تبیان، دستیار زندگی

امام علی (ع) : [15] زمانیبر مردم فرا مي رسد که مقرب نمي گردد مگر سخن چين [16] و جالب شمرده نشود مگر فاجر وضعيف شمرده نمي شود مگر افراد باانصاف [17] در آن زمان کمک به نيازمندان خسارت و ضرر محسوب مي شود وصله رحم منت [1] و عبادت وسيله برتري جوئی بر مردم در آن زمان حکومت به شورای زنان و فرمانروائی کودکان و تدبير خواجه ها است

102 - و قال [ع ] : ياتی علی الناس زمان لا يقرب فيه الا الماحل ، و لا يظرف فيه الا الفاجر ، و لا يضعف فيه الا المنصف ، يعدون الصدقه فيه غرما ، و صله الرحم منا ، و العباده علی الناس فعند ذلک يکون السلطان بمشوره النساء ، و اماره الصبيان ، و تدبير الخصيان

امام علی (ع) : [2] لباس کهنه و وصله داریبر اندام امام عليه السلام بود کسي درباره آن سؤال کرد فرمود : [3] قلب بخاطر آن خضوع مي کند و نفس سرکش با آن رام مي شود و مؤمنان به آن اقتدا مي کنند [ و سرمشق مي گيرند ] [4] دنيا و آخرت دو دشمن مختلف و دو جاده جداگانه اند [5] کسیکه دنيا را دوست دارد و به آن عشق مي ورزد آخرت را دشمن مي دارد و با آن عداوت مي کند و اين دو همچون مشرق و مغربند [6] و انسان همچون کسیکه ميان اين دو راه مي رود هر زمان به يکی نزديک شود از ديگری دور مي گردد . و اين دو همچون دو هوو هستند [ که معمولا ناسازگار ] .

103 - ورئی عليه ازار خلق مرقوع فقيل له فی ذلک ، فقال : يخشع له القلب ، و تذل به النفس ، و يقتدی به المؤمنون ان الدنيا و الاخره عدوان متفاوتان ، و سبيلان مختلفان ، فمن احب الدنيا و تولاها ابغض الاخره و عاداها ، و هما بمنزله المشرق و المغرب ، و ماش بينهما ، کلما قرب من واحد بعد من الاخره ، و هما بعد ضرتان

امام سجاد (ع) : و اي آن كه مدت پادشاهي ( قدرت و توانايي ) او به آخر نمي رسد ، بر محمد و آل او درود فرست ، و گردنهاي ما را از عذاب و كيفرت ( دوزخ ) آزاد فرما ( رقبه و گردن به جاي همه انسان بكار رفته )

و يا من لا تنتهي مدة ملكه ، صل علي محمد و اله ، و اعتق رقابنا من نقمتك .

امام حسین (ع) : در پي چيزي كه بدان نمي رسي مرو .

لا تتعرض لما لا تدرك .

امام صادق (ع) : اي پسر آدم ! هر طور كه مي خواهي باش چون آنچنان كه باشي جزا بيني .

يا بن آدم كن كيف شئت كما تدين تدان .

امام صادق (ع) : اگر اندازه كفايت ، بي نيازت كند ، كمترين چيز دنيا بي نيازت كند و اگر اندازه كفايت بي نيازت نكند ، هر چه در دنيا هست بي نيازت نكند .

إن كان ما يكفيك يغنيك فأدني ما فيها يغنيك و إن كان ما يكفيك لا يغنيك فكل ما فيها لا يغنيك .

امام حسین (ع) : همان اندازه كه سود مي بري خرج كن .

لا تنفق إلا بقدر ما تستفيد.

امام سجاد (ع) : و اي آن كه گنجينه هاي رحمت ( احسان و بخشش ) او نابود نمي گردد ، بر محمد و آل او درود فرست ، و براي ما در رحمت خود بهره اي قرار ده ( و اين كه بهره از رحمت را درخواست نموده براي آن است كه از بهره مقصود به دست آيد چون بهره از رحمت حق تعالي عالم را از نعمت و عفو و بخشش او فراگيرد

و يا من لا تفني خزائن رحمته ، صل علي محمد و اله ، و اجعل لنا نصيبا في رحمتك .

امام علی (ع) : [7] از نوف بکالی نقل شده که در يکی از شبها امام عليه السلام راديدم که برای عبادت از بستر خود خارج شده بود نگاهی بر ستارگان آسمان افکند . سپس به من فرمود : ای نوف خواب هستی يا بيدار عرض کردم بيدارم فرمود : [8] ای نوف خوشا بحال زاهدان در دنيا و راغبان در آخرت [9] آنها که زمين را فرش قرار دادند و خاک آنرا بستر و آبش را عطر [10] و قرآن را همچون لباس زيرين و دعا را همچون لباس روئين . سپس دنيا را بر روش مسيح طی کردند . [11] ای نوف داوود عليه السلام در چنين ساعتی از خواب برخاست . [12] و گفت اين همان ساعتی است که هيچ بنده ای در آن دعا نمي کند جز اينکه مستجاب خواهد شد [13] مگر آنکه مامور جمع ماليات برای حاکم ظالم يا جاسوس مخفیا و و يا مامور انتظامی و يا صاحب طنبور و يا طبال [ مطرب ] بوده باشد .

104 - [7] و عن نوف البکالی ، قال : رايت امير المؤمنين [ع ] ذات ليله ، و قد خرج من فراشه ، فنظر فی النجوم فقال لی : يا نوف ، اراقد انت ام رامق ? فقلت : بل رامق ، قال : [8] يا نوف ، طوبی للزاهدين فی الدنيا ، الراغبين فی الاخره ، [9] اولئک قوم اتخذوا الارض بساطا ، و ترابها فراشا ، و ماءها طيبا ، [10] و القرآن شعارا ، و الدعاء دثارا ثم قرضوا الدنيا قرضا علی منهاج المسيح [11] يانوف ، ان داود [ع ] قام فی مثل هذه الساعه من الليل [12] فقال : انها لساعه لا يدعو فيها عبد الا استجيب له ، [13] الا ان يکون عشارا او عريفا ، او صاحب عرطبه [ و هی الطنبور ] او صاحب کوبه [ و هی الطبل و قد قيل ايضا: ان العرطبه الطبل و الکوبه الطنبور ]

امام علی (ع) : [1] خداوند فرائضی بر شما واجب کرده است [2] آنها را ضايع نکنيد و حدود و مرزهايی برای شما تعيين کرده از آن تجاوز نکنيد و از چيزهائی شما را نهی کرده [3] حرمت آنها را نگاه داريد و از اموری ساکت شده نه بخاطر فراموش کاری[ بلکه بخاطر مصالحی] خود را در مورد آنها بزحمت نيفکنيد .

105 - و قال [ع ] : ان الله افترض عليکم فرائض ، فلا تضيعوها ، وحد لکم حدودا ، فلا تعتدوها ، و نهاکم عن اشياء ، فلا تنتهکوها ، و سکت لکم عن اشياء و لم يدعها نسيانا ، فلا تتکلفوها