مهارت نوشتن

3- از بچه‌ها بخواهید دو کتاب داستان انتخاب کنند و از هر یک شخصیتی را برگزینند.

 سپس داستان جدید یا نمایشنامه ای با شرکت این دو شخصیت طراحی کنند.

نویسنده: منصوره فروزان

اسید، باز و شناساگرها

چکیده

در این طرح درس دانش آموز با  انجام چند آزمایش، مفهوم اسید، باز و شناساگر را درک می کند و اثر شناساگرهای طبیعی را بر مواد بررسی و مشاهده می کند. 

اهداف

این آزمایش را می توان برای سطوح مختلف انجام داد و از آن برای آموزش برخی از مفاهیم رایج مانند محلول اسیدی و بازی و کاربرد چند شناساگرهای رایج استفاده کرد.

وسایل لازم

پیش بند

عینک آزمایشگاه

13 لوله آزمایش کوچک یا متوسط

جای لوله آزمایش برای نگهداشتن لوله ها

یک هم زن شیشه ای

12 بشر 250 میلی لیتری

ماژیک

یک استوانه مدرج 10 میلی لیتری

یک استوانه مدرج 100 میلی لیتری

حداقل شش شناساگر شامل:

کاغذ لیتموس قرمز و آبی

آبی بروموتیمول

کاغذ تورنسل

فنل فتالئین

فنل قرمز + شناساگرهای دیگر

آب مقطر

200 میلی لیتر محلول 0.1 مولار HCl

200 میلی لیتر محلول 0.01 مولار NaOH

چند برگ کلم قرمز

مولد گرما مانند اجاق گاز

پارچ یا بشر 1 لیتری

محلول هایی با PH های گوناگون

13 قطره چکان

روش کار

تهیه محلول های استاندارد

 12 بشر 250 میلی لیتری تهیه کرده و آنها را به ترتیب از شماره 1 تا 12 شماره گذاری کنید. به بشر شماره 1، 100 میلی لیتر محلول 0.1مولار HCl بیفزایید. PH این محلول 1 است. 10 میلی لیتر از این محلول را برداشته و در بشر شماره 2 بریزید و با افزودن 90 میلی لیتر آب مقطر، آن را رقیق کنید. PH این محلول 2 است. این روش کار را به همین ترتیب در بشرهای شماره 3، 4، 5 و 6 ادامه دهید. در بشر شماره 7 فقط آب مقطر بریزید. PH این محلول 7 است.

در بشر شماره 12، 100 میلی لیتر محلول0.01 مولار NaOH بریزید. PH این محلول 12 است. مطابق روش اول، 10 میلی لیتر از این محلول را برداشته و با 90 میلی لیتر آب، آن را رقیق کنید. PH این محلول 11 است. به رقیق کردن محلول ها با ضریب 10 ادامه دهید تا محلول هایی با PH 10، 9 و 8 به دست آید.

مقایسه شناساگر با محلول های با PH های مشخص

12 لوله آزمایش را به ترتیب از شماره 1 تا 12 شماره گذاری کنید و در هر یک مقداری از محلول هایی با PH مشخص بریزید. هر تعداد شناساگر در اختیار دارید برای مقایسه این شناساگرها در این محلول ها استفاده کنید. توجه کنید کدام یک از شناساگرها در محدوده PH ها به بهترین شکل عمل می کنند.

استخراج شناساگر از کلم قرمز

برگ های کلم قرمز را خرد کنید و آن را در یک بشر بزرگ ریخته و مقداری آب مقطر بر روی آن بریزید تا آب روی برگ ها را بگیرد. این محلول را بجوشانید تا رنگ آن ارغوانی تیره شود. با استفاده از هم زن شیشه ای همه تکه های کلم را در آب جوش قرار دهید. سپس محلول را سرد کنید.

شناساگر کلم قرمز

5 میلی لیتر از محلول هایی با PH مشخص را در هر یک از لوله های آزمایش بریزید. به هر لوله، 5 قطره از شناساگر آب کلم قرمز بیفزایید. اکنون می توان محلول هایی با PH نامشخص را برای تعیین PH شان با این محلول ها مقایسه کرد. بدین صورت که 5 میلی لیتر از محلول با PH نامشخص را در یک لوله آزمایش تمیز بریزید و 5 قطره از شناساگر را به آن افزوده و رنگ آن را با محلول هایی با PH مشخص مقایسه کنید.

استفاده از کلم قرمز برای تیتراسیون

همان طور که تیتراسیون را با شناساگرهایی مانند فنل فتالئین انجام داد، از شناساگر کلم قرمز نیز می توان برای انجام تیتراسیون استفاده کرد. تیتراسیون روشی برای تعیین مقدار باز یا اسید لازم برای تغییر PH یک محلول است.

نتیجه گیری

کلم قرمز مانند برخی از مواد رنگی و طبیعی دیگر، شناساگر مفیدی است و در محدوده مشخصی از PH، به بهترین شکل عمل می کند.

روش تدریس

این آزمایش را می توان برای سطوح مختلف و در ابعاد مختلف انجام داد. در سطح پایین، ممکن است آزمایش کاغذ لیتموس با موادی که در اکثر خانه ها یافت می شود مناسب باشد تا اسید و باز را به دانش آموزان معرفی کرد. با این حال می توان از این آزمایش در سطوح بالاتر نیز استفاده کرد و معلم باید بنا به سطح دانش آموزان کلاس، سرعت و سطح مطالب ارایه شده را کنترل نماید.

شناساگرهای اسیدی بازی موادی هستند که با تغییر PH به اندازه یک یا دو واحد تغییر رنگ می دهند. این مواد، در واقع اسید ها یا بازهای ضعیفی اند که طبق اصل لوشاتلیه با جابه جا شدن تعادل، تجزیه شده و تغییر رنگ می دهند. امروزه شناساگرهایی در دسترس اند که با هر اندازه تغییر در PH تغییر رنگ می دهند. اولین شناساگرها از گیاهان استخراج شدند. در این آزمایش،یعنی استفاده از آب کلم قرمز به عنوان شناساگر، ابتدا رنگ آن را در محلول هایی با PH مشخص و از پیش معلوم تعیین می کنیم. سپس با استفاده از این اطلاعات و این که رنگ شناساگر را در هر PH می دانیم، از تغییر رنگ آن برای تعیین PH محلول هایی با PH نامشخص استفاده می کنیم. و در آخر تیتراسیون اسید باز انجام می دهیم.

توسعه

 به دانش آموزان کمک کنید مواد شناساگر دیگری را از برگ ها یا گلبرگ های گل های دیگری استخراج کرده و تغییر رنگ آنها در محیط های مختلف را امتحان کنند. برای مثال آب چغندر و چای را امتحان کنید.

ارزیابی عملکرد

از دانش آموزان بخواهید تا شناساگر کلم قرمز را با شناساگرهای موجود در بازار یا شناساگرهای دیگر مقایسه کنند. سئوالاتی مانند " کدام یک شناساگر بهتری است؟" را به شکل دقیق و علمی تر مانند اینکه " تغییر رنگ کدام یک محسوس تر بود؟" و " کدام یک را می توان برای یک محدوده مشخص PH به کار برد؟" مطرح کنید.

تمریناتی جهت تقویت تمرکز

کتابی را انتخاب کنید، یک صفحه از آن را در نظر گرفته و تعداد کلمات موجود در هر پاراگراف را بشمارید. یک بار دیگر این کار را تکرار کنید تا مطمئن شوید که شمارش را درست انجام داده اید. در ابتدای کار با یک پاراگراف شروع کنید و هنگامیکه این تمرین برای شما آسان تر شد، تمام کلمات یک صفحه را بشمارید. شمارش را به طور ذهنی و با حرکات چشم هایتان انجام دهید.

در ذهن خود از یک تا صد را بر عکس بشمارید.

در ذهن خود از شماره صد، سه تا سه تا بشمرید و کم کنید. ( ۱۰۰- ۹۷ - ۹۴ - ... )

یک کلمه و یا یک طرح ساده را انتخاب کنید و آن را به مدت ۵ دقیقه در ذهن خود تکرار کنید. هنگامیکه توانستید بهتر و آسان تر تمرکز کنید. سعی کنید این کار را برای مدت ۱۰ دقیقه انجام دهید و بدون آنکه تمرکز حواس خود را از دست بدهید.

یک میوه مثلا یک سیب را بردارید و از همه طرف به آن نگاه کنید. تمام حواس خود را بر روی آن متمرکز کنید و به چیز دیگری غیر از آن سیب فکر نکنید. وقتی به سیب نگاه می‌‌کنید به چگونگی رشد آن و یا ارزش غذایی آن و یا حتی مغازه ای که آن را خریده اید فکر نکنید، بلکه فقط و فقط به خود سیب فکر کنید. به آن نگاه کنید، آن را ببویید و لمس کنید.

تمرین شماره ۶:

همانند تمرین قبل عمل کنید با این تفاوت که این بار چشمانتان بسته باشد. در ابتدا تمرین شماره ۵ را به مدت ۵ دقیقه تکرار کنید و سپس به انجام این تمرین بپردازید. چشمان خود را ببندید و سعی کنید طعم، رنگ و بوی میوه را احساس و تصور کنید و هر چه می‌‌توانید این تصویر را در ذهن خود شفاف تر کنید. اگر نتوانستید این کار را انجام دهید، چشمان خود را باز کنید، میوه را نگاه کنید و سپس تمرین را تکرار کنید.

تمرین شماره ۸:

پس از آنکه در انجام تمرین قبل مهارت پیدا کردید، می‌‌توانید این تمرین را انجام دهید. شکل هندسی کوچکی ( مثلث، مربع و یا دایره ) را بر روی کاغذ رسم کنید و آن را به رنگ دلخواه درآورید. سپس بر روی آن تمرکز کنید. فقط به آن شکل فکر کنید و افکار نامربوط دیگر را از خود برانید.

تمرین شماره ۹:

مانند تمرین قبل عمل کنید با این تفاوت که این بار چشمانتان بسته باشد. اگر نتوانستید شکل را بطور کامل مجسم کنید، چشمانتان را باز کرده، چند دقیقه به شکل نگاه کنید سپس چشمان خود را ببندید و تمرین را ادامه دهید.

سعی کنید حداقل برای مدت ۵ دقیقه به هیچ چیز فکر نکنید. دقت کنید وقتی که تمرین های قبلی را با موفقیت به پایان رساندید، آنگاه نوبت به این تمرین خواهد رسید. در آن هنگام شما برای انجام این تمرین آمادگی خواهید داشت و قادر خواهید بود برای مدتی معین به هیچ چیز فکر نکنید. به زودی این کار برای شما آسان و آسان تر خواهد شد.

چرا؟ چرا؟ چرا؟

بسیار خوب، داری با واقعیت روبه رو می شوی. تو حسابی به دردسر افتاده ای. اما چه طور اتفاق افتاد؟ تو با خشم به دنیا آمدی؟ از دوران کودکی ات شروع شد؟ در دوران نوجوانی؟ وقتی بزرگسال شدی؟ آیا مشکل روحی شدیدی داری؟  ما در این جا به دنبال توضیح هستیم، نه عذر و بهانه. تو فقط و فقط خودت مسوول عصبانیت هستی. اما آگاهی از این که چه طور تا این حد عصبانی می شوی، شاید کمکی باشد که بتوانی تغییراتی در خودت ایجاد کنی. قصه تو چیست؟

افراد عصبانی از خانواده ای عصبانی بیرون می آیند

مهم ترین عامل متداول عصبانیت شدید، خانه ای با محیط عصبی است. بچه ها عصبانی بودن را از پدر و مادرشان یاد می گیرند. آن ها می آموزند که چه موقع، چه طور و در چه حد عصبانی شوند، که این سرمشق نام دارد. خانواده های به شدت عصبانی در مقایسه با خانواده های عادی کارهایی متفاوت انجام می دهند و سه عادت مخرب دارند:

تصور می کنند خشم شدید امری عادی و موجه است. هیچ یک از اعضای خانواده گوش شنوا ندارد تا این که بالاخره یک نفر از کوره در برود. سعی می کنند با ابزار خشم مشکل خود را حل کنند.

بد نیست به تک تک این موارد نگاهی بیندازیم.

عصبانیت در خانواده عصبانی امری عادی و موجه است.

عصبانیت معیاری بزرگ دارد. عصبانیت علامت این است که چیزی ایراد دارد. اما در بعضی خانواده ها، اعضای خانواده  تمام مدت عصبی هستند. شاید از نظر آن ها عصبانیت دلیلی داشته باشد، اگر هم دلیلی نباشد، بالاخره موردی جور می کنند. در چنین خانواده ای از همه انتظار می رود عصبانی شوند. همیشه یک نفر هست که از دست دیگری عصبانی باشد، دست کم یک مورد دعوا وجود دارد، یا شاید هر یک به طور عملی در برابر دیگری جبهه بگیرد. در این قبیل خانواده ها حتی یک لحظه هم آتش بس نیست.

آیا تا به حال به خانه خانواده ای عصبانی دعوت شده ای؟ حتی حضور تو نیز باعث نمی شود آنان آرام و قرار بگیرند. بدترین بخش قضیه این است که از نظر آن ها کل این بگو و مگو، عادی به نظر می رسد و امری پیش پاافتاده است.

هیچ یک از اعضای خانواده عصبانی گوش شنوا ندارد

همه طوری تربیت شده اند که فقط در برابر خشم، گوش شنوا داشته باشند.

اعضای خانواده عصبانی سعی می کنند مشکلات را با عصبانیت حل کنند

در این قبیل خانواده ها، به بدترین نحو از عصبانیت سوء استفاده می شود. آن ها سعی می کنند با توسل به خشم، مشکلات خود را حل کنند. درست مثل این است که بخواهی پیچ را با چکش بپیچانی. یادت باشد که عصبانیت علامت است، نه راه حل. تو نمی توانی با ابراز خشم مشکل را حل کنی. عصبانیت تو می گوید که مشکلی وجود دارد، فقط همین. شاید مشکل در درون خودت باشد.

راه های دیگر برای عصبانیت شدیدتر

درست است که دلیل عصبانیت تو این است که در خانواده ای عصبانی بزرگ شده ای، اما راه های دیگری هم برای همیشه عصبانی بودن وجود دارد.

آزارهای جسمی

افراد عصبانی معمولا قربانی های درازمدت آزارهای جسمی هستند. آن ها جان سالم به در برده اما بدجور آسیب      دیده اند و نمی توانند آزار جسمی را فراموش کنند. در عوض، به نظر می رسد هر سیلی و کتکی را به خاطر دارند، هر گونه تحقیر، توهین و تمام لحظات ترس و وحشت ناب را. آن ها هر وقت به یاد آن دوران می افتند، عصبانی می شوند و از کوره در می روند و در رویای تلافی و انتقام هستند.

شرمندگی

شرمندگی یعنی احساس بد داشتن در مورد خودمان؛ در مورد وجود خودمان، نه صرفا بابت کاری که انجام داده ایم، بلکه برای آن چه هستیم. وقتی من احساس شرمندگی می کنم، بدین معناست که چیزی بد در مورد من وجود دارد که برطرف نمی شود.احساس شرمندگی از سه طریق عمده به عصبانیت مربوط می شود. اول، بسیاری از مردم وقتی عصبانی می شوند، احساس شرمندگی می کنند. این افراد اغلب از ابراز خشم اجتناب می ورزند، حتی وقتی دلایل متعددی برای عصبانیت آن ها وجود دارد. دوم، افرادی هستند که به شدت از مردم خجالت می کشند. افرادی که چنین احساسی در آن ها شدید است، اغلب زندگی کلافه کننده و ناگواری دارند. آن ها دایم از دست خودشان عصبانی اند هر کاری که می کنند، از نظرشان به حد کافی خوب نیست و از خود بیزار هستند. سوم، افراد شرمنده به دفعات بیشتری به دیگران می تازند. شرمندگی و خشم ترکیبی ناخوشایند ایجاد می کند، که غضب نامیده می شود. پس اگر بابت شرمندگی زیاد، عصبانی می شوی. شاید به مشاوره نیاز داشته باشی. لازم است یاد بگیری خودت را دوست داشته باشی و به خودت احترام بگذاری. راهی است طولانی، اما به زحمت سفر می ارزد.

بیماری های جسمی و روحی

وقتش رسیده است که از لحاظ جسمی حسابی به خودت برسی. چرا؟ چون بسیاری از بیماری های جسمی و روحی باعث افزایش عصبانیت می شود.

ما در دنیایی عصبانی زندگی می کنیم

جامعه امروز از بسیاری جهات مردم را عصبانی می کند. همیشه به ما گفته اند که حالت دفاعی به خود بگیریم. "حواست باشد، آن ها می خواهند من و تو را در دام بیندازند." کسی چه می داند آن ها چه کسانی هستند. دشمنانی هستند که دور ما حلقه زده اند، مگر نه؟ ما راه هایی پیدا می کنیم که با توسل به آن از همسایه مان متنفر شویم و آن ها را به نیروهایی اهریمنی تبدیل کنیم. سیاه علیه سفید تحریک می شود و فقیر علیه غنی. در تمام این ها نکته ای عملی هست. اگر می خواهی کمتر عصبانی شوی نگذار این گونه افراد احاطه ات کنند.  افرادی آرام و صبور را برای معاشرت پیدا کن. شاید از آن ها چیزی یاد بگیری. دست کم آن ها تو را تشویق نمی کنند که همین طور عصبانی بمانی.

پی نوشت: *لاتطلب الصفا ممن کدرت علیه ، و لا الوفاء لمن غدرت به ، و لا النصح ممن صرفت سوء ظنک الیه ، فإنما قلب غیرک کقلبک له، مسند الامام الهادی ، ص 305

منبع: موفقیت 

رسیدن به موفقیت برای همه مردم خوشایند و لذت بخش است اما به هرحال افرادی هم هستند. که با قرار گرفتن در موقعیت‌های جدید و حتی با رسیدن به موفقیت دچار اضطراب می‌شوند و ترس از آنچه در آینده به سراغشان می‌آید، سدی در مقابل پیشرفت‌هایشان خواهد بود. همه ما در لحظه لحظه‌زندگی‌مان در شرایطی قرار می‌گیریم که باید برای ادامه راه، دست به انتخاب‌های کاملاً‌ آگاهانه بزنیم. انتخاب‌هایی که ریشه در حال دارند اما ثمره و میوه آنها در آینده بدست می‌آید. این دید نه تنها می‌تواند منبع خوبی برای ایجاد انگیزه باشد، بلکه به شما کمک می‌کند تا موانعی را که تا کنون بر سر راه‌تان وجود داشته و شما را به عقب رانده،‌ تشخیص دهید و از سر راه بردارید. این موانع می‌تواند ترس از شکست و شک داشتن نسبت به شایستگی خود برای موفقیت و مواردی این‌چنینی را در برگیرد. ترس از شکست به اندازه آینده‌ای که ما به سمت آن گام بر می‌داریم واقعیت دارد، چراکه این قانون زندگی است که هرآنچه را که تصور کنید، روزی اتفاق خواهد افتاد، پس از تاثیرات بزرگی که افکار شما می‌تواند بر آینده‌تان داشته باشد غافل نشوید. 

 اما اگر واقعاً می‌خواهید بازیگر نقشی باشید که دوست دارید در زندگی داشته باشید باید سعی کنید تصویر دقیقی از آنچه توقع دارید در ذهن خود ایجاد نمایید. تصویری با تمام جزئیات. ریشه یابی این ترس و برطرف کردن آن لازمه ایجاد و تقویت موفقیت خواهد بود. شاید یکی از این دلایل، ترس از تنهایی ناخواسته ایست که ممکن است پس از نائل شدن به موفقیت به سراغ شما بیاید. معمولاً خانم‌ها برای این نوع ترس مستعدتر هستند، زیرا آنها از اینکه پس از رسیدن به موفقیت و قدرتمند شدن دیگر مثل قبل مورد توجه نباشند، نگرانند.

دلیل دیگر این است که هر‌چقدر که کارهای انجام نشده و عقب افتاده را بیشتر روی هم تلمبار کنید، نگرانی از عدم موفقیت، بیشتر و بیشتر درون شما را تسخیر کرده و کنترل‌تان را بدست می‌گیرد. دلیل دیگر ترس از موفقیت می‌تواند ترس از اذیت شدن توسط مخالفان و دشمنان احتمالی باشد که پس از آن در اطراف شما ایجاد خواهند شد. اما خوشبختانه بعضی از این نگرانی‌ها به دلیل اینکه هیچ وقت به وقوع نمی‌پیوندند، به راحتی برطرف می‌شوند چراکه ذاتاً احتمال موفقیت در زمینه مورد نظر بسیار کمرنگ خواهد بود. شاید اصلی‌ترین دلیل ترس از موفقیت نگرانی از عدم توانایی برای تغییر مسائلی باشد که در گذشته نتوانسته‌ایم به درستی آنها را تغییر دهیم.

بخشش خود هیچ‌وقت توسط عوامل خارجی به شما القا نمی‌شود و شما باید از درون خود دست بکار شوید و تصمیم بگیرید که چگونه با خودتان رفتار کنید.بخشش خودتان به عنوان یک تصمیم و انتخاب اختیاری منجر به ایجاد حس تکاملی می‌شود که در پی آن می‌توانید احساس شکست را بهتر به عقب برانید. این حق طبیعی شماست که بدانید چرا برای مدتی است قوایتان تحلیل رفته است. شاید با پرسیدن چند سوال ساده از خودتان بتوانید به نتیجه قابل قبولی برسید.

سوال‌هایی از قبیل چه چیزی باعث شده که از انجام کارهای مورد علاقه‌تان اجتناب کنید؟ دوست دارید در کدام حس درونیتان تغییری ایجاد نشده و از میزان آن کاسته نشود؟ چه چیزی موقعیت من را پس از رسیدن به موفقیت تضمین می‌کند؟ آیا پس از آن احساس بهتری خواهم داشت؟ در صورت دست یابی به موفقیت از دست دادن چه چیزهایی من را نگران می‌کند؟ پس از پاسخ صادقانه به این سوالات و یافتن ترس‌ها و نگرانی‌های‌تان به ریشه یابی آنها بپردازید، سپس با مشخص شدن نتیجه راحت تر خود را ببخشید.  برای اینکه به سادگی بتوانید از این ترس‌ها رهایی یابید، در ذهن خود آینده پس از کسب موفقیت را با تمام جزئیات تصور کنید و در کنار آن نگرانی‌هایتان را بصورت واقعی شبیه سازی نمایید، سپس با کمک خلاقیت‌های ذهنی خود به تخریب آنها بپردازید. روش دیگر این است که هر آنچه که ذهن‌تان را بخود مشغول کرده روی کاغذ یادداشت کنید، سپس آن کاغذ را پاره کنید. این کار به منزله دور ریختن تمام تشویش‌ها و نگرانی‌هایی است که ذهن شما را به خود مشغول کرده بود و با نوشتن به روی کاغذ منتقل شده و حالا کاملاً از صفحه روزگار محو شده‌اند.

حالا چشمان‌تان را ببندید و با خیال راحت آینده درخشان و سرشار از موفقیت خود را که هیچ تشویش و ترسی بر آن سایه نیانداخته است را در ذهنتان تجسم کنید. طبق قانون شکار باید از مخفیگاه بیرون آیید و خودتان به دنبال طعمه بروید. در مسائل کاری نیز وضع به همین منوال است. منتظر تکلیف نمانید. خودتان به دنبال کار باشید. در خود انگیزه ایجاد کنید و به دنبال پروژه‌های جدید باشید و از هیچ چیز هراسی به دل راه ندهید. همیشه کارها را طوری انجام دهید که انتظار دارید دیگران انجام دهند. این کار بسیار تاثیر گذار است و در کل محیط انعکاس پیدا می‌کند. اگر همیشه کارهایتان را به بهترین نحو انجام دهید، در کارتان نمونه خواهید شد و دیگران نیز به عنوان یک سرمشق از شما پیروی می‌کنند.

سعی کنید همیشه در زمینه کاریتان از اطلاعات روز باخبر شوید و علوم جدید مربوطه را یاد بگیرید. همیشه سطح دانش خود را بالاتر از دیگران نگاه دارید و این چنین موفق خواهید شد. ممکن است تصور کنید که شما راهتان با آن دسته افراد موفقی که پیوسته کامیابی‌های تازه حاصل می‌کنند یکی نباشد. البته ممکن است آنها توانایی‌هایی داشته باشند که شما فاقد آن هستید، اما همیشه به یاد داشته باشید: موفقیت آموختنی است و تنها تفاوت شما با آنها این است که آنها همیشه یک سری عادات خاص را به کار می‌بندند و این باعث کامیابی‌شان می‌شود

منبع: همشهری آن لاین

اهداف خود را محدود کنید

برخی افراد نمی توانند به کارهای خود نظم بدهند، چون در یک زمان چند مسؤولیت مختلف را برعهده می گیرند.

این کار باعث از دست دادن انرژی و پراکندگی افکار، که مانع تمرکز جدی لازم برای دستیابی به یک هدف است، خواهد شد.

در واقع، با این شیوه، دستیابی به موفقیت غیرممکن می باشد.

عاقلانه تر آن است که وقت خود را صرف انجام چند کار محدود کنیم و به همین ترتیب ادامه دهیم.

به طور کلی سعی کنید پیش از اتمام یک کار، به انجام کار دیگری دست نزنید.

یا حداقل در یک زمان، بیش از چند هدف را دنبال نکنید، چون نخواهید توانست روی هر یک از آنها به اندازه ی کافی تمرکز داشته باشید.

خود را به چند هدف محدود کنید، اما خودتان را وقف آنها کنید.

سپس، وقتی به نقطه ای رسیدید که شما را راضی می کند،

آن برنامه را کنار بگذارید و برنامه دیگری را شروع کنید.

کارهای بزرگ را ذره ذره انجام دهید

یکی از بزرگترین موانع واداشتن افراد به ادامه ی یک کار،

ناشی از دیدن عظمت کاری است که باید انجام گیرد،

و همین باعث ناامیدی می شود.

بنابراین اهداف بزرگ خود را

به هزاران هدف کوچکتر خُرد کنید.

سپس هر بار یکی از آنها را دنبال کنید.

یک زاهد باشید

زاهد بودن یعنی اینکه شما باید نوعی توانایی ذهنی و فکری در خود ایجاد کنید که به وسیله ی آن بتوانید نوع شکست و بیچارگی را تحمل کنید.

اگر هر بار که از آنچه پیش می آید ناخشنودید، دست از اهداف خود بردارید، هرگز برخود مسلط نخواهید شد.

زاهد باشید. رنج را موقرانه تحمل کنید.

این بهایی است که باید برای ایجاد تغییرات مثبت در خود و زندگی خود بپردازید.

قهرمان ستایی

اگرچه ممکن است به نظرتان عجیب باشد، اما هنوز هم یکی از مهم ترین اسرار توانایی مهار خویشتن، همین قهرمان ستایی است.

وقتی کار دشواری پیش رو دارید و در می یابید که دچار تردید شده اید

تقریباً هیچ چیز به این اندازه به شما کمک نمی کند که

بدانید کسانی که شما آنان را تحسین و ستایش می کنید

توانسته اند بر مشکلی مشابه مشکل فعلی شما غلبه کنند.

و اگر آنها توانسته اند

 چرا شما نتوانید؟

زندگی بدون ریسک، ارزش زندگی کردن ندارد.

آنچه را می خواهید یاد بگیرید، انجام دهید.

از دور تماشا نکنید.

در عمل است که

یاد می گیریم چه روشی مؤثر است و چه روشی بی تأثیر.