تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : نماز شب يازده ركعت است , كه به صورت پنج دو ركعتى خوانده مى شود. هشت ركعت آن (چهار تادوركعتى ) به نيت نماز شب و دو ركعت به نيت نماز شَفْع و يك ركعت به نيّت نماز وتر است .وقت نماز شب از نيمه شب تا اذان صبح است , و 13آخر شب كه به آن سحر مى گويند, براى خواندن نماز شب افضل است .(1)اما دربارهء كيفيت نماز وتر و دعا به چهل مؤمن , حديث به خصوصى وارد نشده و به نظر نرسيده است , ولى مرحوم شيح بهايى و كفعمى و صاحب جواهر (ره ) در كتاب هاى خود عباراتى دارند كه مى فهماند در اين موضوع حديث بخصوصى وجود داشته , هر چند به دست ما نرسيده است . ظاهراً منشأ شهرت مزبور, همين عبارات باشد. به علاوه روايات معتبره اى وارد شده كه هر كس به چهل مؤمن دعا كند و پس از آن براى خودش دعا كند, دعايش مستجاب مى شود.از اين رو در قنوت نماز وتر, دعا كردن به چهل مؤمن , وجههء شرعى داشته و بى اشكال است , ولى لزومى ندارد وبدون دعا, نماز صحيح است . اگر كسى خواست در قنوت نماز وتر به چهل مؤمن دعا كند, مى تواند به مردان و زنان ـچه فوت كرده باشند و چه زنده باشند ـ دعا كند.(2)كيفيت نماز شب در حواشى مفاتيح الجنان به طور مفصل آمده , به آن جا مراجعه كنيد.(پـاورقى 1.تحرير الوسيله , ج 1 ص 136(پـاورقى 2.آيت اللّه فاضل لنكرانى , جامع المسائل , ج 2 ص 376و 377

پاسخ : پاداش بستگى به ايمان و عمل صالح دارد, چنان كه جزا و مجازات بستگى به نداشتن ايمان و نبودعمل صالح دارد:ايمان آورده و عمل صالح انجام داده اند, باغهاى بهشتى محلّ پذيرايى آنان خواهد بود. آنان جاودانه در آن جا خواهند ماند وهرگز تقاضاى نقل مكان از آن جا را نمى كنند>.شبيه به اين آيه در قرآن فراوان است :(1)از امام زين العابدين 7نقل شده كه : حبشه باشد, و دوزخ را براى كسى آفريده است كه نافرمانى او كند, هر چند فرزندى از قريش باشد>.در سورهء مباركهء مؤمنون آمده : نمى كنند. كسانى كه ترازوى اعمالشان سنگين باشد, رستگار خواهند شد>.در جاى ديگرى آمده است : مى بخشد و نه فرزندان . نجات از آنِ كسى است كه داراى قلب سليم باشد>.اگر نسب به پيامبر6برسد, باز مشمول همين حكم است و به همين دليل در تاريخ زندگى پيامبر6وامامان بزرگوار: مى خوانيم كه بعضى از نزديك ترين افراد بنى هاشم را به خاطر عدم ايمان يا انحراف از خط اصيل اسلام طرد كردند.اين مطالب منافات با احترام به سادات و فرزندان با تقواى پيامبر6ندارد و احترامى است به شخص پيامبر6و اسلام . رواياتى كه در فضيلت و مقام آن ها وارد شده , ظاهراً ناظر به همين معنا است .(پـاورقى 1.رعد (13 آيهء 35

پاسخ : اگر مؤذّن وقت شناسى باشد يا اگر اذان از صدا و سيما پخش شود كه عمدتاً دقيق است , با اطمينان ويقين به دخول وقت مى توان نماز را شروع كرد. بنابراين موقعى مى توان نماز را شروع كرد كه يقين به دخول وقت حاصل شود. همان موقع اول وقت است و نماز خواندن در آن وقت , نماز اول وقت محسوب مى شود. خوب است وقتى كه اذان گفته شد, مقدارى صبر كنيم تا يقين به دخول وقت پيدا كنيم , چون افقهاى شهرها متفاوت است . يقين واطمينان به دخول وقت از راه هاى : 1 خبر دادن دو نفر عادل , 2 خبر دادن يك نفر عادل , 3 اذان گوى وقت شناس ,4 ساعت دقيق . در فتاواى مراجع آمده است .(1)(پـاورقى 1.توضيح المسائل مراجع , ج 1 مسئله 742

پاسخ : برادر عزيز و گرامى ! خداوند متعال از امدادهاى غيبى اش به شما دريغ نفرمايد. ما نامهء شما را به دفترمقام معظم رهبرى منعكس مى كنيم . ان شاءالله در توان آن دفتر و از وظائف قانون آن باشد و اقدام كند.برادر عزيز, هر مشكل و حادثه اى كه براى انسان پيش مى آيد, با صبر و متانت و با توكل بر خدا و اقدام ازراه هاى قانونى , از مجراى صحيح مى توان بر آن مشكل فائق آمد. پدر شما دچار مشكلى شده و دست تقدير چنين بوده و ان شاءاللّه با پى گيرى شما حلّ مى شود. شما بايد فعلاً دنبال حلّ مشكل خودتان باشيد. مشكل شما با پى گيرى و رفتن به دنبال كار و شغل مناسبى حلّ مى شود. اين در حالى است كه مشكل بيكارى در كشور, عمومى و فراگيراست و جوانان بسيارى به دنبال كار هستند. پيشنهاد ما به شما اين است كه فقط به فكر شغل ادارى و دولتى نباشيد.زمين خدا بزرگ و هر شغلى شريف است . تحمل سختى ها در اين زمينه از بهترين عبادات است . در روايات آمده است . بايستى خيلى زودتر به فكر سامان دادن زندگى مى شديد. نشستن به اميد اين كه شغلى ادارى و دولتى درست بشود, صحيح نيست . اگر در خرم آباد زمينهء شغلى هست , مشغول شويد. اگردر آن جا زمينه وجود ندارد, به شهرهاى اطراف سرى بزنيد. در كارگاه ها و كارخانه ها و كارهاى توليدى و بازار به دنبال شغل مناسب برويد. ان شاء اللّه مشكل زندگى با نامزدتان حلّ مى شود.در عين حال نامه اى هم به همسرتان نوشته ايم كه چنانچه صلاح دانستيد برايشان پُست كنيد.

پاسخ : قرآن مؤمنان را به چشم پوشى از نگاه هاى حرام دستور داده است : (1)از رسول خدا6نقل شده كه .(2)امام صادق 7فرمود: .(3)على 7فرمود: .(4)براى فارغ شدن از چشم چرانى بايد بدانى چشم چرانى و نگاه به نامحرم , كارى حرام است و موجب غضب الهى مى شود. مفاسدى به دنبال نگاه شهوى مى آيد كه باعث آبروريزى مى شود و رابطهء بين انسان و خدا را تيره مى كند.وقتى انسان از چشم خدا افتاد, ديگر لذّت زندگى و لذّت عبادت را نمى چشد و غالباً دچار دلهره و نگرانى مى شود.چشم چرانى گاهى تبديل به عادت مى شود و فكر و انديشهء زندگى , در پاى آن ذبح مى شود. چشم چران هميشه در خيابانها و مراكز رفت و آمد دختران پرسه مى زند و دچار عادت بد استمنا مى شود و گاهى دست به خودكشى وانتحار مى زند.براى نجات از اين بيمارى بايد به ورزش و مطالعه و كار روى آورد و بعد از نمازهاى يوميه از خداوند متعال براى خلاصى از اين بيمارى كمك خواست . ارادهء قوى و تصميم جدى براى نجات لازم است .(پـاورقى 1.نور (30 آيهء 30(پـاورقى 2.ميزان الحكمة, عنوان 3889(پـاورقى 3.همان .(پـاورقى 4.همان , عنوان 3890

پاسخ : زن نيز مانند مرد نمازهاى مغرب و عشا و صبح را در صورتى كه نامحرم نباشد, ميتواند بلند بخواند,ولى نمازهاى ظهر و عصر را نمى تواند بلند بخواند.(1) اين كه گفته ايد اگر بلند نخواند نمى توان صحت نماز را تشخيص دهد, علامت وسواسى بودن است . او نيز مانند بقيهء زنان بايد نماز بخواند و به شك خود توجهى نكند.(پـاورقى 1.توضيح المسائل مراجع , ج 1 مسئله هاى 992ـ 993ـ 994

پاسخ : غسل كردن در داخل نهر آب يا استخر يا با آب لوله كشى و شستن تمامى بدن , جاى شك باقى نمى گذارد و انسان يقين مى كند آب تمامى بدن را فرا گرفته است , مگر اين كه انسان وسواس داشته باشد كه نبايد به شك خود توجهى بكند.

پاسخ : اگر در بين نماز بدن يا لباس نجس شود, اگر ممكن باشد مثلا در كنار نهر يا شير آب نماز مى خواند,بدن يا لباس را آب بكشد يا لباس را تعويض كند و بعد بقيهء نماز را ادامه بدهد.(1) اگر تطهير ممكن نباشد, نماز را باطل كند و بعد از تطهير يا تعويض لباس , نماز را از ابتدا شروع مى كند. اگر در بين نماز بدن يا لباس خونى شود و خون كم تر از يك درهم باشد, نماز خواندن اشكالى ندارد و صحيح است .(2)(پـاورقى 1.توضيح المسائل مراجع , ج 1 مسئله 804(پـاورقى 2.همان , مسئله 848

پاسخ : اگر واقعاً بول از شما خارج مى شود, بايد خود را بشوييد و نمازتان را با لباس و بدن پاك بخوانيد وب راى اين كه بعد از بلند شدن از بيت الخلا بول به لباس هايتان اصابت نكند, با كيسهء پلاستيكى از اصابت بول به لباس هايتان جلوگيرى كنيد و هنگام نماز كيسه را برداشته و مخرج بول را آب بكشيد و نمازتان را بخوانيد. اگر وقت ضيق بود, با بدن نجس وضو گرفته و نمازتان را بخونيد.هنگام وضو گرفتن لازم نيست مخرج بول پاك باشد. اگر واقعاً بول خارج نمى شود و فقط احساس مى كنيد بول خارج مى شود, نبايد بدان توجهى بكنيد. حالتى شبيه به وسوسه پيدا كرده ايد. بدن و لباستان پاك است و مشكلى نداريد.

پاسخ : بعد از غسل جنابت تا وقتى كه غسل باطل نشده , نبايد وضو گرفت و اگر وضو بگيرد, اثرى ندارد وبراى نماز خواندن ضررى ندارد. اگر فراموش كند غسل كرده , باز وضويش بى اثر است و ضررى براى نماز ندارد.(1)(پـاورقى 1.توضيح المسائل مراجع , ج 1 مسئله 391