امام صادق (ع)
:
مگر ايمان چيزي غير از حب و بغض است .
هل الايمان إلا الحب و البغض ؟
اصول كافي ، ج 3 ، ص 190
امام سجاد (ع)
:
آن تابعين و پيرواني كه طريقه ايشان ( صحابه ) را قصد كردند و به آنجا كه آنان روآوردند رونمودند ، و بر روش آنها رفتار كردند ( در عقايد و گفتار و كردار و كردار پيرو آنها بودند )
الذين قصدوا سمتهم ، و تحروا وجهتهم ، و مضوا علي شاكلتهم .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
پست ترين دانشها آن است که تنها رویزبان متوقف شود و برترين دانشها آن است که در اعضاء و ارکان بدن آشکار گردد .
92 - و قال [ع ] : اوضع العلم ما وقف علی اللسان ، و ارفعه ما ظهر فی الجوارح و الارکان
نهج البلاغه
امام حسن (ع)
:
اي اهل كوفه بدانيد كه صبر و شكيبايي زينت است ، و وفاي به عهد جوانمردي است ،و عجله و شتابزدگي كم خردي است ، و كم خردي ضعف است ، و همنشيني با فرومايگان موجب ننگ و رسوايي است ، و رفت و آمد با هرزگان و گناهكاران موجب شك و بدگماني است .
اعلموا يا اهل الكوفة ان الحلم زينة ، والوفاء مروءة ، والعجلة سفه ، والسفه ضعف، ومجالسة اهل الدناءة شين ومخالطة اهل الفسوق ريبة .
ترجمة الامام الحسن ، ص 167
امام حسن (ع)
:
ما تجربه كرديم و تجربه كنندگان نيز تجربه كردند ، ولي چيزي مفيدتر از وجود صبر و پرضررتر از نبود صبر نديديم . با صبر همه امور اصلاح ميشود و چيزي جاي آن رانمي گيرد .
جربنا وجرب المجربون ، فلم نر شيئا انفع وجدانا ولا أضر فقدانا من الصبر ، تداويبه الامور ، لا يداوي هو بغيره .
شرح نهج البلاغه ، ابن ابي الحديد ، ج 1 ، ص 319
امام علی (ع)
:
[16] هيچيک از شما نگويد خداوندا به تو پناه مي برم از امتحان شدن [17] زيرا هيچکس نيست مگر اينکه امتحانیدارد. [1] ولیکسيکه مي خواهد بخدا پناه ببرد از امتحانات گمراه کننده به خدا پناه برد . زيرا خداوند سبحان مي گويد : [2] بدانيد که اموال و اولاد شما مايه امتحان شما هستند و معنی اين سخن آنستکه خداوند مردم را باموال و اولادشان آزمايش مي کند [3] تا آن کس که از روزيش خشمگين است از آن کس که شاکر و راضیاست شناخته شود هر چند خداوند سبحان از مردم بخودشان آگاهتر است . [4] ولی اين بخاطر آن است که افعالیکه با آن استحقاق ثواب و عقاب پيدا مي کنند ظاهر گردد [5] زيرا بعضیاز مردم [ مثلا] پسر را دوست دارند و از دختر متنفرند و بعضی افزايش مال را مي خواهند و از نقصان حال ناراحتند . [6] شريف رضیمي گويد : و اين از تفاسير عميق و پيچيده ايست که از آن حضرت شنيده شده .
[16] و قال [ع ] : لا يقولن احدکم : [[ اللهم انی اعوذ بک من الفتنه ] ] 93 - [17] لانه ليس احد الا و هو مشتمل علی فتنه ، [1] و لکن من استعاذ فليستعذ من مضلات الفتن ، فان الله سبحانه يقول : [2] [[ و اعلموا انما اموالکم و اولادکم فتنه ] ] ، و معنی ذلک انه يختبرهم بالاموال و الاولاد [3] ليتبين الساخط لرزقه ، و الراضی بقسمه ، و ان کان سبحانه اعلم بهم من انفسهم [4] ولکن لتظهر الافعال التی بها يستحق الثواب و العقاب : [5] لان بعضهم يحب الذکور و يکره الاناث ، و بعضهم يحب تثمير المال ، و يکره انثلام الحال [6] قال الرضی : و هذا من غريب ما سمع منه فی التفسير
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
آنان را دو بينايي ( عقايد و ايمان ) شان شكي برنگردانيد ، و در پيروي آثار و اقتداء به نشانه هاي هدايت و رستگاري صحابه دو دلي آنان را نگران نساخت
لم يثنهم ريب في بصيرتهم ، و لم يختلجهم شك في قفو اثارهم ، و الايتمام بهداية منارهم .
صحيفه سجاديه
امام صادق (ع)
:
سه چيز از علامات مؤمن است : شناختن خدا و شناختن دوستان و دشمنان خدا .
ثلاث من علامات المؤمن : علمه بالله و من يحب و من يبغض .
اصول كافي ، ج 3 ، ص 192
امام حسین (ع)
:
هر كس ما را براي خدا دوست بدارد، روز قيامت ما و او همراه يكديگر اين طور بر پيامبران وارد خواهيم شد، و انگشتان خود را جفت كرده ، اشاره فرمود و هر كس كه براي دنيا ما را دوست داشته باشد، تنها در اين دنيا است كه خوب و بد با هم مي باشند.
من أحبنا لله وردنا نحن و اياه علي نبينا (ص ) هكذا - و ضم أصبعيه - و من أحبنا للدنيا فإن الدنيا تسع البر و الفاجر.
بحار الانوار، ج 27، ص 84
امام رضا (ع)
:
تواضع و فروتني مراتبي دارد ، مرتبه اي از آن اين است كه انسان موقعيت خود را بشناسد و بيش از آنچه شايستگي آن را دارد از كسي متوقع نباشد و با مردم به گونه اي معاشرت و رفتار نمايد كه دوست دارد با او آنگونه رفتار شود و اگر كسي به او بدي نمود در مقابل خوبي كند ، خشم خود را فرو خورد و گذشت پيشه كند و اهل احسان و نيكي باشد
التواضع درجات ، منها أن يعرف المرء قدر نفسه فينزلها منزلتها بقلب سليم ، لا يحب أن يأتي الي احد الا مثل ما يؤتي اليه ، إن أتي اليه سيئة و اراها بالحسنة ، كاظم الغيظ ، عاف عن الناس ، و الله يحب المحسنين