در پی انتشار عمومی نامه مقام معظم رهبری به رئیس‌جمهور در خصوص ضرورت برکناری آقای مشایی از معاون اولی رئیس جمهور اسفندیار رحیم مشایی از این پست کناره‌گیری کرد.

به گزارش "الف" از خبرگزاری‌ها، متن اطلاعیه کناره‌ گیری اسفندیار رحیم  مشایی از سمت معاونت اولی ریاست جمهوری به این شرح است: اینجانب بعد از دستور مقام معظم رهبری خود را معاون اول رئیس جمهور نمی‌ دانم و به عنوان یک سرباز ولایی در هر کجا که بتوانم به مردم عزیز کشور خدمت خواهم کرد.

از سوی دیگر، مشایی در نامه‌ای به رییس جمهور کناره‌گیری خود را اعلام کرد:

بسمه تعالی
برادر ارجمند جناب آقای دکتر احمدی نژاد
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
با سلام و دعای توفیق

در پی صدور نامه مقام عظمای ولایت که امشب از صدا و سیمای جمهوری اسلامی پخش شد کناره گیری خود از مسئولیت معاون اول رییس جمهوری را به استحضار می رساند. پیشتر نیز که ملاحظه فشارها به آنجناب ـ که به ویژه با توجه به مسئولیت های سنگین اداره کشور ـ بر حقیر بسیار دشوار بود، درخواست واگذاری این مسئولیت را از حضرتعالی داشتم. در هر حال با قلبی مالامال از عشق به ایران عزیز و نظام جمهوری اسلامی، ضمن آرزوی پیروزی های بیشتر و بزرگتر برای ملت شریف ایران، خود را همواره سرباز دولت مردمی، عدالت جو و مهرورز جنابعالی و نظام ولایی دانسته و در مسیر اسلام و انقلاب از هیچ تلاش و خدمتی دریغ نخواهم کرد.
اسفندیار رحیم مشائی
 
انتشار اطلاعیه و استعفای مشایی پس از هفت روز از نامه رهبری، در حالی صورت می‌گیرد که تاکنون رییس‌جمهور پاسخی به نامه رهبر انقلاب نداده است.

گفتنی‌ست، آقای احمدی‌نژاد روز شنبه، بیست و هفتم تیرماه، نامه رهبری را دریافت کرد. همان‌روز و روز یکشنبه اقدامی در جهت برکناری مشایی انجام نداد. روز دوشنبه برای لغو حکم تلاش کرد اما موفق نشد و در عوض روز سه‌شنبه طی مصاحبه‌ای تلویزیونی که صداوسیما از پخش آن خودداری کرد و روز چهارشنبه در مراسم تودیع مشایی به شدت از وی تقدیر کرد و روزهای پنج‌شنبه و جمعه را نیز به سکوت گذراند. جمعه شب متن حکم رهبری برای اطلاع عموم منتشر شد و متعاقب آن رسانه‌ها متن استعفای مشایی را منتشر کردند.

در همین زمینه، چندین بیننده الف با ارسال ایمیل‌هایی سوالاتی را از آقایان احمدی‌نژاد و مشایی پرسیده‌اند.

یکی از کاربران الف این نامه را ارسال کرده است:

1- رهبری در بالاترین جایگاه نظام قرار دارد، لذا آنچه رهبری خواستار شده است، متناسب با این جایگاه است، یعنی: «لازم است انتصاب مذبور ملغی و کان لم یکن اعلام گردد.»  رهبری  امر به ملغی شدن آن انتصاب و نیز کان لم یکن اعلام شدن آن کرده اند، اما آنچه توسط دولت انجام شده، اجرای خواست رهبری نیست. نه حکم رسمی رییس دولت (که نامه ای اداری است) ملغی شده و نه کان لم یکن بودن آن حکم، اعلام شده است. و هیچ یک از این بخش ها،‏ توسط رییس جمهور، که مخاطب نامه رهبری بوده اند، انجام نشده است.

2- تمام آنچه انجام شده این بوده که اولا دستیار ارشد رییس جمهور اعلام کرده که «جناب آقای رحیم مشایی دقایقی پس از انتشار نامه مقام معظم رهبری در گفتگو با اینجانب به صراحت اظهارداشت که من خود را تابع مطلق حکم مقام معظم رهبری می دانم و ذره ای در این زمینه تردید به خود راه نمی دهم». ثانیا مشایی نیز در متنی (خطاب به چه کسی؟) اعلام کرده که: «اینجانب بعد از دستور مقام معظم رهبری خود را معاون اول رییس جمهور نمی‌دانم و به عنوان یک سرباز ولایی در هر کجا که بتوانم به مردم عزیز کشور خدمت خواهم کرد.» این نوع از ادبیات، که دلخورانه و از سر قهر است،‏ زیبنده افرادی نیست که با شعار اطاعت از رهبری از مردم رای گرفتند و نیز افرادی که رهبری برای حمایت از آنها، تمام قد به میدان آمده است.

3- اما معاون اول رییس جمهور خود را معاون اول نمی داند. این تنها یک احساس است. ملغی شدن حکم، یک نامه اداری است از سوی رییس جمهور مبتنی بر برکناری یا پذیرش استعفای مشایی. مهم نیست که رییس جمهور از این دستور ناراضی است یا راضی. مهم این است که دستور رهبری، آنگونه که امر ایشان است، اطاعت شود، که نشده است. لذا جریان اصولگرا نباید به متن مشایی اهمیت دهد و باید خواستار برکناری وی توسط رییس جمهور شود. واکنش رسمی رییس جمهور، نقطه پایان ماجرا است.

4-این نوع از سیاسی کاری، در تاریخ نیم قرن اخیر یک بار دیگر هم تکرار شده است و آن وقتی که است که لایحه انجمن های ایالتی و ولایتی در سال 1341 توسط امام نقد شد و دولت برای خلاصی از ماجرا در مطبوعات لغو آن را اعلام کرد،‏ اما امام هوشیارانه اعلام کردند بخشنامه رسمی هیئت دولت با اعلام شفاهی رییس دولت لغو نمی شود و ایستادند تا متن رسمی الغای لایحه اعلام شد.

5- ظاهرا دولت میان «دستور» رهبر انقلاب و «انتشار دستور» رهبر انقلاب تمایز می گذارد و تا عدم اعلام علنی دستور رهبر انقلاب، هیچ واکنشی از سوی دولت رخ نداده است و لذا باید رییس جمهور از این نظر مورد سئوال واقع شود که چرا از 27 تیر تا دوم مرداد هیچ عملی در اطاعت از رهبری انجام نداده است.

بیننده دیگری نیز پرسیده است:

1- تاریخ نامه رهبری 27 ام تیر است؟ چرا تاکنون آقای احمدی‌نژاد اقدامی نکرده و چرا آقای مشایی تاکنون استعفا نداده بود؟

2- چرا آقای احمدی‌نژاد آقای مشایی را برکنار نکرده و به نامه رهبری پاسخ نداده است و به جای آن، متنی منتسب به آقای مشایی با حواشی فراوان منتشر شده است؟

3- چرا آقایان احمدی‌نژاد و مشایی منتظر اعلام حکم رهبری از رسانه‌های عمومی شده و سپس اقدام کرده‌اند؟

4- التزام به ولایت فقیه از شرایط ریاست جمهوری در نظام جمهوری اسلامی است. آیا آقایان احمدی‌نژاد و مشایی به نظام جمهوری اسلامی معتقدند؟

5- مرجعیت از ارکان شیعه است. اکثریت قریب به اتفاق مراجع از حضور آقای مشایی ناراضی هستند. آقای احمدی‌نژاد مشخص نکرده است به حکم کدام مرجع آقای مشایی را در منصب مربوطه نگه داشته است. آقای احمدی‌نژاد و مشایی به کدام مذهبند؟

 

رئیس مرکز پژوهشهای مجلس پاسخ ندادن رئیس جمهور به نامه مقام معظم رهبری مبنی بر لزوم لغو حکم اسفندیار رحیم مشایی در سمت معاون اول را یک نوع بد رفتاری سیاسی خواند و آن را غیر قابل پذیرش دانست.