سلمان فارسي : زادگاهش قريه دشت ارژن فارس (هفت فرسنگي شيراز) بود و قبيله اش در كازرون احترام فوق العاده داشتند و حتي پس از آن كه كازرون به دست مسلمين افتاد ، اين طايفه از پرداخت جزيه معاف شدند . از رجال برجسته قبيله سلمان، يكي شيخ ابواسحق ابراهيم بن شهريار بن مهريار كازروني است كه در مدت عمر خود صدقات سلمان فارسي را از بيت المال خلفاي عباسي مي گرفت و بين افراد عشيره تقسيم مي نمود . نامش پيش از اسلام روزبه بن وخشودان بود . سلمان هنگامي كه مژده ظهور پيغمبر را شنيد عازم تهامه شد . اما در بين راه اسير گرديد و او را به يك يهودي فروختند . يهودي نيز سلمان را به زني از طايفه بني سليم فروخت . پيغمبر هنگام عبور ، مهمان خداوند سلمان شد و او را كه ايمان آورده بود خريده آزاد كرد .
وي چنان مورد علاقه رسول ا... قرار گرفت كه سلمان محمديش ناميد . سلمان از حواريين حضرت رسول و در شمار اهل بيت عصمت و طهارت مي بود كه زهد و تقوي و وفور عقل و عملش مورد تأييد پيغمبر و بزرگان اسلام بود . سلمان در زمان خلافت عمر، والي مدائن شد. در آن هنگام به كاخ والي نرفت بلكه در دكاني مي نشست و به امور مردم رسيدگي مي نمود . سلمان داراي چنان مقامي بود كه پس از مرگ، حضرت علي با دست خود او را غسل داد .
 

 ابو محمد مشرف الدين مصلح بن عبدا... سعدي شيرازي : ابو محمد مشرف الدين مصلح بن عبدا... سعدي شيرازي ، ملقب به ملك الكلام و افصح المتكلمين است. وي از شاعران نويسندگان و گويندگان بزرگا قرن هفتم هجري قمري است . در سخن سعيد غزل عاشقانه به بالاترين حد لطافت و زيبايي رسيده است. و در حكمت، موعظه ، ايراد حكم و امثال از شارعان شهرت بسيار دارد . نثر مزين، آراسته، شيرين و جذاب وي در گلستان از بهترين نمونه هاي نثر فارسي است . سعدي به سبب تقدم در نثر و نظم، از قرن هفتم به بعد همواره مورد تقليد و پيروي شاعران و نويسندگان فارسي گوي بوده است . او در دوران كودكي نزد پدر خود كسب علم نمود . در مدرسه نظاميه بغداد نيز نزد استادان بزرگي همچون شهاب الدين سهروردي و ابن جوزي به آموختن علوم مختلف همت گماشت .

زبان و گويش : زبان بيشتر مردم فارس فارسي است و به گويش هاي مختلف از جمله شيرازي گويش لاري و لري و شمال فارس صحبت مي كنند.

از غذاها و خواركي ها مخصوص استان فارس مي توان آش كارده، آش سبزي صبحانه،كلم پلوي شيرازي، كوفته هلو، آلو دو پيازه، كوفته سبزي، فالوده، دم پخت عدس عدس و كلم چنگال نام برد.

وشاك مردان: لباس مردانه سنتي عشاير فارس از اجزاي زير تشكيل شده است :
قبا(ارخالق) : پوشش اصلي بدن است ك درازاي آن تا روي كفش (ملكي) مي رسد و مچ پا را مي پوشاند . قبا لباسي گشاد است و تحرك در راه هاي كوهستاني را ممكن مي سازد. پارچه ي آن ضخيم و به رنگ هاي الوان گاه با نقش ستاره و ماه همراه است . رنگ هاي سبز و قرمز جلف محسوب مي شود .
شال: روي قبا و دور كمر بسته مي شود. شال حدود 7 تا 25 متر پارچه دبيت مشكي يا قهوه اي رنگ است كه چند رديف به طرز مخصوصي دور كمر پيچيده مي شود .
چقه : روي قبا مي پوشند و به عبا شباهت دارد . پارچه آن نازك و سوراخ دار و از جنس پشم است . آستين هاي آن كوتاه است.زيباترين و گران ترين چقه،چقه سفيد بود كه كلانتر به عنوان عيدي به جوانان برجسته ميداد.

عاشقان قشقايي : عاشقان قشقايي از مناطقي مانند قفقاز و شيروان به استان فارس مهاجرت كرده اند و از اين رو ترك زبانند . ساز اصلي آنها «چگور» است اما از سه دهه پيش «تار» جاي آن را گرفت و اكنون كمانچه ساز اصلي آنها است . عاشق ها به دليل شرايط سخت زندگي ، بيشتر در شهرها زندگي مي كنند و ارتباط چنداني با ايل ندارند . بسياري ديگر نيز به دليل تنگدستي در روستاهاي دوردست و آبادي هاي اطراف شيراز زندگي مي كنند و بدين ترتيب بسياري از آهنگ هاي آنها فراموش شده است . عاشق ها معمولاً داستان هاي طولاني را توأم با ساز و آواز ارائه مي كنند . از آهنگ هاي قديمي عاشق ها مي توان از «سحرآوازي» ، «جنگ نامه» و از آهنگ هاي متداول امروزي از «كوراوغلي» ، «محمود و صنم» ، «هليله و خسرو» و «بيستون» نام برد.

چنگيان : موسيقي قوم قشقايي در ميان «چنگيان» رايج است . آنها نوازندگان «كـُرنا» ، «ساز» و «نقاره» هستند . اين هنرمندان معمولاً در عروسي ها و ساير جشن ها مي نوازند . چنگي ها نيز مانند عاشق ها از مردم محروم و زحمتكش ايل هستند . چنگيان نمايانگر موسيقي متداول طايفه خويش هستند و نواهاي آنها ، پيچيدگي و دشواري نواهاي عاشقي را ندارد و آينه تمام نماي موسيقي عاميانه به شمار مي رود.

ساربانان : ساربانان آهنگ هاي قومي ايل را با «ني» مي نوازند. «ني» در ميان مردم ايل ، سازي قديمي و شناخته شده است . ترانه هاي عاشق ها و چنگيان به زبان تركي قشقايي است ولي ساربانان با زباني غير از آن يعني «كوروشي» مي خوانند كه شبيه زبان پهلوي است . در ميان آهنگ هاي مخصوص ساربانان مي توان از «گدادارنما» كه در وصف شترهاي در حال حركت است ، نام برد . بخش قابل توجهي از موسيقي ايل قشقايي را «لالايي» تشكيل مي دهد كه در ميان مادران ايل معمول است . در ايل قشقايي آهنگ هايي وجود دارد كه آنها را در هنگام كار اجرا مي كنند و معروف ترين آنها عبارت اند از : سحرآوازي ، جنگ نامه و موسيقي هايي كه براي برنج كوبي، راندن گله و دوشيدن احشام نواخته و خوانده مي شود