محض یار مهربان آن مونس و آرام جان
ناله از دل سر دهم وز هجر او اشکم روان
کاش میگشتی عیان ای شمس هستی بخش جان
می نمودی زنده دلهای تمام انس و جن
عالم ار پیر شد از جور و ستم باکی نیست
از قدوم شه دین امن و امان خواهد شد
مشکلاتی که به دلها عمری است گره
حلّ آنها همه در لحظه و آن خواهد شد
