تبیان، دستیار زندگی

گویند: عالمى گربه اى داشت ، در اثر تكرار عبادت و نماز، هر موقع كه او به نماز مى ایستاد، گریه هم ركوع و سجود مى كرد، بعد گفتند: كرامت این عابد همین است .

شنیدم كه ابو جعفر علیه السلام فرمود: اى ابا نعمان ! مردم تو را فریب ندهند و از نفست غافل نكنند؛ هر چه به تو رسد همراه تو خواهد بود نه همراه آنان . روزت را به بیهودگى سپرى مكن ؛ چه همراه تو كسانى هستند كه عمل تو را ثبت مى نمایند. پس نیكوكارى كن كه هیچ چیز را به جستجو و طلب نمى بینم كه از عمل نیك ، كه گناه پیش را از میان مى برد، بهتر باشد.

رب اجعلنى مقیم الصلوة و من ذریتى ربنا و تقبل دعاء # ربنا اغفرلى و لوالدى و للمؤ منین یوم یقوم الحساب ؛ ⁽²⁹⁶⁾ اى پروردگار من ! مرا و فرزندان مرا بر پاى دارندگان نماز گردان ، اى پروردگارما! دعاى مرا بپذیر، اى پروردگار ما مرا و پدرم و مادرم و همه مؤ منان را در روز حساببیامرز.

⁽²⁹⁷⁾ خداوند سبحان مى فرماید: ان الذین توفاهم الملائكة ظالمى اءنفسهم قالوا فیم كنتم ؛ آنان كه ملایكه ارواح شان را قبض مى كنند در حالى كه ستمكار به نفس خود بودند،، ملایكه بدیشان گویند: در چه كار بودید؟

خداوند عزوجل فرماید: فویل للمصلین الذین هم عن صلاتهم ساهون ؛ ⁽²⁹⁹⁾ پس واى بر نمازگزارانى كه از نماز خود غافل اند.

حواریون عیساى پیامبر به او گفتند: ما با چه كسى همنشینى كنیم ؟ حضرت عیسى علیه السلام فرمود: كسى كه دیدار او شما را به یاد خدا بیاندازد و وقتى به سخن مى آید، حرف او موجب فزونى دانش شما بشود، چیزى به شما یاد بدهد... رفتار و كردار او شما را در آخر كار آخرت ترغیب و تحریص كند.

رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم فرمود: نه من كلمه اى چون لا اله الا الله گفته ام و نه كسانى كه پیش از من بوده اند. و نیز فرمود: بهترین عبادت ، گفتن لا اله الا الله است .

یكى از فضیلت هاى نماز جماعت این است كه هر انسانى یك صفت یا بیشتر از اوصاف خوبى و كمالات انسانى را دارد. به فرض اگر یك انسان كامل باشد تا چه اندازه واسطه نزول بركات خواهد بود، انسان هاى در صلوة جماعت كاءن یك انسان كامل و یا ظل و مثال او را تشكیل مى دهند كه آن نماز واسطه نزول بركات خواهد بود.

امام صادق علیه السلام فرمود: روزى رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم از حارثة بن مالك بن نعمان انصارى پرسید: چگونه اى اى حارثة بن مالك ؟ حارثه عرض كرد: مؤ منى واقعى ، اى رسول خدا! حضرت صلى الله علیه و آله و سلم فرمود: هر چیزى را حقیقت و نشانه اى است ؛ حال حقیقت و نشانه قول تو چیست ؟ گفت : اى رسول خدا! نفس خویش را از دنیا دور ساخته ام و شبم را به بیدارى مى گذرانم ، و روزم را به تشنگى سپرى مى نمایم . گویى عرش خداى را مى بینم كه محاسبه و حساب مردم بر پا شده است . بهشتیان را مى نگرم كه به زیارت یكدیگر مى روند، و فریاد و ناله دوزخیان را مى شنوم كه در آتش اند. (چون سخن او بدین جا رسید) پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم فرمود: تو بنده اى هستى كه خداوند قلبش را نورانى گردانیده ؛ پس حال كه بصیر و بینا گشته اى ، بر آن ، ثابت و استوار باش ! حارثه گفت : اى رسول خدا! براى من دعا نمایید تا در ركاب شما به شهادت رسم ! پس حضرت نیز چنین كرد و فرمود: خداوندا! شهادت را روزى اش ‍ گردان ! چند روز بعد، حارثه ، به فرمان رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم در جنگى شركت جست جنگ شروع شد و او نفر هشتم و یا نهمى بود كه به فیض شهادت نایل آمد. در روایتى دیگر كه كلینى از ابوبصیر نقل مى كند، حارثه دهمین نفرى است كه بعد از جعفر بن ابى طالب به شهادت مى رسد.⁽

در حدیث است كه پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم در حال نماز بود كه مردى بادیه نشین در نماز خود چنین مى گفت : خداوندا! من و محمد را مشمول رحمت خویش قرار داده و نه كسى دیگر را! پس چون پیامبر صلى الله علیه و آله نماز را سلام گفت ، خطاب به بادیه نشین فرمود: رحمت واسعه الهى را تنگ كردى (محدود و سنگین نموده اى ).