رواج صفات رذیله در آخرالزمان
در روایاتی رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) از روی آوردن اهل آخر الزمان به صفات رذیله می فرماید:
اذا صار الناس سماعین للكذب، اكالین للسحت، یستحلون الربا و الخمر و المقالات و الطرف و المعازف.(1)
هنگامی كه مردم به دروغ گوش فرا می دهند، حرام و رشوه بخورند، ربا را جایز بشمارند، شراب و قمار و لهو و لعب را حلال بدانند...
اذا تواخی الناس علی الفجور، و تهاجروا علی الدین، و تحابو علی الكذب، و تباغضوا علی الصدق ... فان كان ذلك الولد غیظا، و المطر قیظا. (2)
هنگامی كه مردم برای كارهای ناشایست تعاون و همكاری كنند، و در احكام مذهبی از یكدیگر دوری جویند، برای دروغ همدیگر را دوست بدارند و برای راست گویی از یكدیگر قهر كنند، ... اگر اینها واقع شود، اولاً عاق والدین می شوند، باران كمتر و در غیر این موضوع می بارد، لئیمان هر لحظه در افزایش و كریمان هر لحظه كاهش می یابند.
همچنین ایشان اشاره فرمود:
اذا انتهكت المحارم و اكتسبت الماثم، و سلط الاشرار علی الاخیار، و یفشو الكذب، و یتباهون باللباس.(3)
هنگامی كه حریم ها مورد تجاوز واقع شود، گناهان عملی گردد، اشرار بر نیكان مسلط شوند، دروغ شایع شود و مردم به جامه های خود مباهات كنند.
رسول اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) در شرح پلیدی های آخر دنیا، سخن دیگری نیز فرمود:
كانك بالدنیا لم تكن اذا ضیعت امتی الصلاه، و اتبعت الشهوات، و غلت الاسعار، و كثر اللواط و زخرفت جدران الدور و رفع بناء القصور، و ركبوا جلود النمور، و اكلوا الماثور، و لبسوا الحبور، و صارت المباهاه بالمعصیه. (4)
دنیا را در برابر دیدگانت مجسم كن، هنگامی كه امت من نماز را ضایع كنند، از شهوات پیروی كنند، قیمت ها بالا رود، هم جنس بازی شایع شود، دیوارهای منازل تزئین گردد، كاخ ها و ساختمان ها بلند ساخته شود، بر پوست های پلنگان سوار شوند، آنچه بیایند بخورند، زیورآلات بپوشند و معصیت به صورت وسیله مباهات و فخر فروشی در آید.
«و تعاملوا بالربا، و تظاهروا بالزنی ... و استحلوا الكذب، و اتبعوا الهوی؛ در معاملات ربا بگیرند، به عمل نامشروع تظاهر كنند، دروغ را جایز بشمارند و از هوای نفس پیروی كنند» (5)
و الفقیر بینهم ذلیل حقیر، و المؤمن ضعیف صغیر و العالم عندهم وضیع، الفاسق عندهم مكرم، و الظالم عندهم معظم، و الضعیف عندهم هالك، و القوی عندهم مالك. (6)
آدم مستمند در میان آنها خوار و زبون است، شخص با ایمان در نزد آن ها ضعیف و حقیر است، فرد با فضیلت در چشم آنها پست و بی مقدار است، ولی در مقابل، شخص فاسق محترم و فرد ستمگر مورد تعظیم و احترام است. ضعیف در میان آنها پای مال و قوی در نزد آنها صاحب اختیار است.