تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : استما فعلى حرام و گناه است و داراى آثار مخرّب روانى و جسمانى است . گاهى تأثير منفى آن چنان گسترده است كه علاوه بر سلب قدرت اراده و تضعيف حافظه و استعداد و قدرت تفكر و ايجاد اختلال در ثبات روحى و روانى فرد را به انواع بيماريهاى صعب العلاج مبتلا مى كند. جهت آگاهى بيشتر جزوهء پيوست را تقديم مى كنيم .فشار روانى نمى تواند موجب جواز استمنا گردد, چنان كه گرسنه بودن نمى تواند سرقت و غصب مال مردم ياخوردن گوشت خوك يا ميته را تجويز نمايد. بلى اگر گرسنگى , حيات انسان را تهديد نمايد و رفع آن منحصر به موارد حرام باشد, از باب ضرورت , اشكال ندارد.(1) در مسئلهء ارضاى غريزهء جنسى و كاهش فشار روانى , غالباً اين گونه نيست . جزوهء پيوست راه هايى جهت كاهش فشار روانى پيشنهاد مى كند. ان شاءاللّه با مطالعه و عمل به آن مشكل حل گردد.(پـاورقى 1.آيت اللّه مكارم شيرازى , استفتائات جديد, ج 2 مسئله ء17999

پاسخ : سينه زنى , زنجير زنى , تعزيه خوانى , پوشيدن لباس سياه و سياه پوش كردن مساجد و تكايا, براى برپايى عزادارى حضرت سيدالشهدا و ساير امامان : و ابراز تنفر از ظلم و ستم بنى اميه و بنى عباس و ديگرستمگران چون در تداوم هدف عاشورا و توسعهء فلسفهء قيام و نهضت اباعبداللّه الحسين 7نقش مهمى دارد, عملى راحج و مستحب است و از مصاديق , تعظيم شعاير و افضل قربات است .() لازم است همهء ارادتمندان و محبان اهل (پـاورقى 1.آيت اللّه فاضل لنكرانى , جامع المسائل , ج 1 ص 619ـ 620 آيت اللّه مكارم شيرازى , مجموعه استفتائات جديد, ص 157 آيت اللّه حاج شيخ جواد تبريزى , استفتائات جديد, ص 453البيت : از علما و دانشمندان و غير آنان در اقامه عزا در ايام سوگوارى , و بر پايى مجالس جشن و سرور در هنگام ميلاد آنان , از خود همت نشان دهند, زيرا تعظيم اين امور موجب اقامهء دين و احكام الهى و ريشه دواندن اعتقادات در عمق و درون جان انسان ها مى گردد.

پاسخ : برادر گرامى ! پيوسته خدا را شكر و سپاس مى گوييم كه جوانان كنجكاوى چون شما را به جامعهء ماعنايت فرموده است . اينان انديشورانى هستند كه مى خواهند ظرف روح خويش را با معرفت و شناخت صحيح حقايق پر كنند و از سطحى نگرى اجتناب ورزند. سنى مذهبان را همانند تاريخ نگاران اهل سنت مى توان به چند گروه تقسيم كرد: برخى بى اعتنا و غير حسّاسند,همانند برخى مورخان . آنان كه حادثهء عظيم نهضت عاشورا ـ از رسيدن خبر مرگ معاويه به مدينه و خروج اباعبداللّه 7به مكه و قيام حضرت مسلم بن عقيل و حوادث دههء اول محرم و بعد از عاشورا ـ را در حد يك تذكرچند صفحه اى بيان كرده اند, تا كسى اشكال نكند چرا از اين واقعهء مهم تاريخ غفلت كرده اى ! مثل ابن قتيبه دينورى .او در الامامه و السياسيه (1) وقتى از معاويه نام مى برد, با القاب نام مى برد و برايش طلب رحمت مى كند, ولى وقتى از اباعبداله الحسين 7و اصحابش ذكرى به ميان مى آيد, حتى يك كلمه كه بر تعظيم و تكريم دلالت كند, نمى گويد: اگر خيلى خوشبين باشيم , افرادى چون ابن قتيه را مى توانيم جزو بى اعتناها قلمداد كنيم .گروه دوم كسانى هستند كه خواستند يزيد را از هر گناهى تطهير كنند و بگويند مقصر حادثهء عاشورا ابن زياد بوده و يزيد انسانى بزرگوار و فاميل دوست بوده است . لذا وقتى خبر شهادت اباعبداله به گوش يزيد رسيد, گريه كرد و ابن زياد را لعنت نمود و در حق حسين 7دعا كرد. و از خدا براى او طلب رحمت و مغفرت نمود و گفت : اگر بين عبيداله و حسين نسب فاميلى وجود داشت , او را نمى كشت . چنانكه اگر من جاى او بودم , نمى كشتم . ولى در توصيف يزيد او را اميرالمؤمنين مى نامد و مى نويسد: .(2) برخى ديگر يزيد را از هر گونه گناه و تقصيرى در مورد حادثهء عاشورا مبرا مى دانند, اما او را شرابخوار, ضايعه كنندهء نماز و كسى كه در لهو و فساد و فحشا افراط نمود, معرفى مى كنند, ولى با اين وصف به علماى شيعه اهانت مى كنند و آنان را دروغ گو معرفى مى نمايند چرا كه يزيد را كافر مى دانند. اينان توجيه عملكرد يزيد را در واقعهء حرّه ()(پـاورقى 2.حادثه اى كه بعد از عاشورا واقع شد و مردم مدينه عليه يزيد قيام كردند و او را شايستهء مقام خلافت ندانستند. يزيد دستور قتل عام مردم را صادر كرد.آن قدر از صحابه و غير صحابه از زن و مرد و كوچك و بزرگ كشته شد كه در داخل حرم پيامبر6نهر خون جارى شد.مى نويسند: آن چه كه به مردم مدينه رسيد, نتيجهء عملكرد بد آنان بود, زيرا آنان يزيد اميرالمؤمنين را از مقام امارت خلع كردند, در حالى كه او گناهى جز شرب خمر و تضييع نماز و لهو و فحشا نداشت و اين ها او را از دايرهء دين خارج نمى كند, بلكه او يك فاسق بود و جايز نيست به خاطر فسق , كسى را از مقام اميرالمؤمنين بودن خلع نمود!!گروه سوم در تبيين وقايعى كه در نهضت عاشورا از آغاز تا انجام اتفاق افتاد انصاف و وجدان انسانى خويش رازير پا نگذاشتند و حوادث را تقريباً به كيفيتى نقل نموده اند كه در كتب شيعه آمده است . طبرى در نقل نهضت عاشورابيشتر از كتاب كه يك شيعى ملخص بود, استفاده كرده است .(3)ابن اثير آ صمن بيان مقام و منزلت اباعبداله و مظلوميت وى و تبيين رذالت و دنائت ابن زياد و شمر و عمر سعد,نامهاى را كه عبداله بن عباس براى يزيد ارسال كرده نوشته و با ذكر آن پروندهء قطور جنايات و ستم يزيد و يزيديان را به طور خلاصه بيان نموده و از قول ابن عباس مى نويسد: خون مظلومان از شمشير تو مى چكد و سربازان وسواركاران تو به خاطر دشمنى كه با خدا و رسول و اهل بيتش ـ بين كسانى كه آيهء تطهير در شأن آنان نازل شد ـداشتندبه جنگ فرزند پيامبر رفتند و او را كشتند. اهل سنت همانند مورخان سنى مذهب سه گروهند: بى اعتنا,يزيدى و مخالف يزيد.(پـاورقى 1.ص 165و 182ـ 185(پـاورقى2 .ابن عساكر, البدايه و النهايه , ص 226(پـاورقى 3.تاريخ طبرى , ج 4 ص 250ـ 360 ـ الكامل فى التاريخ , ج 4 ص 46ـ 94و 128

پاسخ : خواهر گرامى ! از اين كه با ما مكاتبه نموديد سپاسگزاريم . روايات زيادى از طريق شيعه و اهل سنت دلالت مى كند بر آن كه هنگام ظهور حضرت مهدى 7پيامبر والامقام حضرت عيسى بن مريم 7آن حضرت را برخويش مقدم داشته , پشت سر حضرت به نماز مى ايستد.در كتاب منتخب الاثر از عيون المعجزات اين خبر مورد اتفاق شيعه و سنى نقل شده است : ائمه ءاطهار: را از قيام حضرت مهدى 7آگاه كرد. او آخرين امامى است كه زمين را پر از عدل و داد مى كند, همان طورى كه پر از ظلم و ستم شده است و اين كه حضرت عيسى 7هنگام قيام و ظهور حضرت مهدى 7فرود مى آيدو پشت سر حضرت به نماز مى ايستد>.با آن كه حضرت عيسى 7پيامبر اولوالعزم و داراى عصمت و پايگاه وحى الهى بوده است , با اين همه به امام زمان 7اقتدا مى كند و اين نشان دهندهء عظمت و مقام رفيع حضرت است .

پاسخ : انتخاب مرجع تقليد بايد چند نكته را مورد توجه قرار دهيد:1 بايد فرد مورد نظر از ديگران اعلم يعنى عالِم تر باشد.() راه تشخيص اعلميّت به اين است كه تعدادى از علماى (پـاورقى 2له .توضيح المسائل مراجع , ج 1 ص 13حوزهء علميه , اعلميت او را تأييد كنند:() نمى دانيد>.در اين مورد جامعهء مدرسين حوزهء علميهء قم تعدادى از علما و فقهاى عظام را به مردم معرفى كرده اند كه برگهء آن را خدمت شما ارسال مى كنيم . شما مى توانيد از يكى از آنان تقليد كنيد.2 مرجعى را كه انتخاب مى كنيد, بايد مخالف با هواى نفسانى , و حافظ و نگهبان دين باشد;() يعنى از تقواى كافى (پـاورقى 4.همان , ص 13برخوردار باشد. بديهى است هر كدام از مراجع كه با تقواتر باشند, داراى مزيت است . راه تشخيص اين كه مرجع تقليد عادل و با تقوا است , به اين است كه تعدادى از كسانى كه با او آشنا هستند, شهادت بدهند او آدم با تقوايى است .

پاسخ : وفاى به عهد و پيمان از نظر شرع و عقل و عرف پسنديده است . خداوند متعال در قرآن مجيد مى فرمايد: .(1)در مورد دختر و پسرى كه با هم بيگانه اند و دور از چشم اغيار به خصوص پدر و مادر با يكديگر عهد و پيمان مى بندند, عهد تحقق پيدا نمى كند, تا وقاى به آن لازم و تخلف از آن گاه باشد. ثانياً نوعاً قول و عهد دختر و پسر جوان به يكديگر جنبهء صورى و ظاهرى دارد, نه حقيقى و واقعى .بنابراين وفاى به آن لازم نيست و دختر مجاز است با ديگرى ازدواج كند. البته اگر با توافق و خواست پدر و مادربه يكديگر قول داده باشند, بهتر است صبر كند تا به خواستگاريش بيايد و بعد از خوددارى مى تواند با ديگرى ازدواج كند.(پـاورقى 1.مائده (5 آيهء 1

پاسخ : خواهر گرامى ! از اين كه با ما مكاتبه كرده و پرسش خود را با ما در ميان گذاشتيد سپاس گزاريم . كارشناسان فن , معتقدند بهترين سن ازدواج براى پسر از 24الى 28سالگى است و براى دختران از بيست الى 22سالگى . نيز معتقدند بهتر است تفاوت سنى پسر ودختر, سه الى چهار سال باشد; يعنى پسر چند سال بيشترباشد.(1)از نظر شرعى ازدواج خواهر كوچك تر با بودن خواهر بزرگ تر اشكالى ندارد. اما از نظر عرفى در برخى مناطق اين كار را ناپسند مى دانند و مى گويند: حتماً دختر بزرگ ترگيرى دارد كه خواستگار ندارد! يا مريض است يا بداخلاق است و زن زندگى نيست و... .در حق خواهر كوچك تر گفته مى شود: عجب دختر پررويى است ! خجالت نمى كشد و جلوتر از خواهر بزرگ ترمى خواهد ازدواج كند! نيز دربارهء پدر ومادر مى گويند: از امور اجتماعى اطلاعى ندارند وآبروى دختر بزرگ خود رابردند و او را پيش همسالان و خويشاوندان ضايع كردند! روى اين حساب بهتر است خواهر كوچك تر صبر كند تا بعد از خواهر بزرگ تر ازدواج كند.البته خواهر بزرگ , وسواس را كنار بگذارد و به هر خواستگارى جواب ردّ ندهد و مراعات موقعيت خواهركوچك را بنمايد. وانگهى حداكثر سن دانش آموز سوم راهنمايى 14الى 15سال است . اين سن همان طورى كه درابتدا متذكر شديم , براى ازدواج دختر مناسب نيست , چون به عقيدهء كارشناسان بهترين و مناسب ترين سن براى ازدواج دختر 20الى 22سالگى است و گفتنى است : اگر كسى در اثر ازدواج نكردن , ترس از وقوع در حرام و گناه رادارد, بايد ازدواج كند, چه پسر باشد يا دختر; خواهر بزرگ تر باشد ياكوچك تر. خواهر بزرگ تر و پدر و مادر و خويشاوندان بايد اين حالت را استثنا كنند و طبق رسوم عرف عمل نكنند.(پـاورقى 1.انجمن اوليا و مربيان , جوان و تشكيل خانواده , ص 140

پاسخ : اولاً: در عصر ائمه : اگر كسى نام آن بزرگوار را به زبان مى آورد كافر خوانده نمى شد, بلكه به عنوان خاطى , عاصى و بى فرهنگ ناميده مى شد.ثانياً: از مجموع روايات و اخبارى كه در آن از نام بردن امام 7منع شده استفاده مى شود كه اين ممنوعيت مخصوص عصر حضور و غيبت صغراى آن بزرگوار بوده است نه در هر عصرى .بنابراين , امروز نام بردن از آن بزرگوار منعى ندارد.()(پـاورقى 1.على دوانى , مهدى موعود .اما براى اين كه به ظاهر روايات عمل شود, بهتر است از باب احتياط از نام بردن آقا7خوددارى كند.

پاسخ : بعد از برطرف كردن عين نجاست اگر آب كر به وسيله شير آب يا شيلنگ به محل نجس وصل شود وآب با فشار از آن عبور كند, پاك مى شود و ديگر فشار لازم نيست . در غير اين صورت حتماً بايد فشار داده شود تاغساله خارج گردد.

پاسخ : خواهر گرامى ! درود بر شما.اگر در سفر قضا شده , بايد شكسته خوانده شود, اگر چه مى خواهد در وطن به جا آورد.اگر در وطن فوت شده , بايد تمام خوانده شود, هر چند بخواهد در مسافرت قضايش را به جا آورد. همچنين اگرنمازى باشد كه بايد حمد و سوره اش را بلند خواند, مثل نماز صبح و مغرب و عشا بايد هر وقتى كه مى خواهد بخواند,حمد و سوره اش را بلند بخواند. چنانچه نمازى باشد كه مى باست حمد و سوره اش را آهسته خواند, هر وقتى مى خواهد قضايش را به جا آورد, بايد آهسته بخواند.