تعمیر و نگهداری هواپیما
دیباچه: سال 1903 وقتی نخستین هواپیما توسط برادارن رایت به پرواز درآمد، مهمترین دغدغه آنها حفظ سلامت و ایمنی هواپیما و سرنشینان آن بود. امروز نیز پس از گذشت یک قرن در حالی که بشر به اعماق فضای خارج از جو زمین راه گشوده و به نرمی بر ماه فرود آمده است, سفینههای فضایی بدون سرنشین، سیارههای مریخ، زهره, زحل و ... را عکسبرداری و مطالعه کردهاند و هواپیماها در کوتاهترین زمان اقیانوسها و قارههارا در مینوردند؛ هنوز مهمترین مسأله برای کارخانههای هواپیماسازی و شرکتهای هواپیمایی، پروازی ایمن و مطمئن است.امّا چگونه میتوان سلامت و ایمنی یک پرواز را تضمین کرد؟ یکی از مهمترین کارها در این زمینه، اطمینان از سلامت کامل بدنه، موتور و سیستمهای داخلی یک هواپیما است. کاری که توسط متخصصان تعمیر و نگهداری هواپیما انجام میگیرد.
دانشجویان رشته تعمیر و نگهداری هواپیما در چهار بخش، اطلاعات پایه را کسب میکنند که این چهار بخش عبارتند از:
الف) زبان انگلیسی، زیرا اکثر کتب درسی این رشته به زبان انگلیسی است.
ب) دانش عمومی و پایه، شامل:
فیزیک، مکانیک، ترمودینامیک و ...
پ) دانش تخصصی، شامل:
آئرودینامیک، موتور جت، موتور پیستوله، بدنه هواپیما، سیستمهای آلات دقیق هواپیما (دانشجویان کارگاههای عملی این دروس را نیز میگذرانند.)ت) کارگاههای تخصصی که شامل دروس عملی درسهای تخصصی میشود.پس از پایان تحصیلات دانشگاهی نیز فارغالتحصیلان این رشته به هواپیمایی کشوری معرفی میشوند تا در آزمون نهایی موتور یا بدنه هواپیما شرکت کنند و در صورت موفقیت در این آزمون، به آنها مدرک پایه داده میشود که براساس این مدرک میتوانند در شرکتهای حمل و نقل هوایی یا کارخانههای تعمیر موتور و بدنه هواپیما استخدام شوند. گفتنی است که بسیاری از متخصصان تعمیر و نگهداری هواپیما پس از چند سال فعالیت در یک شرکت یا کارخانه، و به دست آوردن تجربه و تخصص لازم، براساس نیاز شرکت یا کارخانه مورد نظر برای آزمون تخصصی به هواپیمایی کشوری معرفی میشوند. برای مثال یک متخصص تعمیر و نگهداری هواپیما امکان دارد برای تخصص موتور بوئینگ 747 یا بدنه ایرباس و موارد دیگر به هواپیما کشوری معرفی شود و در صورتی که در آزمون تخصصی این رشته موفق گردد به او مدرک تخصصی داده میشود و براساس این مدرک میتواند به هواپیمایی که در آن تخصص پیدا کرده است، اجازه پرواز دهد و از لحاظ فنی، صلاحیت پرواز هواپیمای مورد نظر را تأیید نماید.
تواناییهای لازم :
متخصص تعمیر و نگهداری هواپیما را میتوان پزشک هواپیما دانست چون همانطور که پزشک باید بدن انسان را کاملاً بشناسد، یک متخصص تعمیر و نگهداری هواپیما نیز باید تمام اجزای هواپیما را بشناسد تا اگر مشکلی پیش آمد، متوجه شود که این مشکل مربوط به کدام قطعه است و با تعمیر یا تعویض قطعه مورد نظر، ایمنی یک پرواز را تضمین کند. از همینرو دانشجوی این رشته باید خلاقیت، پشتکار و علاقه فراوان به کارهای فنی داشته باشد تا بتواند دروس متفاوت و متنوع این رشته را با موفقیت مطالعه کرده و در نهایت متخصص توانمندی شود.همچنین دانشجوی این رشته باید به ریاضیات و فیزیک و مکانیک علاقهمند باشد. در ضمن دانشجویی که به فکر پشت میزنشینی و کاری تمیز و مرتب و خارج از محیط کارگاه باشد، در این رشته موفق نخواهد شد. دانشجوی تعمیر و نگهداری هواپیما باید لباس کار بپوشد و از کارهای بسیار ساده کارگاه حتی شستن قطعات هواپیما شروع کند و به تدریج مطالب را فرا بگیرد؛ بدون این که از کار کردن و فعالیت در کارگاه ابایی داشته باشد.گفتنی است که رشته تعمیر و نگهداری هواپیما تنها از بین داوطلبان مرد دانشجو میپذیرد.
موقعیت شغلی در ایران :
سازمان هواپیمایی ناظر و کنترل کننده صنعت تعمیر و نگهداری هواپیما است به همین دلیل بازار کار وسیعی برای فارغالتحصیلان این رشته ندارد اما شرکتهای حمل و نقل هوایی مثل آسمان، هما، کیشایر و شرکتهای تعمیر اساسی موتور و بدنه هواپیما مثل صنایع هواپیمایی ایران سها، هلیکوپتر سازی پنها و هواپیما سازی ایران هسا و بعضی از شرکتهایی که کارهای جنبی در زمینه تعمیر و نگهدای موتور و بدنه هواپیما انجام میدهند، مراکز اصلی جذب فارغالتحصیلان این رشته هستند. از سوی دیگر تعدادی از فارغالتحصیلان با توجه به اطلاعات خوبی که در زمینه مکانیک و الکترونیک دارند، جذب کارخانهها و شرکتهای دیگر مثل ایران خودرو میشوند و در کل میتوان گفت که هیچ یک از فارغالتحصیلان توانمند این رشته بیکار نمیمانند.
درسهای این رشته در طول تحصیل :
دروس پایه:
ریاضی عمومی، فیزیک مکانیک، فیزیک حرارت، شیمی عمومی، فیزیک الکتریسته و مغناطیس، برنامهنویسی کامپیوتر، معادلات دیفرانسیل.
دروس اصلی و تخصصی:
استاتیک، مبانی مهندسی برق الکترونیک، مقاومت مصالح، دینامیک عمومی، اصول ارتعاشات، تئوری ماشین، مکانیک سیالات عمومی، ترمودینامیک عمومی، علم مواد، تکنولوژی و روشهای جوشکاری، کارگاه جوشکاری، طراحی اجزاء ماشین، ایمنی در محیط کار، انتقال حرارت عمومی، نقشهکشی صنعتی، اصول مدیریت، آئرودینامیک، کارگاه ماشینابزار، پروسههای ساخت و مواد، مبانی و کنترل خوردگی، تستهای غیرمخرب، ساختمان هواپیما، مکانیک پرواز، موتورهای پیستونی، کارگاه موتورهای پیستونی، موتور جت، نقشهکشی تخصصی، کارگاه تعمیر بال و بدنه، سیستمهای الکتریکی هواپیما، سیستمهای اندازهگیری و آلات دقیق هوایی، آنالیز سیستمهای هواپیما، کارگاه سیستمهای هواپیما، زبان تخصصی سیستمهای مکانیکی هواپیما مقرارت هواپیمایی، کارآموزی، پروژه تخصصی.(بسیاری از درسهای این رشته همراه با آزمایشگاه است.)
منبع: کتاب آشنایی با رشته های دانشگاهی سازمان سنجش آموزش کشورتالیف خانم فیروزه سودایی ونرم افزار سامان رشته ی سازمان سنجش
اویونیک هواپیما
دیباچه: در آسمان تیره شب، چند چراغ کوچک به چشم میخورد. این چند چراغ به خلبان میگوید که به باند فرودگاه نزدیک شده است و اکنون باید با حرکاتی آکروباتیک، خود را به سطح باند نزدیک کند و در حالی که هواپیما تکانهای شدیدی میخورد، چرخهای جلو و عقب هواپیما را یکی پس از دیگری بر روی باند بنشاند!این صحنهای است که همه ما بارها در فیلمهای مستند و سینمایی جنگ جهانی اول و دوم دیدهایم. اما هواپیماهای پیشرفته کنونی از فناوریهای جدید بهره میگیرند و دستگاههای ناوبری که در کابین رو به روی خلبان قرار دارد، موقعیت باند فرودگاه را نشان میدهد و میگوید که آیا هواپیما در راستای باند است یا به چپ و راست منحرف شده است؟به همین دلیل، امروزه یک خلبان ماهر، فردی است که بیشترین آگاهی و مهارت را در استفاده از آلات دقیق الکترونیکی و کامپیوتری موجود در کابین دارد؛ وسایلی که ایمنی یک پرواز، در گرو سلامتی و دقت عمل آنها است و باز به همین دلیل، در سازمان هواپیمایی هر کشوری، نصب، راهاندازی، نگهداری و تعمیر سیستمهای الکترونیکی و کمک ناوبری موجود در هواپیما از اهمیت فوقالعادهای برخوردار است. وظیفهای که بر عهده متخصصان اویونیک هواپیما میباشد.در واقع اویونیک، الکترونیک هواپیمایی به معنای تخصصی آن است؛ یعنی متخصص این رشته، اطلاعات لازم را در زمینه دورههای ILS، VOR، DME و دورههای تخصصی دیگر به دست میآورد. برای مثال تعمیر و نگهداری سیستم ILS که کمک میکند تا هواپیما، مسیر باند را تشخیص داده و بر روی آن بنشیند، در رشته تخصصی اویونیک هواپیما آموزش داده میشود. گفتنی است که دانشجویان اویونیک هواپیما، پس از فارغالتحصیلی، براساس مقررات آموزشی دانشکده هواپیمایی کشوری، برای شرکت در آزمون و اخذ مدرک بینالمللی الکترونیک هواپیما، به استاندارد پرواز سازمان هواپیمایی کشوری معرفی میشوند.
تواناییهای لازم :
در صنعت هواپیمایی، توانمندی در دروس ریاضی و فیزیک بسیار مهم است. همچنین دانشجویان باید با علاقه و پشتکار بسیار، در این صنعت فعالیت کنند؛ یعنی نباید واحدهای آزمایشگاهی و کلاسهای درس را باری به هر جهت پشتسر بگذارند و هدفشان گرفتن مدرک کاردانی یا کارشناسی باشد. بلکه لازم است با انگیزه و هدف، سرکلاس درس حضور داشته باشند تا بتوانند در آینده از تحصیل خود، در سازمان هواپیمایی کشور یاری بگیرند.
موقعیت شغلی در ایران :
آیا میدانید که 68% حوادث هوایی به هنگام برخاستن و فرود هواپیما رخ میدهد در حالی که برخاستن و فرود آمدن تنها 6% از عملیات هوایی را تشکیل میدهد.آمار فوق بیانگر آن است که تخصصهای اویونیک، الکترونیک و مخابرات هواپیمایی، در سازمان هواپیمایی هر کشوری اهمیت فوقالعادهای دارد و جذب نیروی کارآمد و توانمند در زمینههای یاد شده، یک ضرورت اجتنابناپذیر است. سازمان هواپیمایی کشوری ایران نیز برای تأمین نیروی ماهر و توانمند در تخصصهای مورد نیاز، هر ساله تعدادی دانشجو در رشتههای تعمیر و نگهداری هواپیما، الکترونیک هواپیمایی، اویونیک هواپیما و مخابرات هواپیمایی جذب میکند که تعداد قابل توجهی از این دانشجویان، بهویژه در رشتههای مراقبت پرواز، الکترونیک هواپیمایی، اویونیک هواپیما و مخابرات هواپیمایی، در صورت داشتن توانایی و دانش لازم، جذب سازمان هواپیمایی کشوری میشوند. نکته بسیار مهم این است که بسیاری از داوطلبان آزمون سراسری، تصور میکنند که در صورت پذیرش در رشتههای دانشکده هواپیمایی کشوری از جمله اویونیک هواپیما، الکترونیک هواپیمایی و مخابرات هواپیمایی و فعالیت در سازمان هواپیمایی کشور، از درآمد بالایی برخوردار خواهند بود و از امتیازات بسیاری مثل دسترسی به بلیت رایگان برای استفاده از خطوط هوایی داخلی و خارجی کشور بهرهمند میشوند. در حالی که تنها، شرکتهای هواپیمایی، امتیازات یاد شده را دارند و سازمان هواپیمایی کشوری ارتباطی با خطوط هوایی ندارد.
درسهای این رشته در طول تحصیل :
دروس پایه:
ریاضی عمومی، ریاضی کاربردی، فیزیک،
دروس اصلی تخصصی:
مدار الکتریکی، الکترونیک، مدارهای منطقی، نقشهکشی صنعتی، برنامهنویسی کامپیوتر، سیستمهای ارتباطی هواپیما، سیستمهای کمک ناوبری هواپیما، رادار و کاربرد آن در هواپیما ، الکتریک هواپیما، آلات دقیق هواپیما، سیستمهای کنترل اتوماتیک، کارگاه فنآوری و روشهای جوشکاری، زبان تخصصی هواپیمایی (بسیاری از درسهای این رشته همراه با آزمایشگاه است).
منبع: کتاب آشنایی با رشته های دانشگاهی سازمان سنجش آموزش کشورتالیف خانم فیروزه سودایی ونرم افزار سامان رشته ی سازمان سنجش