در مورد فرمایشات دوست خوبمون selseleh باید عرض کنم اینکه اختلاف بین علما هست و باشه هیچ گونه چالشی رو به همراه نداره بلکه کاملا باعث پیشرفت و پیشبرد اهداف میشه .

این رو از چندین روحانی سرشناس و با سواد سوال کردم که چرا علما با یکدیگر اتفاق نظر کلی ندارند ؟ اکثرا جواب میدادند همانطور که اطباء و دکترین هم نظر کاملا یکسانی ندارند و این اختلاف نظر ها باعث پیشرفت خواهد بود .


در مورد انتخاب مرجع تقلید هم نخیر ؛ این طور نیست که  هر کسی به دلخواه یکی از مراجع رو انتخاب کنه . بله به دلخواه هر شخص بر اساس دستوراتی که بتونه اعلم رو تشخیص بده  و "مراجع اعلم" به عقیده من لفظ غلطیست . چرا که اعلم به معنای عالم تر ، تنها شامل یک فرد میشه .


استفاده از امکانات و اختیارات بیشتر مبنی بر اعلام مثلا عید فطر رو هم که قبلا داشتیم کاملا رد شده است از نظر مراجع بزرگ .  یا ع ل ی مدد 

با سلام خدمت دوستان 

جناب حیات طیبه درسته که ولایت اولا برای همه فقهای جامع الشرایط هست ولی وقتی این مساله به فعلیت می رسه و جنبه اجرا پیدا می کنه باید یک حکم اجرا بشه و اون حکم می تونه حکم یک شورای رهبری باشه و یا یک رهبر و البته تا اینجا که شورای رهبری رو صلاح ندونسته اند و یک رهبر انتخاب شده در هر حال نمی شه در صورتی که یک ولی فقیه حکومت رو به دست می گیره هر فقیهی هم تو یه گوشه ای یک حکم کنه ببینید قبلا هم گفتم مساله حکم با فتوا فرق داره ولایت ولی فقیه در مورد مسائل اجرایی دینه نه تشریع حکم و اگر جایی هم حکمی رو بخاطر مصالح تغییر می ده باز تشریع نیست بلکه تو همون محدوده ای که شرع اجازه داده نوع اجرا تغییر می کنه در واقع فقیه نمی تونه چیزی رو حرام یا حلال اعلام کنه بصورت اولی بلکه ثانوی هست یعنی فقیه می تونه بیان کنه که این حکم الان مصلحت نیست پس فعلا باید تعطیل بشه مثل حکم میرزای شیرازی در مورد تنباکو که این حکم به این معنا نبود که تنباکو از اول حرام شد بلکه فرمود الیوم یعنی امروز حرام است چون مصلحت ایجاب می کند .

من در مورد سخنان آیت الله جوادی تناقض نمی بینم البته ظاهر تناقض داره ولی اگر دقت بفرمایید تناقض نیست حوزه اختیارات ولی فقیه در تمام دین است ولی بصورت اجرا در جامعه یعنی شامل همه احکام اسلام می شود وقتی بخواهد این احکام در جامعه پیاده شود و این تناقض نیست .

بسم رب الحسین

خب دوستان تا الان دلایل زیادی رو اوردند و من هم متعاقبا به همیچنین !

نظر دوستان بر حکم ولایت فقیه و مراد از ان احکام اداره حکومت و کشور و مخصوصا جنبه های سیاسی ، است . هر چند منتظر شدیم امثال خانم ماندگاری یا شجاعتی عزیز که کاش الان در بینمون میبود، بیایند و صحبتای خودشون رو بفرمایند اما نیومدند و تنها جناب هادی رو مزاحمشون میشیم در این باب .

اما جناب هادی عزیز ؛ شما براساس برخی علما و مجتهدین تلاش در اثبات ولایت فقیه در اسلام رو دارید ،
اما """ولایت مطلقه فقیه""" اثبات شده نیست. نه بر اساس نظرات شخصی مثل من بلکه بر اساس نظرات بزرگان عالم تشیع .


جدای از فتواهای امثال آیه الله وحید خراسانی و آیه الله سیستانی که نمونه هاش رو دیدیم و همچنین آیه الله صانعی که حکم اجتهادشان ثابت شده است ،
بنده فتواهای دیگر بزرگان رو بعضا پیدا کردم که دوست داشتم بیان کنم و نظرات دوستان رو هم در موردش بشنویم

ابتدا نظر ایه الله خوئی (ره) :
(جناب هادی عین متن عربی به همراه ترجمه اش رو میذارم . هرچند شما نیازی به ترجمه دیگه ندارید)

"" أن الولایة لم تثبت للفقیه فی عصر الغیبة بدلیل وإنما هی مختصة بالنبی والأئمة (علیهم السّلام) ، بل الثابت حسبما تستفاد من الروایات أمران : نفوذ قضائه وحجیة فتواه ، ولیس له التصرف فی مال القصّر أو غیره مما هو من شؤون الولایة إلاّ فی الأمر الحِسبی فإن الفقیه له الولایة فی ذلك لا بالمعنى المدعى ، بل بمعنى نفوذ تصرفاته بنفسه أو بوكیله وانعزال وكیله بموته ، وذلك من باب الأخذ بالقدر المتیقن لعدم جواز التصرف فی مال أحد إلاّ بإذنه ، كما أن الأصل عدم نفوذ بیعه لمال القصّر أو الغیّب أو تزویجه فی حق الصغیر أو الصغیرة ، إلاّ أنه لما كان من الاُمور الحِسبیة ولم یكن بدّ من وقوعها فی الخارج كشف ذلك كشفاً قطعیاً عن رضى المالك الحقیقی وهو الله (جلّت عظمته) وأنه جعل ذلك التصرف نافذاً حقیقة ، والقدر المتیقن ممن رضى بتصرفاته المالك الحقیقی ، هو الفقیه الجامع للشرائط فالثابت للفقیه جواز التصرف دون الولایة ""


 ترجمه:

""ولایت در زمان غیبت با هیچ دلیلی برای فقهاء اثبات نمی‌شود. «ولایت» تنها به پیامبر(ص) و ائمه(علیهم السلام) اختصاص دارد. آن‌چه از روایات برای فقها، اثبات می‌شود دو امر است، نفوذ قضاوت، حجیت فتوای‌شان. اما حق تصرف در اموال قاصران و غیر ایشان ـ که از شئون «ولایت» است ـ ندارند مگر در امور حسبیه و فقها در این محدوده «ولایت» دارند، اما نه به معنای ادعا شده [یعنی نه به معنای ولایت] بلکه به معنای نفوذ تصرفاتش یا تصرفات وکیلش ... بنابراین، آن‌چه برای فقیه، ثابت می‌باشد «جواز تصرف» است، نه «ولایت». ""

منبع ، سایت رسمی آیه الله خوئی:

http://www.al-khoei.us/books/index.php?id=120

...ادامه دارد...

 همچنین نظر دیگر ایه الله خوئی(ره) :

"ولایت در زمان غیبت با هیچ دلیلی برای فقیهان اثبات نمی‌شود. ولایت تنها اختصاص به پیامبر وائمه دارد. فقها نه تنها در امور عامه ولایت ندارند، بلکه در امور حسبیه هم ولایت شرعی ندارند"

منبع :

[53]- التنقیح فی شرح العروه الوثقی، الاجتهاد والتقلید، آیت‌الله خویی، تقریرات از میرزا علی غروی تبریزی؛ قم، ص424

نظر ایه الله اراکی (ره) :

(قابل توجه دوستانی که در مباحث قمه زنی از قول این عالم بزرگ به استناد بر حکم ولی فقیه نظر داده بودند !!!! )

"" شان فقیه جامع‌الشرایط اجرای حدود و قضاوت و ولایت بر قاصران است. این کجا و تصدی حفظ مرزهای مسلمانان از تجاوز فاسقان و رفع سلطه کافران از ایشان کجا؟ ""

منبع :
المکاسب المحرمه،آیت‌الله اراکی،ص94. تکه‌های مربوط به نقض اصل ولایت فقیه در چاپ جدید کتاب حذف شده است

آیت الله شریعتمداری:

"" روشنتر بگویم وقتی نظر اکثریت ملت را بی‌اعتبار کردیم، بدان توجهی ننمودیم، یعنی به جمهوری اسلامی بی‌توجهی کرده‌ایم و این جمهور واکثریت را نپذیرفته‌ایم. لذا وقتی که جمهوری اسلامی بی‌اعتبار شد، مسلماً قانونی که در دست تصویب است[قانون اساسی] تماماً بی‌اعتبار می‌شود. یعنی از اعتبار عمومی و حاکمیت ملی برخوردار نیست ... نباید رأی ملت را بی‌اعتبار کنند وبگویند خیر ملت کسی نیست و هر چه هست فقیه است و او باید کار کند و او همه‌کاره است. این طرز تفکر و این طرز قانونگذاری و این طرز عمل به نظر ما درست نیست و به اساس لطمه می زند وهمه چیز را بی اعتبار می‌سازد و مسلماً نتیجه خوبی هم در آینده نخواهد داشت""

منبع:
( مصاحبه با روزنامه بامداد، 26 مهرماه 1358)

شهید مطهری:


""  تصور مردم از ولایت فقیه این نبوده و نیست که فقها حکومت کنند واداره مملکت را بدست گیرند... این مفهوم اختصاص به جهان تسنن دارد. در شیعه هیچ‌گاه چنین مفهومی وجود نداشته است. (پیرامون انقلاب اسلامی،مرتضی مطهری، دفتر انتشارات اسلامی)
همچنین: روحانیت نه باید به طور مجموعه و دستگاه روحانیت وابسته به دولت شود و نه افرادی از روحانیون بیایند پست‌های دولتی را به جای دیگران اشغال کنند، بلکه روحانیت باید همان پست خودش را که ارشاد و هدایت و نظارت و مبارزه با انحرافات حکومت‌ها و دولت‌ها است حفظ کند""


منبع:
(پیرامون جمهوری اسلامی، مرتضی مطهری،انتشارات صدرا، ص26)

عرض سلام

دیر سراغ بحث خوب شما اومدم اما لازمه چند نکته رو به تدریج مطرح کنم.

ظاهرا شما دین رو فقط به نماز و روزه و احکام فردی میدونی و مسائلی مثل رعایت حقوق شهروندی و تربیتی و سیاسی و فرهنگی و غیره رو قلم گرفتی. وقتی حکومتی تشکیل شد که قرار شد بر پایه ی احکام اسلامی مدیریت بشه دیگه دین از حوزه ی مسائل فردی فراتر میره و شامل همه ی امور اجتمتعی می شه. وقتی قرار شد کسی هدایت و زعامت این امور و دست بگیره باید جامع الشرایط باشه. یعنی به همه ی احکام اسلامی چه از نوع فردی و چه از نوع اجتماعیش آگاه و مسلط باشه. این می شه مجتهد جامع الشرایط. اعلم بودن به بیشتر دونستن مسائل فقهی در مورد نماز و روزه نیست بلکه اعلم بودن به جامع الشرایط بودنه. پس باید کسی راس این حکومت قرار بگیره که بتونه دین رو در همه ی این زمینه ها رهبری کنه. کار ولی فقیه ولایت دینداری در تمام شئونات جامعه ی جهانیه. نه فقط رساله دادن و تعیین درست و غلط بودن وضو و غیره.

چرا آقایونی که اسمشون و در لیست مخالفین مسئله ی ولایت فقیه می ذلری در مورد مسائل اجتماعی و آموزشی و فرهنگی نظری نمیدن و رساله چاپ نمی کنن؟ چرا در مورد مسائل سیاسی و نظامی و غیره حرفی نمی زنن؟ چون علم و شناختش رو ندارن. و چون در حیطه ی اونها نیست.تعریف اعلم در مورد مرجع تقلید یه چیزه در مورد ولی فقیه چیز دیگه ایه. 

یا حق

بسمه تعالی                                                                                                                      وجود ولایت فقیه در زمان غیبت امام زمان (ع) ضروری است.( روایات معتبر وکافی برای این مطلب نیز است)ولایت فقیه در جامعه ای که امام زمان غایب است لازم میباشد زیرا مسائلی سیاسی در یک جامعه به وجود می آید که ولایت فقیه مسئول پاسخگویی میباشد و همچنین احکام شرعی در یک جامعه از طرف ولایت فقیه صادر میشود.                                                                                                           اما در مورد مرجع تقلید باید ( احکام دینی و اسلامی) رااز مرجع تقلید پیروی نمود.                                                           واما در مورد مثلا اعلام عید فطر باید تابع دستور مرجع تقلید بود چون جزء احکام اسلامی و  دینی  است.