تبیان، دستیار زندگی

 از همه دل بریدم دلم اسیر یک نگاست         تمام ارزوی من زیارت امام رضاست

سلام

اقای عزیزم به شما می گویند ضامن اهو چون بین اهو و صیاد واسطه شدی، اخه قربونت بشم ما که از اهوکمتر نیستی . بیا و بین ما و خدا واسطه شو ، از بس که گناه کردیم ازش خجالت می کشیم عذر خواهی کنیم .

اقاجون امروز پاک بودن و پاک زندگی کردن خیلی سخته

 قبلنا تو جبهه دشمن معلوم بود روبه رو می جنگد اما حالا چی؟هر طرف که نگاه می کنی دشمنه اما این دشمن با چیزایی داره ما رو گول میزنه

یه روز با مواد مخدر

یه بار با فیلم های ناجور

یه بار بالباسهای تنگ و چسبان و اب رفته

 و روز دیگه با....

اقای مهربونم رضا جان ، به خدا ما قلبمون پاکه ،مهر شما اهل بیت تو وجودمون موج می زنه. هرگز قلبا راضی نمی شم از شما جدا شم، کمکم کنید تو رو به جان مادرت خانم فاطمه زهرا ، به علی اصغر شیرین زبون به جون اقامون مهدی که همه چشم انتظارشن ما رو تنها نذارید .

دستمونو بگیرید. نذارید بیشتر از این ازتون فاصله بگیریم

ما شما اهل بیت رو بیشتر از جونمون دوست داریم

راستی اینو می خواستم بگم یادم رفت

اقای خوبم این بچه های غزه تنها هستند . اونها هم مثل حسینت مظلوم و بی کسند

اونها هم مثل امام حسین حاضرند بمیرند ولی زیر بار زور نروند

اقا به دنیا ثابت کنید شیعه تنها نیست ، بفهمند پشت پرده یه خبرایی هست که با چشم ظاهری

نمی شه دید

اقا جون رهبر عزیزمون که خیلی برامون عزیزه را به بزرگی خودت حفظش کن ،چون در زمان غیبت مهدیت پشت و پناه ما ایشونه

 ببخشید اقاجون که اینقدر پر حرفی کردم،اخه هیچ وقت دلم اینجوری نگرفته بود و کسی رو مثل شما پیدا نکردم تا باهاش دردودل کنم

اقاجون مدیر سیستم واین بچه هایی که با اشتیاق تو انجمن تخصصی فعالیت میکنند مثل خواهر و برادرام می مونند خودت یاریشون کن و تنهاشون نزار

اقاجون این انجمن برای شماست هر کسی که تو این انجمن فعالیت می کنه خودت حفظشون کن 

اقاجون خیلی ها ارزو دارند و دلشون می خواد بیان و با شما درد و دل کنند نزار این ارزو تو دلشون بمونه

اقاجون کمکم کن

 

دوستدار کوچکت حسین

ماندگارترین یاد

چنان آبشار فضایل تو رفیع است
كه هر چه سر به فراتر فراز آورم
دیدگانم در نظاره ارتفاع تو
باز مى ماند!
تو برترینى ، بلندترینى
تو ماندگارترین یاد روزگارانى
تو سایه سار نخل محبت
تو چشمه زار تمامى خوبى
تو را چه واژه اى درخور است و بایسته؟
كلام در ستایش تو عقیم است
و نیز كتابى كه بخواهد از تو بگوید، سترون!
تو سبزى ، تو سروى
صنوبرى ، شمشادى
تو اصل و مایه نورى
تو آن خورشیدى
كه آسمان از تو نور به وام مى گیرد
و زمین را تو خلعت فروغ مى بخشى
اى آفتاب!
این راز را چه كسى مى داند؟
ج. قلم آرا

بهترین انتخاب

هـر سـحر آفتاب من مولاست
همه شب ها شهاب من مولاست
به خراسان كه جز كویرى نیست
عـلـت انـتـساب من مولاست
سـینه ام دست رد زعالم خورد
آن كـه داده جواب من مولاست
از هـر آن چه به عمر دل بستم
بـهـتـرین انتخاب من مولاست
ورشـكستم به دور از این درگاه
چـون تـمام حساب من مولاست
مصطفى محدثى خراسانى

بهترین انتخاب

هـر سـحر آفتاب من مولاست
همه شب ها شهاب من مولاست
به خراسان كه جز كویرى نیست
عـلـت انـتـساب من مولاست
سـینه ام دست رد زعالم خورد
آن كـه داده جواب من مولاست
از هـر آن چه به عمر دل بستم
بـهـتـرین انتخاب من مولاست
ورشـكستم به دور از این درگاه
چـون تـمام حساب من مولاست
مصطفى محدثى خراسانى

حدیث عشق تو

مر به درگهت امشب به عشق خواندى و خوانى
كـه هـر كـه سوى تو آید شفیع او دو جهانى
به یـمـن مـرحـمتت آمدم ز سر به سرایت
تو خـواسـتى به عنایت نوازى ام كه چو جانى
كرامـت از یـم عـشقت گرفته ام همه عمرم
هر آن كه خواست بر او هم كریم دور و زمانى
حدیـث عـشـق تـو را با زبان جان بسرایم
چرا كـه خامـه عاشق شكسته است و تو دانى
ز رحمـتـت چه بگویم، ز حكمتت چه سرایم؟
تو كـان فـیـضى و حكمت، مقام بخش جنانى
هر آن كـه بـر سـر كویت سرى زند به تمنا
به عـشـق گـشـتـه منور كه شاه نوررسانى
به شـوق نـوش ز كوثر، سرود ایزدى از جان
كه مـالـكـى تو بر این یم، چرا كه وارث آنى
سید مهدى ایزدى دهكردى

بارش مهر

خـسـته، افـتـاده ز پـا، آمده زانو مى زد
مـشـكلى داشت به آقاى خودش رو مى زد
مى چكید از سر و رویش عرق شرم به خاك
مـشـت هـا واشده و پنجه به گیسو مى زد
دامـنـى داشـت پر از خاطره تیره و تـلخ
دسـت در دامـن آن ضـامـن آهو مى زد
هـمنوا با در و دیوار در آن عصمت محض
نـالـه یـا عـلـى و ضـجه یاهو مى زد
نـم نمك بارشى از مهر به جانش مى ریخت
كـفـتـرى بـر سر ذوق آمده قوقو مى زد
پـاك مـى شـد دلـش از غصه ناپاكى ها
خـادمى داشت در این فاصله جارو مى زد
فـرصـتى بود و درنگى و بجا مانده هنوز
شـعـله اى شعر كه در آینه سوسو مى زد
علیرضا كاشى پور محمدى

رواق زرنگار

اى ستون هاى زمین، گلدسته هـاى سربلند!
اى رواق زرنـگـار، آیـینه هـاى بندبند!
اى مـقرنس هاى چوبى ، گنبد زرین كلاه!
بـر سـر آن آسـتـان پـرشكوه بى گزند
بـر سـر هفت آسمان آن مهربان افراشته
چـترى از بال كبوتر، از حریر و از پرند
دسـت او ایـنـك پـناه آهوان خسته است
بـال بـگـشـایید از شوق، آهوان دركمند!
كـفـتـران آسـمـانـى هـم اسیر دام او
مى كـشاند هر دلى را در رهایى ها به بند
اى حضـور هـشـتـمین! افتادگان غربتیم
دست ما را هم بگیر از لطف، اى بالا بلند!
یدالله گودرزى

جوشش دعا

كـمـى بـذر گـل گـنـدم بـكاریـم
بـراى كـفـتـران سـبـز مـشـهد
بـنـوشـیـم آب صـاف مـهربـانى
شـبـیـه هـشـتـمین شعر (محمـد)
اگـر چـه گـنبـدش دور است از ما
ولـى راه نـگـاهـش باز بـاز است
دواى زخـم بـال كـفـتــرانــش
دو ركعت عشق و یك قطره نماز است
خـداى آرزوهـایـم كـمـــك كـن
حـرم را تـوى خـواب خـوش ببینم
ضـریـح آشـنـایـش را بـبـوسـم
گـل صـحـن نـگـاهـش را بـچینم
كـمـك كـن كـفـتـرى بر شانه هایم
بـسـازد لانـه اى از مـهـربـانـى
كـمـك كـن تـا دعـایـم سـبز باشد
بـسـازم یـك ضـریـح آسـمـانـى
كـمـك كـن مـثـل مشهد، شهر رؤیا
دلـم پـر ازدحـام از نـور بـاشــد
پـر از پـرواز كـفـتـرهـاى كوچك
سـرم سـبـز و دلـم پـر شور باشد
كـمـك كـن ضـامـن آهـوى قـلبم
بـه رنـگ یـك دعـا در مـن بجوشد
خــداى آرزوهــایــم كـمـك كن
كـه یـك كـفـتـر دعـایـم را بنوشد
نسرین راسخى

وقت زیارت

رقص قشنگ نور
امشب چه دیدنى است
آواز شاد باد
امشب شنیدنى است
عید است و عطر گل
پیچیده در هوا
بوى خوش گلاب
پر كرده سینه را
گلبوته هاى شمع
روییده هر كجا
مى ریزد اشك شوق
یك غنچه بى صدا
گلدسته ها همه
غرق ستاره هاست
هر گوشه حرم
فریاد (یا رضا) ست
وقت زیارت است
پر مى كشد دلم
همراه كفتران
من مى روم حرم
مهرى ماهوتى

چلچراغ مشهد

چون طلا
گشته رخشان ز دور
مثل رود
پر ز خنده هاى نور
گنبد رضا
چون نگین
بر فراز آسمان
مثل گل
توى باغ این جهان
خوب و بهترین
گشته ام
راهوار خاك او
تا رسم
بر ضریح پاك او
بوسه اى زنم
مى تپد
قلب من به سینه ام
چون رسم
دل ز غصه ها و غم
پاك مى شود
اى رضا!
اى رضایت خدا!
لطف تو از عنایت خدا
خوب و آشنا
اى امام!
اى امام هشتمین!
پیشوا!
اى تو مهربانترین
بر تو صد سلام
گنبدت
چلچراغ مشهد است
زایرت مى برد به روى دست
خاك مرقدت
شكوه قاسم نیا

بوى زیارت

دور سـقـاخـانه مى گردد (نسیم)
دانـه مـى پـاشد كنار حوض آب
چـادرش بـوى زیـارت مى دهد
بـوى شمع نذرى و عطر و گلاب
آسـمـان چـشـم او پر مى شود
بـاز از پـرواز شـاد كـفتران
صـحـن را آهسته جارو مى كند
خـادمـى بـا دسـتهاى مهربان
مـى نـشـیند در كنار خیس آب
مـثـل یـك گـل سایه فواره ها
چون نسیمى شاد مى خواند (نسیم)
آمـدم مـهـمـانـى تو یا رضا!
مهرى ماهوتى

غرق دعا

غرق نور است و طلا
گنبد زرد رضا
بوى گل، بوى گلاب
مى رسد از همه جا
مثل یك خورشید است
مى درخشد از دور
شده از این خورشید
شهر مشهد پر نور
چشمها خیره به او
قلبها غرق دعاست
بر لب پیر و جوان
یا رضا رضا رضا ست
اى خدا كاش كه من
یك كبوتر بودم
روى این گنبد زرد
شاد مى آسودم
مى زدم بال و پرى
دور تا دور حرم
از دلم ره مى زد
ماتم و غصه و غم
شكوه قاسم نیا