تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : در نامه پرسش هاي متعددي مطرح كرده ايد كه هر كدام قابل توجه و دقت است. قبل از پاسخ به پرسش هاي شما، با نگاه به نوشته و مطالب نامه تان به نظر مي رسد مشكل پيش آمده برايتان در ابتدا كم و بيش قابل پيش بيني بود كه مي توانستيد آن را مهار نماييد.دوران طولاني نامزدي و مخالفت شديد پدرتان با اين مسئله از ابتدا وانتقادهاي سخت او كه مي توانست در رفتار شما با ديگر افراد خانواده نسبت به نامزدتان نمود داشته باشد و موارد ديگري كه مطمئناً در روابط شما وجود داشته و جزئيات آن را بيان نكرده ايد، مطمئناً در جدايي و وضعيت پيش آمده بي تأثير نبوده است. سفارش ما در اين مورد آن است كه اگر نارسايي ها واشكالاتي از شما موجب جدايي بين خانواده و فاميل و وضعيت پيش آمده شده و مي توانيد با جبران آنها را ترميم نموده يا حداقل كاهش دهيد، انجام دهيد.در پاسخ به سؤال اوّلتان كه چگونه به خانواده ثابت كنم همان دختر چند سال پيش هستم بايد بگوييم: براي اين كار بايد در عمل، اين ادعا را ثابت كنيد، يعني پدر و مادرتان روحية شما را به خوبي مي شناسند، پس با تظاهر و حفظ ظاهر نمي توانيد نظر آنان را به نكته مذكور جلب نماييد، بلكه بايد در ابتدا موضوع نامزد را براي خود حل كرده باشيد، نه اين كه بگوييد روح شاداب و سرزنده ام با عمل ايشان مرد!تسلم شدن در برابر مشكلات و احساس ضعف و ناتواني ، توان دروني شما را تضعيفمي سازد.هميشه به خود بگوييد: هنوز براي تسليم شدن زود است. هرگز تسليم نشويد. همين كه فكر كنيد كاري از شما ساخته نيست، بهانه و انگيزه لازم براي شكست فراهم آورده ايد.همه بايد اين واقعيت را بپذيريم كه زندگي هم روشنايي دارد و هم تاريكي. زندگي هم شيرين است و هم تلخ. انسان ها در سختي آفريده شده اند و هر چه درجه قرب و ايمان به خدا بيشتر باشد، با مشكلات و سختي ها و آزمايش هاي سنگين تري مواجه مي شود.امام علي (ع) مي فرمايد: "الدهر يومان يوم لك و يوم عليك؛ روزگار هر انساني دو روز بيش نيست: روزي كه بر وفاق و خواست او مي چرخد و روزي ديگر كه به زيان و ضرر او رقم مي خورد".(1) بناي زندگي بر اين نيست كه هر كس به آرزويش برسد.حضرت در نامة خود به فرزندش مي فرمايد: "ليس كل طالب يصيب؛ هر طالبي به مقصد نمي رسد".(2)ما از جريااتي كه در اطراف ما مي گذرد، اطلاع كامل نداريم و براساس ظاهر آن حكم مي كنيم. شايد مصلحتي در آن نهفته كه بر ما مخفي مانده است، مثلاً اين كه نامزد شما منصرف شود و با ديگري ازدواج كند، چه بسا ممكن است اين تصميم ناگهاني به نفع شما تمام شود. شايد در ادامه زندگي با ايشان مشكل مي داشتيد. پس به اين امر راضي باشيد و يا حداقل تظاهر به رضايت كنيد.امام صادق(ع) درباره پيامبر (ص) فرمود: "هرگز در مورد چيزي كه قبلاً اتفاق افتاده بود نگفت: اي كاش غير آن واقع مي شد".(3)در دايرة فرمان، ما نقطة تسليم لطف آن چه تو انديشي ، حكم آن چه تو فرماييروان شناسان خنده بر مشكلات و تظاهر به مسرت را يكي از راه هاي غلبه بر نگراني مي دانند. ويليمام جيمز مي گويد: هر وقت خواستيد احساس خاصي را در خودتان پديدار سازيد، كاري كنيد كه اگر آن احساس طبعاً به شما دست مي داد، خود به خود آن كار را مي كرديد، مثلاً اگر خواستيد احساس خوش بختي كنيد، خود را واقعاً خوش بخت بپنداريد و بخنديد و با نشاط و خرم و خندان باشيد.سرود يا شعري را زير لب زمزمه كنيد. خود به خود خواهيد ديد كه واقعاً خوش بخت و مسرور شده ايد".(4)برخورد اصولي و منطقي شما با مشكل مطرح شده، آرامش را به اهل خانواده نيز برخواهد گرداند، هر چند توقع اين بود كه پدر و مادر به شما دلداري مي دادند. البته رفتار غير منتظرانه دايي و خاله شما به روحيه مادرتان كه دلبستگي خاصي به آنان داشته ، شوك وارد كرده است، ولي بهايشان بگوييد اكنون زندگي حال ما مهم تر از پيش آمد گذشته است و به فكر خود و آينده فرزندان باشند. ما از سرزنش پدرتان تعجب مي كنيم، چون شما در اين قضيه نقشي نداشته ايد، در حالي كه خودش از ابتدا با اين وصلت راضي نبود.در عين حال برخورد آنان را حمل بر دلسوزي نماييد و با گفتار و رفتار خود به خانواده بفهمانيد كه هيچ اتفاقي نيفتاده است. اين مسائل در روزگار ما بسيار به وقوع مي پيوندد. مشكلي نيست كه قابل حل نباشد. به لطف و عنايت خدا چشم بدوزيد كه همه كارها به دست او انجام مي گيرد. قرآن مجيد مي فرمايد:" عسي آن تكرهوا شيئاً و هو خير لكم و عسي أن تحبوا شيئاً و هو شرٌ لكم؛ چه بسا امري را نمي پسنديد، در حالي كه برايتان خوب است و چه بسا امري را دوست مي داريد ، در حالي كه برايتان بد است".(5)به خانواده بگوييد: با اين وضعيت نه تنها مشكل شما كم نشده، بلكه موجب اضطراب و نگراني خانوادة شما شده است، پس چه بهتر با همكاري و همفكري يكديگر راه عبور از اين وضعيت را پيدا نماييد.بايكوت كردن و قطع رابطه با فاميل راه صحيح براي حل مسأله نيست، بلكه صورت مسئله را پاك كردن است.با كينه توزي و نفرت و احساس نارضايتي به ديگران آسيب نمي رسانيد، بلكه بيش تر به خود ضرر مي رسانيد. كنفوسيوس مي گويد: "اگر كسي بدي بكند يا مال شما را بربايد، اهميتي ندارد، بلكه فراموش نكردن و دائماً به خاطر آوردن آن است كه شما را ناراحت مي كند".(6)به خانواده تان بگوييد از نظر اسلام قطع رحم جايز نيست.هر چند فاميل مقصر باشند، مجوزي براي قطع رابطه نيست. از سوي ديگر انسان نمي تواند از فاميل و اطرافيان بي نياز باشد. در مثل هاي عاميانه گفته شده: خويش و اقوام اگر گوشت انسان را بخورند، استخوانش را دور نمي ريزند. پيوند خويشي يك پيوند طبيعي است كه به آساني بريده نمي شود.امام علي (ع) مي فرمايد: "انسان هيچ گاه از خويشانش بي نياز نمي شود. حتي اگر مال و اموال داشته باشد، به ملاطفت و احترام آن ها احتياج دارد. آن ها هستند كه با دست و زبان از او حمايت مي كنند.خويشان و اقارب بهتر از او دفاع مي نمايند. در مواقع گرفتاري زودتر از ديگران به ياريش مي شتابند. هر كس از خويشانش دست بكشد، يك دست از آن ها برداشته اما دست هاي زيادي را از دست خواهد داد".(7) البته در اين وضعيت بايد از بزرگ فاميل كمك بخواهيد تا پادرمياني كنند و بين فاميل آشتي برقرار نمايند.در عين حال از موضوع پيش آمده نگران نباشيد. گذشت زمان بسياري از مسائل را حل مي كند. بايد سعي كنيد شما و مادر و ديگر اعضاي خانواده كه از اين موضوع آسيب روحي ديده اند، دوباره و به تدريج خود را باز يابند و به زندگي عادي برگردند. البته برخي از نشانه هاي آسيب روحي در مادر يا خواهرتان نقل كرديد كه در حركات ظاهري خود را نشان مي دهد، بهتر است با يك روان شناس متبحر در شهرستان خود يا در كرمان مشاوره نماييد تا به صورت حاد باقي نماند. در صورت نياز مي توانيد با تفن 7743183 0251 با مسئول مشاوره و تربيتي صحبت كنيد.پي نوشت ها : 1 - نهج البلاغه، فيض الاسلام، قصار 390. 2 - همان، نامه 31. 3 - بحارالانوار، ج68، ص 157. 4 - ديل كارنگي، رمز موفقيت ، ص 212. 5 - بقره (2) آيه 216. 6 - ديل كارنگي، آيين زندگي، ص 131. 7 - بحارالانوار، ج74، ص 101.

پاسخ : به نظر مي‌رسد رفتار همسرش از نوعي هيجان عصبي ناشي مي‌شود، نه ديوانگي به معناي خاص. افرادي هستند كه در مواقع ناراحتي، رفتاري خارج از پيش‌بيني از خود نشان مي‌دهند كه بيشتر از رفتار وراثتي آن ها ريشه مي‌گيرد و نبايد به عنوان عامل اساسي براي جدايي و طلاق تلقي شود، پس بهتر است در چنين مواقعي با خونسردي، براي برگشت به حالت اوليه كمك كرد، نه اين كه با نشان دادن لجاجت‌هاي بيشتر وضع موجود را بحراني‌تر كرد. در شرايط خاص هيجاني هيچ كس نصيحت نمي‌پذيرد، بلكه بايد در وقتي كه آرامش روان ايجاد شد، با زبان نرم و استدلال و منطق سخن گفت. البته چه بسا ممكن است عصبانيت ايشان ناشي از اختلالات رواني باشد كه در اين صورت نياز به دارو دارد و بايد به روان‌پزشك مراجعه نمايد. در هر صورت طلاق دادن آخرين راه حل است. بايد همه راه‌ها را آزمود. اگر اثري نداشت، در مرحل? آخر نوبت به طلاق مي‌رسد. تذكر : خواهشمنديم در مكاتبات بعدي، علاوه بر ذكر نام و مشخصات كامل خود ، سؤالات را در يك برگ A4 به صورت خوانا بنويسيد. در اين جهت اسرافي نخواهد بود.

پاسخ : در امر ازدواج چند نكته مهّم مدّ نظر قرار مي‌گيرد كه يكي از آن موارد دارا بودن اصالت و ريش? خانوادگي است كه در احاديث تأكيد فراواني بدان شده است. پيامبر گرامي(ص) فرمود: " با خانواده ها و نژادهاي شايسته ازدواج كنيد، زيرا اصل و نژاد بسيار پنهان و مؤثر است".(1) در عين حال اگر دختر يا پسري معتقدر و متدين هستند و اين موضوع را در عمل نشان داده‌اند، اگر پدر يا مادر آن‌ها يا ديگر فاميلشان داراي مشكل باشد، نبايد دليل براي عدم ازدواجشان شود. بنابر اين بايد توجه داشت نظر احاديث بيشتر به اين نكته است : فرزنداني كه در خانواده‌هايي با داشتن سوء سابقه رشد مي كنند، بيشتر از ديگران زمين? گمراهي يا كج خُلقي دارند، ولي اين موضوع كليت ندارد. ديده شده است كه از ميان افراد و خانواده‌هاي نامطلوب، فرزندان خوب متولد شده‌اند. پس اين گونه موارد نبايد به عنوان يك قانون كلّي تلقِّي شود، بلكه استثنا وجود دارد ، البته گاهي پدر پسر يا دختر در جامعه به بدنامي معروف‌اند كه رابطه با آن‌ها آدمي را در معرض تهمت قرار مي‌دهد. در اين صورت براي رفع تهمت بهتر است از آن ازوداج اجتناب كرد.پي نوشت: 1 - كنز العمّال، ج 16، ص 296.

پاسخ : در مورد اشياي نوراني اطلاع دقيقي در اختيار نداريم، سابقاً تصور مي‌شد كه اين ها مربوط به عالم و جهان ديگر است، اما امروزه ثابت شده كه برخي از آن ها، ساخته دست بشر است.براي آگاهي بيشتر بايد به مراكز علمي و كتاب‌ها يا مجلاتنوشته شده در اين زمينه مراجعه نماييد.

پاسخ : اگر چه پوشيدن يا نپوشيدن لباس طلبگي ارتباطي به شخصيت حقيقي افراد ندارد، نيز تأثيري بر آن نخواهد گذارد، اما به عنوان نماد و ابزار تبليغ، كاربرد وسيعي دارد. شخصي كه طلبه مي‌شود، اگر بخواهد تبليغ دين كند با پوشيدن اين لباس مقدس ، خود را به عنوان عالم به احكام و معارف ديني معرفي مي‌كند تا بشناسند و بدانند احكام اسلامي و اصول و فروع دين را بايد از چه كسي بياموزند.البته در اين بين هستند كساني كه خودسازي نكرده‌اند و با پوشيدن لباس طلبگي، از اين موقعيت سوء استفاده مي‌كنند يا نااگاهانه موجب بد گماني ديگران مي شوند، با اين حال دليل نمي‌شود شخصي كه به خاطر تبليغ اسلام به طلبگي رو مي‌آورد و به اين هدف مقدس ايمان و اعتقاد دارد، به خاطر عملكرد غلط بعضي كه منجر به سوء ظن افراد شده يا مي‌شود ، از پوشيدن لباس روحاني منصرف شود، بر عكس، چنين فردي مي‌بايست‌در اين راه قاطعانه‌تر عمل كند تا با الگو شدن نزد مردم، نقايص و كاستي‌هاي ديگر هم صنفان خود را جبران كند. به عبارت ديگر افراد شايسته بايد اين لباس را بپوشند، تا شأن و مقام روحانيت و ارزش اين لباس حفظ شود. كنار رفتن افراد شايسته ، به معناي تأييد كار كساني است كه احياناً از اين لباس استفاده نامطلوب مي‌كنند.نيز بايد يادآوري كرد افراد و شخصيت هاي با عظمتي چون حضرت امام را كه هيچ كس حداقل در قرن اخير به پايه او نرسيده است. او همين لباس را مي‌پوشيد و يا مانند علامه طباطبايي و شهيد مطهري. پس به خاطر حرف ديگران نبايد از ادامه كار مأيوس شد. لباس روحانيت داراي پيام است و آن، دعوت به اسلام و ياد خدا و آخرت مي‌باشد. در اين شرايط كه زخم زبان‌ها زياد شده، پوشيدن لباس روحانيت يك نوع مجاهده با نفس حساب مي‌شود كه اگر براي خدا باشد، ثواب دارد. اين تصور كه بدون اين لباس، بهتر مي‌توان از دين اسلام تبليغ كرد، به دلائل متعدد نمي‌تواند مورد قبول باشد. از مهم ترين آفات اين تفكر، جدايي انداختن بين دين و روحانيت است واين فكر اشتباه كه مردم معارف و حقايق دين را از شخص غير روحاني بهتر و صحيح تر مي‌آموزند.

پاسخ : برادر گرامي! به شخصي كه چنين خوابي را ديده است بگوييد نگران نباشد، زيرا بسياري از خواب ها يا اصلاً تعبير نمي شود يا اگر تعبير شود، با آن چه در خواب ديده است، مطابقت نخواهد داشت، ديدن بعضي از حوادث در خواب به حالات و عوارض جسمي و روحي شخصي بستگي دارد، مثلاً شخصي اگر در طول روز در فكر بعضي از مسائل باشد يا حتي غذاي خاصي را خورده باشد، ممكن است خواب هايي را ببيند كه فكرش را نمي كرد. كمتر خوابي وجود دارد كه زير مجموعة خواب صادق قرار گرفته و به شكلي كه ديده شده است تعبير شود. البته ديدن خواب بد چه بسا از القاءات شيطاني باشد كه درعالم خواب انسان را با حوادثي وحشتناك و اندوهگين مي كند. در تأييد اين مسئله احاديث و روايات بسياري نقل شده است كه به بعضي اشاره مي كنيم.رسول خدا (ص) فرمود: "خواب ها سه نوع است: يا بشارتي است از طرف خدا يا حديث نفس است ( يعني آن چه در طول روز گفته يا بدان فكر كرده آن را مي بيند) يا وحشت و ترس است كه از جانب شيطان بدو نشان داده شود، پس اگر هر كدام از شما خوابي ببيند كه باعث سرور و خوشحالي اش شود، آن را به هر كسي مي تواند بگويد ، ولي اگر خوابي ديد كه او را ملول و ناراحت كرده است، آن را به كسي نگويد، پس به پا خيزد و نماز بخواند".(1) شايد مراد حضرت از اقامة نماز از بين بردن كراهت قلبي است كه از طريق ديدن خواب بهاو رسيده است.در حديث به نكته خوبي اشاره شده است كه هر رؤيايي را براي هر شخصي خصوصاً اگر رؤيايي باشد كه با حوادث همراه است، باز گو نكند.رسول خدا (ص) در حديثي جداگانه فرمود: "خواب ها مگر بر دانشمندي آگاه و خيرخواه گفته نشود".(2)در حديث ديگر مي خوانيم كه امام باقر (ع) از پيامبر گرامي (ص) نقل فرمود: "خواب شخصي مؤمن بين زمين و آسمان در بالاي سر بينندة خواب معلق مي ماند تا اين كه خود تعبير كند، يا اين كه به ديگري بگويد و او برايش تعبير كند. زماني كه تعبير شد، در كنار انسان فرمود مي آيد و انجام مي شود، پس خواب هايتان را جز به افراد عاقل و دانا نگوييد".(3)در هر حال عالم خواب، عجيب و غير قابل تفسير و تحليل است. اگر كسي خواب خوبي ديد، شايد بشارتي از طرف خدا باشد و نقل آن نزد ديگران معني ندارد، اما اگر خواب بدي ديد، به خدا پناه ببرد و هرگز تفأل بد نزند كه حتماً حادثه اي اتفاق خواهد افتاد. چنين خواب هايي را نزد هيچ كسي نگويد، مگر نزد عالمي دانشمند و با تقوا، و در نهايت با دادن صدقه خيال خود را راحت كند كودكي كه اكنون دو ساله است و نسبت به مسائل ديني علاقه نشان مي دهد، او را بايد تحسين كرد و در تربيتش دقت نمود و اين را خوب به خاطر سپرد كه تربيت در دورة كودكي و نوجواني نقش اساسي در پي ريزي شاكلة اخلاقي و تربيتي فرد در آينده دارد و در نتيجه پدر و مادر كودك به جاي نگراني از خوابي كه ريشه اي ندارد، در تربيت فرزند خود كوشا باشند و بر خدا توكل كنند كه ترس و نااميدي علامت شكست و پيروزي شيطان است.پي نوشت ها : 1 - كنزالعمال، چاپ 15 ، ص 363.2 - همان، ص 365.3 - بحارالانوار، چاپ 58، ص 174؛ گفتار فلسفي ، كودك از نظر وراثت ج1، ص 375.

پاسخ : خواهر زن نسبت به داماد (شوهر خواهرش) يا ساير نامحرم ها فرقي نمي كند و لازم است مقابل داماد پوشش شرعي خود را حفظ كند."داماد بودن از مستثنيات نيست، در نتيجه خانم هاي نامحرم بايد در مقابل داماد حجاب كامل خود را رعايت كنند".(1) و ارتباط غير محرمانه مانند دست دادن جايز نيست.متأسفانه در بعضي از ديد و بازديدهاي فاميلي و مجالسي كه فاميل به طور مختلط برگزار مي كنند، آن طور كه بايد و شايد بين محرم و نامحرم فرقي قائل نمي شوند و خصوصاً زن ها در مقابل افرادي چون داماد (شوهر خواهر) پسر خاله ، پسر عمه، پسردايي، پسر عمو و يا حتي نزد بعضي از دوستان ، حجاب شرعي را رعايت نمي كنند، زيرا وجود چنين رفت و شدهاي صميمي و خودماني را مجوّز حضور آزاد و بي قيد و بند مي دانند، در حالي كه اگر هم افراد فاميل مجبور به حضور مختلط باشند، مي بايست از نظر شرعي تمام آداب اسلامي را رعايت نمايند.در تفسير بعضي از فتاوا آمده است: "خانم ها نمي توانند با پاي بدون جوراب در مقابل نامحرم رفت و آمد كنند و يا با اين وضع براي خريد چيزي به مغازة نزديك منزل بروند و يا اگر نامحرم در خانه است، بدون جوراب در مقابل او ظاهر شوند، اگر چه نامحرم برادر شوهر ، شوهر خواهر، و يا هر نامحرم ديگري باشد".(1) وظيفه هر انسان مسلمان در چنين شرايطي، امر به معروف و نهي از منكر است، و در صورتي كه شرايط امر به معروف مهيا نبود و يا احتمال تأثير دادن وجود نداشت ، انسان بايد سعي نمايد به هر شكل ، خود را از گناه حفظ نمايد.پي نوشت ها : 1 - احكام روابط زن و مرد، تهيه و تنظيم از آقاي مسعود معصومي، ص 109.

پاسخ : صيغة شرعي قسم آن است كه به يكي از اسامي خدا قسم بخورد مانند "خدا" و "الله" نيز اگر به اسمي قسم بخورد كه به غير خدا هم مي گويند، ولي به قدري به خدا گفته مي شود كه هر وقت كسي آن اسم را بگويد، ذات مقدس حق در نظر مي آيد، مثل آن كه به خالق و رازق قسم بخورد، صحيح است، بلكهاگر به لفظي قسم بخورد كه بدون قرينه، خدا به نظر نمي آيد، ولي او قصد خدا را بكند، بنابر احتياط بايد به قسم عمل نمايد.(1)اگر بخواهيم كسي را به صيغة شرعي سوگند دهيم، مثلاً از او بخواهيم قسم بخورد هميشه نماز يا آن را سر وقت انجام دهد (كه اگر تخلف كرد، در مقابلش كفارة شكستن قسم را بدهد) در قسم بايد از كلمات "والله" و "تالله" و "بالله" استفاده كند. يا آن طور كه در توضيح قبلي آمده بگويد : "به خالق هستي قسم كه بر عهده من است از اين پس به فلان واجب الهي متعهد شوم" در اين صورت اگر خلاف آن را انجام دهد، بايد كفاره را بپردازد.البته اگر به غير از نام خدا مثلاً به نام قرآن و يا اولياي الهي قسم بخورد، در صورت تخلّف ، كفاره اي برعهدة او قرار نمي گيرد.پي نوشت ها : 1 - توضيح المسائل مراجع، ج1، ص555 ، مسئلة 2671.

پاسخ : اين خانم همسر شما است و لازم است در پي ايجاد تفاهم و زندگي مسالمت آميز باشيد، در اين صورت حتي مشكلات بزرگ هم قابل حلّ است. البته در شرع اسلام، زن مأمور به حجاب و پوشش اسلامي شده و حدّ آن نيز معيّن گشته است.در اين مورد اگر چه، هر نوع پوششي كه حد شرعي را مراعات نمايد، كفايت مي كند، اما چادر به جهت ويژگي هاي خاص خود در حجاب زن، حجاب برتر شناخته مي شود.نظر اسلام در مورد پوشش زن: قرآن مجيد به پيامبر فرمود: "به زنان و دختران خود و زنان مؤمنان بگو : خويشتن را با جلباب بپوشند كه اين كار براي اين كه به عفت شناخته شوند و از تعرض مصون مانند، براي آنان بهتر است".(1)بعضي از مفسّران جلباب را پوششي فراگير معنا كرده اند كه از بالاي سر تا پايين پا را مي پوشاند و چيزي در حد واندازة چادر است".(2)البته ديدگاه ديگر جلباب را پوشش تا زانو(3)، و ديدگاه سوم جلباب را مقنعه مي داند.(4)براساس ديدگاه اوّل مي توان گفت: قرآن از چادر يا چيزي مانند آن كه تمام بدن را بپوشاند به عنوان حجاب برتر نام برده است، علاوه بر اين دربارة پوشش حضرت فاطمه (ع) هنگام خروج از منزل و رفتن به مسجد براي دفاع از فدك همين پوشش نقل شده است.شايد با استفاده از اين موارد و احاديث ديگر، فقهاي بزرگوار بر حجاب برتر بودن چادر تأكيد كرده اند البته پوشش كامل با مانتو و روسري نيز مي تواند مورد استفاده قرار گيرد، ولي مانتو حجاب برتر نيست، زيرا هر چند با مانتو و روسري پوشش صورت مي گيرد، ولي باز حجم بدن مشخص است و با مقايسة چادر قطعاً آن برتري دارد.در مورد همسرتان ، چند مسئله بايد مورد توجه قرار گيرد.1 - ايشان به جهت عدم مراعات شرط و عدم وفاي به عهد ، كوتاهي كرده است و بايد سعي نمايد كه در صورت امكان اين شرط را فراهم آورد تا حس احترام متقابل و وفاداري در درون خانواده تقويت گردد.2 - در صورتي كه همسرتان از جهت صفات و ويژگي هاي ديگر خوب و پسنديده است، بايد سعي و تلاش در حفظ كانون خانواده نماييد، اگر چه ايشان از آن شرط سرپيچي نموده است.3 - در عين حال كه او را متوجه شرط قبل از ازدواج مي نماييد، سعي كنيد حس انتخاب چادر را به عنوان حجاب برتر در او زنده كنيد. در اين راه مي توانيد با ايجاد ارتباط و ابراز علاقه و محبت هر چه بيشتر او را به خود نزديك تر كرده تا از خواسته قبلي تان بر حفظ چادر آگاه شود، تا با اختيار خود براساس خواسته قبلي شما رفتار نمايد. هم چنين موانع موجود از نظر فكري و اجتماعي و ارتباطي براي انتخاب چادر را از بين برده يا آنها را تضعيف نماييد.مهم، مراقبت زن از خود و حجاب و عفت خويش جهت ايجاد جامعة سالم است. هر چه بهتر بتواند اين هدف را تأمين كند، برتر است. در عين حال در صورت لزوم بايد با حفظ عفت و حجاب زن نقش اجتماعي خود را ايفا كند. البته چون شما قاري قرآن هستيد و مردم شما را به عنوان قاري مي شناسند، سعي كنيد كمتر با همديگر در مجامع عمومي ظاهر شويد. چون نگاه مردم به روحاني و مداح اهل بيت و قاري قرآن و وابستگان آنان نگاه ديگري است و توقع بيشتري دارند. در صورت امكان او را به سفر عمره يا حج ببريد و در مراسم مذهبي مانند نماز جمعه و هيأت مذهبي او را ببريد تا در قضاي ديني زنان چادري قرار گيرد. شركت در اين گونه مراسم تأثير به سزايي در ايجاد روحية مذهبي همسرتان خواهد داشت.پي نوشت ها : 1 - احزاب (32) آية 59. 2 - علامه طباطبايي ، الميزان ؛ شيخ طوسي، تفسير تبيان. 3 - المصباح المنير، ريشة جلب. 4 - راغب اصفهاني ، مفردات ، ريشة جلب.

پاسخ : نماز عيد فطر و قربان در زمان حضور امام (ع) واجب است و بايد به جماعت خوانده شود. در زمان ما مستحب مي باشد و احتياط واجب آن است كه آن را به جماعت نخوانند ، ولي به قصد واميد ثواب مانع ندارد كه به جماعت خوانده شود. چنانچه ولي فقيه يا مأذون از طرف او اقامة جماعت نمايد، اشكال ندارد.(1)پي نوشت ها : 1 - توضيح المسائل مراجع، ج1، ص 852، مسئلة 1516.