امام علی (ع)
:
قيمت و ارزش هر کس باندازه کاری است که بخوبی مي تواندانجام دهد . شريف رضی مي گويد : اين از کلماتی است که قيمتی برای آن تصور نمي شود و هيچ حکمتی هم وزن آن نيست و هيچ سخنی به آن نمي رسد .
81 - و قال [ع ] : قيمه کل امری ء ما يحسنه قال الرضی : و هی الکلمه التی لا تصاب لها قيمه ، و لا توزن بها حکمه ، و لا تقرن اليها کلمه
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
و بر آنان درود فرست درودي كه كرامت و مقامي بر مقامشان و پاكيزگي و تقربي بر تقربشان بيافزايد ( چون نعمتهاي خدا غير متناهي است و پايان ندارد ، امام - عليه السلام - درباره ايشان دعا مي كند كه خداي تعالي كرامت و طهارت يعني مقام و تقرب ايشان را بيش از پيش گرداند )
و صل عليهم صلوة تزيدهم كرامة علي كرامتهم و طهارة علي طهارتهم .
صحيفه سجاديه
امام صادق (ع)
:
نيكو جرعه اي است خشم ، براي كسي كه بر آن صبر كند .
نعم الجرعة الغيظ لمن صبر عليها .
اصول كافي ، ج 3 ، ص 169
امام حسین (ع)
:
همنشيني با سفلگان و افراد پست ناپسند است و همدمي گناهكاران موجب بدبيني مردم و از دست دادن اعتماد و اعتبار است .
مجالسة أهل الدناءة شر، و مجالسة أهل الفسوق ريبة.
بحار الانوار، ج 78، ص 122
امام رضا (ع)
:
وقتي آشكارا حرف حق مي شنويد خشمگين نشويد
لا تغضبوا من الحق اذا صدعتم
امام رضا (ع)
:
حريصانه به دنبال قضاي حاجت حاجتمندان باشيد ، هيچ عملي بعد از واجبات بالاتر از شاد كردن مسلمان نيست
احرصوا علي قضاء حوائج المؤمنين و إدخال السرور عليهم و دفع المكروه عنهم ، فإنه ليس شيء من الاعمال عندالله عزوجل بعد الفرائض افضل من إدخال السرور علي المؤمن
امام حسین (ع)
:
هر كس نزد ما آيد، حداقل يكي از اين چهار خصلت را خواهد يافت : برهاني متين مي شنود، از قضاوتي عادلانه برخوردار مي گردد، با برادري سودمند و پرفايده روبرو خواهد شد و ثواب همنشيني با علما هم خواهد برد.
من أتانا لم يعدم خصلة من أربع : آية محكمة و قضية عادلة، و أخا مستفادا، و مجالسة العلماء...
بحار الانوار، ج 44، ص 195
امام صادق (ع)
:
خداوند مردمي را دوست ندارد مگر اينكه ايشان را بيازمايد .
ما أحب الله قوما إلا ابتلاهم .
اصول كافي ، ج 3 ، ص 170
امام سجاد (ع)
:
بار خدايا و چون بر فرشتگان و فرستادگانت درود فرستادي و درود ما را به ايشان رسانيدي پس به سبب گفتار نيكو ( صلوات ) درباره ايشان كه راه آن را تو گشودي ( توفيق و جور شدن اسباب را تو عطا فرمودي ) بر ما درود فرست ( رحمت خود را به ما ارزاني دار ) كه تو بسيار بخشنده و بزرگواري ( در نسخه هاي صحيفه بيشتر فصل عليهم بما فتحت لنا است كه درود بر فرشتگان را خواسته ، و در نسخه اي " به طوري كه مرحوم سيد عليخان در شرح صحيفه خود فرموده " فصل علينا بما فتحت لنا است كه در اينجا طبق آن ترجمه شد و آن مناسبتر است ) .
اللهم و إذا صليت علي ملائكتك و رسلك و بلغتهم صلوتنا عليهم فصل علينا بما فتحت لنا من حسن القول فيهم ، إنك جواد كريم .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
[3] شما را به پنج چيز سفارش مي کنم که اگر برای تحصيل آن شتران راهوار را سوار شويد و در اطراف بيابانها گردش کنيد سزاوار است . [ کنايه از اينکه هر قدر زحمت برایآن بکشيد بجا است ] : [4] جز به خدا اميد نداشته باشيد و جز از گناهانتان نترسيد [5] و اگر از چيزی سؤال کنند که نمي دانيد حيا نکنيد و بگوئيد : نمي دانيم [6] و اگر چيزی را نمي دانيد از فراگرفتن آن خجالت نکشيد [7] صبر و استقامت را در هر کار پيشه کنيد که صبر نسبت به ايمان همچون سر است در مقابل تن [8] تن بي سر فايده ندارد و صبر بي ايمان نيز بي نتيجه است .
82 - [3] قال [ع ] : اوصيکم بخمس لو ضربتم اليها آباط الابل لکانت لذلک اهلا : [4] لا يرجون احد منکم الا ربه ، و لا يخافن الا ذنبه ، [5] و لا يستحين احدمنکم اذا سئل عما لا يعلم ان يقول : لا اعلم ، [6] و لا يستحين احد اذا لم يعلم الشی ء ان يتعلمه ، [7] و عليکم بالصبر ، فان الصبر من الايمان کالراس من الجسد ، [8] و لا خير فی جسد لا راس معه ، و لا فی ايمان لا صبر معه
نهج البلاغه