امام علی (ع)
:
[7] کسیکه ميان خود و خدا را اصلاح کند خداوند ميان او و مردم رااصلاح خواهد نمود [8] و کسيکه امر آخرتش را اصلاح کند خدا امر دنيايش را اصلاح خواهد کرد [9] و کسيکه از درون جانش واعظی داشته باشد خداوند حافظی برای او قرار خواهد داد :
89 - و قال [ع ] : من اصلح ما بينه و بين الله اصلح الله ما بينه و بين الناس ، و من اصلح امر آخرته اصلح الله له امر دنياه ، و من کان له من نفسه واعظ کان عليه من الله حافظ
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
پس خدايا آنچه را كه براي تو و در راه تو از دست داده اند براي ايشان فراموش مكن ( جزا و پاداش بسيار به آنان عطا فرما ) و براي آن كه مردم را بر ( دين ) تو گرد آوردند ، و براي ( رضاي ) تو با پيغمبرت ( همراه بوده ) دعوت كنندگان به سوي تو بودند ايشان را از خشنودي ( رحمت ) خود خشنود ساز
فلا تنس لهم اللهم ما تركوا لك و فيك ، و ارضهم من رضوانك ، و بما حاشوا الخلق عليك ، و كانوا مع رسولك دعاة لك اليك .
صحيفه سجاديه
امام صادق (ع)
:
هر كه در كار خود نرمي كند ، هر چه از مردم خواهد بدان رسد .
من كان رفيقا في أمره نال ما يريد من الناس .
اصول كافي ، ج 3 ، ص 184
امام حسین (ع)
:
از نشانه هاي قبولي بنده در پيشگاه خداوندي آن است كه همنشيني خردمندان گزيند و از نشانه هاي جهل و ناداني ، گلاويز شدن با برادران ديني است و از نشانه هاي عالم آن است كه گفتار خود را خوب بسنجد و بررسي نمايد و از حقايق علوم و فنون نظري آگاه باشد.
من دلائل علامات القبول ألجلوس إلي أهل العقول . و من علامات أسباب الجهل ألمماراة لغير أهل الكفر، و من دلائل العالم إنتقاده لحديثه و علمه بحقائق فنون النظر.
بحار الانوار، ج 78، ص 119
امام رضا (ع)
:
قلب انسان حالت خستگي و نشاط دارد ، وقتي در حال نشاط است مسائل را خوب مي فهمد و وقتي خسته است كند ذهن مي شود ، بنابراين وقتي نشاط دارد آنرا به كار بگيريد و وقتي خسته است آن را به حال خود بگذاريد
إن للقلوب إقبالا و إدبارا و نشاطا و فتورا ، فاذا اقبلت بصرت و فهمت ، و اذا ادبرت كلت و ملت ، فخذوها عند إقبالها و نشاطها ، و اتركوها عند إدبارها و فتورها
امام رضا (ع)
:
هر هدفي را از راه آن تعقيب كنيد . هركس اهدافش را از راه طبيعي تعقيب كند به لغزش دچار نمي شود و بر فرض كه بلغزد چاره جويي برايش ممكن است
من طلب الامر من وجهه لم يزل ، فإن زل لم تخذله الحيلة
امام حسین (ع)
:
حذر كن از مواردي كه بايد عذرخواهي كني ، زيرا مؤمن نه كار زشتي انجام مي دهد و نه به عذرخواهي مي پردازد، اما منافق همه روزه بدي مي كند، و به عذرخواهي مي پردازد.
ياك و ما تعتذر منه ، فإن المؤمن لا يسيء و لا يعتذر، و المنافق كل يوم يسيء و يعتذر.
بحار الانوار، ج 78، ص 120
امام صادق (ع)
:
از تواضع است كه در نشستن به پايين مجلس راضي باشي و به هر كه برخوري سلام كني و مجادله را ترك كني ، اگر چه حق با توست و دوست نداشته باشي كه تو را به تقوي بستايند .
من التواضع أن ترضي بالمجلس دون المجلس و أن تسلم علي من تلقي و أن تترك المراء و إن كنت محقا و أن لا تحب أن تحمد علي التقوي .
اصول كافي ، ج 3 ، ص 186 - 187
امام سجاد (ع)
:
و ايشان را در برابر آن كه در راه تو از شهرها و خويشاوندان دوري گزيده از زندگي فراخ به تنگي و سختي روآوردند ( تا اين كه دين تو را گوشزد جهانيان نمودند ) جزا و پاداش ده ، و ( نيز ) جزا ده آنها را كه در ارجمند ساختن دين خود مظلوم و ستم رسيده شان را فراوان گردانيدي
و اشكرهم علي هجرهم فيك ديار قومهم ، و خروجهم من سعة المعاش الي ضيقه ، و من كثرت في اعزاز دينك من مظلومهم .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
[10] فقيه و عامل کامل آن کسی است که مردم را از رحمت الهی نوميد نکند [11] و از لطف و محبت او مايوس نسازد و از مجازات های غافل گيرانه او ايمن ننمايد
90 - و قال [ع ] : الفقيه کل الفقيه من لم يقنط الناس من رحمه الله ،و لم يؤيسهم من روح الله ، و لم يؤمنهم من مکر الله
نهج البلاغه