تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : كافرانى كه با لجاجت و يكدندگى حق را نمى‏پذيرند، با اين كه حق را يافته‏اند و به حقانيت آن پى برده‏اند، از ديدگاه قرآن از دوّاب و چهار پايان پست‏تر معرّفى شده‏اند."انّ شرّ الدواب عنداللَّه الذين كفروا فهم لا يؤمنون؛(1) بدترين جنبندگان نزد خدا كسانى اند كه كافراند و ايمان نمى‏آورند"."ان شرّ الدواب عنداللَّه الصمّ البكم الّذين لايعقلون؛(2) همانا بدترين جنبندگان نزد خدا آنان اند كه تعقّل نمى‏كنند و حق را مانند كران و لالان نمى‏فهمند"."و لقد ذر أنا لجهنم كثيراً من الجنّ و الانس لهم قلوب لا يفقهون بها و لهم أعين لايبصرون بها و لهم آذان لايسمعون بها أولئك كالأنعام بل هم أضل أولئك هم الغافلون؛(3) ما جهنم را براى بسيارى از جن و انس آماده كرده‏ايم. آنان كه قلب دارند، اما نمى‏فهمند و چشم دارند، اما نمى‏بينند و گوش دارند امّا نمى‏شنوند. اينان مانند چهار پايان‏اند، بلكه گمراه ترند. اينان عمان غافلانند". غفلت از خدا، دورى قلب از ياد خدا كه عوامل بسيارى دارد از جمله دلبستگى‏هاى زياد به دنيا به پول و مال و مقام و دورى انسان از نماز و دعا و راز و نياز كم كم انسان را به مرحله‏اى مى‏رساند كه هر چه او را نصيحت كنند، ديگر فائده‏اى ندارد. مانند ابوجهل و قارون كه چشم و گوش و قلبشان را بر پذيرش حق بسته‏اند اينان براى پست و مقام و پول و مال و منال دنيا، دست از خدا و دين و ايمان بر مى‏دارند كم‏كم مسير خود را از خداپرستان دور مى‏كنند و به جايى مى‏رسند كه در آخرت در زمره كفّار محشور مى‏شوند.

پاسخ : حضرت عيسى بن مريم تنها كسى است كه بدون پدر به دنيا آمده است. البته حضرت آدم و حوا نيز بدون پدر و مادر به دنيا قدم گذاشته‏اند. اما حضرت عيسى(ع) مادر داشته و مادرش مريم بنت عمران بوده است. مريم وقتى كه به سن ازدواج رسيد، با شخصى به نام يوسف كه از خانواده آل عمران بود، ازدواج كرد، اما قبل از همبستر شدن مريم به صورت معجزه آسايى به حضرت عيسى(ع) حامله شد.(1)قرآن مى‏فرمايد: "ان مثل عيسى عنداللَّه كمثل آدم خلقه من تراب؛ نمونه و مثل عيسى نزد خدا مانند آدم است كه او را بدون پدر خلق كرد.پى نوشت‏ها: 1. حسين عمادزاده، تاريخ انبياء، ص 726.

پاسخ : كتاب‏هاى فراوانى در شرح زندگانى فردى و اجتماعى امام حسن(ع) نوشته شده است كه به چند نمونه آن اشاره مى‏كنيم: 1- صلح امام حسن، نويسنده مقام معظم رهبرى.2- حقايق پنهان، نويسنده على زمانى.3- منتهى الآمال، از مرحوم شيخ عباس قمى.4- شخصيت حضرت مجتبى(ع)، تأليف سيد على اكبر قرشى.5- سيره پيشوايان، نويسنده مهدى پيشوايى.

پاسخ : حضرت على(ع) مى‏فرمايد: من و افرادى با پيامبر(ص) در بقيع در روزى بارانى نشسته بوديم كه زنى سوار بر الاغى بود. ناگهان دست‏هاى الاغ فرو رفت و آن زن از روى الاغ افتاد. پيامبر(ص) صورت خود را از آن زن گرداند. اصحاب گفتند: يا رسول اللَّه بدن آن زن پوشيده است. پيامبر سه مرتبه فرمود: خدايا! زنانى كه خود را مى‏پوشانند بيامرز! بعد به اصحاب فرمود: هنگامى كه زن هايتان بيرون از خانه مى‏روند آنان را با سروال (زير شلوارى يا شلوار) بپوشانيد.(1)پى نوشت‏ها: 1. محمد رى شهرى، ميزان الحكمه، ج 2، ص 259، چاپ مكتب الاعلام الاسلامى.

پاسخ : اين سؤال شبيه به مغلطه است. سؤال كننده پندار كرده شرط ظهور امام زمان گسترش فساد در جامعه است و حال آن كه در هيچ روايت و آيه‏اى نيامده كه شرط ظهور حضرت مهدى(ع) گسترش فساد است.بلكه در رواياتى اين مطلب آمده است كه زمانى پيش خواهد آمد كه دنيا پر از ظلم و جور خواهد شد، آن وقت حضرت مهدى(ع) ظهور خواهد كرد و زمين را پر از عدل و داد خواهد نمود. پس زمينه ظهور يا به تعبير علمى‏تر (ظرف ظهور) آن حضرت وقتى خواهد بود كه زمين پر از ظلم و جور شده باشد. فرق است بين (شرط ظهور) و (ظرف ظهور).اين كه ما دعا مى‏كنيم براى ظهور حضرت مهدى به خاطر اين است كه اولاً خود حضرت مهدى(ع) و جمالش را دوست داريم. ثانياً دوست داريم حكومت جهانى واحد به امامت آن حضرت تشكيل شود و دوست نداريم جهان پر از ظلم و جور شود. اما در هر صورت حتى اگر دوست نداريم جهان پر از ظلم و جور شود، على رغم خواسته مؤمنان و مسلمانان دنيا بر اثر هواهاى نفسانى مردم پر از ظلم و جور خواهد شد.

پاسخ : اگر پدر به دخترش دستور دهد كه بايد ازدواج بكنى، اگر ازدواج به صلاح و مصلحت دختر باشد واجب است اطاعت كند. اگر اطاعت نكند، كار حرامى انجام داده است ولى اگر در موردى، خواستگارى براى دختر آمد كه مورد پسند دختر يا به صلاح وى نيست، باز پدر اصرار دارد دخترش با او ازدوج كند، بايد پدر را توجيه كند و به او بگويد: اين مورد به صلاح من نيست يا من او را دوست ندارم. در امر ازدواج بايد رضايت دختر لحاظ شود و بدون رضايت دختر ازدواج صحيح نيست.اما اگر قضيه بر عكس شد، يعنى پدرى از اصل ازدواج كردن دختر منع كند، در صورتى كه ازدواج به صلاح دختر باشد، بايد به نحوى پدر را راضى كند كه با ازدواج موافقت كند. اگر موردى است كه دختر دوست دارد كه با فلان پسر ازدواج كند، اما پدر با درايت و تيزبينى كه دارد صلاح نمى‏داند كه دخترش را به او بدهد و تشخيص مى‏دهد كه اين ازدواج به صلاح دخترش نيست در اين صورت بايد دختر از پدرش تبعيت كند و خلاف خواسته او عمل نكند اما اگر ممانعت پدر از ازدواج دخترش با آن شخص بى جهت و بدون مصلحت سنجى است اگر دختر تشخيص داد كه ازدواج به صلاح او است مى‏تواند بدون اجازه پدر ازدواج كند. البته باز سعى كند رضايت پدر را كسب كند، چون ازدواج در حقيقت ارتباط دو خانواده است و نقش پدر و مادر در ايجاد علاقه بين زن و شوهر بسيار است.

پاسخ : ازدواج دستور و امر خداى تعالى است و سفارش أكيد شده كه ازدواج كنيد و از كسانى كه ازدواج نمى‏كنند، بسيار مذمّت شده است.پيامبر(ص) فرمود: "النكاح سنتى فمن رغب عن سنّتى فليس منى؛ كسى كه از ازدواج اعراض كند، از من نيست.در سوره نور آمده است: "و أنكحوا الأياى‏ منكم و الصالحين من عبادكم و إمائكم إن يكونوا فقراء يغنهم اللَّه من فضله واللَّه واسع عليم؛(1) پسران و دختران خود را ازدواج دهيد اگر فقير باشند، خداوند آنان را از فضلش غنى خواهد كرد و خدا دانا است".در روايات آمده است: "بدترين مرده هايتان آنان اند كه عزب بميرند".(2) در روايت ديگر از رسول خدا(ص) آمده است "اكثر اهل النار العزاب؛(3) بيشترين اهل آتش عزب‏ها خواهند بود (عزب يعنى مرد يا زنى كه بدون همسر باشد)". پيامبر(ص) فرمود: "سنّت و روش من ازدواج است. هر كس ازدواج كند، نيمى از دينش را حفظ كرده است".(3) حال اگر دخترى نخواسته باشد ازدواج كند، معنايش اين است كه خود را سربار و كلّ بر پدر و مادر خود قرار دهد و نبايد انسان خود را بر ديگران مخصوصاً بر پدر و مادر تحميل كند. به اضافه اين كه اگر پدر و مادر راضى نباشند، انسان مورد غضب خدا قرار مى‏گيرد، زيرا رضايت خدا در رضايت پدر و مادر است. اگر فرزندى توانايى ازدواج دارد و خواستگار براى او مى‏آيد و عيبى و بيمارى كه نتواند ازدواج بكند ندارد، نبايد خود را بر پدر و مادر تحميل كند، ولى اگر از ازدواج معذور است، غذا خوردن در خانه پدر و مادر اشكالى ندارد و نماز خواندن در آن جا صحيح است.پى نوشت‏ها: 1. نور(24) آيه 32.2. وسائل الشيعه، ج 14، ص 7.3. همان، ص 8.4. همان، ص 5.

پاسخ : بلندى سبيل‏ها حرام نيست و لكن مستحب است سبيل‏ها كوتاه باشد. بلندى سبيل‏ها موجب بروز آلودگى در خوردن غذا و نوشيدن آب مى‏شود. لذا كوتاهى سبيل از سنّت‏هاى حضرت ابراهيم(ع) قلمداد شده است. از اين رو كراهت دارد و اگر تشبّه به كفّار باشد، روى عنوان ثانوى حرام است، مثل سبيلى كه درويش‏ها و على اللّهى‏ها و جم خانه‏ها مى‏گذرد.

پاسخ : حضرت موسى در سفر هايى كه داشته، به منطقه‏اى به نام شامات سفر نكرده است سفرهايى كه داشته به كنعان و مدين و مصر و سينا و طور بوده است شايد كنعان در آن زمان جزء منطقه شامات بوده و آل حضرت 3832 سال پس از هبوط حضرت آدم به كنعان رفته است.(1)پى نوشت‏ها: 1. حسين عمادزاده، تاريخ انبياء، ص 560.

پاسخ : قوم حضرت صالح از آن حضرت درخواست كردند كه معجزه‏اى از خود نشان دهد و معجزه‏اش اين باشد كه از درون كوه، شتر عظيمى بيرون آيد و بچه‏اى هم داشته باشد. اين معجزه از درون كوه به وقوع پيوست و شتر عظيمى همراه با بچه‏اش از درون كوه بيرون آمد. هنوز در اطراف شام شكاف كوهى كه از ان ناقه صالح بيرون آمد، وجود دارد(1) اما درباره اين كه بر پشت آن درخت خرما باشد، چيزى نيافتيم.پى نوشت‏ها: 1. حسين عماد زاده، تاريخ انبياء، ص 263.