سیر تطور سینمای دفاع مقدس؛ از مرز تا موقعیت مهدیگونه دفاع مقدس، تنها گونه بومی سینمای کشور است؛ گونهای کاملا وطنی که فراز و نشیبهای بسیاری را به خود دیده و سیاست خاصی در پیدایش آن دخیل نبوده است.در ابتدای دهه ۶۰، یک گونه سینمایی مستقل نبود. بیشتر مامنی برای فیلمسازانی بود که دغدغه اجتماع داشتند. در آن سال ها، سینمای ایران پذیرای دو دسته فیلمساز بود: یک دسته، کسانی که از سینمای قبل از انقلاب آمده بودند و می خواستند به واسطه ساخت آثاری با محوریت جنگ، تطهیر شده و به دامن فیلمسازی در نظام جدید ایران بازگردند و دسته دوم، جوانان خلاقی که تازه به ناوگان سینمایی کشور افزوده شده بودند.
