تبیان، دستیار زندگی

شعــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــر و مشـــــــــــــــــــــــــــــــــاعـــــــــــــــــــــــــــــــــره
...به نام خدا...
آقا دیدیم توی این انجمن ماشاالله طرفدارن شعر و ادبیات زیاد هستن.از این بابت خیلی خوشحالم.
حالا قصد داریم یه تنوع دیگه بدیم و مشاعره رو عوض کنیم.
یعنی چی؟
آقا این مشاعره اسمش همست مشاعره ی "واژه"یا همچین چیزی
چطوریه؟الان میگم.
شما شعر نفر قبلیتون رو میخونید و یکی از کلمات بکار رفته در شعر نفر قبل رو در شعری که میخواید بنویسید بکار میبرید.
نمونه
شعر نفر قبل:
دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
وندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند
................................................
شعر شما:
شب عاشقان بی دل چه شبی دراز باشد
تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد
..............................
1- یادمون باشه از حرف های اضافه (را،در،از و...)استفاده نکنیم.
2- خودمون واژه رو انتخاب می کنیم نه نفر قبلمون
3- حتما نباید واژه ی انتخاب شده را در اول شعر بکار ببرید
شعــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــر و مشـــــــــــــــــــــــــــــــــاعـــــــــــــــــــــــــــــــــره

........................................................................................................

دی عزیزی گفت حافظ میخورد پنهان شراب          ای عزیز من نه عیب  آن به که پنهانی بود

گر باده خوری تو با خردمندان خور
یا باصنمی لاله رخی خندان خور
بسیار مخور و رد مکن فاش مساز
اندک خور و گه گاه خور و پنهانی

سلام

فاش میگویم وازگفته ی خوددلشادم

بنده ی عشقم وازهردوجهان آزادم

یا حق

به نام خدا سلام

-----------------

بنده طالع خویشم که در این قحط وفا .. عشق آن لولی سرمست خریدار من است

دلا با ما جفا کردی جفا کن
صفا با بی صفا کردی صفا کن
به شکر آنکه از آزادگانی
به عهد بی وفایان هم وفا کن

سلام

وفانكردی وكـــردم،جفا ندیدی ودیدم

شكستی ونشكستم،بردی ونبریدم

یا حق

===================

از خودم...مربوط به شعر روزهای تردید..

===================

میخوام از بغضی بخونم که چو پاره در گلویم

نشکست و من شکستم به صدای آرزویم

.................................................................... 

+

هرگز ندیدم بر لبی لبخند زیبای تو را

هرگز نمیگیرد کسی در قلب من جای تو را

به نام خدا سلام

----------------------

در دلم بود که بی دوست نباشم هرگز ... چه توان کرد که سعی من و دل باطل بود

دوران خوش آن بود که با دوست به سر رفت 

با قی همه بی حاصلی و بی خبری بود

 به نام خدا

سلام بر اهل سلام

دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت            دائما یکسان نماند حال دوران غم مخور