تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : در نماز جماعت , يوميه باشد يا غير آن , مأموم حمد و سوره را نمى خواند.

پاسخ : اگر در نماز ميّت نماز جماعت شود, از ثواب و فضيلت جماعت برخوردار مى شود, اما تكبيرات ودعاها را مأمومين نيز بايد بخوانند.

پاسخ : در صورت وجود شرايط لازم , تمام نمازهاى واجب را مى توان به جماعت خواند. نمازهاى مستحبى به جماعت خوانده نمى شود, مگر نماز استسقا (نماز باران ) كه به جماعت خوانده مى شود.

پاسخ : مهم اين است كه نمازگزار نماز را به نيت قربت يعنى به قصد انجام فرمان خدا به جا آورد. همان گونه كه مأموم بايد امام جماعت را مشخص كند, ولى دانستن اسم او لازم نيست . امام جماعت نيز نيت امامت براى جماعتى مى كند كه پشت سر او اقتدا مى كنند و لازم نيست تعداد آنان را بداند, چنان كه لازم نيست نيت را از قلب بگذراند يا مثلاً به زبان بگويد, بلكه به قصد اطاعت فرمان خدا بداند كه نماز را به فرادا يا جماعت به عنوان امام يامأموم انجام مى دهد.

پاسخ : چون تازه شروع به تلاوت نموده ايد و سهواً اشتباه مى خوانيد, گناهى ندارد. در عين حال مى توانيدآرام تر بخوانيد تا در صدد اشتباهاتى كمتر باشد. در مورد حضور قلب نگران نباشيد, زيرا نگاه كردن به خط قرآن ,خواندن آن بدون توجه به معنا وارد عبادت است . منتهى اگر با توبه و حضور قلب باشد, بهتر و پسنديده تر است .

پاسخ : معناى صحيح بودن را نفهميديم . اگر منظورتان اين باشد كه اين فال ها همگى حقيقت دارند و محبت محسوب مى شوند, خير. از اين بابت حجت نيستند كه هر چه گفتند, بايد بشود و خواهد شد. در اعتقادات مردم ما, باتوجه به ارادتى كه به بزرگان خود دارند, از باب تبرك و تيمن و استشاره , گاهى به اين فال ها مراجعه مى كنند وراهنمايى مى جويند. بى قرارى خود را تسكين مى دهند اين كار, جزء آداب و رسوم مردم و اعتقادات ايشان است وتا جايى كه به تفريط كشيده نشود, به كار ناپسندى نيست . اما هيچكدام اعتبار ندارد.

پاسخ : برادر گرامى ! توجه داريد كه بى كارى از جمله مشكلاتى است كه كم و بيش در همهء كشورهاى جهان وجود دارد. اين مسئله در گذشته فقط يك معضل معيشتى صرف و محدود بود, اما به تدريج به صورت معضل اجتماعى , فرهنگى , اخلاقى و سياسى درآمده كه اگر كنترل نشود شيرازهء حكومت ها را سست و نظام هاى اجتماعى را دچار اختلاف و آسيب پذيرى مى سازد. متأسفانه تخرب گرايى و بازى هاى جناحى و برخوردهاى حذفى ,موجب شده كه مسئولين تأمين آب و نان و مسكن و معيشت مردم كه نبض اقتصاد و ثروت و سرمايهء بيت المال , دردست آنان است , به جاى اين كه بنشينند براى رفاه عمومى جامعه و اشتغال جوانان برنامه ريزى نمايند و خود راامانت دار الهى و وام دار مردم بدانند, به تصاحب قدرت و تثبيت آن و تخريب يكديگر مشغول شدند گرچه بعضى مدعى هستند صرفاً گفتار ما جنبهء دفاعى دارد, ليكن عملاً به تخريب منتهى مى شود. خدا كند كه سر نخ اين جريانات در خارج از كشور نباشد و آتش بياران معركه و حمالة الحطب هاى اين درگيرى ها چهره هاى داخلى نباشند, كه دراين صورت اميد است كه سردمداران جناح ها به سر عقل بيايند و با آسب شناسى واقع بينانه , به فكر منافع ملى واشتغال جوانان و رفاه حال عموم اقدامى خدا پسندانه داشته باشند.جناب آقاى مهندس , با حل اين دو معضل بزرگ اجتماعى از عهدهء اين واحد خارج است . با توجه به مدركى كه شما داريد مى توانيد با مراجعه به شركت ها و مؤسسات خصوصى و شهردارى ها و نهادهاى دولتى آسان تر ـ نسبت به جوانان ديگر ـ به مطلوب خويش برسيد.مسئله اى كه تذكر آن خالى از فايده نيست , قناعت گرى مى باشد. اگر زندگى نامهء انسان هاى وارسته و مشهوردنيا, كسانى كه خدمت گزاران صديق جامعهء خود بوده اند را مطالعه نماييد, متوجه مى شود كه وارستگان , خدمت خويش را از پست ها و مناصب پايين اجتماعى آغاز نمودند و به درآمدهاى اندك قناعت ورزيدند و به طور طبيعى رشد نمودند و به تعالى رسيدند.

پاسخ : زن و مرد به دو گونه جنب مى شوند: 1ـ با جماع (آميزش جنسى );2ـ با بيرون آمدن منى . در صورتى كه مايعى از مرد يا زنى خارج شود, اگر با شهوت و با تندى (جستن ) بيرون آيد و بعد از بيرون آمدن بدن سست شود, مرد يا زن جنب مى شوند, ولى در زن ها بيرون آمدن منى غالباً همراه بااوجه شهوت است . در زنان و مريض لازم نيست با جستن بيرون آمده باشد, بلكه اگر با شهوت بيرون آمده باشد, درحكم منى است و لازم نيست بدن او سست شود.(1)(پـاورقى 1.توضيح المسائل مراجع , خ 1 ص 221

پاسخ : خطاب اين آيات به بنى اسرائيل است و ترجمهء آيه فوق اين است : ديگرى مجازات نمى شود و شافعت كسى پذيرفته نمى شود و غرامت و بدل و معادل نيز قبول نمى شود و كسى را يا راى يارى ديگرى نيست >.از اين آيات به قرينهء آيات قبل استظهار مى شود كه يهود و بنى اسرائيل دربارهء پاره اى مسائل از جمله شفاعت , دچار انحراف و كج فهمى شده بودند كه اين آيات براى جلوگيرى از آن انحرافات است . اقوام گذشته اعم از بت پرست ها و يهوديها و نصارا معتقد بودند كه زندگى آخرت يك نوع حيات دنيوى است كه قانون اسباب و مسببات و تأثير و تأثرات مادى و طبيعى در آن جا حكمفرمااست . همان طورى كه در دنيا شخصى نزد سلطان شفاعت مى كند و يا در احتياجات آن ها را كمك مى كنند و يا آن ها را وسيلهء شفاعت خود قرار مى دادند, در آخرت نيز چنين خواهد بود. در ميان ملل مختلف اسلامى نيز عقايد گوناگونى شبيه اين عقايد ديده مى شود كه به وراثت از آن زمان ها باقيمانده است . لذا قرآن در آيات متعدد آن افكار را مى كوبد يا تعديل مى كند. مثلاً مى فرمايد: (1)زعمتم انّهم فيكم شركاء لقد تقطع بينكم وضلّ عنكم ما كنتم تزعمون ;(2) همهء شما به تنهايى به سوى ما بازگشت نموديد, همان گونه كه روز اوّل شما را آفريديم و آن چه را به شما بخشيده بوديم , پشت سر گذارديد. پيوندهاى شما بريده شد و تمام آن چه را تكيه گاه خود تصور مى كرديد, از شما دور و گم شد>.اين اصل تمام عقايد و اوهام به طور اجمال باطل مى شود.در عين حال قرآن مسئلهء شفاعت را به طور كلّى انكار نكرده , بلكه در حدودى با آن موافقت نموده است , همان طور كه در آيات متعددى به آن تصريح مى كند, از جمله :(3)(4)(5)(6)از اين آيات روشن مى شود كه منظور از آياتِ نفى كنندهء شفاعت اين است كه كسى به عنوان استقلال بدون اذن الهى بخواهد شفاعت كند, چنين حقى را ندارد. منظور از آياتِ اثبات كنندهء شفاعت اين است كه اصلاً و ذاتاً شفاعت مخصوص خدا است و براى غير خدا به اذن و تمليك خدا ممكن است >.(7)در اين جا چند سؤال مطرح مى شود: 1 شفاعت چيست ؟2 كسى كه شفاعت در حق او جارى مى شود, كيست و چه شرطى بايد داشته باشد؟3 چه كسانى مى توانند شفاعت كنند؟4 چه موقع شفاعت واقع مى شود؟از بين اين چهار سؤال ,به سؤال سوم پاسخ مى دهيم تا سؤال شما را پاسخ گفته باشيم :چه كسانى شفاعت مى كنند؟1 پيامبران ;2 امامان ;3 مؤمنان ;4 توبه , كه بهترين وسيله هاى شفاعت هستند.از جملهء در آيهء 29سورهء انبيا و مشابه آن استفاده مى شود كه پيامبران از جملهء شفاعت كنندگان اند.پيامبر6فرمود: و بعد فرمود: .(8)كم ترين نفراتى را كه يك مؤمن مى تواند شفاعت كند, سى نفر است . شفاعت شامل حال كفّار و منكران و شكّاكان نمى شود, بلكه مؤمنانى كه موحداند, مورد شفاعت واقع مى شوند.(9)5 علما و دانشمندان دينى . امام صادق 7فرمود: .(10)6 شهدا: رسول اللّه 6فرمود: (11)علامهء مجلسى نقل مى كند: علامهء حلّى (ره ) در شرح تجريد فرمود: علما اتفاق دارند كه پيامبر شفاعت مى كند و آيهء در مورد شفاعت آن حضرت است .بعد از قول نَوَرِى در شرح صحيح مسلم نقل مى كند كه قاضى عياض گفته : مذهب اهل سنّت جواز شفاعت است , عقلاً و نقلاً, به صريح آيات و رواياتِ متواتر كه شفاعت براى گناهكارانِ مؤمن , ثابت است و اجماع اهل سنّت بر قبول شفاعت است . خوارج و بعضى از معتزله شافعت غير خدا را نپذيرفته و گفته اند گناهكاران در عذاب جاودان خواهند بود.بعد مى گويد شفاعت بر پنج قسم است : 1 شفاعتى كه مختصّ به پيامبر ما (حضرت محمد6 است , كه فرمود: . شفاعت آن حضرت در برطرف كردن هول و هراس از قيامت و تعجيل در حساب است . 2 شفاعت براى داخل كردن عده اى به بهشت , بدون حساب .3 شفاعت براى گروهى كه مستوجب عقوبت هستند, ولى با شفاعت به بهشت مى روند.4 شفاعت از بعضى جهنميان .5 شفاعت از بهشتيان كه به درجات بالاتر صعود كنند.(12)(پـاورقى 1.انفطار ( ), آيهء 19(پـاورقى 2.انعام (8 آيهء 94(پـاورقى 3.بقره (2 آيهء 255(پـاورقى 4.سبأ (34 آيهء 23(پـاورقى 5.طه (20 آيه 109(پـاورقى 6.انبياء (21 آيهء 28(پـاورقى 7.با استفاده از ترجمهء تفسير الميزان , ج 1 ص 204به بعد.(پـاورقى 8.با استفاده از ترجمهء تفسير الميزان , ج 1 ص 204به بعد.(پـاورقى 9.بحارالانوار, ج 8 ص 58(پـاورقى 10.همان , ص 56(پـاورقى 11.همان , ص 34(پـاورقى 12.بحارالانوار, ج 8 ص 61تا 63

پاسخ : مطابق فتواى حضرت آيت الله فاضل لنكرانى حرام است و گوش كردن به آن اشكال دارد. بنابراين نوع موسقى كه مد نظر شما است و هيجان آور هم نيست , گناه نادرد.البته بايد توجه شما را به اين نكته معطوف سازيم كه گوش كردن به موسيقى نبايد براى شما به صورت يك يا درآيد, بلكه از موسيقى بايد به عنوان ابزارى براى آرامش روان , درست مثل قدم زدن در فضاى سبز يا رفتن به مسافرت استفاده كرد. در غير اين صورت , عوارض روانى بسيارى در پى دارد كه اگر مايل بوديد, در نامه هاى بعدى به آن ها خواهيم پرداخت .در مورد نگاه كردن به نامحرم بايد بگوييم در نگاه كردن بر ايمان معنايى ندارد و اين كار اصولاً كارصحيحى نيست و داخل در موارد و گناه مى گردد. بنابراين اگر چه نگاه كردن به نامحرم بدون قصد لذتى اشكال ندارد. ولى عادت به نگاه كردن كار صحيحى نيست , زيرا نگاه ابتدايى را نگاهى كه به اختيار و براى بار اول روى مى دهد نبايد به نگاه دوم و سوم و... ملحق نمود. امام على 7فرمود: (1)(پـاورقى 1. حضال شيخ صدوق , 10632