نسیمی غنچه ای را باز می کرد
به گوش غنچه کم کم یا علی گفت
چمن با ریزش باران رحمت
دعایی کرد و او هم یا علی گفت
خمیر خاک آدم را سرشتند
چو بر می خواست ادم یا علی گفت
علی را ضربتی کاری نمی شد
گمانم ابن ملجم یا علی گفت
مگر خیبر ز جا یش کنده می شد
یقین آنجا علی هم یا علی گفت
سلام
بوتانیست گرامی زیارت قبول...
گلباران باد مقدمتان که به خاک بقیع و شهر پیامبرمزین گشته
امیدوارم برای ما هم دعا کرده باشید.
و اما در ادامه حکمتی که رو به آسمان عزیز مطرح کردند:
صبر بر سه قسم است...صبر بر مصیبت ، صبر بر معصیت ، صبر بر عبادت
صبر بر مصیبت و صبر بر گناه نکردن که واضح است اما در مورد صبر بر عبادت علاوه بر توضیح خودتون یعنی صبر کردن بر سختی عبادت ، به نظر من بیشتر منظور ثابت قدم بودن در عبادت و اطاعت خداوند است...یعنی مومن حفیقی در پیمودن مسیر عاشقی باید صبوری پیشه کند...یعنی پله پله این کوه ترقی و پیشرفت رو با صبر بر قدم های کوچکی که برمیدارد ...تا رسیدن به قله کوه...که همان کمال مطلق و هدف آفرینش آدمی هست به تدریج بپیماید.
کسی که بر عبادت صبر نداشته باشد ، عبادتش مثل رگبار بارانه... که قطع و وصل میشه....اما باران وقتی پربرکت است که متداوم و مستمر باشد.
پس از خداوند میخواهیم که به ما هم ظرفیت صبر کردن بر مصیبت و معصیت و عبادت عنایت بفرماید.
یا علی
