تبیان، دستیار زندگی

سلام دوستان عزیزم
یه مشکلی که همیشه داشتم و باهاش درگیر بودم و هستم و خواهم بود ناگفته های دلم هست...گاهی دل تنگم گاهی...
مسلما شما هم همین مشکلو دارید...
حرفای نگفته...
تو این تاپیک میتونید ناگفته های دلتون رو بهش بگید...
اون شخص میتونه هر کسی باشه...
پیامتون هم میتونه هر چیزی باشه حتی طنز...
اگر دوست داشتید میتونید بگید که او کیه؟؟؟
اگر پیام هاتون رو با به او بگویید شروع کنید خیلی خوب میشه ...
منتظرتونم...
علی یارتون
---------------------------------------
دلخوش عشق شما نیستم ای اهل زمین به خدا معشوقه من بالایی است.

سلام سلام سلام

بهش بگید( انیک ) شرمنده نشناختم

اف برات گذاشتم تو یاهو برو بخون

من و ببخش اذیتت کردم

من هستم و یه کو عذاب وجدان

دلتان شاد و لبتان خندان

به نام خدا

سلام

به او بگویید...

معذرت می خوام... ببخش منو...

اشتباه کردم...

می دونم کارم خیلی بد بود، می دونم...

اما به خدا قصدم نامردی نبود... به خدا بی منظور بود...

زود قضاوت کردم...

شرمنده م..

شرمنده...

سلام سلام سلام

بهش بگید دیگه نمی خواد انقدر معذرت خواهی کنی

درسته سوالات صندلیتو برای من خوب جواب ندادی ولی من دلخور نیست

بهش بگید عوض این معذرت خواهی هایی که انجام می ده بیاد دو کلوم انگلیسی انجمن خنواده را دوبله کنه

چون زیاد عذر خواستی می بخشمت

دلتان شاد و لبتان خندان

به نام خدا سلام

به او بگویید

به او ها بگویید 

آرسوی این مدلی رو تحمل کنید تا خودشو پیدا کنه

میدونم آرسو یک دو ماهی میشه که دلش دیگه مینایی نیست ، تلخ شده ، بد شده خیلی بد ، دل میشکنه 

اما هر روز داره با خودش کلنجار میره تا با یه مسئله ای کنار بیاد که هنوز نیومده 

اگه بد شده ، اگه ازش یه جورایی بدتون اومده ، میخوام که باهاش کنار بیاید و ازش توقع نداشته باشید . بهش فرصت بدید 

باور کنید خودشم خیلی ناراحته .  اگه سکوت کرده نذارید به حساب بی احترامی . کاش می دونستید توی دلش چه خبره . 

پس ببخشیدشو بهش فرصت بدید . قول میده دوباره آرسوی خوبی بشه ، نه مثل الان گوشت تلخ و بی حوصله

شاد باشین  

به او (طهوری) بگوئید :

 گذشت از بزرگونه ، پس ، می بخشمت دوباره اما چه فایده داره ، بازم نکنی ازین کاراها ...

 نه نه اینو نگین بابا ضایس ...

 بگید :

بابا این چه حرفیه .

به نام خدا

سلام

به او بگویید :آخه چرا  شاید دیگه ...

مگه کجا می خوای بری

آخه چرا؟؟

سلام

به او بگویید خیلی دوستت داشتم....ای بزرگوار، خیییییلی زود تنهایمان گذاشتی...

به او بگویید رفتنت غم بزرگی بود...

به او بگویید...

بودنت بهانه ای بود برای رشد، تکاپو و یادگیری، یادگیری از تو که بهترینمان بودی

به او بگویید...

برای وبلاگت کامنت میذارم..سر می زنی؟

خدای من....

....

به او بگویید با رفتنت درس بزرگی دادی...

برایم جالب است، زندگی را فدای علم آموزی کردی...تازه درسهایت تمام شده بود!

چقدر باعزت رفتی...

به او بگویید

حسرت رفتنت را خوردیم...کاش ما هم مثل تو...

حرفهایت در گوشمان مانده...از دانشجوی معترض خوشت می آمد!....حال برای که اعتراض کنیم؟!!!

 امشب یادتیم...

به او بگویید ...

دکتر ترحمی عزیز... استاد عزیزم!، برایت آرزوی مغفرت دارم هرچند گلی بودی که مانندت نیست...

خدایا کمکمان کن حداقل پیرو راه استادمان باشیم....

اینجا نوشتم برای آنکه دلم پر بود و آرام نمیگرفت....چرا که همینجا خیییییلی یادت کرده ام...

مدیون شما هستم...همیشه.

والسلام.

و خدا هست

سلام

باتنیست عزیز من رو یاد استاد مرحوم خودم پدر بزرگوار دانشگاهیم انداختی. چقدر دلم براشون تنگ شده. چقدر دوستم داشت و دوستش داشتم.

همیشه همینجوره. هر کی رو که دوست داری از دست میدی...

خدا بیامرزتشون.

روحشون شاد

سلام

ممنون از ابراز همدردیت عزیزم.

خدا استاد شما رو هم بیامرزه.

تا حالا نسبت به هیچ کس این حس رو نداشتم. اثر عمیق و ناراحت کننده ای رو روحیم گذاشته.

نمی تونم هیچ کار بکنم!

به این فکر میکنم که قبلش چقدر جوش کارها و تحقیقات علمی رو میخوردم یعنی برام ثانیه میزد، اما حالا میبینم خییییلی راحت با همه ی تلاشهاشون رفتند زیر خاک! حتی مرگ ناگهانیشون هم در راه علم بود!

این خبر رو بخون! متاسفم واقعا!!!

همیشه استاد رو با کیف روی دوشش وقتی میدیدم که آخر وقت از آزمایشگاه داشت میرفت بیرون. خدایی حیفه اون همه زحمته!

یه پاش اینجا، تهران و پترزبورگ...اینقده تلاش، دکترا بگیری ...بعد...