تبیان، دستیار زندگی

 سلاااااام

یادتونه بچه که بودیم کلی شیطونی و خرابکاری می کردیم ، اخرش هم فکر می کریم هیچکی نمی فهمه؟؟؟

 بعضی وقت ها لو می رفتیم و به سزای اعمالمون(!) می رسیدیم.. :(

بعضی وقت ها هم قسر در می رفتیم... :)

یادش بخیر .....

چه بلا هایی که تو مدرسه سر معلما نیاوردیم...

.

.

خلاصه اینجا سرای اعترافات ه...

هر کدوم هر شیطونی ای که کردیم و می خوایم بگیم..

.

.

.

من اعتراف می کنم.....!!!

سلام

قبل از اینکه تعریف کنن بگم نگید این چه کاریه میکنی!!!!!!

خونه قبلی ما حیات دار بود و تابستون هم که مارمولک غوغا میکنه

مامان منم که حسابی از مارمولک می ترسه....

می رفت توی حیات مارمولک می دید منو صدا می کردکه بیا اینو بکش.....اون لحظه هر چی بش می گفتم می گفت چشم فقط اینو بکش...

منم نامرد.....اول خوب اذیتش می کردم .....مسخره بازی که اینو می خوام اونو می خوام مامانم هم حرص می خورد که بکشش الان فرار می کنه..... بعد که مارمولک رو می کشتم.....طبق دستور مامانم باید نیستو نابودش می کردم......

می گفت بندازش توی فاضلاب.....منم الکی ادای اینکه دارم مارمولکو میندازم در میووردم........

بعد که مامانم مییومد با مارمولک می افتادم دنبالش......مامانم بیچاره فرار می کرد...وقتی هم می دید چاره ای نیست میرفت داخل درم ققل می کرد....اگر بابام خونه بود که دیگه دست به دامن بابام می شد که به من بگه مارمولکه رو بندازم.....یکم که با مارمولکه اذیتش می کردم بعد مینداختمش توی فاضلاب بعدش هم به دستور مامانم باید شیش لیتر آب می ریختم که یه وقت خدایی نکرده زنده نشه شب بیاد مامانمو بخوره......

آخرش هم اینکه من مثل اونایی که اینجا اعتراف کردن بعد گفتی پشیمونن ...پشیمون نیستم!!!!
پاش بیوفته بازم این کارو می کنم......سر به سر مامانم میذازم خیلی بهم مزه میده!!!!!!!!...

سلام tarane21

من درکل بچه آرامی بودم و اصلا شلوغ نمی کردم بچه ای بودم پاک و بی الایش که البته الان هم هستم واصلا دروغ نمیگویم و اغراق نمیکنم.

باتشکر

به نام خدا

سلام

از توجه تون خانوم انیاک ممنون.

بله خونه ی واقعا زیبایی بود. ما چند ماه کمتر از یکسال توش زندگی کردیم با کلی خاطره خوب

الان که از بیرون میبینیمش خیلی فرسوده و پیر بنظر میاد. شاید دیگه کسی داخلش زندگی نکنه..

ولی هر وقت میبینمش احساس می کنم داره بهم لبخند میزنه  :D

راستش خودم که دقیق چیزی یادم نیست ولی از مادرم که پرسیدم گفته که من با کف دستام رفتم تو شیشه تیکه ایی که بالای کف دستم بود به داخل خونه پرت شد و تیکه ی پایینی هم به شکل مثلث تو قاب آهنی در باقی موند و فکر کنم همین قسمت نوک تیز مثلثی شکل منو زخمی کرد ...

برای  دختر عمه م هیچ اتفاقی نیفتاد و خودش میگه بلافاصله فرار کردم و اومدم خونه ی خودمون

:D

و یه چیز دیگه. درسته ما شب تا صبح بازیو شیطونی میکردیم ولی یادم نمیاد حتی به یک متری رودخونه هه نزدیک شده باشیم.

خب حرف گوش کن بودیم

:)

به نام خدا سلام

چرا من هر چی فکر می کنم کاری یادم نمیاد تا اعتراف کنم ؟ :(

من چرا بچه ی خوبی بودم ؟ :(

:(

به نام خدا سلام

سلام

 بالاخره صفحه پاسخ منم باز شد . . .

از همه ی اونهایی که نظر دادند...شیطون و غیر شیطون...ممنونم..

من نمی دونم چرا همه حس آروم بودن بهشون دست میده تو این تاپیک!!!! بالاخره یه شیطونی ه کوچیک...

کوشولوی کوشولو

 آرسو جان تا اونجایی که من میدونم اونقدر ها هم اروم نیستی!!!!! هه هه

من از سوسک مارمولک و تمام جوندگان ریز اندام این چنینی می ترسم...و برادرم مسئول پاک سازی شون و بر عهده داره اگر یه بار همچین حرکتی با من انجام بده بلایی به سرش میارم که کلا اسم خودش هم یادش بره این موضوع اصلا برام شوخی بردار نیست مادرتون خیلی صبوره

به نام خدا

سلام

ترانه جان، من دیگرون رو نمی دونم، اما من یکی واقعاً شیطنت قابل ذکری یادم نمی یاد!!

ببین، من درسته که بچه ی آرومی بودم، اما همیشه یه چیزایی توی ذهنم بود که شیطنت هایی هم داشتم و اینا. اما حالا که جزئی تر فکر می کنم می بینم چیز خاصی نبوده!! من کلاً خیلی بچه ی ماهی بودم!!

حال آرسو رو هم درک می کنم!

من که به شدت احساس سرخوردگی دارم می کنم!!

آخه چه معنی داره بچه این قدر خوب؟!!

خودمو می گماااااااا

:D

ضمناً ترانه خانوم!

کمی از شیطنت های بچگی خودتو هم رو کن دیگه!! نمی شه که فقط از مردم اعتراف بگیری!!

البته از شیطنت های بزرگ سالیت گفتی، اما بچگی ها رو هم بگو ببینیم!!

(این کارهایی که گفتی چند روز پیش توی این سفر اخیرت انجام دادی، خداییش با اون چهره ی آروم و مظلومی که من دیدم جور در نمی یاد!! خیلی جالب بود!)

ِ:D

من خیلی معصوم و مظلوم بودم!

به نام خدا سلام

ترانه جان ! شما یه مثال نقض برای غیر آرومیت من بیار

اگه اوردی شناسمو عوض میکنم 

شاد باشین

به نام خدای مهربون

سلام

**

خب میبینم که سر مثبت بودن و بچه خوف بودن دهوا شده...

من اعتراف میکنم که بچه هه خوبی بودم و هستم.. منتها همیشه شیطنت در خونمان بیدندی.. و این از نظر من اصنی هم عیب و اینا نیس...

تازه تو بچگی که .. خب اقتضای طبیعته بچه بیده که شولوخ کنه... شیطنت کنه... به نظرم اصن یه امتیاز منفی نیس.. کلنی به نظرم این جبهه گرفتن ها غیر طبیعیه...

الآن همه ا زاون دنیای بچگی خب مسلمن فاصله گرفتن...

همه تون خوب و ماهید.. در این که شکی نیس..

ایهیندشم

*

مواظبت خودتون و دلای پاکتون باشید

یا علی