شهادت امام صادق بر تمام شیعیان جهان تسلیت باد.
علاء بن کامل گوید: شنیدم که امام صادق علیه السلام (در حالى که به فرموده خداوند در آخر سوره اعراف نظر داشت مى فرمود: شب هنگام ، با حال زارى و بیم ، بدون آنکه آوایت را آشکار کنى ، پروردگارت را در ضمیرت یاد کن (و بگو): لا اله الا الله وحده لا شریک له له الملک الحمد یحیى و یمیت و یمیت و یحیى و هو على کل شى ء قدیر علاء بم کامل گوید: من به حضور شریف امام عرضه داشتم که جمله بیده الخیر را در این ذکر نیاوردید: (چطور است این را هم بر آن بیافزائیم ؟) آنگاه حضرت فرمودند: گر چه خیر بدست خداست .لى تو آنچه را که گفتن ، همانطور (بدون آنکه چیزى بر آن بیافزایى ) ده بار بگو. و نیز هنگام برآمدن آفتاب و هنگام فرو شدن آن ده باز بگو: اعوذ بالله السمیع العلیم
شهادت امام صادق بر تمام شیعیان جهان تسلیت باد.
مرحوم صدوق در باب رد ثنویه و زنادقه ، از کتاب توحید از هشام بن حکم نقل مى کند که از امام صادق علیه السلام پرسیده است : دلیل یگانگى خدا چیست ؟
امام (ع ) در جواب مى فرماید: اتصال تدبیر و کمال صنف و آفرینش ؛ همچنانکه خداوند متعال فرموده است : لو کان فیهما الهه الا الله لفسدتاچون موحد به این مقام برسد، تسلط خدا را بر ماسوایش در مى یابد و مى بیند که ، ما من دابه الا هو آخذ بناصیتها، و مى گوید: لمن الملک الیوم لله الواحد القهار ، و به سر سخن امیرالمؤمنین علیه السلام مى رسد که فرمود: خدا با هر چیزى است ؛ اما نه آن که با آن قرین باشد و مغایر با همه چیز است ؛ اما نه آن که از آن بیگانه و جدا باشد.
شهادت امام صادق بر تمام شیعیان جهان تسلیت باد.
ثقه الاسلام کلینى از امام صادق علیه السلام روایت کند: بندگان خدا سه گونه اند: عده اى از ترس ، عبادت کنند، و این عبادت غلامان است . عده اى براى ثواب ، که این عبادت اجیران است . و گروه دیگر، خداوند عز و جل را براى خودش عبادت کنند، که این عبادت آزادگان ، و بهترین عبادتهاست
در تحف العقول نیز از امام حسین علیه السلام نقل است که فرمود:
گروهى خداى را براى شکر، عبادت کنند، این عبادت آزادگان است و بهترین عبادتها . این حدیث به عینه ، منقول است از نهج البلاغه امام على علیه السلام .
کج خلقی نزدیک به غلظت و بدخویی است و ظاهر آن است که غلظت و درشتی از ثمرات کج خلقی باشد همچنـان که انقباض روی و دلتنگی و بدکلامی نیز از آثار آن است و این صفت از نتایج قوه ی غضبیه است و این از جملـه ی صفـاتـی است که آدمی را از خالق و خلق دور می کند و از نظر مردم می افکند و طبع ها را از او متنفر می کند و هر کج خلقی اغلب مسخره ی مردمان و مضحکه ی ایشان می شود و لحظه ای از حزن و الم و اندوه و غم خالی نیست.
مـروی است کـه: روزی بـه حضـرت رسـول (ص) عرض کـردند که: «فلان زن روزهـا روزه می گیرد و شبهـا را بـه عبـادت به پـای می دارد و لیکـن بدخلق است و از کج خلقی به همسـایگـان خود آزار می رساند. آن حضرت فرمودند: هیچ خیری در او نیست و او از اهل جهنم است».
بحار الانوار، ج 71، ص 394
خدا رحمت کند کسی را که چون سخن حکیمانه بشنود، خوب فراگیرد و چون هدایت شود بپذیرد، دست به دامن هدایت کننده زند و نجات یابد. مراقب خویش در برابر پروردگار باشد. از گناهان خود بترسد و خالصانه گام بردارد. عمل نیکو انجام دهد، ذخیره ای برای آخرت فراهم آورد و از گناه بپرهیزد. همواره اغراض دنیایی را از سر دور کند و درجات آخرت به دست آورد. با خواسته های دل مبـارزه کنـد، آرزوهـای دروغین را طرد و استقامت را مرکب نجات خود قرار دهد و تقوا را زاد و توشه ی روز مردن گرداند. در راه روشن هدایت قدم بگذارد و از راه روشن هدایت فاصله نگیرد. چند روز زندگی دنیا را غنیمت شمارد و پیش از آن که مرگ او فرا رسد خود را آماده سازد و از اعمال نیکو، توشه ی آخرت بردارد.
منبع: خطبه 76 نهج البلاغه، ص 89
اللهم عجل الولیک الفرج
جهان را نه بر بیهده کرده اند تو را نز پی بازی آورده اند
ره دین بیاب از خِرَد، چون سزاست که گیتی بدین ایستادست راست
از این پس نباشد پیمبر دگر کند دین پیغمبری آشکار
بدارد جهان بر یکی دین پاک بر آرد ز دجّال و خیلش هلاک
رسد زآسمان هر پیمبر فراز شوند از پس مهدی اندر نماز