در محله سنگ سياه شيراز، به صورتي مهجور واقع بود و در محل آرامگاه سنگ سياه چهارگوشي جاي داشت .