تبیان، دستیار زندگی

                                                    «انتخاب استاد»

اَعُوذُ باللهِ مِن شَیطانِ الّعینِ الرَّجیم. بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم.   ﴿ وَ کُنتُم اَزواجاً ثَلثَهً * فَاَصحابُ المَیمَنهِ مآ اَصحابُ المَیمنهِ * وَ اَصحابُ المَشئَمهَ مآ اَصحابُ المَشئَمهِ * وَ السّابِقونَ السّابِقون * اُولئکَ المُقَرَّبون * فی جَنّاتِ النَّعیمِ * ثُلَّهٌ مِنَ الاَوَّلینَ * وَ قلیلٌ مِنَ الاَخِرینَ ﴾

( شما خلایق در آنروز (قیامت) بر سه دسته مختلف شوید. گروهی راستان که اصحاب یمین باشند چقدر حالشان نیکوست! و گروهی اصحاب شوم و شقاوتند که چقدر روزگارشان سخت است. و طایفه سوم آنانکه در ایمان بر همه پیشی گرفتند( عارفان، سالکان). آنان به حقیقت مقرّبان درگاهند. آنان در بهشت پرنعمت متنعمند. آنها عده زیادی از امم پیشینیان ( زمان پیامبر اکرم (ص) ) هستند. و عده کمی از متأخرین ( پیامبر آخرالزمان). ).

 ﴿ لاَصحابِ الیَمین * ثلهٌ مِنَ الاَوّلین * و ثُلهٌ مِنَ الاخرین ﴾

( نعمتهای بهشتی مخصوص اصحاب یمین است که جمع زیادی از پیشینیان ( زمان پیامبر پیامبر اکرم(ص)) . و عده زیادی از امّت رسول آخر زمان هستند. ).

 ﴿ و اَصحابُ الشِّمالِ مآ  اصحابُ الشِّمال ﴾

 ( و اصحاب شقاوت و شوم که نامه عملشان به دست چپ است. ).

-        قرآن کریم ، سوره واقعه –

 

     آمده است که استاد باید دستت را بگیرد، سلوک الی الله کار آسانی نیست، استاد می گوید از اینجا بیا از آنجا نرو، از آنجا بپیچ اونطوری بیا و...  . اگر دستت را نگیرد به جائی نخواهید رسید و در تاریکی دنیا نیاز به چراغ هدایت دارید که گمراه نشوید. حالا استاد کجاست و چطور پیدا کنیم؟ اساتید انگشت شمارند و تازه براحتی آدم را قبول نخواهند کرد. حال اگر تنها راه رسیدن به قرب خدا استاد است و استاد پیدا نمی شود چکار کنیم؟      توضیح:

     طبق آیات بالا ( سوره مبارکه واقعه) در روز واقعه بزرگ بطور حتم به سه دسته تقسیم می شویم، دو گروه به بهشت می روند و یک گروه به جهنم :

   1- اصحاب مشئمه، اصحاب شمال ( شوم زده و نگون بختان و نقطه کور، جهنّمیان)

          ( گنه کاران، فاسقان)

 

   2- اصحاب میمنه ، اصحاب یمین ( اهل سعادت، جنّت) ( گرفتار برزخ و قیامت نیستند و بسرعت وارد بهشت می شوند)

       (عده زیادی از پیشینیان. و عده زیادی از امّت رسول آخر زمان هستند).

 

   3- مقرّبون ، سابقون ( سالکان، عارفان) ( اهل جنّات نعیم)

         (عده زیادی از پیشینیان هستند. و عده کمی از امّت رسول آخر زمان).

 

محور درجه بندی درجات سیر سلوک(از سمت راست از درجه کم، تا درجه بالا در سمت چپ):

اصحاب مشئمه  ....  متوسطین .....  اصحاب میمنه  .....  (آمدن استاد) ......  مقرّبون

                                                    

شرح:

    بسیاری از مردم که بفکر رسیدن به تکامل هستند جزء رده ی متوسطین هستند، که خود نقطه صفر و نقطه شروع برای رسیدن به اصحاب میمنه می باشد ( افرادی که بین رده متوسطین و رده یمین هستند تقریباً 70% خوبند و 30% مشکل دارند).

 

    حال برای رسیدن به رده یمین ، ابتدا باید انجام واجبات و ترک محرّمات عمل کرد، دید درچه زمانی نماز می خوانید و چقدر به حریم باید و نباید ها اهمیت می دهید. هر وقت گناه صغیره ای نداشته باشید و نیز مقداری مستحبّات ( برای اطمینان و زاپاس) انجام دادید، هروقت گناهی کردید بسرعت توبه کردید که گناه مانگار نشود و آثارش باقی نماند و بازگشتید، هرگاه حضور قلب داشتید و خود را همیشه در حضور خدا حس کردید، به رده یمین خواهید رسید. اصحاب یمین دیگر گناه           نمی کنند، و بصورت فرهنگ و بدون ریپ و قطع و وصل ( بصورت روتین) به راه خود ادامه می دهند و در مجلسی که گناه خدا می شود آنجا را ترک می گوید. اسماعیل هایتان را قربانی کنید ( غرور، شهوت، غضب، و...).

و حتی تا به اصحاب یمین نرسیدید حرفی از استاد و راهنما نزنید که نیازی ندارید! استاد شما تا رسیدن به رده یمین    قرآن، پیامبران و امامان(ع)، سنّت و احادیث می باشد و نیاز شما را بکلی تا آن زمان برطرف می سازد. استاد وقتی همه تکالیف خود را انجام دادید می آید، و تا وقتی دفتر تکالیفتان پر نشده است موقعش نخواهد بود.

اصحاب یمین نقطه صفر رسیدن به رده مقرّبون می باشد.

  

     بعد از اینکه از اصحاب یمین شدید، نوبت آنست که مستحبّات و مکروهات را رعایت کنید.  پس از آنکه مستحبّات و مکروهات انجام دادید واردات قلبی پیش می آید، نوعی استنباط و اجتهاد و ذوق خاصی پیش می آید که باید و نباید های جدیدی (طریقتی) انجام دهید.

یکسری هدایت های که خداوند مخصوص بندگان خواص قرار داده پیش می آید، الهاماتی پیش می آید که سدّهایی که سرراه شماست می فهمید و آنها را برمی دارید ﴿الَّذینَ جاهَدُوا فِینا لَنَهدِیَنَّهُم سُبُولَنا﴾ «قرآن، سوره عنکبوت(29)، آیه69».

    اینجاست که به نقطه وسط بین یمین و مقربین رسیده اید، خداوند خودش استاد را سر راهتان قرار می دهد ( تا به این نقطه نرسیدید نیاز به استاد ندارید)، موقع آن رسیده است که استاد زیر بال و پرتان را بگیرد تا به سمت مقرّبون( نزدیکان،عارفان) پرواز کنید و زحماتتان بدلیل بی تجربگی به هدر نرود و به ته درّه نیفتید. اینجاست که در ها باز می شود. استاد چراغ راهتان می شود چشمی می شود که شما میتوانید جلوتر خودتان را هم ببینید، راه درست را نشانتان می دهد و چشمانتان را باز می کند. شما هرچه به سمت بالاتر حرکت می کنید احتمال سقوط و افزایش فشارهای شیطانی بیشتر می شود اینجاست که اهمیت وجود استاد در این مراحل آخر نمایان می شود. رفتن در راهی که نمی شناسیم بدون راهنما و استاد خطرناک و بلکه محال است، مثل راه رفتن در تاریکی مطلق است.

      «پیر» را بگزین که بی پیراین سفر       هست بس پرآفت و خوف و خطر

    هرکه اول مرشدی در راه شد           او زغولان گمراه و در چاه شد

 

به می سجاده رنگین کن گرت پیرمغان گوید     که سالک بی خبر نبود ز راه و رسم منزلها

سعی نابرده دراین راه بجائی نرسی                       مزد اگر می طلبی طاعت استاد ببر

 

     باید پس از یافتن استاد خود را به سپرد و به او اعتماد کرد و با احترام و تواضع بسیار بدون چون و چرایی سخنان او را جامه عمل پوشاند ( و با فهم اندک خود نفع و ضرر ظاهری را جستجو نکرد). گوش جان سپردن به پندها و راهنمایی های او تنها تشکر از استاد است. تنها دلیل در اختیار گذاشتن علوم جدیدتر از طرف استاد، پیروز شدن در آزمایشات و نیز یافتن استاد در اینکه شاگرد وظایف خود را به نحو احسن انجام داده است، می باشد. هیچ گاه بر استاد اعتراضی نکند و همواره با تمام وجود به دروس گوش جان بسپرد و با تحمل تلاش و ریاضت فراوان آنها را موبه مو انجام دهد.

    حال چگونه  جزء مقرّبین شویم، باید در هر عمل خیر پیشتاز و خط شکن و باشیم و سبقت بگیریم ﴿والسّابقونَ السّابقون﴾.

 

تذکر: همیشه به علمتان عمل کنید وگرنه خداوند آن علم را از شما می گیرد. سعی کنید در رفتن در این راه از ابتدا تا پایان کاملاً غیرمتظاهر و متواضع باشید ( کسی بویی نبرد که شما سالک راه خدا هستید، خدا اینطوری خیلی دوست دارد) و سعی کنید هیچ گاه غرور وجودتان را نگیرد که طبق تجربه داشته هایتان بر باد خواهد رفت. سعی کنید همیشه رازدار باشید تا خداوند اسرار بیشتری به شما بیاموزد. همواره از نمایش کرامات و نیروهایی که خداوند به سالکان مقرّب می دهد ( از قبیل طی الارض یا کشف شهود) بپرهیزید. هیچ گاه از علم یا از نیروهای خدادادی اتان سوء استفاده نکنید چراکه همانجا متوقف خواهید شد و به درجات معنوی والاتر نخواهید شد. چیزهایی بالاتر از رسیدن به نیروهای مافوق وجود دارد ( از قبیل علمهای خاص و یا دیدار اولیاء و ابرار)که خداوند پس از اینکه مشاهده کرد شما ظرفیت لازم را پیدا کردید به شما عطا می نماید.

 

اللّهمَ عَجّل لِوَليّکَ الحُجَة ابنِ الحَسَن. يا قائمَ المَهدی(عَج).

سلام بر بنده و رسول خدا، حضرت محمد (ص)

سلام بر بنده و ولیّ خدا، حضرت علی (ع)

سلام برکاملترین مخلوق و حجت خدا ، حضرت مهدی(عج).

 

Jadeye_tariki@yahoo.com

 

http://p-mr-yahyaie.mihanblog.com

http://nilofare-abi.persianblog.com

 

فروردین ماه 1386  خورشیدی                                            

  به نام هستي    

          برگزيده اي از سخنان عارف بزرگ شاه آبادي ( ره )‌

عبادت ، اجراء توحيد است در ملك بدن از باطن قلب .  نماز ذات مقدس است به جميع اسماء و صفات . نماز وسيله ي معراج وصول سالك است .

  نتيجه مطلوب از عبادت ( حضور قلب در عبادات است اجمالا) كه ثناي حق مي كنم به ثنايي كه حق تعالي براي خود فرموده .  و آن از براي همه كس ميسر است ، و آن ، چنان است كه انسان از اول عبادات تا آخر آن به طور اجمال ، قلب را به اين معني كه اشتغال به ثناي معبود دارد متوجه و حاضر كند.

 

مغز انسانيت يا ( اراده ) : اي طالب حق و سالك الي الله ، چون شيطان واهمه را به زنجير كشيدي و خلع نعلين حب زن و فرزند و ديگر شئون دنيوي را نمودي وبا جذوه ي نار عشق فطره الهي مانوس شدي و اني آنست نارا گقتي و خود را خالي از موانع سير ديدي و اسباب سفر را آماده كردي ، از جاي برخيز.... و زنجيرها و سلسله هاي زمان را بگسلان و از اين زندان ، خود را نجات ده .

  در روح ملكاتي حاصل مي شود كه مبدا ( بهشت متوسط ) است وآن يكي از اسرار ، تكرار اذكار و اعمال است . زيرا زبان كه ذكر الهي را تكرار كرد. كم كم قلب هم باز مي شود و آن نيز متذكر مي شود چنان چه از تذكر قلب ، زبان نيز متذكر مي شود. انسان بايد ذكر را تلقين قلب كند و مادامي كه انسان با زبان ذكر مي گويد و مشغول تعليم قلب است . ظاهر به باطن مدد مي كند . همين كه زبان قلب باز شد از باطن به ظاهر مدد  مي شود. همين كه از قرآن كلام را به زبان اجرا كرد. نشاطي در انسان توليد مي شود كه خستگي سابق را برطرف مي كند. 

 

وضو : به منزله سپري است براي سالك كه از ورود شيطان به قلب جلوگيري مي كند . در واقع سالك همچو رزمنده اي است كه آماده ي رزم مي شود وبايد براي مبارزه با شيطان و جنگ با نفس اماره خود را مهياي نبرد كند و لباس رزم بر تن نمايد.

   و نيز براي جلوگيري از شر نفس و شيطان ، دوام وضوء را سفارش مي فرمودند .

تكرار آيه آخر سوره حشر ( يا ايهاالذين آمنو اتقوالله و لتنظرنفس ماقدمت لغد ) تدبر در معني آن ها در تعقيب نمازها خصوصا در اواخر شب كه قلب فارغ اليال است خيلي موثر است در اصلاح نفس .

 

-       انسان تا تنبه پيدا نكند كه مسافر است و لازم است براي او ( سير) و داراي مقصد است و بايد به طرف آن مقصد ، ناچار حركت كند و حصول مقصد ممكن است و بايد دانست كه موانع بزرگ اين بيداري ، فراموشي ( سير) است . و ارادهو عزم را در انسان مي ميراند و انسان گمان مي كند، وقت براي سير وسيع الست ، اگر امروز حركت به طرف مقصد نكند ، فردا مي كند . و اگر در اين ماه سفر نكند ماه ديگر سفر مي كند !

-       نگذار در اين ماموريت ، ( پيامبر) بخاطر اعمال شما خجل و شرمسار شود.

 

-       شفاعت ، كمك خواستن از ديگري است و در جايي كه نمي توان به تنهايي به هدف دست يافت از شفيع كمك گرفته مي شود. شفاعت در لغت از ماده شفع گرفته شده كه به معني ( زوج ) است .     امام راحل ( ره ) فرموده اند : (( از خدعه هاي بزرگ شيطان است ، دل بستن به شفاعت اولياء ( ع ) و تجري در معاصي . اميد به شفاعت داريم ، لكن اين اميد بايد ما را به سوي طاعت حق تعالي كشاند نه معصيت.   جلوه هاي رحماني ص 43 (چهل حديث)

 

-       ظهور حسنه از انسان به واسطه ده نعمت خداوند مي باشد:

1- نعمت ايجاد     2- نعمت استعداد      3- تربيت      4- ارتزاق       5- بعث رسل   6- نزول كتب      7- تبين حسنات و سيئات        8- توفيق            9- اخلاص         10 – عبوديت .

-       موجودات با تمام مراتب بالا و پائيني كه دارند ،‌همگي به وجه مخصوصي بدون آن كه چيزي واسطه باشد مرتبط با خداي تعالي مي باشند .

اللّهمَ عَجّل لِوَليّکَ الحُجَة ابنِ الحَسَن. يا قائمَ المَهدی(عَج).

سلام بر بنده و رسول خدا، حضرت محمد (ص)

سلام بر بنده و ولیّ خدا، حضرت علی (ع)

سلام برکاملترین مخلوق و حجت خدا ، حضرت مهدی(عج).

 

Jadeye_tariki@yahoo.com

 

http://nilofare-abi.persianblog.com

http://p-mr-yahyaie.mihanblog.com

فروردین ماه 1386

  به نام خداوند هستی بخش

  ذکر جنید بغدادی رحمه الله علیه ( برگرفته از تذکره الاولیاء عطار نیشابوری)

     آن منبع اسرار ، در فنون علم کغمل و در اصول و فروع و در ریاضات و کرامات و کلمات لطیف و اشارات عالی برجمله سبقت داشت . اول کسی که علم اشارت منتشر کرد او بود. جنید همه درد و شوق بود و در شیوه معرفت و کشف توحید شانی رفیع داشت و در مجاهده و مشاهده وفقر آیتی بود. چنان که ( آدم (ع) همه درد و عبادت بود).

    از کودکی بازدرد زده بود و طلب کار و با ادب وبا فراست و فکرت و تیز فهمی عجب بود.

    جنید هفت ساله بود که او را به حج می برند و در مسجد الحرام درباره شکر صحبت می کردند در میان چهارصد پیر، به او گفتند تو نیز چیزی گو ، جنید گفت : ( شکر آن است که نعمتی که خدای عزوجل تو را داده است ، به آن نعمت در وی عاصی نشوی ونعمت او را سرمایه معصیت نسازی )

چون جنید این بگفت ، هر چهارصد گفتند : احسنت یا قره عین الصدیقین .

    نقل است که جنید بعد از نماز خلق بسیار دید . جنید روی به اصحاب کرد و کگفت : ( این همه حشو بهشت اند . اما همنشینی حق را قومی دیگرند).

    نقل است که یک بار جنید را پای درد کرد . فاتحه خواند وبرپای دمید. هاتفی آواز داد که : شرم نداری که کلام ما در حق خود صرف می کنی ؟

   نقل است که کفت : یک روز دلم گم شده بود . گفتم : الهی ! دل من باز ده . ندایی شنیدم : که یا جنید ! ما دل به آن ربوده ایم که با ما بمانی . توباز می خواهی تا با غیر ما بمانی ؟

    گفت : چنان که اگر در نمازی مرا  اندیشه دنیاوی در آمدی ، آن نماز  را قضا کردمی و اگر اندیشه آخرت و بهشت در آمدی سجده سهو کردمی .

    گفت : ما این تصوف به قیل و قال نگرفتیم وبه جنگ و کارزار به دست نیاورده ایم ، اما از گرسنگی و بی خوابی یافته ایم و دست داشتن از دنیا و بریدن از آنچه دوست داشته ایم و در چشم آراسته .

  و گفت : این راه کسی رود که کتاب خدای بر دست راست گرفته و سنت مصطفی (ع) بر دست چپ گرفته باشد و به روشنایی این دو شمع می رود و گفت : ( شیخ ما در اصول و فروع وبلا کشیدن ، امیرالمومنین علی (ع ) است در گزاردن حربها ، از او چیزها حکایت کردند که کس طاقت شنیدن آن  ندارد ؛ که او امیری بود که خداوند تعالی او را چندان علم و حکمت کرامت کرده بود .

    نقل است یکی پیش جنید حکایت می کرد از گرسنگی و برهنگی . جنید گفت : برو ایمن باش که او گرسنگی و برهنگی به کسی ندهد که جهان را پر از شکایت کند . وبه صدیقان و دوستان خود دهد . تو شکایت مکن . 

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           گفت : خنک کسی که او را در همه عمر یک ساعت حضور بوده است.

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : خطرات ایمان و اشارات غفران  است .

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : بندگان دو قسم اند : بندگان حق اند بندگان حقیقت . اما بندگان حق آنجا اند که اعوذ برضاک من سخطک و اما بندگان حقیقت آنجا اند که اعوذ بک منک .

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : گفت : خدای عز وجل بندگان دو علم می خواهد شناخت علم عبودیت ، دوم شناخت علم ربوبیت و هرچه جز این است ، حظ نفس .

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : میان بنده حق – چهار دریاست که تا بنده آن را قطع نکند به حق نرسد: یکی دنیا و کشتی او زهد  است و یکی آدمیان و کشتی او دور بودن است از ایشان . ویکی ابلیس و کشتی او بغض است و یکی هوا و کشتی او مخالفت است .

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : از میان هواجس نفسانی و وسواس شیطانی فرق آن است که نفس به چیزی الحاح کند و تو منع   می کنی و او معاودت می کند اگر چه بعد از مدتی بود تا وقتی که به مراد خود رسد . اما شیطان چون دعوت کند به چیزی ، اگر خلاف آن کنی او ترک آن دعوت کند .  و گفت ( این نفس ، بدی فرماینده است ، به هلاک خواند و یاری دشمنان کند و متابع هوا بود وبه همه بدی ها متهم است .

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : دل دوستان خدای ، جای سرّ خدا است و خدای عز و جل سر خود در دلی ننهد که در وی دوستی دنیا بود.

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : اساس آن است که قیام نکنید به مراد نفس .

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : نفس هرگز با حق تعالی – الفت نگیرد.

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : به رعایت حقوق نتوان رسید مگر به حراست قلوب.

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : بنده آن است که با هیچ کس شکایت نکند و ترک تقصیر کند در خدمت .

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : به درستی که حق تعالی - معامله یی در آخر با بندگان خواهد کرد ، به اندازه آن بود که بندگان در اول با او کرده باشند.

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : هر چشمی که به عبرت حق تعالی  مشغول نبود نابینا به ؛ و هر زبان که به ذکر او مستغرق   نیست ، گنگ به  و هر گوش که به حق شنیدن مترصد نیست ، کر به ، وهر تنی که به خدمت خدای – عزوجل – در کار نبود ، مرده به .

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : هر که دست در عمل خود زند . قدمش از جای برود و هر که دست در مال زند ، در اندکی افتد و هر که دست در خدای زند ، جلیل و بزرگوار شود .

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : هر که میان خود و حضرت خدای توبره یی پرطعام نهاده است آن گه خواهد که لذت مناجات یابد ، این هر گز نبود.

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : زمین درخشان است از متعبدان چنان که آسمان درخشان است به ستارگان.

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : بلا چراغ عارفان است و بیدار کننده مریدان و هلاک کننده غافلان .

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : همت اشارت خدای است و ارادت اشارت فرشته و خاطر اشارت معرفت و زینت تن اشارت شیطان و شهوات اشارت نفس و لهو اشارت کفر .

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : علم آن است که قدر خود بدانی . محبت امانت خداست .

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : وقت چون فوت شود ، هرگز باز نتوان یافت و هیچ چیز عزیزتر از وقت نیست !

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : پرسیدند که : ( چه حال است که مرد آرمیده است ، چون سماع شنود اضطراب در وی پدید آید ؟ ) . گفت : ( حق تعالی – ذریت آدم را در میثاق خطاب کرد که : الست بربکم ؟ همه ارواح مستغرق لذت آن خطاب شدند . چون در این عالم سماع شنوند ، در حرکت و اضطراب آیند) .

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : گفتند : فرق میان دل مومن و منافق چیست ؟ گفت : ( دل مومن در ساعتی هفتاد بار بگردد و دل منافق هفتاد سال بریک حال بماند ).

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : چون وفاتش نزدیک آمد درسجود افتاد و می گریست گفتند : با این همه عبادت ؟ گفت : این ساعت صحیفه عمرمن در خواهند نوردید و هفتاد سال عبادت و طاعت را می بینم در هوا به یک موی آویخته وبادی در آمده و آن را می جنباند . نمی دانم باد قطعیت یا باد وصلت .نمی دانم که مرا به کدام راه خواهند برد! ... گفت : بسم الله الرحمن الرحیم و جان بداد . غسال در وقت غسل کردن خواست تا آبی به چشم او رساند . هاتفی آواز داد : دست از دیده دوست ما بدار که چشمی که به نام ما بسته شد جز به لقاء ما نگشاید ...

ÿ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           : یکی گفت : جنید را به خواب دیدم. گفتم : خدای عز وجل با تو چه کرد ؟ گفت: ( رحمت کرد . و آن همه اشارات و عبادات باد بود ، مگر آن دو سه رکعت نماز که در نیم شبان می کردم ).

 

 

اللّهمَ عَجّل لِوَليّکَ الحُجَة ابنِ الحَسَن. يا قائمَ المَهدی(عَج).

سلام بر بنده و رسول خدا، حضرت محمد (ص)

سلام بر بنده و ولیّ خدا، حضرت علی (ع)

سلام برکاملترین مخلوق و حجت خدا ، حضرت مهدی(عج).

 

Jadeye_tariki@yahoo.com

 

http://nilofare-abi.persianblog.com

http://p-mr-yahyaie.mihanblog.com

 

فروردین ماه 1386

 

قال الصادق  عليه السلام :

ان قوما جلسوا عن حضور الجماعة فهم رسول الله - صلى الله عليه وآله - ان يشعل النار فى دورهم حتى خرجوا و حضروا الجماعة مع المسلمين 

عده اى در هنگام وقت نماز جماعت مى نشستند (و به نماز جماعت حاضر نمى شدند) پيامبر اسلام تصميم گرفت كه خانه هاى آنها راآتش بزند تا از منازلشان بيرون آمده و در جماعت مسلمين حاضر شوند.

(بحارالانوار، ج 88، ص 16)

 

یه افسره جلویه یه ماشینو میگیره به راننده میگه شما از طرف انجمن حمایت ایمنی راه ها به خاطر بستن کمربند 50 هزار تومن برنده شدین با این 50 هزار تومن می خواین چی کار کنین میگه میرم که باهاش گواهی ناممو بگیرم زنش که بغل دستش بود می گه نه بابا آقای افسر وقتی شوهرم مست می کنه از این چرت و پرتا ریاد میگه یکی که عقب تازه از خواب بیدار شده بود می گه من می دونستم با ماشین دزدی نمیشه در رفت یکی از صندوق عقب داد می زنه می گه از مرز رد شدیم یا نه؟

  به نام هستي                                                               برگزيده اي از( كشكول ، شيخ بهائي)

 

%                     امام رضا (ع) را پرسيدند: زچه رو شب زنده داران مؤمن خوش سيما تراز ديگرانند؟ فرمود: از آن رو كه با خداوند خلوت همي كنند و خداوند نور خود را بر ايشان همي افكند.

%                      خوشوقت كسي است كه در نفس خويش خلوتي يابد كه بدان مشغول شود.

%                      بهترين عبادت همواره انديشيدن در بارة خداوند و قدرت اوست . امام صادق (ع)

%                      عمر را در قيل و قال سركرده ايم ، برخيز كه فرصت سخت تنگ است .

%                      سخناني خيال پردازنه است كه نه تشنه ي حقيقت را سيراب مي كند و نه شايسته ي تكيه كردن است .

%                      مرا گريه برخويش است نه برديگران . پرداختن به عيوب خويش مرا از ديگران بازداشته است .

%                      عزت ، همواره ناآرام بود تابه خانه اي رسد كه ساكنانش از آنچه در دست مردمان است مايوس بودند ، همانجا مقام كند.

%                      بايزيد را پرسيدند: آيا شود كه بنده اي به يك ساعت به حضرت حق رسد؟ گفت : بلي  اما سود بقدر سفر است .

%                      بايزيد را پرسيدند: با كدام كس همنشين شوم . گفت : آن كس كه نيازمند آن نباشي كه چيزهائي را كه خداوند از آن آگاه است از او پنهان كني .

%                      بايزيد را پرسيدند: راستي چيست ؟ گفت : آنچه كه دل قبل از زبان گويد.

%                      هيچ چيزي نيست كه چشمت برآن افتد و در آن پندي نبود.

%                       عابدي گفت : اگر يك قرص نان حلال بدست آورم،‌بسوزانمش و گردش كنم تا بيماري خويش با آن درمان سازم.

%                      زبانم گاه مي گويد :‌خدايا چنين و چنانش كن ، اما دل من مي گويد: مبادا هرگز

%                      بزرگي گفته است : شگفتا از آن كس كه خداي خويش بشناسد و لحظه اي از او غافل ماند.

%                      يكي از بزرگان : هرگاه نفس تو ،‌در آنچه تو فرمانش مي دهي ، فرمانت نبرد، در آنچه او بدان مشتاق است ، فرمانش مبر.

%                      اگر دوستي گزيدي ، بزرگي را كه كريم و عفيف و باحيا بود بگزين ، آنچنان كه هر چرا تو بپذيري بپذيرد و آن چرا رد كني ، مردود دارد.

%                       يحيي بن معاذ را پرسيدند: كدام محبت حقيقي است ؟ گفت : آن كه با احسان افزون نشود وبا جفا اندك نگردد.

%                      مردي زاهد را پرسيدند: تقوي راوصف كن. گفت : اگر به سرزميني پرخار گام نهي چگونه رفتار كني؟ گفت : پرهيز و حذر كنم . گفت : در دنيا نيز چنين كن . تقوي همين است .

%                      يكي از بزرگان مي گفت : خداوندا مرا از دوستان محفوظ بدار . پرسيدنش كه سبب چيست ؟ گفت : من خويش را از دشمن بپايم، اما از دوست پائيدن نتوانم.

%                      ابراهيم ادهم را گفتند: زچه رو خداوند را همي خوانيم و اجابت نكند؟ گفت : از آن رو كه خواندتان و اجابت نكرديد.

%                      اعرابئي زماني كه ديگران سخن همي گفتند، بسيار سكوت مي كرد. وي را گفتند: چرا با مردمان در سخن شركت نكني ؟ گفت از آن رو كه لذت گوش آدمي از آن اوست . اما لذت زبانش از آن ديگران.

 

اللّهمَ عَجّل لِوَليّکَ الحُجَة ابنِ الحَسَن. يا قائمَ المَهدی(عَج).

سلام بر بنده و رسول خدا، حضرت محمد (ص)

سلام بر بنده و ولیّ خدا، حضرت علی (ع)

سلام برکاملترین مخلوق و حجت خدا ، حضرت مهدی(عج).

 

Jadeye_tariki@yahoo.com

 

http://nilofare-abi.persianblog.com

http://p-mr-yahyaie.mihanblog.com

 

فروردین ماه 1386   

  به نام حضرت دوست

                                              آيا مي دانيد؟!

ÿ                بعد از توبه حضرت آدم ، به علت دل تنگي و گريه هاي زياد او در زمين ، خداوند يك خانه از بهشت فرستاداز ياقوت سرخ آن را بيت المعمور نام كرد و به مكه نهاده آنجا كه امروز خانة كعبه است ، تا گرد آن خانه طواف كند چنانكه فرشتگان بر دور عرش طواف مي كنند . تا زمان نوح (ع) كه خداي تعالي طوفان فرستاد، بفرمان خداوند آن خانه را به آسمان چهارم برد .

ÿ                وقتي قابيل برسر راه هابيل آمد نمي دانست چگونه او را بكشد ، ابليس بصورت شخصي در آمد وماري را در دست داشت بينداخت وبا سنگ سرش را بكوفت پس قابيل چنين كرد.

ÿ                اولين بت پرستي را (ابليس يا عزازيل )ياد انسان داد. بعد از فوت جانشين حضرت آدم  ( مهلائيل)، ابليس در ميان آنها رفت و گفت: صورتي درست كنيد بسان او تا خلق بيايند آن را زيارت كنند و نوميد باز نگردند و آنها چنين كردند.

ÿ                اولين كسي كه سوگند به دروغ خورد ابليس بود و حوا بدان سوگند فريفته شد. ( هر كه از اين درخت بخورد آنرا زوال نباشد پس سوگند خورد به عزت خداي تعالي كه من اين را راست مي گويم)

ÿ                ماهيان در دريا از تسبيح گفتن خود مي نازيدند ، ولي وقتي يونس در شكم ماهي چندان تسبيح و عبادت كرد ، اهل دريا و فرشتگان را از روي شرم آمد.

ÿ                نوح از ابليس پرسيد كدام كار است كه مردم از آن در دوزخ شوند؟ گفت اول حسد ، دوم حرص ، سوم كبر وچهارم بخل.

ÿ                نام فرشته سمت راستت ملهم و او دل بنده را بطاعت و خيرات مايل مي كند و آن كه بر جانب چپست نامش وسواس و ازياران ابليس است و دل تورا به معصيت و وسواس مايل مي كند ،اين دو فرشته پيوسته در منازعه هستند هركدام نصرت يابند ديگري ضعيف و نحيف مي گردد.

ÿ                 آسيه زن فرعون به خداي ايمان آورده بود وفرعون او را  عذاب سخت   مي نمود، آسيه گفت : اي خداوند من خانه من را در همسايگي خود بنا كن . در تمام عذابها خداوند حجاب از بهشت برمي داشت تا آ‎سيه به بهشت مي نگريست از عذاب فرعون هيچ نمي فهميد تا سيبي از بهشت آوردند تا جان از او جداشد و به رحمت ايزدي پيوست .

ÿ                امانت انسان بودن بر نفس نيست بلكه بر قلب است ، قلب هم موضع نظر حق است و چون طاقت آن نظررا دارد از حمل امانت در نخواهد ماند. وبدين سبب امانت الهي را انسان پذيرفت .

ÿ                 حلاج در خطابي مناجات گونه برتعجب مي پرسد: كدام نقطة زمين از تو خالي است كه خلق ترا در آسمان مي جويد؟

ÿ                حلاج برپسرش حمد كه از وي درخواست نصيحت كرده جواب داده بود: مراقب نفس خود باش. اگر اورا به كاري مشغول نداري او ترا به خود مشغول خواهد داشت.

ÿ                 آدمي در محكمة وجدان هزاران بار محكوم مي شود وراه توبه را پيش مي گيرد. ولي ابقاي در برگشت را وساوس شيطاني در اعمال اش قرار مي دهد تا وجودش عرصة امتحان الهي قرار گيرد.

ÿ                دلي مانند دل حضرت ابراهيم (ع) كه تسليم رضاي حق و نيز دل حضرت اسماعيل كه تابع رضاي خداشد، دلي كه اندوه اش چون اندوه حضرت داود(ع) ودلي كه فقرا و چون فقر يحيي ( ع) و صبر او چون صبر ايوب (ع) و شوق او چون شوق حضرت موسي (ع) درمناجات و تسليم اوچون تسليم زكريا(ع) و هاجر و اخلاص اوچون اخلاص حضرت محمد(ص) و بالاخره در جوان مردي ، فتوت ، دانش شجاعت وبه طور كلي در همه صفات پسنديده چون دل اميرموءمنان علي (ع) لازم است .

ÿ                 خدا به داود (ع) سه چيز داد: يكي آواز خوش كه هر وقت توراة خواندي درختان و كوهها با او تسبيح مي كردند، پس از آن او را زبور كرامت كرد هر وقت مي خواند خلق بيهوش مي شد. قوتش چنان بود كه آهن در دست وي چون موم بود .

ÿ                 همه عضلات بدن انسان يك زماني استراحت دارند . بجز قلب ، بايستي هميشة آماده گرفتن مفاهيم آسماني باشد. آري همه دل دارند، اما دلي كه از اعماق اش يگانگي ، محبت و مهرورزي وبراي تعالي روح به تپش مي افتد و در راه ايمان ، حقيقت و عشق به خداجويي مي تپد اندك است .

ÿ                 انسان عاقل اوقات خود را در شبانه روز به 4 قسمت تقسيم مي كند ، ساعتي در مناجات ،ساعتي در تفكر صنع خدا  ساعتي در محاسبه نفس و ساعتي هم براي فراهم آوردن غذاي حلال اختصاص مي دهد.

(گزيده اي از قصص انبياء و كتاب از ازل تا قيامت وكتاب شعله طور)

 

اللّهمَ عَجّل لِوَليّکَ الحُجَة ابنِ الحَسَن. يا قائمَ المَهدی(عَج).

سلام بر بنده و رسول خدا، حضرت محمد (ص)

سلام بر بنده و ولیّ خدا، حضرت علی (ع)

سلام برکاملترین مخلوق و حجت خدا ، حضرت مهدی(عج).

 

Jadeye_tariki@yahoo.com

 

http://nilofare-abi.persianblog.com

http://p-mr-yahyaie.mihanblog.com

فروردین ماه 1386  

رنجانيدن‌ ذمي‌ رنجانيدن‌ پيامبر

«مَن‌ْ أذي‌ ذِمّياً فَاَنَا خَصْمُه‌ُ وَ مَن‌ْ كُنْت‌ُ خَصْمُه‌ُ خَصَمْتُه‌ُ يَوْم‌َ الْقِيامَه‌ِ».    

«هر كسي‌ به‌ يك‌ ذمي‌ آزاري‌ برساند من‌ دشمن‌ او مي‌شوم‌ و با هركس‌ دشمن‌شوم‌ در روز قيامت‌ با او ستيز مي‌كنم‌.»

در اين‌ روايت‌ نيز پيامبر(ص) هرگونه‌ آزار رساندن‌ به‌ اهل‌ كتاب‌ را بادشمني‌ با خويش‌ مساوي‌ تلقي‌ كرده‌ و اعلام‌ مي‌كند كه‌ در قيامت‌ براي‌ دفاع‌ ازمظلوم‌ ـ هر چند يهودي‌ باشد ـ برخواهد خاست‌.