ایسنا: آیت الله العظمی مکارم شیرازی خطاب به مبلغان ماه محرم گفت:‌ همه را دعوت به وحدت کنید، مبادا مجالس امام حسین(ع) وسیله‌ بهره برداری جناح‌های سیاسی شود، مجالس امام حسین(ع) حلقه اتصال است. باید همه دلها را با هم متحد کرد، البته در این مجالس آن چه باعث تقویت نظام جمهوری اسلامی ایران است باید گفته شود، به هر حال باید وسیله وحدت و اتحاد باشید.

این مرجع تقلید در آخرین روز درس خارج فقه خود که پیش از دهه محرم برگزار شد، به بیان برخی مباحث تبلیغی پرداخت.

وی اظهار کرد: باید تلاش کنیم این عاشورا باشکوه‌تر،‌ پربارتر و مفیدتر از عاشورهای سال‌های گذشته برگزار شود.

مکارم شیرازی افزود: تجربه نشان داده ما در سایه عاشورا می‌توانیم اسلام و تشیع را زنده کنیم، عاشورا نیروی بسیار خوبی ایجاد می‌کند که با آن می‌توان کارهای مهمی انجام داد.

توجه طلاب به امر تبلیغ ضروری است

این استاد درس خارج فقه حوزه گفت: ضروری است طلاب حوزه علمیه در این ایام (دهه محرم) به تبلیغ بروند؛ زیرا هجمه‌ زیادی از سوی مخالفان شروع شده و اطلاعاتی به ما رسیده که فرقه ضاله بهاییت و نیز مسیحیان و متصوفه به شدت مشغول تبلیغ هستند. به نظر می‌رسد همه این‌ها جنبه سیاسی دارد و به پندار خود می‌خواهند مذهب را با مذهب بکوبند.

وی اظهار کرد: باید به هوش باشید و به خصوص در میان جوانان بسیار خوب تبلیغ کنید؛‌ زیرا آنها قلب پاکی دارند و تبلیغ در میان این قشر بسیار تاثیر گذار است و سعی کنید در مجالستان جوانان را مخاطب قرار دهید تا در دام دشمنان قرار نگیرند. همچنین درباره عاشورا به ذکر حوادث کربلا قناعت نکنید، بلکه «ریشه‌ها» و «نتایج» را نیز بیان کنید؛ زیرا هر حادثه تاریخی ریشه‌ها و نتایجی دارد. دشمنان امام در عاشورا، ریشه در جاهلیت و جنگ‌های ابوسفیان‌ها، ابوجهل‌ها و بقایای آنها دارند؛ باید این ریشه‌ها را برای مردم بازگو کنید.

عزاداران از حرکات وهن‌آمیز دوری کنند

این مرجع تقلید همچنین خطاب به مبلغان خاطرنشان کرد: در منبرها مسائلی ذکر شود که نشان مظلومیت توام با عظمت باشد نه مظلومیت توام با حقارت. برخی افراد کم‌سواد، کم‌اطلاع و برخی مداحان که معلومات زیادی ندارند این مسائل را تنزل می‌دهند و آن را با مسائل تحقیر آمیز توام می‌کنند. اخیرا برخی عزاداری‌ها انحراف پیدا کرده و آهنگ‌هایی از جوامع غیر اسلامی گرفته می‌شود و موافق آن آهنگ‌های مبتذل شعر می‌سرایند و در مجالس عزاداری جوانان آن را اجرا می‌کنند. البته بسیاری از مداحان عزیز شیوه سالم سنتی را فراموش نکرده و با اشعار پر ارزش و صدای گرم خود مجالس را رونق می‌دهند.

مکارم شیرازی افزود: امام حسین(ع) شهید شد که مکتب، عقاید، اخلاق و احکام را زنده کند نه این‌که خدای نکرده ما برای امام حسین(ع) گریه کنیم و مکتب را زیر پا بگذاریم. خوشبختانه در حال حاضر اقامه نماز عاشورا فراگیر شده و باید این مسائل را شما مبلغان در منابر بیان کنید تا بیشتر شاهد برگزاری چنین برنامه‌هایی باشیم. سعی کنید عزاداری‌ها به قدری طولانی نشود که نماز صبح عزاداران قضا شود.

این مرجع تقلید افزود: عزاداران از حرکات وهن‌آمیز مخصوصاً قمه‌زنی پرهیز کنند، قمه‌زنی‌ها سبب می‌شود تا دشمنان با تصویربرداری از آن برضد مسلمانان در تمام دنیا فضاسازی کنند و تاکنون خسارت بسیار از این نظر دیده‌ایم. باید در مجالس عزاداری، تعظیم شعائر دینی در حد اعلی صورت گیرد؛ اما کاری که باعث وهن دین می‌شود نباید انجام داد.

مکارم شیرازی یاد آور شد: برخی می‌گویند بزرگانی چون مرحوم آیت الله نائینی و دیگران قمه زنی را جایز دانسته‌اند. اگر آن‌ها در این عصر بودند به یقین طور دیگری فتوا می‌دادند شرایط آن زمان با این زمان بسیار متفاوت است ما در شرایطی زندگی می‌کنیم که آثار سوء آن را با چشم دیده‌ایم.

ضرورت بیان اخلاق و حدیث در منابر

این استاد درس خارج فقه حوزه تصریح کرد: لازم است به هنگام سخنرانی بر آیات قرآن و روایات معصومین(ع) و تواریخ معتبر زیاد تکیه کنید و اگر نتوانید همه را حفظ کنید از روی یادداشت بخوانید که تأثیر آن بیشتر است. خالی بودن منبرها از احادیث اهل بیت(ع) و آیات قرآنی و نکات آموزنده بزرگان دین، نقص است.

خطابه‌ها منظم باشد

مکارم شیرازی اظهار کرد: خطابه‌هایتان اگر منظم و با ادبیات روز باشد مطلوب‌تر واقع می‌شود و مردم بیشتر استقبال می‌کنند؛ زیرا خطابه‌های منظم بسیار متفاوت از سخنرانی‌های غیر منظم است همان طور که درس دادن منظم تاثیرگذار است، منبر و سخنرانی منظم هم تاثیر دارد؛ زیرا نظم در عالم آفرینش حرف اول را می‌زند و ما باید همگام با عالم هستی گام برداریم و آخرین سخن اینکه مجالس حسینی یک دانشگاه بزرگ است همه باید از آن بهره برداری کنیم. خداوند به همگان توفیق مرحمت کند.

منبع : فردا

کادرفنی تیم ملی وزنه‌برداری ایران برای همیشه از مربیگری در این رشته محروم شدند.

به گزارش ایسنا، درپی اتفاقات غیر منتظره چند سال اخیر در وزنه‌برداری ایران و تکرار محرومیت‌های ملی‌پوشان ایرانی به دلیل دوپینگ، روز سه‌شنبه کمیته‌ی فنی فدراسیون وزنه‌برداری به ریاست افشارزاده تشکیل جلسه داد و در پایان با استناد به عملکرد غیر قابل قبول مربیان؛ اعضای کادرفنی این تیم را مادام‌العمر از مربیگری در وزنه‌برداری محروم کرد.

در نشست کمیته‌ی فنی فدراسیون وزنه‌برداری کلیه‌ی اعضای کادرفنی تیم ملی وزنه‌برداری که در مسابقات جهانی کره حضور داشتند، دلایل و توجیهات خود را برای مشکلات اخیر تیم ملی مطرح کردند که درنهایت به دلیل غیر مستند بودن این دلایل، کمیته‌ی فنی رای به محرومیت کلیه‌ی اعضای این کادر داده است.

پرویز جلایر، دبیر فدراسیون وزنه‌برداری ایران نیز این محرومیت را تایید کرد و گفت: این محرومیت طبق قوانین جهانی اعمال شده است.

کادرفنی تیم ملی وزنه‌برداری با مدیریت حسین رضازاده و مربیگری بهمن زارع، هادی پانزوان، هدایت تیم ملی وزنه‌برداری را برعهده داشته است.

جلایر اظهار کرد: در جلسه‌ روز سه‌شنبه کمیته‌ی فنی که با حضور افشارزاده رییس فدراسیون، رضازاده سرمربی، زارع مربی و دیگر اعضای کادرفنی به همراه اعضای این کمیته برگزار شد، کادرفنی دلایل خود را درمورد نتایج و اتفاقات اخیر ارایه کردند که این دلایل و توجیهات قانع کننده نبود. در این جلسه تصمیماتی گرفتیم و مطابق قوانین جهانی کادر فنی تیم ملی محروم خواهد بود.

وی افزود: شنبه یا دوشنبه هفته‌ آینده پس از نشست مجدد کمیته فنی این نظرات و تصمیمات کمیته‌ فنی در بیانیه‌ای به صورت رسمی اعلام خواهد شد.

وی افزود: طبق قوانین فدراسیون جهانی وزنه‌برداری اگر ورزشکاری دو بار دوپینگ کند، به صورت مادام العمر از ورزش محروم می‌شود. این مساله شامل حال کادرفنی نیز می‌شود که صد درصد کادرفنی تیم ملی بزرگسالان ایران را هم شامل می‌شود.

دبیر فدراسیون وزنه‌برداری با تاکید بر اینکه برآورد کمیته‌ی فنی این است که کادرفنی فعلی تیم ملی دیگر در وزنه‌برداری مربیگری نخواهند کرد، یادآور شد: چند سال پیش زمانی که ایوانوف نیز در تیم ایران فعالیت می‌کرد، پس از اعلام شدن دوپینگ تیم ملی به صورت مادام العمر از مربیگری محروم شد. کسانی که آلوده این مسایل می‌شوند، جوانان را هم آلوده می‌کنند. آنها صلاحیت این را ندارند که جوانان را رهبری کرده و به آنها تعلیم و تربیت بیاموزند.

منبع : فردا

ــ در این ایام، سه مهم پیش رو داریم: اول، نسبت به خودمان، دوم نسبت به مردم و سوم، نسبت به صاحب این ایام. هرسه، بحثش مفصل است، اما اجمال مطلب این است که فرصتی برای شما پیش آمده و این فرصت برق‌آسا می‌گذرد و حسرت کبرایش برای فرد فرد ما می‌ماند. در حالیکه هریک از شما می‌توانید امر هدایت نفوس را متصدی بشوید.

ــ اول، نسبت به خودمان: این حدیث را خوب بفهمید که: «اشراف امتی حمله القرآن و اصحاب اللیل ـ بهترین امت من، حاملان قرآن و شب‏زنده‏داران هستند». اولاً امت او چه امتی است؟ «وَ کَذلِکَ جَعَلْناکُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَکُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ.» این ارزش امت اوست. شهدا بر عموم بشر امت اویند. حال باید دید اشراف این امت کیان‌اند؟ آن هم اشرافی که حضرت خاتم(ص) سکه شرف به سینه آنها نصب کند. «اشراف امتی حملةالقرآن و اصحاب‌اللیل».

ــ از امروز شروع کنید بدون استثنا، هیچ شب و روزی بر شما نگذرد، مگر با این عمل. اما روز، حملةالقران؛ «فاقروا ماتیسر من القرآن.» آن اندازه که میسر است قرآن بخوانید، ولی راه باید طوری رفت که سریع به مقصد رسید. تمام دقائق کمال در روایات متشتت است. باید اینها را جمع کرد. این جا این جمله را فرموده و جای دیگر باز فرموده چطور حامل قرآن شو. «قرآن بخوانید، اما آن قرآن را هدیه کنید به صاحب عصر ولی زمان (عج)». عمل را از خود منقطع و به او متصل کنید. چه می‌کند این فرموده؟ بحث فنی عظیمی دارد. خود انقطاع عمل از نفس و ربط عمل به مبدأ فیض وجود. حکم اکسیری پیدا می‌کند که فلز را منقلب می‌کند.

ــ اما کلمه دوم، به اصحاب اللیل مربوط است. به هر وضعی که هست، آخر شب بیدار شوید و روی این مطالب فکر کنید. بالاترین مقام چه مقامی است؟ مقامی که خدا برای شخص اول عالم معین کرده است. دیگر از نظر عقل و نقل غیر از این غیرمعقول است. چنین مقامی را خدا به همچو کسی وعده داد، اما به یک خصوصیت فرمود: «وَ مِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَکَ عَسى‏ أَنْ یَبْعَثَکَ رَبُّکَ مَقاماً مَحْمُوداً» از این جا باید فهمید چطور عمر ما گذشت و راه را طی نکردیم. به این شرف نرسیدیم.

ــ اشراف امتی حملةالقرآن و اصحاب اللیل. اگر این طور شدیم، نفس ما به مبدأ نور وصل می‌شود. از آن جا مدد می‌شود. آن وقت است که بشر خواهد فهمید اثر تربیت این دین چیست؟ این کاری است که باید با خودمان کنیم.

ــ دوم، نسبت به مردم: اما کاری که با مردم است اینکه این فرصت‌ها از دست نرود. سعی کنید در این دهه که بهار حیات دل‌هاست به هر قیمتی که هست این دو کار را انجام دهید؛ چرا که بالاتر از این دو پیش خدا هیچ عملی نیست: یک گمراه از خدا را به خدا برگردانید؛ عبد آبق از این مولا را برگردانید به عبودیت او ؛ و یک کسی که امام زمانش را گم کرده با ولی عصر (عج) آشنایش کنید.

ــ مجالستان را منحصراً در این دو کلمه صرف کنید. ارزش این دو مقوله به حدی است که نباید وقت را ببازید و از دست بدهید. اول، آن قرآن و شب‌زنده‌داری را عملی کنید. بعد متصدی هدایت مردم شوید. آن وقت، اثرش این است اگر یک گنهکار را از گناه توبه دهید و بیگانه از امام زمان (عج) را با او آشنا کنید. اجرش، ثواب صد سال است که همه روزها را روزه بگیرید و شب‌ها تا به صبح عبادت کنید. «اغتنموا الفرص ـ فرصت‌ها را از دست ندهید».

ــ سوم، نسبت به صاحب این ایام: باید وظیفه‌مان را نسبت به صاحب این ایام بدانیم و بفهمیم که چه خونی ریخته شده است؟ هیچ دانستیم که چه کسی کشته شد؟ «شیخ طوسی»، «شیخ صدوق» و «ابن قولویه» این روایت را نقل کرده‌اند. مختصری از این روایت بس است. این نص حدیث صحیحی است که مثل «شیخ انصاری» در موارد احتیاط در نفوس طبق سند این حدیث فتوا می‌دهد. در این حدیث مسأله این است: «اشهد انّ دمک سکن فی‌الخلد ـ شهادت می‌دهم خون تو در خلد مسکن کرده است». کیست که بفهمد حسین بن علی کیست؟ خلد کجاست؟ در آن ملأ اعلی که مرکز قدیسین عالم است، خون او زینت آن عالم است. کسی که جسمش آنجاست، روحش کجاست؟ کیست که بفهمد چه کسی کشته شد؟ چطور کشته شد؟ برای چه کشته شد؟

ــ ما در آن حد نیستیم که خود او را بشناسیم. باید نگاه کنیم ببینیم آن آخرین مرحله‌ای که شعاع وجود او تابیده به کجا رسیده، بعد کشف کنیم که آن آفتاب چیست وکجاست؟ وقتی شعاعش به زائر قبرش می‌خورد، اثرش معلوم می‌شود. فرمود: «پیاده اگر بروی به هر قدمی یک حسنه برایت می‌نویسند و یک سیئه محو می‌کنند. سواره بروی به هرجا که سُم اسبت برسد به هر قدمی یک حسنه ثبت و یک سیئه محو می‌شود». یعنی از آنجا تصفیه‌ات می‌کنند تا لیاقت پیدا کنی. فرمود: «وقتی رسیدی به در حرم، خدا تو را از رستگاران قرار می‌دهد». خود من هنوز متحیرم چه خبر است. وقتی رسیدی به در حرمش می‌شوی از رستگاران و مفلحین. یعنی چه از مفلحین؟ به قرآن رجوع کنید و ببینید به فلاح رسیدن چه شرایطی دارد؟ بعد بفهمید این دستگاه چه دستگاهی است.

ــ در سوره مؤمنون می‌خوانیم: «قد افلح المومنون الذین هم فی صلاتهم خاشعون.» تا برسد به اینجا که «والذین هم عن اللغو معرضون.» وقتی به این جا رسید، می‌شود «المفلحون.» این مقام به قدری عظیم است که «ذلک الکتاب لاریب فیه هدی للمتقین الذین یومنون بالغیب و یقیمون الصلاة و مما رزقناهم ینفقون والذین یومنون بما انزل الیک و ما انزل من قبلک و بالاخرة هم یوقنون اولئک علی هدی من ربهم و اولئک هم المفلحون.» این چه اکسیری است که این طور منقلب می‌کند؟ آهنی را به طلای احمر مبدل می‌کند که در راه قبر او قدم زده است.

ــ فرمود: «وقتی از مناسکت فارغ شدی خدا تو را از فائزین می‌نویسد». اینجا حج خود خداست. حج قصد است و مقصد در آنجا عبارت است از کعبه، اما مقصد در این زیارت، خود خداست؛ چون به نص صحیح: «من زار الحسین بکربلا کان کمن زارالله فی عرشه». پس از حج خدا که فارغ شدی، فرمود: «وقتی فرغت من مناسکک، خدا می‌نویسد تو را از فائزین». دیگر از مقام مفلحین از در قبر او، متقلب می‌شود به مقام فائزین به بالا سر او. متن کلام خدا را باید دید تا حدیث را فهمید: «الذین آمنوا و‌هاجروا و جاهدوا فی سبیل‌الله باموالهم و انفسهم اعظم درجه عندالله والئک هم الفائزون». مقام فائزون این مقام است: «یبشرهم ربهم برحمة منه و رضوان و جنات لهم فیها نعیم مقیم خالدین فیها ابدا ان الله عنده اجر عظیم.»

ــ این مرحله که مرحله کمال سعادت بشری است، در گرو بالاسر قبر حسین بن علی (ع) است. کسی که این طور زیارت قبرش او را منقلب می‌کند، آیا روز قیامت وقتی مادرش با آن پهلوی شکسته با آن بازوی ورم کرده، آن پیراهنی که به همچو خونی آغشته بر سر بیندازد، چه خواهد شد و چه خواهد کرد؟

ــ این است که مملکت باید یکپارچه «یا حسین» بشود. باید سراسر این مملکت شیون و صیحه در عزای یک همچو کسی باشد ... واقعه، واقعه‌ای است که نص صحیح این است: «جمیع‌الخلائق بکت السموات السبع.» هفت آسمان بر او گریه کرد. «بکت‌السموات السبع والارضون السبع و ما فیهن و ما بینهن و ما یری و ما لایری.» مردم باید بیدار شوند. ابن حجر هیثمی کتابی در رد شیعه نوشته و در این کتاب تصریح کرده که تمام رجال عامه ـ آنها که اهل حدیث و نظرند ـ ضبط کردند که وقتی سر او بالای نیزه رفت، در تمام کره زمین هرجا سنگ از روی زمین برداشتند، خون جوشید. وظیفه مردم در ایام عاشورا چیست؟ ... اگر دستتان از دامن او کوتاه شد، خسرالدنیا و الاخره‌اید.

ــ این دین، این توحید و این قرآن فقط زنده به خون اوست. اوست که با این قدم و با این عمل، کاری کرد که تا روز قیامت این دین آسیب نبیند. او پرده از چهره قرآن برداشت و ایمان و دین خدا را او زنده کرد. چرا یکصد و بیست و چهار هزار پیامبر مثل پروانه دور قبرش می‌گردند؛ چون اگر عاشورای او نبود، آنچه انبیا و مرسلین آورده بودند به باد فنا رفته بود.

منبع: ابنا