تبیان، دستیار زندگی

با وجود تنش اخیر میان چین و ایالات متحده، این حقیقت هنوز دست‌نخورده باقی‌مانده است که این دو قدرت شرق و غرب دلایل بسیاری برای همکاری با هم دارند. نیاز به این همکاری در دو دهه گذشته افزایش چشمگیری یافته و به نظر می‌رسد که هر دو کشور هم به این حقیقت واقف هستند. واکنش چین به تصمیم باراک اوباما برای فروش تسلیحات به تایوان بسیار هیجانی بود. البته تمامی آن سر و صداها هم در حقیقت ژستی دیپلماتیک بود. این ماجرا را با فروش اسلحه به تایوانی‌ها در 1992 از  سوی دولت بوش مقایسه کنید. اندکی پس از این حرکت ایالات متحده بود که چینی‌ها به پاکستان موشک فروختند و توافقنامه همکاری هسته‌ای با ایران امضا کردند. این‌بار هم تهدید چین مبنی بر اینکه کمپانی‌های امریکایی را تحریم خواهد کرد تنها شرکت‌هایی را شامل خواهد شد که با چندین دهه همکاری نظامی با تایوان دیگر به خودی خود از بازار چینی‌ها محروم مانده‌اند. بی‌شک در دایره تهدیدهای چینی‌ها کمپانی‌های غول‌پیکر اقتصادی مانند بوئینگ، ژنرال الکتریک و دیگر شرکت‌های مطرح امریکایی قرار نخواهند گرفت.

واکنش چین به دیدار باراک اوباما با رهبر تبعیدی‌های تبت دالایی لاما هم ادامه همان ژست‌های سیاسی بود. دیدار باراک اوباما در جامه رئیس جمهوری ایالات متحده با دالایی لاما به هیچ وجه چیز عجیبی نیست. در تاریخ هجده سال گذشته ایالات متحده تمامی روسای جمهور با دالایی لاما دیدار داشته اند . باراک اوباما نیز در دیدار با هو جین تائو رئیس‌جمهوری چین تاکید کرده که با دالایی لاما دیدار خواهد کرد.

از جانب امریکایی‌ها هم با وجود تهدید‌های هیلاری کلینتون در باب نقض آزادی‌های بیان در چین و تصمیم باراک اوباما مبنی بر واکنش نشان دادن به خروج دلار از سبد ارزی چینی‌ها، به نظر می‌رسد که همه چیز در حد حرف باشد. ایالات متحده به خوبی واقف است که تقبیح عمومی چین در نهایت پاسخ نخواهد داد .  در حقیقت چین و ایالات متحده هر دو یک بازی می‌کنند: گردن کشی برای یکدیگر به منظور بستن دهان منتقدان داخلی.

در حال حاضر دو حالت وجود دارد که در صورت ابتلا چین به آن، اوضاع از این هم بدتر خواهد شد .نخستین نگرانی از احتمال بی‌اعتمادی چینی‌ها به غرب ریشه می‌گیرد. تولد این حس در چینی‌ها که دیگر به غرب و در راس آنها ایالات متحده متکی  نیستند، تبعات منفی بسیاری به دنبال دارد .  در دهه هشتاد رهبری وقت چین با در آغوش کشیدن آمریکایی‌ها و باز کردن درهای کشور به روی سرمایه‌گذاران امریکایی ، چین را از انزوا دوران سرد بیرون آورد. آنچه در آن سالها میان چین و ایالات متحده گذشت با داستان ژاپن و کره‌جنوبی با واشنگتن متفاوت بود. البته این حرکت چینی‌ها گردش منطقی و عاقلانه به سمت نظام بازار آزاد سرمایه‌داری نبود. در آن زمان چین انقلاب فرهنگی را تجربه می‌کرد و به شدت به دانش امریکایی‌ها نیاز داشت تا بتواند اقتصاد خود را زنده کند.

امروز چین لبریز از سرمایه است. کمپانی‌های داخلی در این کشور از شمارش خارج شده‌اند. امسال برای نخستین بار موتور اولیه رشد چین نه از صادرات بلکه از بازار داخلی بود . همزمان با گسترش چین ، حفظ بازار داخلی برای رهبران این کشور مهم‌تر از رابطه با ایالات متحده خواهد بود.

همین حقیقت بر دستگاه دیپلماسی چین هم سایه انداخته است. مائو در سالهای قدرت با ایالات متحده پیمان دوستی بست تا متحدی در برابر اتحاد جماهیر شوروی برای خود دست و پا کند. از آن زمان تا‌کنون چین به ایالات متحده به عنوان متحدی استراتژیک نیاز داشت. در آغوش کشیدن امریکا توسط چینی‌ها یک هدف را دنبال می‌کرد: عضویت در بازار تجارت جهانی. امروز چینی‌ها در تمام دنیا مورد احترام هستند. چه در جریان روابط دو جانیه و چه چند جانبه ، چینی‌ها در بسیاری از موارد حرف نخست را می‌زنند.

هیچ‌کدام از این حقایق نابه‌هنجار  نیستند. اما خودبزرگ بینی ناهنجارگونه چینی‌ها از نبود آینده‌نگری رنج می‌برد. این کشور ظاهرا توان ایفای نقشی بین‌المللی را ندارد. در نشست‌های بین‌المللی چین همواره به دنبال تامین منافع خود است . در نشست آوریل سران گروه بیست چین تنها به دنبال دور نگاه داشتن هونگ‌کنگ از لیست کشورهای معاف از مالیاتی بود که در آن‌ها سرمایه‌گذاری میسر می‌شود. شاید انتظار ایفای نقشی بین‌المللی از چین بسیار زود باشد.

دومین عاملی که می‌تواند بر حجم تنش میان ایالات متحده و چین بیفزاید، سرنوشت اقتصاد ایالات متحده است. در حال حاضر بیم این وجود دارد که اقتصاد ایالات متحده در ساختار سقوط تعریف می‌شود. اگر امریکایی‌ها نتوانند رونقی به اقتصاد ببخشند و چینی‌ها بو ببرند که حجم مبادلات اقتصادی آنها با امریکایی‌ها در حال نزول است ، بی‌شک رابطه میان پکن و واشنگتن متفاوت‌تر خواهد شد . البته اگر این اتفاق رخ دهد ایالات متحده دغدغه‌هایی به غیر از چین هم خواهد داشت.

نیوزویک / ترجمه : سارا معصومی

بودجه‌ای که باید در اختیار کمیته‌ای متشکل از نمایندگانی از وزارت امور خارجه، اطلاعات و کشور و صدا و سیما قرار می گیرد تا هزینه‌کرد این مبلغ را تعیین ‌کنند.

از آنجا که نمایندگان مصوب کرده بودند که این مبلغ از حساب ذخیره ارزی برداشت شود، اجرای آن به سال 89 موکول شد که گویا احمدی‌نژاد نیز آن را در لایحه بودجه 89 گنجانده است.

البته برخی نمایندگان انتظار داشتند که با توجه به اقدامات مداخله جویانه آمریکا در ایران بعد از انتخابات ریاست جمهوری دهم، سقف این بودجه حداقل تا 50 میلیون دلار افزایش یابد. اما به گفته رئیس کمیته دفاعی مجلس، دولت همان بودجه مصوب مجلس را در لایحه‌اش آورده و چیزی بر آن نیافزوده است. به این ترتیب تنها 20 هزار میلیارد تومان (معادل 20 میلیارد دلار) در لایحه بودجه 89 برای این منظور تخصیص یافته است.

آنچه در پی می‌آید مشروح گفت‎وگوی خبرآنلاین با غلامرضا کرمی عضو کمیسیون امنیت ملی و رئیس کمیته دفاعی در این خصوص است:

همه ساله ردیف بودجه‌ای برای مقابله با اقدامات مداخله‌جویانه آمریکا در ایران در لوایح بودجه سنواتی در نظر گرفته می‌شود. این بودجه برای سال بعد چقدر در نظر گرفته شده است؟
آخرین پیش‌بینی مجلس در این‌باره همان بودجه 20 هزار میلیارد تومانی است که مجلس برای مقابله با برنامه‌های مداخله‌جویانه آمریکا در ایران تصویب کرده است.

یعنی دولت فقط بودجه مصوب مجلس را در لایحه بودجه 89 آورده و هیچ رقمی را به آن اضافه نکرده است؟
در این زمینه حضور ذهن ندارم و نمی‌دانم که دولت، میزان این بودجه را افزایش داده است یا نه. اما براساس مصوبه مجلس، نمی‌توانند کمتر از این میزان را قید کرده باشند.

این بودجه 20 هزار میلیارد تومانی چگونه و توسط چه دستگاه‌هایی برای مقابله با آمریکا و مخالفت‌های آن با نظام هزینه می‌شود؟
بخشی از این بودجه باید صرف جنگ نرم با آمریکا شود. این بخش از بودجه باید در دستگاه‌های فرهنگی و سایبری هزینه شود. به طور کلی باید مجموعه اقدامات ضد ایرانی آنها مورد شناسایی قرار بگیرد و در هر بخش با آن مقابله شود. بر این اساس علاوه بر بودجه‌ای که باید صرف جنگ‌های نرم‌افزارانه شود، باید بخشی از بودجه مقابله با آمریکا در اختیار وزارت امور خارجه قرار بگیرد تا از طریق راهکارهای دیپلماتیک برای مقابله با آمریکا هزینه شود. بخشی هم باید در اختیار مراکز امنیتی و اطلاعاتی قرار بگیرد.

به نظرتان بودجه‌هایی که تاکنون برای این منظور تخصیص یافته است. چقدر در مقابله با اقدامات مداخله‌جویانه آمریکا در ایران موثر بوده است؟
جمهوری اسلامی ایران از همه توانمندی خود در این‌باره در تمامی ابعاد خود استفاده می‌کند. چه در حوزه دیپلماسی از طریق وزارت امور خارجه، در خارج از مرزها چه از طریق دستگاه‌های اطلاعاتی و امنیتی در داخل مرزها حتی مجلس هم از طریق گروه‌های دوستی پارلمانی خود برای مقابله با اقدامات آمریکا در خارج از کشور به کمک دستگاه دیپلماسی آمده است و می‌کوشد تا افکار عمومی دنیا و دستگاه‌های تصمیم‌گیر آن به ویژه در حوزه پارلمان‌ها را با دسایس آمریکا در ایران آشنا کند. البته متقابلا غرب هم با همه توان و امکانات خود، علیه ما بکار می‌برند.

 نگفتید که تلاش‌های ما برای خنثی کردن اقدامات آمریکا علیه ایران چقدر بوده است؟
نمی‌توانم سنجش دقیقی در این زمینه داشته باشم و اعلام کنم که تاکنون چند درصد در این مورد موفق بوده‌ایم. اما به کارگیری تمام توان ما، مطمئنا اثر خود را خواهد داشت. مهم جهت‌گیری ما برای خنثی‌سازی تلاش‌های غربی‌هاست که ابعاد مختلفی از جمله حضور در مجامع بین‌المللی و روشنگری درباره اقدامات مقابله‌جویانه آنها دارد. البته همان‌طور که آنها اعلام می‌کنند که بیشترین مقابله‌شان با ایران از طریق ماهواره‌ها و فعالیت‌های اینترنتی است، ما هم باید در این زمینه فعالانه وارد عمل شویم. برای این منظور باید در برنامه‌های وزارتخانه‌های مختلف، محورهایی برای مقابله با آمریکا در نظر گرفته شود تا اثرگذاری لازم را داشته باشد. اصل جهت‌گیری نظام ما برای مقابله با اقدامات آمریکا، اثر خود را خواهد داشت. متناسب با میزان تلاشی که دستگاه‌های مختلف در این جهت‌گیری مناسب خواهند داشت، اثرات آن را خواهیم داد.

تلاش‌های مداخله‌جویانه آمریکا که به اسم کمک به برقراری دموکراسی در ایران انجام می‌شود، چقدر موثر بوده است و چقدر مخل امنیت داخلی ما شده است؟
آنها از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ما تاکنون همه تلاش‌شان را در این زمینه کرده‌اند. از تحریم‌های اقتصادی گرفته تا جنگ با ایران و دخالت‌های گوناگون در امور داخلی کشور ما. اما ملت مسلمان ما که علی‌رغم تمامی تحریم‌ها، جنگ تحمیلی با عراق را پشت سر گذاشتند، همواره با خون شهدای خود از دستاوردهای انقلاب با تمام توانشان دفاع کرده‌اند. اگر این ایثارگری‌های مردم نبود. هجمه‌های دشمن علیه ما اثرات بیشتری داشت. البته نقش هدایت‌گر رهبر معظم انقلاب و حمایت‌های مردمی از بیانات ایشان را نیز نباید نادیده گرفت. همین تلاش‌های گسترده مردمی است که اقدامات و توان حداکثری آنها را با حداقل تاثیرات در ایران همراه کرده است.

و به عنوان سوال آخر، بودجه مصوب آمریکا برای دخالت در امور ایران چقدر است و آیا بودجه مصوب ما توان مقابله با آن را دارد یا نه؟
تا جایی که می‌دانم آنها 45 میلیون دلار برای مباحث سایبری علیه ما تصویب کرده‌اند. البته شاید در موارد دیگر هم بودجه‌های دیگری مصوب کرده باشند که الان حضور ذهن ندارم. بودجه مصوب ما هم به نسبت سقف بودجه عمومی‌مان در نظر گرفته شده است. چون سقف بودجه سالانه آمریکا به مراتب بیشتر از ماست، طبیعی است که بودجه مصوبشان برای تست‌های مختلف از جمله دخالت در امور ایران هم بیشتر از بودجه ما برای مقابله با اقدامات آنها باشد.

ملاحظه و نظریه ؛

           تصورشود درصورتی که ترک مخاصمه ازسوی کاخ سفید صورت میگرفت این بودجه می توانست چه کاری آیی بزرگی برای مشکلات جهان امروز داشته باشد.

سارا معصومی : هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه ایالات متحده که این روزها را در منطقه خاورمیانه می‌گذراند ، پس از قطر راهی عربستان سعودی شده است. این‌بار پادشاه عربستان ملک عبدالله بن عبدالعزیز در محل اقامت شخصی خود با وزیر امور خارجه آمریکا دیدار  کرد. دیداری دوستانه که مرد شماره یک خاندان سلطنتی عربستان در آن هم با خانم وزیر ناهاری جدی نوش‌جان کردند و هم به تماشای تلویزیون نشستند. هر چند بسیاری از شاهدان حاضر در محفل دوستانه این دو مقام ادعا می‌کنند که صدای تلویزیون تنها به این دلیل بلند شده بود که حضار از گفتگو محرمانه میان دو مقام خبردار نشوند.

نیویورک تایمز در بخشی از گزارش خود به پیشینه تاریخی روابط دو کشور از یک سال پیش تا‌کنون اشاره می‌کند و می‌نویسد: در ماه ژوئن زمانی که دو ملک عبدالله بن عبدالعزیز با آقای باراک اوباما دیدار کرد همگان این دیدار را ناامید کننده و عاری از همکاری خواندند. در ان زمان باراک اوباما به اسرائیلی‌ها تعهد داده بود که کشورهای  عربی را برای برقراری رابطه مسالمت آمیز با اسرائیل تحت فشار قرار خواهد داد . در همان نخستین دیدار اوباما این درخواست را با پادشاه عربستان مطرح کرد و البته مرد شماره یک خاندان سعود هم به صراحت آن را رد کرد . بدین ترتیب آقای اوباما با دستان خالی به کشور خود بازگشت . این بار ملک عبدالله در حرکتی استثنائی اجازه داد تا خبرنگاران نیز همراه با خانم هیلاری کلینتون وارد اتاق مخصوص سرو ناهار شوند. به گفته خبرنگاران پادشاه عربستان برای انتقال خانم هیلاری به کمپ خود از  ماشین ویژه و فوق العاه لوکس خود استفاده کرد تا به خانم وزیر بفهماند که همه چیز در ریاض برای افزایش همکاری‌ها میان دو طرف مهیا است .

به گزارش خبر گزاری فرانسه دو مقام ساعت‌های طولانی را صرف گفتگو در خصوص تحولات منطقه کردند. پرونده هسته ای ایران و بن‌بست در مذاکرات  صلح خاورمیانه دو مقوله‌ای بود که ساعت‌ها وقت  نمایندگان دو متحد سابق و استراتژیک از غرب و شرق را گرفت . عربستان تا‌کنون یک‌بار به شکل رسمی میان فتح و حماس دو طرف درگیر در مناقشه‌ هایی داخلی فلسطین میانجی‌گری کرده است اما در نهایت تمامی این واسطه گری‌ها بی‌نهایت به پایان رسیده است . در آخرین تحولات منطقه برخی زمزمه‌ها مبنی بر احتمال میانجی‌گری میان فلسطین و اسرائیل هم شنیده می‌شد که در نهایت محمود عباس رهبر تشکیلات خودگردان فلسطین آب پاکی را بر دستان همگان ریخته و اعلام کرد که قرار نیست مصر جای خود را به هیچ کشور دیگری بدهد .

هیلاری کلینتون در حالی در عربستان نیز ایران را محور گفتگوهای خود قرار داده بود که  در قطر او به نمایندگی از دولت خود تندترین واژه‌ها را در مورد  ایران و  تحولات داخلی در این کشور به کار برده بود . در همین سفر بود که خانم هیلاری ادعا کرد که تهران به سمت دیکتاتوری نظامی در حرکت است!

تحلیل گران مسائل خاورمیانه ادعا می‌کنند که رابطه حسنه چین با عربستان سعودی در حقیقت ابزاری در اختیار خانم وزیر در این سفر بود .هیلاری امیدوار است که پادشاهی عربستان بتواند در کوتاه ترین زمان ممکن رای چینی‌ها برای مخالفت با اعمال تحریم علیه ایران را زده و این کشور را به تشدید تحریم‌ها و همراهی جامعه جهانی در مقابل ایران مهیا کند . همزمان برخی گمانه‌زنی‌ها نیز حاکی از این است که هیلاری قصد دارد از ریاض بخواهد با افزایش فروش نفت به چین نگرانی پکن از تحریم ایران را رفع کند .

سعود الفیصل، وزیر امور خارجه‌ عربستان نیز در کنفرانس مشترک با کلینتون ایجاد طرحی برای جلوگیری از گسترش سلاح‌های هسته‌ای در منطقه را خواستار شده و بر حمایت کشورش از راهکار مسالمت آمیز جهت حل و فصل پرونده‌ هسته‌ای ایران تاکید کرد.

این قمام سعودی در ادامه افزود: عربستان نمی‌خواهد  منطقه به رقابت تسلیحاتی کشیده شود و هم‌چنان اجرای معیارهای منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای(ان.پی.تی)را برای تمامی کشورهای منطقه‌ بدون هیچ گونه استثنا از جمله برنامه‌ هسته‌ای اسراییل  خواستار است.

وزیر امور خارجه عربستان  تاکید کرد که مذاکراتش با هیلاری کلینتون بر محور فرآیند صلح خاورمیانه، اوضاع عراق، یمن، فلسطین و روابط دو جانبه و راهکارهای موجود برای تحکیم این روابط در زمینه‌های مختلف متمرکز بود.وزیر امور خارجه‌ی عربستان هم‌چنین از تصمیم دولت یمن مبنی بر پذیرش آتش بس درشمال این کشور با شبه نظامیان حوثی استقبال کرد.

ملاحظه و نظریه ؛

               مثلث شوم وهابیت ؛ صهیونیست و شیطان بزرگ درتکاپو و مقابله با اسلام ناب محمدی.