تبیان، دستیار زندگی

به نام تنها دلیل زندگی

جرج جرداق مسیحی(استاد ادییات عرب در لبنان) می گوید:"جاذبه های کلام امام علی (ع) شوری در من ایجاد کرد که 200 بار نهج البلاغه را مطالعه کردم."

این مطلب می بایست تکونی در ماها که اسم بچه مسلمون اونم از نوع شیعه رو یدک می کشیم ،ایجاد کنه.خود من که خجالت کشیدم.به خاطر همین تصمیم گرفتم اگه خدا بخواد تو این قسمت سخنان حکیمانه انسان کامل علی(ع) رو قرار بدم.

البته هدف اصلی این تاپیک تنها درج حکمتها نیست،بلکه بحث و تبادل نظر درباره حکمتها و پیدا کردن نمودهای عملی و بکارگیری این چراغهای هدایت در زندگی هر یک از ما می باشد.

حکمت 12:آیین دوستیابی

ناتوانترین مردم کسی است که در دوستیابی ناتوان است و از او ناتوان تر کسی که دوستان خود را از دست بدهد.

حکمت 24 :روش یاری کردن مردم

از کفاره گناهان بزرگ،به فریاد مردم رسیدن،و آرام کردن مصیبت دیدگان است.

حکمت 27:روش درمان دردها

با درد خود بساز،چندان که با تو سازگار است.

حکمت 28:برترین پارسایی

برترین زهد،پنهان داشتن زهد است.

حکمت 33:اعتدال در بخشش و حسابرسی

بخشنده باش اما زیاده روی نکن.در زندگی حسابگر باش اما سخت گیر مباش.

حکمت 34:راه بی نیازی:

بهترین بی نیازی،ترک آرزوهاست.

..........................................................

دوستای خوبم،لطفاً شما هم کمک کنید و ضمن درج حکمتها در بحث ها هم شرکت کنید.

سلام

حضرت علی (ع) فرمودند:

از رمیدن نعمتها بترسید،چرا که هر گریخته ای باز نمی گردد.

                  نهج البلاغه حکمت 24

التماس دعا

به نام تو ای تازه ترین قدیمی

سلام دوستان

همون طور که شما هم عنوان کردین، این حکمت نشون می ده که خدا در تمام لحظات زندگی همراه،مراقب و محافظ ماست و این موضوع می تونه باعث امیدواری و دلگرمی هرچه بیشتر ما توی تمام مراحل زندگی بشه.راستی  تا به حال چقدرحضور خدا رو در کنار خودمون حس کردیم،خدایی که از ما به ما نزدیک تره؟!!!

از دوست گرامی سرکار نگارینا هم تشکر می کنم و در توضیح حکمت عنوان شده توسط ایشون(حکمت246هشدار از پشت کردن نعمت‏ها):

این حکمت ما رو نسبت به از دست دادن نعمتها هشدار میده،حالا سؤال اینه که چه عواملی موجبات فرار نعمتها رو ایجاد می کنن؟این سؤال رو از مولا علی(ع) می پرسیم.گوش کنیم:

بسم رب الحسین

ان الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة

*************************************

سلام

وااااای این خیلی قشنگه:

حکمت 59 ارزش تذکر دادن اشتباهات...

وَ قَالَ [علیه السلام] اللِّسَانُ سَبُعٌ إِنْ خُلِّیَ عَنْهُ عَقَرَ .
و درود خدا بر او ، فرمود : زبان تربیت نشده ، درنده اى است كه اگر رهایش كنى مى گزد.

خیلی قشنگ بود،نه؟؟؟

باور کنید ادم خجالت میکشه اظهار نظر کنه در مورد کلام امام...

خب طبق معمول همیشه کاملا واضح هست که امام علی(ع) اهمیت سنجیده سخن گفتن رو یادآوری میکنن...

اینکه اول فکر کنیم یه خورده مزه مزه کنیم اون حرفی رو که میخواهیم بزنیم و بعد به زبون بیاریمش...

یکی از دوستانم حرف جالبی رو بهم میگفت: هر موقع میخواهی حرف بزنی تصور کن که یکی اون حرف رو به خودت بزنه الان،چه حسی میشی؟؟؟ شاید نگفتیش...

و اینکه کم گوی و گزیده گوی چون در(اینو با خودم بودم)

خلاصه اینکه مراقب باشیم چی میگیم؟؟؟

گاهی دل اونقدر تنگ میشه که گریه هم کم میاره

"یه حرف خیلی ساده هم گاهی چقدر غم میاره"

**سلام بر حسین**

به نام خدا

سلام

السلام علیك یا ابا عبدالله الحسین(ع)

وَ سُئِلَ عَنِ الْإِیمَانِ فَقَالَ الْإِیمَانُ مَعْرِفَةٌ بِالْقَلْبِ وَ إِقْرَارٌ بِاللِّسَانِ وَ عَمَلٌ بِالْأَرْكَانِ .

و درود خدا بر او ، فرمود : (در مورد ایمان پرسیدند).

جواب: ایمان، بر شناخت با قلب، اقرار با زبان عمل با اعضاء و جوارح استوار است.

نهج البلاغه حكمت 227

در این حدیث گهر بار به مراتب ایمان اشاره شده است.

سلام

امام علی علیه السلام فرمودند:

مَن ظَنَّ بِكَ‌ خَیرَاً فَصَدِق ظَنَّه.

به نام او که می داند درون سینه ها چه می گذرد

سلام دوستان

ضمن تشکر از دوست گرامی و همراه همیشگی این تاپیک،سرکار یلدای عشق

راست گفتین،واقعاً کلام امام از یه طرف اونقدر شیوا و گویاست که نیازی به توضیح و تفسیر نداره و از طرف دیگه اونقدر عمیق و پرمحتواست که هر چی هم توضیح دربارش بدیم بازم حق مطلب رو ادا نکردیم.اما هدف ما از این توضیحات بیشتر یه تذکر و یادآوری برای خودمونه و از طرفی ما می تونیم با پیدا کردن نمودهای عملی این حکمتهای نورانی توی زندگی خودمون،زمینه عمل کردن به اونها که هدف اصلی امام هست رو فراهم کنیم؛ان شاءالله.در مورد این حکمت هم شما خیلی خوب و کامل توضیح دادین،مخصوصاً صحبت دوستتون خیلی زیبا و کاربردی بود و به این حکمت سراسر معرفت مولا علی(ع) اشاره می کنه که:

حکمت 412:راه خود سازى

در تربیت خویش تو را بس که از آنچه بر دیگران نمى‏پسندى دورى کنى.

اخیراً تاپیکی هم توی انجمن روانشناسی مدیر محترم این انجمن ایجاد کردن که به اهمیت قرار دادن خودمون به جای مخاطبمون اشاره می کنه که دقیقاً به این حکمت آسمونی آشنای غریبمون اشاره می کنه!

علی آن شناسی که نشناختیم****** الف لام میمی به قرآن،علی

علی پیچش زلف و گیسوی یار*****شکنج دو ابرو و مژگان،علی

م.ن

در پناه دوست مشترکمان موفق باشید

و اما در ادامه توضیح دوست گرامی و همراه همیشگی،جنابshokry1344 درباره حکمت 227:

ایمان قلبی اولین مرحله ایمانه،چون خدا عشق و معرفت نسبت به خودش رو تو دل همه ما جا داده و همه ما قلباً خدا رو باور داریم و به خوبی اونو می شناسیم.امام در حکمتی نورانی پرده از این آشکار نهانی برمی داره؛

حکمت 156:ضرورت خدا شناسى و اطاعت

خداى را اطاعت کنید که در نشناختن پروردگار عذرى ندارید.

اما مراحل بعدی ایمان،اکتسابی و آگاهانه تره و به همین علت ارزش بیشتری داره و هدف اصلی و کمال انسان هم در ایمان و اعتقاد عملیه.

در پناه دوست مشترکمان موفق باشید

در توضیح نامه 31 عنوان شده توسط دوست گرامی،سرکار نگارینا:

ای کاش خود شما هم برداشتتون رو از این کلام مولا عنوان می کردین تا استفاده بیشتری ببریم؛اما تا جایی که به نظر من میاد این قسمت از نامه 31 به تأیید حسن ظن دیگران نسبت به ما با عمل کردن به موارد خوشبینی اونها اشاره می کنه که باعث افزایش اعتماد و تقویت روابط بین اونها میشه.در حکمتی مشابه این نامه امام می فرمایند:

حکمت 248:تقویت خوشبینى‏ها

چون کسى به تو گمان نیک برد، خوشبینى او را تصدیق کن.

در پناه دوست مشترکمان موفق باشید

بسم رب الحسین

ان الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة

*************************************

سلام

درست میگید آقای نظری فایده دیگه ای که داره اینه که وقتی خودمون روش دقیق میشیم که در موردش توضیح بدیم دیگه محاله فراموشش کنیم...

حکت 87: ارزش استغفار

وَ قَالَ [علیه السلام] عَجِبْتُ لِمَنْ یَقْنَطُ وَ مَعَهُ الِاسْتِغْفَارُ .

و درود خدا بر او ، فرمود : در شگفتم از كسى كه مى تواند استغفار كند و نا امید است.

خدا ارحم الراحمین هست...برخلاف ماها که حتی یک بار بخشیدن سختمون هست خدا اگه صدبار هم توبه شکستیم باز هم میفرمایند : باز آ...

اشاره داره به اینکه فکر میکنم هیچ وقت نباید نا امید شد...خدا میبخشه... ازش بخواه...میبخشه...ان شاء الله...

**سلام بر حسین**