به نام خدا
سلام
خانم آنشرلی به نکته ی کاملا صحیحی اشاره فرمودند.
البته همون طور که گفتند تو مواقع خاصی که عکاس قصد داره چیزی رو نشون بده میشه از این روش پیروی نکرد.
یکی از سوژه های اصلی عکس شماره 4 هوای ابری و سایه هایی بود که روی کوه های شمالی تهران افتاده بود. و من میخواستم که حتما یه منظره از این صحنه ی زیبا تی عکسم داشته باشم.
ولی همون طور که می دونید اگه قرار باشه تصویری از این جور صحنه ها و خصوصا از این فاصله که جزئیات زیادی درش وجود نداره گرفته بشه خیلی خشک و یکنواخت میشه. بنا بر این خوبه که کنار سوژمون یه سوژه ی دومی هم داشته باشیم. البته این کارا باید به صورت خاصی انجام بشه که عکس خوب در بیاد. که من هنوز به این سطح نریسیدم. ولی میرسم به امید خدا :)
انتقاد خانم آنشرلی در مورد عکس 3 هم صادقه.
ولی اون عکس رو هم به عمد اینجوری انداختم و اون تانک طفلی رو نصفه و نیمه تو کادر جا دادم :)
هرچند اصلا اون طوری که می خواستم نشد. چون میخواستم نصف دهانه ی لوله ی تانکه تو عکس باشه. ولی نشد.
به نظرم اینجوری به چشم بیننده ی عکس مسیر میدیم. بیننده نا خود آگاه از سمت چپ تصویر شروع می کنه و عکس رو میبینه تا اینکه میرسه به مرکز عکس که همون تندیس بسم الله هستش. نمیدونم تو این عکس چقدر موفق بودم !
منتظر انتقادات و پیشنهادات بقیه ی دوستان خوبم نیز هستم :)
تا بعد ...
