ده چیز بر ده گروه خاصه بر دانش پژوهان نکوهیده
است : دروغ گفتن به فرمانروا ، سپهبدی که زر بر سپاه خویش نپراگند ، مرد
سپاهی که از پیکار بهراسد ، دانشمندی که چون چیزی در نظرش مطبوع افتد دل
به هوس سپارد و از گناه نترسد ، پزشکی که خود بیمار و دردمند شود . تنک
مایه ای که به دروغ به سرمایه و دارایی خویش نازد ، سفله ای که بر هر کس
که چیزی دارد رشک برد ، خردمندی که زود خشم بود ، و به چیز کسان طمع ورزد
، کسی که رهنمایی از نادان امید دارد ، و آنکه کارگاه و یا بنیادی عظیم را
به کاهلی سپارد ، و بی خردی که خردجوی نباشد . بزرگمهر
