دسته
لینک دوستان
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 371375
تعداد نوشته ها : 574
تعداد نظرات : 38
reza
Rss
طراح قالب
موسسه تبیان
)
ترکیب میکروبی دستگاه گوارش انسان و میکروب های وارد شده از طریق غذا به دستگاه گوارش می توانند اثرات مفید یا مضری بر سلامت داشته باشند.
شواهد فراوانی نشان می دهند که برخی از باکتری ها که برای تخمیر فرآورده های لبنی مانند ماست استفاده می شوند و تعدادی از میکروب های خاص و مفید دستگاه گوارش، اثرات قدرتمند ضد بیماری زایی و ضد التهابی دارند.
این میکروب ها باعث ارتقای مقاومت بدن نسبت به انواع میکروب های بیماری زا در روده می شوند که خود می تواند به عنوان درمان و پیشگیری در برابر بروز بیماری های ناشی از رشد و تکثیر این میکروب های بیماری زا باشد.
فرآوردههای "پروبیوتیکی" حاوی باکتریهای مفیدی هستند که پس از مصرف در روده ساکن میشوند و اثرات مفیدی در سلامتی انسان برجای میگذارند.
اصطلاح "پروبیوتیک (probiotic)" که ریشه لاتین دارد، به معنی "برای زندگی" است و سازمان جهانی بهداشت، این اصطلاح را به "ارگانیسمهای زندهای" اطلاق میکند که در صورت مصرف به میزان لازم، اثرات "سلامتزایی" موثری برای میزبان خود دارند.
پروبیوتیک، بهعنوان صفت مواد غذایی حاوی این باکتریها هم بهکار میرود.
در واقع پروبیوتیکها به دو صورت مصرف میشوند:
1- به صورت مکملهای غذایی به شکل پودر، شربت یا قرص
2- به صورت مواد غذایی غنی شده با پروبیوتیکها؛ مثلا اگر در تولید هرگونه فرآورده لبنی تخمیری مانند ماست، از باکتریهای پروبیوتیکی استفاده شود، محصول حاصل را پروبیوتیک مینامند.
ماست یک غذای سنتی و پُرمصرف است که حاوی مقادیر قابل توجهی از پروبیوتیک ها است. برای تولید ماست از باکتری های "لاکتیک اسید" استفاده می شود که باعث تخمیر شیر و تبدیل قند لاکتوز به اسید لاکتیک می شوند.
توسعه کاربرد پروبیوتیک ها به منظور تعدیل ترکیب میکروبی دستگاه گوارش، دیدگاه های جدیدی را در مورد نقش آنها در سلامت و پیشگیری از بیماری ها ارائه کرده است.
مطالعات زیادی اثرات مفید و درمانی آنها را بر سلامت روده انسان نشان داده اند. در اینجا برخی از مهم ترین شواهد موجود در ارتباط با مصرف ماست و گونه های باکتری "لاکتیک اسید" مورد استفاده برای فرآیند تخمیر شیر و اثرات ارزشمند درمانی و سلامت آنها را به خصوص در ارتباط با عملکرد دستگاه گوارش و پیشگیری از بیماری ها از نظر خواهیم گذراند.
آداب خوردن میوه در اسلام شستن میوه با آب قبل از خوردن آنبه نقل از فُرات بن اَحنَف، از امام صادق(ع):«هر میوه ای آلودگی به همراه دارد. پس اگر خواستید میوه بخورید، آن را با آب بشویید.(الکافی، ج6،ص350،ح4)بردن نام خدا به هنگام خوردنپیامبر خدا(ص): هر کس میوه بخورد و این خوردن را با نام خدا آغاز کند، میوه به او زیانی نمی رساند.(مستدرک الوسائل،ج16،ص461،ح20547)دعا کردن به هنگام دیدن میوه نوبرامام علی (ع): وقتی پیامبر خدا میوه ای نو می دید، آن را می بوسید و روی چشمان و دهانش می نهاد و سپس می گفت:« خداوندا ! چنان که آغاز این میوه را در عافیت به ما نشان دادی، پایان آن را نیز در عافیت به ما بنمایان».(بحار الأنوار،ج66،ص119،ح10)خوردن هر میوه در آغاز فصلش و پرهیز از آن در پایان آن فصلپیامبر خدا(ص): بر شما باد میوه در هنگام روی کردنش؛ چرا که در این هنگام، مایه ی سلامت تن و از میان رفتن اندوه است. نیز آن را در هنگام پشت کردن وا گذارید که در این هنگام، دردی برای تن است{منظور پیامبر استفاده از میوه ی تازه و پرهیز از میوه های نامرغوب و غیر تازه می باشد}.(بحار الأنوار، ج62،ص296)الدعوات: روایت شده است که:«...میوه را در ایّام دولتش(در فصل آن) بخور و برترینِ میوه ها، انار و ترنج است»(الدعوات،ص159،ح436)جدا نکردن پوست میوهالکافی: از ابن القدّاح درباره امام صادق(ع) روایت شده است که ایشان، پوست کندن میوه را دوست نداشت{البته این کار در مورد همه ی میوه ها صدق نمی کند}.(الکافی،ج6،ص350،ح3)پرهیز از خوردن چند میوه با همپیامبر خدا(ص): هر کس تنها یک نوع میوه را بخورد، بهتر است.(بحار الأنوار، ج66، ص123،ح15)پیامبر خدا(ص): میوه ها را جدا جدا بخورید.(جامع الأحادیث للقمّی، ص 108)دعائم الإسلام: از پیامبر خدا روایت شده که ایشان از گذاشتن دو میوه با هم در دهان نهی می فرمود)
)
خرما، دارویی شیرین!
خرما میوه ای بسیار قدیمی است. این میوه ی پُر خاصیت برای مردم کشورهای اروپایی و آمریکایی تا حدی ناآشناست و آن را فقط در کیک و شیرینی مصرف می کنند، ولی در خاورمیانه و به خصوص در کشورهای عربی به عنوان یک غذای اصلی به کار می رود.خرما را به طور معمول در دسته میوه ها قرار می دهند، چرا که در میان تمامی آن ها، از نظر میزان انرژی بی نظیرترین است. از خرما به عنوان یک میوه انرژی زا نام برده می شود، به طوری که 100گرم آن، حاوی 160 کالری انرژی می باشد. در حالی که هیچ کدام از میوه ها در این حجم، این میزان انرژی را تولید نمی کنند، علاوه بر این که ممکن است از خرما هم گران تر باشند. از طرفی خرما منبع خوبی از آهن می باشد، در 100 گرم خرمای تازه حدود 1/3 میلی گرم آهن وجود دارد که با میزان آهن موجود در مرغ و ماهی قابل مقایسه است. البته در بین میوه ها: انگور، توت، خربزه، زالزالک و همچنین نارگیل هم از نظر داشتن آهن، غنی و خوب می باشند. خرما همچنین مانند سایر میوه ها، فیبر نسبتا بالایی دارد که در رفع یبوست می تواند مفید واقع شود و از نظر انواع ویتامین ها مشابه سایر میوه ها می باشد و فرق چندانی ندارد. در واقع مزیت عمده خرما همین خاصیت انرژی زایی آن می باشد؛ یعنی در یک حجم کم، شما می توانید انرژی زیادی به دست آورید: مثلاً انرژی موجود در 100 گرم خرما معادل انرژی موجود در 1000 گرم خیار، یا 500 گرم هلو یا سیب یا گلابی، یا 200 گرم انگور می باشد.از نظر اقتصادی نیز خرید خرما، مقرون به صرفه تر از بسیاری میوه های دیگر است که فقط اسم و رسمی به دست آورده اند و تشریفاتی می باشند؛ مثلا آناناس که با قیمت خیلی گران فروخته می شود، هیچ مزیتی نسبت به سایر میوه ها ندارد و ترکیبات آن مثل سایر میوه های معمول در بازار است. البته ما باید از غذاها و میوه های متنوعی استفاده کنیم و اصولاً فقط مصرف یک نوع میوه یا غذا، باعث عدم تعادل روانی در انسان می شود. این نکته هم حائز اهمیت است که میوه های شیرین و با کالری بالا مانند خرما، برای افرد چاق یا کسانی که بیماری دیابت دارند، باید با احتیاط مصرف شوند. فواید خرما:
یک ضرب المثل عربی می گوید: «خواص درخت خرما به اندازه روزهای سال است».پژوهش های جدید، فواید قرار دادن خرما در برنامه غذایی روزانه را تایید می کنند. اصولا مصرف یک رژیم غذایی مناسب که شامل انواع میوه و سبزی باشد، به عنوان راهی برای کاهش خطر ابتلا به بیماری هایی نظیر سرطان شناخته شده است. مصرف خرما، روش شناخته شده ای برای درمان سرطان و سایر بیماری های عفونی است.خرما می تواند با مهار رادیکال های آزاد، از تخریب مولکولی ناشی از این رادیکال ها جلوگیری کند. به نظر می رسد علت ابتلای بسیار کم ساکنان شبه جزیره عربستان در زمان های قبل به بیماری هایی نظیر: تصلب شرایین، مرض قند و سرطان که تصور می شود ناشی از رادیکال های آزاد هستند، مصرف فراوان خرما باشد. ترکییبات موجود در خرما، قادر به نابودی کامل رادیکال های سوپراکسیدانت است. این رادیکال ها که اصلی ترین رادیکال های آزاد در بیشتر سیستم های زیستی هستند، می توانند در بدن به گونه های فعالی، نظیر رادیکال هیدروکسیل، پروکسیل و الکوکسیل تبدیل شوند. شیره خرما حتی رادیکال های هیدروکسیل را نیز نابود می کند.مصرف خرما یک درمان مناسب برای رفع عارضه "خستگی مزمن" و "کم خونی" به شمار می آید. انواع متنوع خرمای خشک شده غنی از آهن می باشد. به علاوه، تمام انواع آن دارای حجم زیادی فیبر بوده و یک منبع غذایی از نظر پتاسیم به حساب می آیند.خوردن 10 عدد خرمای بدون هسته به وزن 80 گرم، 10 درصد از نیاز بدن به ویتامین نیاسین(B3) و 5 درصد از نیاز روزانه بدن به ویتامین های B1 و B2 را تامین می کند. نیاسین برطرف کننده مشکلات گوارشی، روانی و پوستی است. ویتامین های B1 و B2 نیز در حفظ سلامت اعصاب و دستگاه گوارش نقش دارند.مصرف خرما در حفظ سلامت دستگاه عصبی، جلوگیری از شب کوری و تنش های عصبی موثر است. مطالعات جدید پزشکی نشان می دهد، خرما همچنین در ایجاد اشتها، سلامت دهان و لب ها نقش دارد و به عنوان تمیز کننده کبد و کلیه ها به شمار می رود. خرما علاوه بر داشتن خاصیت ضد سرفه و ضد التهاب مجاری تنفسی، خلط آور نیز می باشد.محققان توصیه می کنند: زنان بعد از زایمان خرما بخورند. خرما همچنین دستگاه گوارش را تقویت می کند.جوشانده هسته خرما برای دفع سنگ کلیه و بیماری های مثانه مفید است. خرما دارای چند ترکیب دارویی است که یکی از آن ها شبیه کورتن است که برای درمان کلیه، التهاب و امراض عفونی موثر است.مالیدن کوبیده گل خرما به دندان، باعث تقویت لثه می شود و از "پیوره" و "چرک خون" جلوگیری می کند و برای تقویت معده مفید است و عرق آن که مانند گلاب گرفته می شود، پیچش معده را تسکین می دهد. برای خواب راحت تر و آرامش بیشتر، شام را حدود ساعت 7 بعد از ظهر خورده و قبل از خواب دو عدد خرما و یک لیوان شیر ولرم میل کنید.با خرما افطار کنید
نبی گرامی اسلام(ص)، خرما و کشمش را برای افطار انتخاب می کردند.میوه ها را باید تازه خورد، خرما در فصل خود تازه است و در غیر فصلش نیز کهنگی بر آن اثری نمی گذارد. کشمش هر چه کهنه تر شود اسیدالکل های موجود در آن به شیرینی تبدیل می شود و برای افطار بهتر است. بنابراین افطار با این دو (برای همیشه) یک نوع تازه خوری محسوب می شود. خرما و کشمش، قند خون را به سرعت تامین می کنند. بدن مواد قندی را زودتر از پروتئین می سوزاند، بنابراین روزه دار از انرژی حاصل از قند خرما و کشمش، نسبت به سایر مواد غذایی وارد شده به بدن، زودتر بهره مند می شود.
نظر یادت نره. )
)
تنظیم میزان قند خون در افراد مبتلا به دیابت نقش مهمی دارد. مقدار قند خون بیماران دیابتی بیش از اندازهی مجاز است، زیرا بدن آنها انسولین کافی برای متعادل نگه داشتن قند خون را ندارد. در چنین بیمارانی علاوه بر تزریق انسولین و دارو درمانی، پیروی از برنامهی غذایی کمچرب و کم قند نیز توصیه میشود.
سیب، مناسبترین میوه برای بیماران دیابتی محسوب میشود؛ چرا که تناسب متعادلی بین فروکتوز، گالاکتوز و ساکاروز دارد که البته بیماران دیابتی تا حد امکان باید از مصرف دو نوع قند اخیر اجتناب نمایند. میزان بالای فیبر غذایی (الیاف گیاهی) موجود در یک دانهی سیب، موجب میشود تا سطح قندخون یا همان گلوکز خون ثابت بماند.
به هضم غذا کمک میکند
)
اگر سیب خام با پوست خورده شود، اندکی ملین و محرک دستگاه خواهد بود. فیبر یا الیاف گیاهی موجود در سیب موجب میشود مواد غذایی به آسانی در طول دستگاه گوارش حرکت کنند. بنابراین افرادی که به طور منظم سیب مصرف میکنند، به تنظیم کارکرد دستگاه گوارش کمک بسیاری مینمایند. سیب به دلیل مزهی خوب و هضم آسان، معمولاً پس از غذا مصرف میشود.
حضرت علی(ع) فرمودهاند: «سیب بخورید؛ زیرا سیب معده را دباغی میکند». سیب ترشحات معده را مساعد و متعادل میسازد.
کلسترول بالای خون را کاهش میدهد
سیب، از معدود مواد غذایی است که کاملاً بدون کلسترول میباشد و به کاهش میزان کلسترول خون (چربی خون) کمک میکند. تقریباً یک چهارم سیب از مادهای به نام پکتین که فیبر محلولی میباشد تشکیل شده است. پکتن موجود در میوهی سیب باعث کاهش میزان کلسترول بد (LDL) خون از طریق کاهش جذب چربی میشود. هم زمان، پکتین میزان کلسترول خوب(HDL) شما را که برای مصارفی مانند تولید هورمونها مورد نیاز هستند، افزایش میدهد. افزایش میزان HDL منجر به کاهش خطر بروز بیماریهای قلبی میشود.
نتیجهی بررسیهایی که در مورد انسان تاکنون انجام شده است نشان میدهد که مصرف روزانه 300 تا 400 گرم سیب، کلسترول خون را به میزان 10 تا 20درصد پایین میآورد و میتوان در رژیمهای لاغری از آن استفاده نمود.
افرادی که میخواهند یا مجبورند لاغر شوند، میتوانند با استفاده از سیب به هدف خود برسند. مصرف سیب به دلیل رایحهی خوش آن لذت بخش است. سلولز و پکتین موجود در این میوه، قدرت سیرکنندگی زیادی دارد.
پکتین در معده با جذب آب متورم میشود و در نتیجه فرد احساس سیری میکند. بهطور کلی مصرف سیب به عنوان قسمتی از رژیم لاغری بسیار سودمند است. خوردن سیب به طور ناشتا، رژیم غذایی مناسبی برای لاغری محسوب میشود.
به سلامتی قلب کمک میکند
سیب مقوی قلب است. از سیب همواره به عنوان داروی ضد سکتهی قلبی یاد شده است. مصرف تقریباً 2 عدد سیب میزان کلسترول خون (چربی خون) را کاهش میدهد و از بروز سکتهی قلبی پیشگیری میکند. ویتامینهای A ، C و E ، پلی فنول و مواد گیاهی ثانویه ی موجود در سیب، از قلب و عروق محافظت میکند.
از بروز عفونت پیشگیری میکند
سیب به وسیلهی مواد معدنی موجود در آن، برای سینه و مجاری تنفسی بسیار سودمند است.
بررسیها نشانگر این است که کسانی که بیشتر سیب مصرف میکنند کمتر دچار سرماخوردگی یا عفونتهای قسمت فوقانی دستگاه تنفسی شده و معمولاً کمتر بیمار میشوند. برخی بر این باورند که آب سیب ویروسهای عفونتزا را از بین می برد.شیرهی سیب اثر مفیدی در رفع سرماخوردگی، گرفتگی صدا، سرفه، بیماریهای سینه و حالات عصبی دارد.
سرشار از ویتامین است
سیب سرشار از ویتامینهای E، B12 ، B2 ، B1 ، A و K، اسید پانتوتونیک، نیاسین، بیوتین، اسید فولیک و کولین است. مقادیر این ویتامینها در انواع گوناگون سیب متفاوت است. پوست سیب حاوی کاروتن میباشد. تقریباً نیمی از ویتامین C در پوست سیب وجود دارد و سیبهای کوچک در مقایسه مقدار بیشتری پوست دارند. انواع سیب منابع بسیار خوبی برای تأمین ویتامین C محسوب میشود. سیب دارای مقدار بسیار ناچیزی ویتامین K است.
برای خوش طعم کردن غذا میتوان از آن استفاده کرد
از سیب میتوان در تهیهی انواع غذاها (به منظور شیرین کردن آنها) و نیز در تهیهی انواع سالاد و شیرینیجات استفاده نمود.
همچنین میتوان به عنوان افزودنی برای انواع و اقسام غذاها از آن استفاده کرد.
)
15:29:50