تبیان، دستیار زندگی

سلام

دوران دانشجوئی برای خیلی از دانشجوها (اگه با اطمینان نخوایم بگیم همه) دوران شیرین و پر خاطره ایه.

دوستان عزیز،دانشجوهای قدیمی و جدید میتونین خاطرات شیرین و تلخ خودتون و تجربه هایی که از این دوران کسب کردین رو اینجا بنویسین تا باقی هم مستفیض بشن

شاد باشین

درپناه خدا

به نام خدا - سلام .
نوید جان خاطره ی باحالی بود .
همینه دیگه ؛ وقتی قاچاقی می ری دانشگاه همین مشکلاتم داره :D

سلام
چیکار می کرد
ای روزگار......
موفق باشید

ای ولله ...خیلی خندیدم...ای ولل..ای ول

یادمه همیشه ترم های زوج استادا وقت كم می اوردن. چون قبل از عید نوروز كه كلاسها تق و لق بود و انتخاب واحدها و تغییر واحدها بود بعد از عید هم تا كلاسها جون بگیره می شد خرداد و فشار دانشگاه به اساتید برای اخذامتحانا و نمره رد كردن
یك ترم یك یاز استادها برای اینكه درسش تمام شود در هفته آخر سه تا كلاسی كه در یك روز می رفت را تجمیع كرد یعنی كلاس 8تا10 و 10تا12 و 1تا3 كه هركدوم خدود 30 دانشجو داشت رو اعلام كرد از صبح همه 90 نفر در كلاسها حاضر شوند تا سه جلسه پشت سر هم برگزار كنیم.
صبح كه رفتیم تازه دنبال مستخدم و نگهبان می گشتیم تا كلید سالن كنفرانس را گیر بیاریم آخه هیچكدوم كلاسها گنجایش 90 نفر دانشجو رو نداشت. تا 40 دقیقه دنبال آنها می كشایم. بعد كه معلوم شد نگهبان نیست و كلید را داده به یكی دیگه از دفتردارهای یه داشنگده دیگه. تا بریم اونو پیدا كنیم شد ساعت 9 بیست دقیقه. اونرو كه پیدا كردیم تازه دبه درآورد كه من اجازه ندارم كلید پیش من امانته. تا بیایم راضیش كنیم و ایشون تشریف بیارن ساعت شد9 و چهل -پنجاه دقیقه و تا ایشان نقل مكان كنند از آنیكی دانشكده (فنی2 دانشگاه نجف آباد) به این یكی دانشكده (فنی2 كه معروف بود به نركده) یك ربع طول كشید. تازه وقتی رسید گفت خوب نامه معاونت دانشجویی كو؟ تازه معلوم شد كه باید قبلا با معاونت دانشجویی هماهنگ می كرده ایم جهت استفاده از سالن كنفرانس. بدو بدو خودمونو به ساختمان دروس عمومی كه مقر معاونت دانشجویی هم بود رساندیم و حال بیا آقایونو راضی كن كه درسمان عقب بوده و سه جلسه یكی كرده ایم تا آقایان راضی شوند و نامه بدهند ...خلاصه دردسرتان ندهم ساعت حدودای 10ونیم نامه رو گرفتیم و رفتیم سراغ نگهبان مزبور و ایشان راضی شدند دربرا باز كنند. رفتیم داخل و حالا سیستم صوتی رو كسی بلر نبود راه بندازه. میكروفون هم نبود. چراغها و.. رو روشن كرده بودیم و دانشجوها نشسته بودند روی صندلی ها ولی میكروفون نبود. به این نشون تا خود ساعت 11جلسه درس شروع نشد.
ساعت 11 جلسه شروع شد و استاد شروع به درس دادن كردن.
اولش كه خوب گذشت 1 ساعت یا یك ساعت و ربع بود كه درس گوش می دادیم كه یه دفعه یه نفر از طرف دفتر مدیریت دانشگاه اومد كه چه نشسته اید كه قرار است ساعت 1 بعداز ظهر آقای رئیس دانشگاه با مهمانانشان از تهران اینجا جلسه ای همایشی یه چیزی توی همین مایه ها تشكیل بدن. آب سرد ریختن رو سرمون. انها كه تو چرت بودن و حالا از صدای این بنده خدا چرتشان پاره شده بود كلافه از دست دادن جای گرم و نرمشان بودند و آنها هم كه عشق تحصیل بودن و از خر خوانین به شمار می رفتند یه جور دیگه. استاد هم كه اگر كاردش می زدی خونش در نمی اومد
خلاسه 3جلسه كه قرا بود اونروز برپا شود عملا 1 ساعت و خورده ای بازده داشت.

به نام خدا - سلام .
nayyeri1982 گرامی خیلی خاره ی باحالی بد . ولی عجب بچه درس خونایی شماها بودید که تا 11 منتظر شدید تا کلاس تشکیل بشه .
---------------------------------------
امروز سر کلاس بودیم و استاد داشت درس می داد . یهو دیدیم صداهای ناجور می یاد و از دهنه ی کولر صدای ریزش سنگ می اومد. استاد گرم مشغوا درس دادن بود و بچه ها کنجاو داشتن صدا رو کشف می کردند . یهو یکی گفت : " اوه .بیرونو ببینید "
عجب تگرگی می بارید و به چه درشتی . یهو وسط حل مثال بچه ها همه بلند شدند و رفتن لب پنجره و استاد مجبور شد انتراک بده . رفتیم بیرون دیدیم تمام کلاس ها برا مدتی لغو شدند .
ولی خداییش تگرگ می باریدا . اگر می خورد به هر کسی داغونش می کرد . محوطه ی دانشگاه خالی بود . خیلی جالب تگرگ می بارید .

با سلام به شخص خانم گل

خاطره که زیاد داریم اما یکی از خاطرات خنده دارم این بود که ترم گذشته در کلاس c2رشته کامپیوتر بچه ها داشتند برنامه مینوشتند و استاد هم نظارت می کرد بعد رفت سراغ یه گروه به بچه ها کمک کرد بهد دید بچه ها گیج میزنن گفت مگه من کامپایلرم.

آقا همه خاطره گفتن من موندم ........خوب بزارید یکی از شربازیامو بگم.
رشته ی من کامپیوتره ....یک استاد داشتیم که اول هر جلسه امتحان می گرفت چون سر به هوا بود میومد و سر کلاس سوال طرح میکرد و تو شبکه میگذاشت ما هم تو برگه فقط جواب میدادیم. یه روز استاد همینطور سرش به داش کامی ما(کامپیوتر سرور) بند بود که رفتم بیرون و دیدم یکی از بچه ها غمباد گرفته که من دیشب درس نخوندم . استادم گفته اگه اینبار آزمونو خراب کنم میندازم.
من با گوشیم اس دادم به یکی از بچه ها که هر جور شده استاده رو بکشه بیرون. اونم لطف کرد و چند دقیقه نشد استاد اومد بیرون. (استادها وقتی میبینن که یکی از دانشجوهاشون ازشون مشاوره میخواد جو میگیرن که خصوصی حرف بزنن)رفتم با کامی سرور و تمام سوالا رو نوشتم. فیوض رو هر کاری کردم . قطع نشد . بعضی از بچه ها سکته کرده بودن که بیا بشین الان میبینتت. منم فایل استادو بستم و سیستمو خاموش کردم.
جاتون خالی تا استاده اومد سوالارو برداشتم و از پشت میز اومدم کنار. استاده تا دوباره سیستم و راه انداخت ما سوالارو منتشر کردیم. پایینترین نمرمون 85 شد.
باور کنید من دختر آرومیم.

ترم اول بود كه رفته بوديم دانشگاه ماهم كه جاتون خالي خيلي شربوديم شر كه نميشه گفت شايد خيلي باادب. بايكي از بچه ها بوديم ظهر ناهارو خورديم بعد خيلي سنگين شديم گفتيم بريم يه چرتي بزنيم يه جايي رفتيم و يه كلاس خالي پيدا كرديم جاتون خالي صندلي ها رو رديف كردم مثل تخت گوشي رو هم گزاشتم رو موسيقي   گفتيم حسابي حال كنيم ديگه رفتيم تو حال خودمون چه خوابي بود چون بعدش با يه فرياد بلند كه حاوي اين متن بود( اينجا دانشگاست يا مسافرخونه) از طرف ما بهش بهش ميگفتيم مدير دانشگاه اما مسيول ساختمان و امتحانات و ازين حرفا بود. همچين از جامون پريديم بعدشم كلي مارو دعوا كرد مگه ما كار بدي كرده بوديم ...

سلام جناب حسين اقا شما کار بدي نکرده بوديد فقط يادتون رفته بوده يه پتو با خودتون ميبرديد...

به نام خدا - سلام . حسين جان ما هم تو دانشگاه ها تو کلاساي نقشه کشي تخت خواباي جالبي درست مي کنيم . ولي موسيقي نمي زاريم ديگه بعدشم مي ريم ته کلاس مي خوابيم نه جلو که تابلو شيم . بعدشم فکر کنم به خاطر اهنگه بهتون گير داد .