یکی از کاربران "تابناک" در پیامی آورده است:

آدم‌ها را باید در بزنگاه شناخت، این که آدم “می‌زند” یا نه، می‌تواند معیار خوبی برای شناخت باشد، امروز دیدم که علی‌رضا قزوه، کسی که انتظارش را نداشتم زده، حرف را می‌گویم. علی‌رضا قزوه حرف زده است، حالا شاید از چیز دیگری ناراحت باشد اما حرفش انسانی است و این غنیمت است در این وانفسا.

همه‌مان “انسان” هستیم و این وجه مشترکی نیست که بتوان آن را کتمان کرد. چه فرق دارد که درباره‌ی مفهوم مشروعیت و مقبولیت در نظام جمهوری‌ اسلامی چگونه می‌اندیشیم؟ همه‌مان “جان” داریم و از اصول انسانیت است که “جان” حرمت داشته باشد.

این‌که به کی رای داده‌ایم مهم نیست وقتی که حرمت “جان” به مخاطره افتاده. اصول‌گرایی به ما حکم می‌کند که پاس‌دار حرمت‌ها باشیم. پیش‌ از این ‌که اصول‌گرا باشیم یا اصلاح‌طلب، انسانیم و انسانیت اصولی دارد. سخنم با اصول گرایان است؛ آیا در آنچه که شما اصول‌گرایی می‌نامیدش اصول انسانیت هم جایگاهی دارند؟

دیروز مطلبی خواندم از فرزند شهید مطهری که از جمله‌ی الطاف خداوند در حقشان این بود که ایشان را در برابر آزمون خطرناک گفتن یا نگفتن در زمانه‌ای که هم مسلکان به حرمت “جان” تعرض می‌کنند قرار نگرفت. دیروز دیدم که فرزند ایشان از این آتش به سلامت گذشته و نام پدرش را نیز به سلامت از این آتش عبور داده است.

بسیاری از دوستان من با شادمانی این حرکت را نشان از حقانیت ما و عمل‌کردمان گرفتند. من هم مانند آنها برای راهم حقانیت قائلم اما معتقدم جفاست که انسانیت آقای مطهری و انسانیت بسیاری دیگر که از منافع گروهی‌شان چشم پوشیدند و حرف زدند خرج هدف سبز رنگ ما شود. این جور مطالب هدف والاتری دارند.

این‌ها اعتراضاتی هستند از یک انسان درباره‌ی به محاق رفتن انسانیت. اینجای سخنم با سبزهاست؛ مبادا با هیجان بی‌هوده انسان‌ها را در تنگنا قرار دهیم. مبادا کاری کنیم که از ترس سواستفاده‌ی دیگران انسان‌ها ننالند از این که حرمت جان به بازی گرفته شده است. ما باید بنالیم زیرا که انسانیم، باید بنالیم از جان‌های جوانی که جسم‌شان حالا زیر مشتی خاک است. همه‌ی ما باید بنالیم زیرا که همه‌مان انسانیم.

در این مطلب مختصر تلاش می شود مواردی را به صورت بسیار خلاصه و گذرا مطرح کرد، زیرا برای خوانندگان فهیم و حلیم، اشاره ای کافی است.

1. هر سخنی که با صلوات بر محمد (ص) و آل محمد (علیهم السلام) شروع شود و با همین ذکر به پایان برسد، حتماً مورد توجه و عنایت خدای سبحان قرار می گیرد.

2. پنج عبارت اولیه صلوات شعبانیه جایگاه و خواستگاه این خاندان پاک را نشان می دهد. وتاکید دارد، انسان که بخواهد گوهر حقیقت دین را بیابد ، باید به سراغ معدن علم و حکمت برود و از آن خاندان وحی مدد بجوید. (إنی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی اهل بیتی) که بزرگان دین فرموده اند، این دو هرگز از هم جدا نیستند و نمی شوند.

3. هنگامی که مشکلات عظیم جهان را فراگیرد، همچنان که موج های سهمگین دریا ها را به تلاطم در می اورد، و در اینچنین هنگامه ای باید به کشتی نجاتی پناه گرفت و بهترین کشتی نجات در زمانه گرفتاری و مشکلات و فتنه ها، کشتی نجات اهل بیت (ع) است و لا غیر (الْفلکِ الْجاریةِ فی الُّلحج الغامِرَةِ ).

4. در تبعیت از ولایت نیز نباید افراط و تفریط کرد. بلکه باید آنچه را که آن بزرگواران از ما می خواهند، به همان دستورات عمل کرد نه بیشتر و نه کمتر تا روزی فرا نرسد که افرادی به نام تبعیت افراطی از ولایت، از دین خارج شوند و و یا برعکس به دلیل تهاون و سستی در عمل به دستورات ولایت امر، تلاشهای شبانه روزی آنها هباءاً منثورا شود و به جای اینکه به هدایت و تعالی برسند به سوی گمراهی و ظلالت حرکت کنند (الْمُتقدِّمُ لَهُم مارقٌ ؛ وَ الْمتاخّرُ عَنهم زاهِق).

5. اخلاق با همه گستره اش و همه ابعادش مورد نیاز شدید هر جامعه ی بشری می باشد و بدون آن جوامع بشری رو به انحطاط و سراشیبی سقوط و از بین رفتن همه ی ارزشها می روند. در چنین شرایطی پناهگاه استوار و مأمن واقعی مردم انسانهای کاملی هستند که خود از گناه واشتباه مبرا و پاک هستند و این افراد کسانی غیر از اهل بیت پاک و مطهر پیامبر اکرم (سلام الله علیهم) نمی توانند باشند. که در واقع اطاعت از آنها دستور موکد خداوندی است.

6. ایمان به هر امر با ارزش هنگامی فایده دارد و موجب تعالی انسان می شود که قرین و همراه با عمل صالح باشد. و بهترین عمل صالح نزد خداوند سبحان خدمت به خلق الله است. به ویژه کسانی که خداوند از فضل و کرم خود به آنها مال و منال عنایت کرده است. و این افراد به صرف همدردی و مواسات با فقیران و نیازمندان، به جایی نمی رسند بلکه باید در رفع گرفتاریهای مالی آنها بکوشند و دل از مال خود در راه رضای او بکنند تا خداوند نیز دلهای آنها را زنده کند و آنها را در دنیا و آخرت خوار و ذلیل ننماید.

7 . همه باید بدانند که هر کس در روز قیامت با ارائه ایمان خالص و عمل صالح، پاداش می گیرد. وبه قول آن شهید بهشتی: (بهشت را به بها بدهند نه به بهانه). لذا رسول الله نیز در ماه شعبان روزها را روزه می گرفت و شبها را به عبادت و شب زنده داری خالصانه برای حق باری و تعالی می گذراند. و پناه به خدا، آن گونه نبود که خود بگوید و لی عمل نکند. و بشر نیز باید از این بزرگترین اسوه و الگوی انسانها تبعیت کند و کارهایی را که موجب ارتقای مقام انسانیت او می شود، با اخلاص و خضوع تمام انجام دهد.

در پایان از خداوند منان خواستاریم تا همه ما را مورد لطف و کرم خود قرار دهد و رسول الله (ص) را شفیع ما قرار دهد و ما را به راه راست رهنمود فرماید تا اینکه در روز قیامت در حالیکه او از ما راضی و خشنود باشد، با او ملاقات کنیم و ما را در بهشت برین خود سکنی دهد. آمین رب العالمین.

منبع : تابناک

اعتمادملی، مهدی طوسی: همانطور که می‌دانید محمود احمدی‌نژاد به‌رغم میل باطنی اسفندیار رحیم مشایی را عزل کرد. می‌خواهیم در راستای علاقه شخصی احمدی‌نژاد به مشایی چند نفر را برای این پست پیشنهاد بدهیم که ایرادهایشان باعث شود همان رحیم مشایی به کابینه برگردد:

پسراکبر‌هاشمی رفسنجانی: حسن انتخاب پسرهاشمی به عنوان معاون رئیس‌جمهور برای رئیس‌جمهور در این است که اگر پولی در کابینه گم شد می‌توان گردن او انداخت و به همین دلیل اسفندیار رحیم مشایی را که اگر پول هم گم شود نمی‌توان گردن او انداخت را به عنوان معاون اول رئیس‌جمهور به کابینه برگرداند!

هاچ زنبور عسل: انتخاب‌هاچ یک حسن برای رئیس‌جمهور دارد و آن هم این است که چون او هیشه دنبال مادرش می‌گردد و فرصت ماندن در کابینه را ندارد می‌توان همان روز اول او را عزل و به جای ایشان مشایی که اصولا دنبال کسی نمی‌گردد و فرصت زیادی دارد را معاون اول کرد!

علی کریمی: علی کریمی هم مثل‌ هاچ زنبور یک دانه ایراد بیشتر ندارد؛ چون علی کریمی با مچ بند سبز وارد زمین شد می‌توان همان بدو امر حضور او در کابینه را ملغی اعلام و به جای ایشان رحیم مشایی که هیچ وقت مچ بند سبز نبسته را معاون اول کرد!

مجید غلام‌نژاد بازیکن تیم پاس همدان: غلام‌نژاد هم مثل علی کریمی و‌ هاچ زنبور عسل یک ایراد دارد و آن هم این است که رنگ پیراهن تیمی که او در آن بازی می‌کند سبز است و بنابراین می‌توان به همین اتهام حضور او در کابینه را تمام شده تلقی کرده و به جای او اسفندیار رحیم مشایی که هیچ وقت لباس سبز تنش نکرده را به سمت معاون اولی انتخاب کرد!

محمود احمدی‌نژاد: اگر آقای رئیس‌جمهور خودش را به عنوان معاون اول انتخاب بکند ویژگی‌اش در این است که می‌تواند بعد از مدتی که آب‌ها از آسیاب افتاد عنوان کند: «سرم شلوغ است و نمی‌توانم به همه کارها برسم بنابراین اسفندیار رحیم مشایی که سرش شلوغ نیست و می‌تواند به همه کارها برسد را به عنوان معاون اول خودم انتخاب می‌کنم.»
ثمره‌هاشمی: انتخاب این فرد به عنوان معاون اول یک حسن دارد و آن هم این است که چه او معاون اول باشد و چه رحیم مشایی؛ هیچ فرقی ندارد. چرا که عمق رفاقت این دو نفر با احمدی‌نژاد زیاد است. به تعبیری این دو نفر نزد رئیس‌جمهور یک عمق را دارند!

صادق محصولی: ایرادی که صادق محصولی دارد این است که یک روز انتخابات برگزار می‌کند و تا ماه‌ها درگیر جمع و جور کردن حاشیه‌های آن است! و بنابراین اگر معاون اول هم بشود باید به عنوان وزیر کشور سابق در مورد انتخابات پاسخ بدهد؛ پس می‌توان او را معاون اول کرد و بعد مدعی شد که او هنوز درگیر توضیح پیرامون انتخابات است و بهتر است به جای او رحیم مشایی را که اصلا درگیر انتخابات نیست معاون اول کرد!

مهدی مهدوی کیا: ایراد مهدی مهدوی کیا برای این پست این است که وی در ایران حضور ندارد. می‌توان او را به عنوان معاون اول رئیس‌جمهور انتخاب کرد و بعد مدعی شد او در ایران نیست و نمی‌تواند به رتق و فتق امور کابینه بپردازد پس وی عزل و به جای ایشان اسفندیار رحیم مشایی که تا به حال آلمان را از نزدیک ندیده را جایگزین او می‌کنیم!

محمد علی آبادی: ایراد محمد علی آبادی در این است که به وعده‌هایی که می‌دهد عمل نمی‌کند. مثلا قول داد که تیم ملی را به جام جهانی ببرد و زد زیر قولش! پس می‌توان او را به عنوان معاون اول انتخاب کرد و درست زمانی که قول داد کابینه را به یک اجلاس جهانی ببرد و نبرد وی را عزل کرده و به جای او اسفندیار رحیم مشایی را که توان بردن کابینه را به هر گونه اجلاسی دارد معاون اول کرد!

حنا دختری در مزرعه: حنا دو تا ایراد دارد. ایراد اول او این است که دختر است و یک دختر نمی‌تواند به عنوان معاون اول انتخاب بشود! و ایراد دومش این است که دائم در مزرعه مشغول است و توان آمدن به شهری به گندگی تهران را ندارد! پس می‌توان به جای او اسفندیار رحیم مشایی را که هم مرد است و هم در تهران ساکن است را به عنوان معاون اول انتخاب کرد!

علی لاریجانی: لاریجانی یک ایراد بسیار بزرگ دارد و آن هم این است که در زمان ریاست او بر سازمان صدا و سیما سریالی به نام «خونه مادربزرگه» ساخته شد که در آن شخصیتی به اسم «مخمل» حضور داشت که ترویج علنی انقلاب مخملی محسوب می‌شد! بنابراین می‌توان به جای او از اسفندیار رحیم مشایی استفاده کرد که در دوران مدیریتش حتی شلوار مخملی هم نپوشیده چه برسد به اینکه سریالی بسازد که در آن شخصیتی مخملی داشته باشد!

منبع : پارلمان نیوز

ابراهیم حاتمی‌کیا در پی درگذشت سیف‌الله داد متنی را منتشر کرد.

به گزارش ایسنا این کارگردان سینما در این متن آورده است:«از خلوتش بگویم. از هم قدمی فراوان در کنار رود راین که گاهی به‌ نرمه اشکی از غربت حضور شیرین می‌شد. او هم‌سفری بود که اگر نبود، کرخه من به راین نمی‌رسید.

از مسئولیش بگویم. او بلندتر از مسئولیتش بود و به نظرم جفا بود که عمرش را بجای ساخت فیلمهای فاخرانه در اسارت ساختار هزار توی مدیریت گرفتار کند.

از دوران تخت‌نشینی او بگویم که وقت ملاقاتش همه گرداگرد او بازنده بودیم و او برنده. چنان سخن می‌گفت که ما از خودمان خجالتزده می‌شدیم.

از صدایش بگویم که گویی پرده‌ای از مخمل حجب و مهربانی بر آن کشیده بود.

این روزها کمتر می‌دیدمش، پیامک‌های انتخاباتی بیش از خود مفهوم پیامش، حضور با معنی وجودش بود.

ای کاش فیلم تهران سیف‌الله ساخته می‌شد.

ای کاش با تلفن خبر نمی‌شدم. ای کاش آماده بودم. ای کاش این خبر شوخی بود. روحش با اولیاء خدا شاد.»

منبع : تابناک