تبیان، دستیار زندگی

شعــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــر و مشـــــــــــــــــــــــــــــــــاعـــــــــــــــــــــــــــــــــره
                                                     ...سلام رفقا...
یه تاپیک جالب تو کانون بود گفتم اینجا باشه بد نیست.شاید بتوان فهمید کیا واقعا با ادبیات انس دارن.
این مسابقه مشاعره ی تعیینی هستش و شما با حرفی شعرتون رو شروع می کنید که نفر قبل برای شما تعیین کرده و دوباره شما وقتی شعرتون رو نوشتید برای نفر بعد یه حرف دلخواه می نویسید
شعــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــر و مشـــــــــــــــــــــــــــــــــاعـــــــــــــــــــــــــــــــــره

گُل را تو گُل گفتی
و گُل،
گل شد...
ور نه
گُل نباتی بیش نبود،
روئیده بر کناره ی جاده های قول و قرارها
مشتاق نورُ
رزقُ روزی خویش
.............
  (م)

گل نی ای گل نی ای گل نی

بگو کی کار ما گل می کنه ، کی

اگه خواهی دل ما نشکونی

نگو هرگز ، بگو وقت گل نی

( ر)

من  بنده ی  مهر توام  با ان و با این نیستم

هرکس به سویی می رود،تاسودخودجویدهمی

من پیرو  این عهد و  پیمانها و ایین  نیستم

گردیده ام  از  خود رها،دنیا  نهادم  زیر پا

از این همه جویندگی نالان و غمگین  نیستم

********

(ه)

بازم همزمان با دوستان پاسخ ثبت کردم منتهی ایندفه دیگه ویرایش نکردم ، یه شعر دیگه میذارم با میم اکی ؟

مقام شامخ شیخ مکرم

نمیشه با لغاز ما و تو کم

مو که اسرار پنهون تو دونم

چرا سجاده می شویی دمادم

(ر)

مستی سرم آمد.. نور نظرم آمد

چیزی دگر ارخواهی چیزی دگرم آمد

**

زهر غم تو میچشم طعن رقیب میكشم

با تو بدین صفت خوشم دست منست و دامنت

**

خ

ای بابا بازم همزمان شد !! عیب نداره با ه میذارم .

هر چند که خسته ام ولی می خوانم

بهر دل مشدی ممدلی می خوانم

یاران همه رفته اندو سالن خالیست

من شعر برای صندلی می خوانم

(ر)

خورشید نشسته روی بامم

فهرست تمام رنج گیتی

یکسر همه شد نصیب کامم

فردا که کتاب قصه شد باز

در حاشیه ها بود کنامم

هر لحظه اجل سراغ گیرد

خط می زند از کتاب نامم

تو را میخواهم و دانم که هرگز 

به کام دل در آغوشت نگیرم

.......

     (د)

چه قشنگ ، چه جالب ، چه دلنواز !!!

ولی نه خدایی خوشگله ها 3 تا پست تو یه صفحه بزنی هی بگی(ر) بده اصلا انگار نه انگار !!!

عیب نداره ما همچنان می مانیم و همچنان در پی یک (ر)

دردا که گل ز ریشه خود فصل می شود

وانگه به شاخه ای بدلی وصل می شود

دیگر تمیز بین اصیل و بدیل نیست

اینجا کپی برابر اصل می شود ...

 سلام

دوست آن باشد که گیرد دست دوست

در پریشان حالی و درماندگی.....

(ق)