ترجمه آیات بنام خداى رحمان و رحیم، كاف، هاء، یا، عین، صاد (1).
(این رمز عنوان ) یادآورى رحمت پروردگارت به بنده خود زكریاست (2).
آن دم كه پروردگارش را ندا داد، ندایى پنهانى (3).
گفت پروردگارا! من از پیرى استخوانم سست، و سرم سفید شده است، و در زمینه خواندن تو اى پروردگار بى بهره نبوده ام (4).
من از بعد خویش از وارثانم بیم دارم، و زنم نازا است مرا از نزد خود فرزندى عطا كن (5).
تا از من و از خاندان یعقوب ارث ببرد، و پروردگارا! او را پسندیده گردان (6).
(پس بدو گفتیم ) اى زكریا ما به تو مژده پسرى مى دهیم كه نامش یحیى است و از پیش همنامى براى وى قرار نداده ایم (7).
گفت : پروردگارا! چگونه باشد مرا پسرى با اینكه همسرم نازا است و خودم از پیرى به فرتوتى رسیده ام ؟(8).
(حامل پیام به وى ) گفت : پروردگار تو چنین است، و همو فرموده كه این بر من آسان است، از پیش نیز تو را كه چیزى نبودى خلق كرده ام (9).
گفت : پروردگارا! براى من علامتى بگذار. گفت : نشانه ات این باشد كه سه شب تمام با مردم سخن گفتن نتوانى (10).
پس از عبادتگاه نزد قوم خود شد و با اشاره به آنان دستور داد كه صبح و شام خدا را تسبیح گویید (11).
(ما گفتیم ) اى یحیى این كتاب را به جد و جهد تمام بگیر. و در طفولیت او را حكمت و فرزانگى دادیم (12).
و به او رحمت و محبت از ناحیه خود و پاكى (روح و عمل ) بخشیدیم، و او پرهیزكار بود (13).
و با پدر و مادرش نیكوكار بود و سركش و نافرمان نبود (14).
درود بر وى روزى كه تولد یافت و روزى كه مى میرد و روزى كه زنده برانگیخته مى شود (15).