تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : از اين موضوع اطلاعى نداريم ثانياً: افشاى نام آنان به جهاتى صلاح نيست . گفتنى است : شهيد چمران ؟ سال قبل از انقلاب به كمك مردم ستمديدهء جنوب لبنان شتافته بود و ضمناً به فلسطينى ها كمك مى كرد.

پاسخ : اكنون انتفاضه به معناى انقلاب سنگ و حركت هاى خودجوش مردمى است . امروز نام قيام مردم رنج ديده و مظلوم فلسطين مى باشد, چون به گونهء خود جوش ايجاد شده . آن ها به وسيله ءسنگ عليه رژيم تا دندان مسلّح صهيونيزم قيام كرده اند.

پاسخ : حتماً اطلاع داريد عاشورا در تاريخ جاهليت عرب از روزهاى عيد رسمى و ملى بود. در چنين روزى لباس هاى فاخر مى پوشيدند و چراغانى و خضاب مى كردند و اين روز را روزه مى گرفتند, اما در اسلام باتشريع روزهء رمضان , روزه اين روز نسخ شد. در فرهنگ شيعى , روز عاشورا به خاطر حادثه جان گداز شهادت امام حسين 7و فرزندان و يارانش در اين روز از بزرگ ترين ايّام سوگوارى و ماتم به حساب مى آيد. امامان شيعه در اين روز مجلس عزا برپا مى كردند و بر حسين بن على 7مى گريستند و آن حضرت را زيارت مى كردند و به زيارت او تشويق و امر مى نمودند. با اين كار ياد اين روز را زنده مى داشتند.(1)از جمله آداب استحبابى اين روز: ترك لذّت ها, دنبال كار نرفتن , پرداختن به سوگوارى و گريه , تا ظهر چيزى نخوردن و نياشاميدن , براى خانه چيزى ذخيره نكردن و حالت صاحبان عزا را به خود گرفتن است .(2) تا جايى كه اطلاع داريم درخصوص پابرهنه شدن , از پيامبر6و خاندان اطهارش 7دستورى نرسيده وظاهراً يك سنت عرفى است كه محبّان و عاشقان اباعبدالله 7رسم كرده اند. اتفاقاً كار خوبى است و مى تواند از شعاير باشد. به اين معنا كه چون در اين روز حضرت اباعبدالله 7و شهيدان ركاب آن بزرگوار با بدن بى سر و چاك چاك روى خاك تفيده كربلا افتادند و زن ها و بچه ها بعد از آتش زدن خيمه ها با پاى برهنه از خيمه ها بيرون دويدند, شيعيان هم در اين روز پا برهنه مى شوند تا به آل الله بگويند: ما درحزن شما محزونيم و خود را در كنار شما احساس مى كنيم . ضمناً به ديگران بگويند: در عيان دروغين حقق بشر وجانشينان پيامبر6با خانوادهء او چنين ظلمى را روا داشتند. (پـاورقى 1.جواد محدّثى , برداشت از فرهنگ عاشورا, ص 276ـ 277 با تلخيص . (پـاورقى 2.شيخ حر عاملى , وسائل الشيعه , ج 1 ص 394

پاسخ : زيارت اهر قبور به خصوص شهيدان در همه شب به ويژه شب جمعه , از ديدگاه اسلام بسيار مطلوب است و روايات زيادى در اين خصوص از رسول خدا6و اهل بيت اطهارش 7وارد شده است . تا حدّى كه ما اطلاع داريم درخصوص شب تاسوعا براى زيارت اهل قبور روايتى نداريم , بلكه اين كار از رسوم و سنّت هاى عرفى است . شايد يك علّتش اين باشد كه جوان فردايش روز عاشورا و روز شهادت حسين بن على 7و ياران با وفايش مى باشد, مى خواهند پيشاپيش اين ضايعهء مولمه را به اموات و اهل قبور تسليت بگويند. شايد هم چون به خاطرحادثهء هولناك روز عاشورا محزون و معمومند, به قبرستان مى روند تا حزن و اندوه خود را برطرف نمايند. در روايات آمده : يكى از راه هاى برطرف نمودن غم و ناراحتى ها زيارت اهل قبور است .

پاسخ : تعزيه خوانى نمايشى است كه در يك محوّطه با حضور مردم توسط چند نفر انجام مى گيرد كه نقش قهرمانان كربلا و اسراى آل الله را با لباس هاى مخصوص و ابزار جنگى همراه با شيپور نيزه , شمشير ايفا مى كنند.صحنه و نمايش بر منهاى حوادث كربلا و مقتل ها تنظيم مى شود. تأثير گذارى عاطفى و نيز روحيهء ضد ظلم كه در پى ديدن نمايش تعزيه در افراد ايجاد مى شود, از نقاط قوت ومثبت اين نمايش است . تعزيه اگر به صورت جمع و با حفظ موازين و شئون معصومان انجام شود, در بينندگان تأثير مهمى مى گذارد ووسيله انتقال فرهنگ شهادت به نسل هاى آينده است . به همين دليل پس از انقلاب اسلامى در ايران تعزيه خوانى رواج و توسعهء بيش ترى يافته است و همراه اين توسعه , تحولاّتى در؟ اجرا و محتواى اشعار و جهت گيرى سياسى اجتماعى پديد آمده است . (1) (پـاورقى 1.جواد محدثى , فرهنگ عاشورا, ص 115ـ 117 با تلخيص .

پاسخ : حر بسيار با شخصيت و از بزرگ ترين سرداران سپاه دشمن بود, به حدّى كه نامزد اميرى كلّ سپاه كربلا بود. اگر مى پرسيدند بعد از عمر بن سعد شخصيت دوم در اين لشكر كيست , به طور حتم به حر اشاره مى كردند.براى شخصيت داشتن او همين بس كه اولين فرماندهى است كه با هزار سوار مأمور دستگيرى امام 7و بردن حضرت نزد عبيدالله بن زياد است .(1) به علاوه اناسن سليم النفسى بود كه قلباً به خاندان نبوّت ارادت داشت . گفته اند: وقتى از دار الأمارهء كوفه بامأموريت بستن راه بر امام 7بيرون آمد, ندايى آمد كه : اى حر! مژده باد تو را به بهشت !(2) روشن است كه چنين شخصيتى با آن مأموريت فوق العاده و مهمّ و نجابت خانوادگى هرگز از ديد تيزبين جاسوسان عبيدالله در امان نخواهد بود و همه حركاتش تحت نظر جاسوسان ابن مرجانه است . چنان كه مى نويسندوقتى حضرت به نينوا رسيد, سوار مسلّحى از جانب كوفه رسيد. به مجرد رسيده به حر و همراهانش سلام كرد و به حسين و يارانش توجهى نكرد. وى نامه اى از جانب عبيدالله به اين مضمون به حر داد: اى حر! حسن را در بيابان بدون آب و فرود آور و كار را بر او تنگ بگير. به قاصد گفته ام : از تو جدا نشود تا خبرانجام فرمانم را بياورد.(3)ثانياً: معلوم نبود كه سپاه حر در صورت پيوستن او به امام 7از وى اطاعت مى كردند, بلكه به احتمال زياد علناًبا او مخالفت مى نمودند. ثالثاً: تا روز عاشورا باور نمى كرد كه عمر بن سعد با امام بجنگد. وقتى فهميد مى خواهند با حسين بجنگند, به بهانهء آب دادن اسب خويش , از اردوگاه عمر بعد جدا شد و به كاروان حسين و جبههء حق پيوست . اين در وقتى بود كه اختيار سپاهيانش در دستش نبود; وانگهى فرصتى براى صحبت كردن و آماده نمودن آن هاى براى پيوستن به امام نبود.(پـاورقى 1.مجموعه آثار, ج 17 شهيد مطهرى , ص 257 (پـاورقى 2.محدثى , فرهنگ عاشورا, ص 144 (پـاورقى 3.نظرى منفرد, قصه كربلا, ص 28

پاسخ : پيام زياد است , از جمله : 1ـ دست رد به سينهء نامحرم زدن و رهبرى فاسد و تبه كارى را نپذيرفتن ;امام حسين 7فرمود: (1) 2ـ كرامت نفس و عزّت و شرافت نفس پيدا كردن و زير بار ذلّت و ننگ نرفتن , امام حسين 7فرمود: .(2) در بيان ديگرى فرمود: .(3)3ـ در مقابل بى عدالتى ها و نابرابرى ها و ظلم و ستم و فريب و دغل بازى ساكت نماندن و امر به معروف و نهى ازمنكر كردن ;امام حسين 7(4). 4ـ در راه حق از هيچ چيز باك نداشتن و همه چيز حتّى جان را فداى حق نمودن . بعد از گذشتن از قصر نبى مقاتعل , يكى از منازل بين راه مكه و كوفه , امام حسين در جايى كه سوار است بودند,خوابيدند و پس از آن كه از خواب بيدار شدند سه بار فرمود: . حضرت على اكبر7از علّت جويا شد. امام در جواب فرمود: . عرض كرد: مگر برحق نيستيم ؟ امام جواب مثبت داد. گفت : در اين صورت از مرگ در راه حق باكى نداريم .(5) (پـاورقى 1.مجموعه آثار, ج 17 ص 49 نقل از لهوف سيد ابن طاووس , ص 47 (پـاورقى 2.همان , ص 46 (پـاورقى 3.همان , نقل از ارشاد مفيد, ص 235 (پـاورقى 4.شهيد مطهرى , مجموعه آثار, ج 17 ص 18 نقل از مقتل الحسين , مقرّم , ص 156 (پـاورقى 5.اعيان الشيعه , ج 8 ص 26 طبق نقل فرهنگ عاشورا, ص 323-

پاسخ : از اين كه با ما مكاتبه كرده و شبهات دانش آموزان عزيز آن شهر را با ما درميان گذاشتيد سپاس گزاريم . پيامبر گرامى اسلام 6رحلت كردند و جسد مباركش هنوز تغيير و تكفين و تدفين نشده بود كه گروهى ازدنياپرستان و مقام دوستان و عاشقان سنه چاك رياست و زعامت , در محلّى به نام سقيفهء بنى ساعده جمع شدند وبرخلاف دستور قرآن و نص صريح رسول خدا6شخصى را به عنوان خليفهء مسلمانان برگزيدند. نتيجه اين شد كه اسلام عزيز از مسير اصلى خود منحرف شود و اين انحراف ادامه پيدا كرد, كه تا عصر زمام دارى معاوية بن ابى سفيان به اوج رسيد. در اين عصر از عدالت و انصاف و ارزش هاى اسلامى خبرى نبود. دون صفتان و معاندان و مخالفان اسلام همه ءپست هاى كليدى را اشغال كردند. باوفاترين صحابهء رسول خدا6و ياران على 7مورد ضرب و شتم و كتك قرار گرفتند. در منابر و خطبه هاى نماز جمعه به دومين شخصيت عالم انسانى , اميرمؤمنان 7سبّ و لعن مى نمودند.سنّت هاى رسول خدا6به دست فراموشى سپرده شده و يا عمداً آن را زير پا مى گذاشتند و... بعد از مرگ معاويه پسرش يزيد به عنوان اميرمؤمنان و خليفةالمسلمين بر اريكهء خلافت تكيه زد; كسى كه پاى بند چيزى جز شهوات و تمايلات حيوانى نيست و عيناً شراب مى خورد و با ميمون ها بازى مى كند و... در چنين اوضاع و احوالى حضرت اباعبدالله 7قيام مى كند و اهدافى داشتند كه برخى عبارت بود از: 1ـ زنده كردن اسلام . 2ـ آگاه ساختن مسلمانان و افشاى ماهيت امويان . 3ـ احياى سنّت نبوى و سيرهء علوى . 4ـ اصلاح جامعه و بيدار كردن امت . 5ـ از بين بردن سلطهء استبدادى سلطهء بنى اميه . 6ـ آزادسازى ارادهء ملّت از محكوميت سلطه و زور. 7ـ حاكم ساختن حق و نيروبخشيدن به حق پرستان . 8ـ تأمين قسط و عدل اجتماعى و اجراى قانون شرع . 9ـ از بين بردن بدعت ها و كج روى ها. 1ـ تأسيس يك مكتب عالى تربيتى و شخصيت بخشيدن به جامعه (1)11ـ زنده كردن سنّت مهمّ فراموش شدهء امر به معروف و نهى از منكر. از اين پاسخ , جواب سؤالات 24و 38و 41روشن شد. (پـاورقى 1.جواد محدثى , فرهنگ عاشورا, ص 62ـ

پاسخ : ربا دادن مثل ربا گرفتن حرام است .(1) دين مقدس اسلام با شدت هر چه تمام تر به مبارزه با ربا و ربا خوارى پرداخته و آن را نگاهى بس بزرگ شمرده و به پيروان خود دستور دادند كه جداً از ربا گرفتن و ربا دادن خوددارى كنند. اما صادق 7فرمود: . حضرت در حديث ديگر فرمود: (2)به نظر مى رسد شما با توجه به حقوق و عائله تان مى توانيد زندگى مناسبى داشته باشيد و نبايد قرض ربايى مى گرفتيد و زندگى خود را آلوده نمايد. به هر حال چنان چه به ناچار مبتلا به اخذ قرض ربوى شديد, لازم است قصددادن بهره را نكنيد, گرچه بدانيد به هر صورت قرض دهنده بهره را از شما خواهد گرفت .(3)(پـاورقى 1.امام خمينى , توضيح المسائل , مسئله 2284 (پـاورقى 2.همان , ص 426 حديث , 12 (پـاورقى 3.امام خمينى , استفتاآت , ج 2 ص 134 س 145

پاسخ : در نذر تنها نيت كردن كافى نيست , بلكه لازم است صيغهء نذر به زبان آورده شود, در نذر صيغه ءمخصوص لازم است , مثلا بگويد: چنان چه مريض من خوب شود, براى خدا بر من است كه ده تومان به فقيربدهم >. اگر مثلاًبگويد: بكنم > كافى نيست و به چنين نذرهايى لازم نيست عمل شود.(1) بنابراين اگر نذر شما با صيغهء مخصوص نذر (براى خدا بر من است كه ...) نبوده يا به زبان نياورده ايد, عمل به نذرلازم نيست . اگر نذر به طور صحيح واقع شده است و شما پس از نذر, قدرت برانجام آن نداشته ايد, باز بر شما چيزى نيست . چنان چه نذر مطلق باشد, يعنى نذر كنيد البته به طور صحيح ـ هر وقت توانستم هزينه منبر را تأمين كنم , دراين صورت هر وقت توانايى پيدا كرديد, عمل به نذر واجب است . اگر تا آخر عمر توانايى نداشتيد, نذر ساقط است وبر شما چيزى نيست .(2)(پـاورقى 1.همان , استفتاآت , ج 2 احكام نذر, س شماره 7و 8 (پـاورقى 2.تحريرالوسيله , ج 2 ص 123 مسئله 24