تبیان، دستیار زندگی

شعــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــر و مشـــــــــــــــــــــــــــــــــاعـــــــــــــــــــــــــــــــــره
                                                     ...سلام رفقا...
یه تاپیک جالب تو کانون بود گفتم اینجا باشه بد نیست.شاید بتوان فهمید کیا واقعا با ادبیات انس دارن.
این مسابقه مشاعره ی تعیینی هستش و شما با حرفی شعرتون رو شروع می کنید که نفر قبل برای شما تعیین کرده و دوباره شما وقتی شعرتون رو نوشتید برای نفر بعد یه حرف دلخواه می نویسید
شعــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــر و مشـــــــــــــــــــــــــــــــــاعـــــــــــــــــــــــــــــــــره

در این زمانه که شرط حیات نیرنگ است      دلم برای رفیقان بی ریا تنگ است ...

(ش)

شب عاشقان بی دل چه شبی دراز باشد 

تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد

..........

    (ا)

به نام خدا سلام

-------------------------------

اینجا تاریکست
و من از تاریکی می ترسم
چشم هایت زیباست
چشم هایت روشن
تو به جای فانوس
تو به جای هر شمع
چشم در اینه دار
بگذار
تا در این تاریکی
روشنی هم باشد

...................

"    ز    "

به نام خدا

سلام

*************

ز مدینه  تا  به کعبه, سر و  پا  برهنه  رفتن

دو  لب  از  برای  لبیک  به  وظیفه  باز کردن

به  مساجد و معابد, همه  اعتکاف  جستن

ز  ملاهی  و  مناهی, همه   احتراز   کردن

شب  جمعه ها  نخفتن, به  خدای راز گفتن

ز  وجود    بی  نیازش,  طلب    نیاز    کردن

****************

(ج)

خمار  شب  شده  مشتاق  چشمم

نه  در خوابم ،نه  بیدارم که  بینم

ورق ها  می خورد  اوراق چشمم

(م)

من ترا مشغول میكردم دلا

یاد آن افسانه كردی عاقبت

ای دل مجنون و از مجنون بتر

مردی مردانه كردی عاقبت

عشق را بی خویش بردی رد حرم

عقل را بیگانه كردی عاقبت

دانه ی بیچاره بودم زیر خاك

دانه را صد دانه كردی عاقبت

شمع عالم بود عقل چاره گر

شمع را پرانه كردی عاقبت

یكسرم اینسوست دیگر سوی دوست

دو سرم را شانه كردی عاقبت

كاسه ی سر از تو پر بود و تهی

كاسه را پیمانه كردی عاقبت

جان جان داران سركش را بعلم

عاشق جانانه كردی عاقبت

**

پ

فکر بلبل همه آنست که گل شد یارش
گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش
دلربایی همه آن نیست که عاشق بکشند
خواجه آن است که باشد غم خدمتکارش
........
  (ب)

به  خدا  که  هیچ  یک  را, ثمر  آنقدر نباشد

که  به  روی  نا امیدی, در  بسته  باز  کردن

(گ)