تعداد بازدید : 4616473
تعداد نوشته ها : 10297
تعداد نظرات : 320
در درسهای تاریخ خواندهایم که بهرغم حضور جمع شاعران در دربار سلطان محمود (انوری، عنصری و...) و جدان اجتماعی و ایمانی مردم ایران زمین، دلاور و سخنوری به نام حکیم ابوالقاسم فردوسی میپرورد که نان نه به نرخ روز بخ
شعر معاصر را که از نیما یوشیج (افسانه، 1301) شروع میشود و استمرار مییابد و در آن مفاهیم نو و معاصر با واژههای و استعارههای نو و ترکیبهای نو که وارد ادبیات رسمی ملی میشود نمیتوان بدون آثار ادبی احمد شاملو (الف. بامداد) بررسی کرد. همچنان که کار ا
بحث امروز ما اختصاص به سیاوش و کیخسرو دارد. همانطور که می دانید داستان سیاوش یکی از سوگنامه های اصلی شاهنامه را تشکیل می دهد و کیخسرو هم که آخرین چهره اساطیری شاهنامه است.
سیاوش یک نام اوستایی بنام قهرمان سیاه است. او دو چهره برجسته دارد؛ یکی چهره اساطیری و دیگری چهره حماسی. این دو چهره او زمینه هایی متفاوت ولی ریشه هایی یکسان دارند. سیاوش اسطوره جزو ایزدان است و قداست دارد. او را نماد پاکی و رس
بعد از پیروزی کودتا و حضور رسمی آمریکا در همه عرصههای کشوری اعم از اقتصادی، نظامی، سیاسی، پلیسی و فرهنگی لازم و ضروری بود که کارهای صورتگرفته به دست نسل اول روشنفکری در عرصه فرهنگی با نمونههای عینیتر و تبیلیغاتیتر در خیابان&zw
گرچه دانی که نشنوند بگوی
هرچه میدانی از نصیحت و پند « سعدی »
پند که به زبان عربی «نصیحت» گفته میشود، در فرهنگ این مرز و بوم از سابقهای بس دیرین برخوردار است. «اندرز»، «موعظه»، «عبرت»، «تذکر» و «صلاحگویی» از دیگر شکلهای این مفهوم است که هنوز در بین مردم رایج است و در موضوعات گوناگون
آغاز عصر پهلوانی
بحث شاهنامه شناسی را از پایان هزاره ضحاک پی می گیریم. دوره او توسط فریدون به پایان رسیده است و عصر جدیدی در تاریخ و حماسه ملی ایران آغاز می گردد که آن را عصر پهلوانی می نامند و حتی عده ای نیز آن را دوره تراژیک شاهنامه نام نهاده اند؛ به علت اینکه در آن سوگنامه هایی مانند رستم و اسفندیار و رستم و سهراب به چشم می خورد. در مورد رستم روایات زیادی آمده است. نامش رودستهم بوده است؛ یعنی
«دا» خاطرات سیده زهرا حسینی - انتشارات سوریه مهر ، تنظیم کننده اعظم حسینی دفاع مقدس و ابعاد مختلف آن اقیانوسی از معنویات، بسیج و امکانات و درگیر شدن شش استان کشورمان در هشت سال به طور مستقیم و استانهای دیگر غیر مستقیم بوده است. این اقیانوس در هرازگاهی شکار تصاویر و همانندسازی دوربینها و گستردن پرنیان خیال قلمها در پرتو نگاهها، خیالها ، رویاها و آرمان
سه تعریف رایج درباره فتوژورنالیسم وجود دارد:
1 - هنری است که برای قصهگویی عکاسانه به کار گرفته میشود تا زندگی را مستند کند. پدیدهای جهانی است و به همه مربوط است و از محدودیتهای زبانی و فرهنگی عبور میکند. فتوژورنالیسم ما را به عکسهایی ارجاع میدهد که یک داستان را بیان میکند؛ مثل عکسهایی که در رسانههای خبری میبینیم یا مجلات، گا
متن حاضر دومین جلسه سخنرانی دکتر ابوالقاسم اسماعیل پور است که با عنوان «تجلی اسطوره در شاهنامه»در شهر کتاب مرکزی ایراد شده است.
بحث جلسه قبل را در مورد شاهنامه شناسی از دیدگاه اسطوره پی می گیریم. همانطور که اشاره شد هزاره اول از کیومرث تا ابتدای ضحاک بود. گفته شد که شهریاران و پادشاهان همه فرمانروایان بافرّه هستند و پی می بریم که هزاره اول هزاره نور و زیبایی است. می توان گفت که از
شعر به عنوان بیانگر فشردهترین معانی در حداقل واژهها، هنری بیهمتاست. ملتی در تاریخ زنده است و از فراز و فرودهای تهاجمها، تداخلها و همزیستیها هویت خود را حفظ و به زایش آن موفق میشود که رسانه یا هنری به نام شعر دارد. ایرلند
الف) توصیف و تعریف هنر
توصیف هنر
هنر، عزیز و والاست، هنر، جاودانه است. هنر، عمومی و جهانی است و به قطعهای از زمین و زمان منحصر نمیشود.[1]
هنر، حقیقتی بسیار فاخر و عطیهای از جانب پروردگار است که مانند هر موهبت دیگر الهی، مسئولیتها و تکالیفی را برای صاحب آن به همراه میآورد.[2]
هنر متعهد
هنرمند علاوه بر تکالیف ذاتی انسان، به علت ویژگیهای بسیار ممتاز ه
موضوع این جلسات نقش اسطوره در شاهنامه و بنیانهای اساطیری آن است. اسطوره یکی از مهمترین مباحث شاهنامه شناسی را تشکیل می دهد ولی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. شناخت مباحث اساطیری شاهنامه مستلزم توجه به دوران قبل از اسلام و ایران باستان نیز است. مهمترین مبحث شاهنامه تجلی اسطوره و اساطیر فرهنگ ایرانی در شاهنامه است که باید از دیدگاه علم اسطوره شناسی که شاخه ای از علم انسان شناسی فرهنگی است مورد توج
هرم آفتاب تابستان، بیاختیار شیشه ماشینها را پایین کشیده است و فستیوالی از آهنگها را به عابران پیاده ارزانی داشته. صدای گوینده رادیو، نوای سنتی و موسیقیهای لایت در افواه آوای خوانندگان وطنی، دیگر حرفی برای گفتن ندارند. خوانندگانی که تشخیص صدای آنها به سختترین کار ممکن برای عابران میماند و درک اشعار اعتراضآمیزشان ناممکن مینماید. گویی در این میان، ماراتنی
در آیات کریمه قرآن داریم: و ا ن من شئی الا و عنده خزائنه وما ننزله الا بقدر معلوم: هیچ چیزی در عالم هستی نیست مگر آنکه مخزن آن پیش ماست و ما به اندازه آن را فرو می فرستیم (ظاهر می کنیم). در تعریف هنر خیلی صحبت شده است، مثل تعریف زیبایی. بنا به ذکر تعریف ندارم ولی یک تعریف جامع و مانع که همه متفکران بپذیرند هنوز وجود ندارد و نخواهد داشت، چرا؟ زیرا هنر از انسان است ولی خود وجود انسان هنر است. حال ان
صادق هدایت در طول سی سال نویسندگی خود تنها یک انگیزه را پیش برده است. حمله به مبانی اخلاقی، فرهنگی و دینی مردم تا اصل چهارم ترومن در کشور از مدارس فرهنگ را به دگرگونی به سود استعمار تعلیم دهد. به عنوان یک نمونه عینی&zwnj
به نام خداوند جان و خرد
کزین برتر اندیشه برنگذرد
امروز می خواهیم بار دیگر مساله زن را از دیدگاه فردوسی با توجه به فرهنگ آن روزگار مورد پیگیری قرار دهیم. محل نزاع از آنجاست که با استناد به بعضی ابیات و داستانهای شاهنامه، عده ای برداشتهای ضد زنیت و مخالف زن بودن فردوسی را با توجه به معیارهای فمنیستی امروزه داشته اند.
همانطور که قبلا ذکر شد؛ نگاه فردوسی اصلا نگاه جنسیتی نیست، بلکه نگاه شخصیتی ا