بنام خدا
سلام
قبل از هر چیز حضور دوباره گویای خاموش رو به انجمن خودشون به خانواده ای های تبیان تبریك میگم.
در پاسخ به سوء تفاهم پیرامون بحث"وقتی همسرتان گریه میكند"
فكر میكنم اولین باری باشه كه من وارد این چنین مسائل انجمن میشم و در گذشته همه سنگینی بار جواب به این مسائل به دوش مدیر پر تلاش انجمن، آنشرلی بوده. در صورتی كه من هم به عنوان جانشین این وظیفه رو متوجه خودم هم میدونم كه تا الان كوتاهی كرده بودم.
از این بابت از همه عذر میخوام.
اما بنابر اونچیزی كه پس از پاسخ ممل 92 در این بحث شاهد بودم، به نظر میرسه ایشون به لحن محاوره ای و خودمونی بحث و پاسخهای آقای میلادی، ایراد داشتند.
با این كه جناب ممل 92 از دوستان بسیار صمیمی من هستند، ولی باید بدونن كه دست كم از نظر خودم لحن محاوره و خودمونی و حتی طنز در ایجاد بحث و پاسخ به اون، نه تنها ایرادی نداره، بلكه من این مدل رو بیشتر میپسندم.
البته اینكه ایشون گفتند جواب جناب میلادی رو به 10 نفر نشون دادن و همه اون ده نفر خندشون گرفته، هم فكر نكنم معنی تمسخر كردن اون 10 نفر رو بده. حتی اگر جناب ممل92 و جناب میلادی این معنا رو از خنده اون 10 نفر برداشت كرده باشند.
من فكر میكنم این روش پاسخ دادن و بحث كردن، بیشتر مورد توجه قرار میگیره تا روش خشك و رسمی، مثل نامه نگاریهای اداری و حتی شاید مقالات علمی متخصصان.
به نظرم مردم این زمانه، بیشتر آموزش خودشون رو در قالب این لحن و ادبیات دریافت میكنند و بهتر تاثیر میپذیرند. تو این ادبیات، شاید در ابتدا طنز و خنده رو شاهد باشیم ولی در پس این طنز آموزش پنهانی قرار داره كه مخاطب متوجه این آموزشی كه دیده نمیشه . اما بعدها در زندگی، به صورت نا خودآگاه به این آموزش پنهان عمل میكنه.
امیدوارم جناب ممل 92 متوجه منظورم شده باشند و مثل گذشته فعالیتشون تو این انجمن زیا بشه و جناب میلادی هم مثل گذشته با بحثها و پاسخ های زیباشون همراه همیشگی ما باشند.
