امام باقرسلام الله علیه

امام جواد(سلام الله علیه) : الشَّریفُ کُلُّ الشَّریفِ مَن شَرَفُهُ عِلمُهُ.
شریفِ به تمام معنا کسى است که دانشش مایه شرف او گردد.
علم و حکمت: ج 1 ص 54 ح

امام عسکرى(سلام الله علیه) : صَدیقُ الجاهِلِ تَعِبٌ.
دوستِ نادان، سختى‏آور است.
دانش‏نامه عقاید اسلامى: ج 2 ص 130 ح

امام صادق(سلام الله علیه) : نِعمَ العَونُ الدُّنیا علَى الآخرَةِ؛
چه خوب یارى است دنیا براى آخرت.
الکافی: ج 5، ص 72، ح 8 (میزان الحکمة: ج 3، ص 2303)

امام صادق(سلام الله علیه) : کَسبُ الحَرامِ یَبینُ فی الذُّرِّیَّةِ؛
(اثر) کسب حرام، در نسل آشکار مى‏شود.
الکافی: ج 5، ص 125، ح 4 (میزان الحکمة: ج 3، ص 2701)

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) : بدترین بندگان خدا کسى است که از ترس فحش او، هم‏نشینى با او را خوش ندارند.
الکافی: ج 2، ص 325، ح 8 (میزان الحکمة: ج 2، ص 1422)

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله): أکْثَرُ ما تَلِجُ بهِ اُمَّتی الجَنّةَ: تَقْوَى اللَّهِ وحُسْنُ الخُلقِ.
بیشترین چیزى که مایه ورود امت من به بهشت مى‏شود، پرواى از خدا و اخلاقى خوش است.
( الکافی: ج 2، ص 100، ح 6 (میزان الحکمة: ج 1، ص 426))

امام باقر(سلام الله علیه) : إنَّ الفَقیهَ حَقَّ الفَقیهِ: الزاهِدُ فی الدنیا، الراغِبُ فی الآخِرَةِ؛
فقیه، حقیقتاً کسى است که به دنیا بى اعتنا و به آخرت مشتاق باشد.
الکافی: ج 1، ص 70، ح 8 (میزان الحکمة: ج 3، ص 2457)

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) : غافل‏ترین مردم کسى است که از دگرگونى دنیا از حالى به حالى دیگر پند نگیرد.
الأمالى، صدوق، ص 72